email-icon

สอบถามเรื่องนิยายหรือพูดคุยกับนักเขียนฝึกหัด : Euglanaforfiction@gmail.com ขอบคุณสำหรับทุก ๆ กำลังใจนะคะ ผู้เขียนสัญญาว่าจะพัฒนาผลงานของตัวเองเรื่อย ๆ ค่ะ

ดวงใจอคิราห์ ๖

ชื่อตอน : ดวงใจอคิราห์ ๖

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2564 16:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ดวงใจอคิราห์ ๖
แบบอักษร

น่าเบื่อเหลือเกินที่ต้องมานั่งทำงานที่อาจารย์มอบให้หลังยกคลาสทั้งวัน แค่ยกมือถือขึ้นมาแล้วบอกในไลน์กลุ่มตอนเจ็ดโมงเช้าคงไม่ยากเหลือคณานับยิ่งคิดยิ่งอารมณ์เสีย ยกคลาสไม่บอกเด็กแถมยังอนุโลมให้คนที่ไม่มาเรียนวันนี้ทำงานส่งพรุ่งนี้ได้ส่วนคนที่มาแล้วก็ทำส่งวันนี้เสีย ความยุติธรรมอยู่ที่ไหน

“กูไม่น่าแหกขี้ตาตื่นตอนเจ็ดโมงเช้า ถ้ารู้ว่าจารย์พ่อจะยกคลาสวันนี้” ครามทั้งบ่นทั้งอ้าปากหาววอด อุตส่าห์หวังจะทำตัวเป็นลูกศิษย์ดีเด่นไม่ขาดเรียนของอาจารย์วิรัตน์บุคคลที่ขึ้นชื่อว่าให้เกรดยากที่สุดในโลกเขาคงไม่แบกสังขารพร้อมอาการแฮงค์เหล้ามามหาลัยในสภาพนี้แน่ ๆ ถ้าจันทร์เจ้ามาเห็นสภาพนี้เข้าล่ะก็…หมดกันความเท่ห์ที่สั่งสมมา

“เฮงซวยชิบ! กูต้องมานั่งเขียนงานปั่นงานส่งส่วนคนที่ไม่มาสบายใจเฉิบอยู่บ้าน ตอนกูแย้งไปในไลน์แม่งบอก แล้วคุณจะมาเรียนทำไมล่ะครับ กูรู้ซึ้งเลยทำไมรุ่นพี่ถึงบอกผ่านอาจารย์วิรัตน์ไปได้คือขึ้นสวรรค์” อย่างที่จัมพ์กล่าวอาจารย์วิรัตน์น่ะท่านสอนหรือสั่งงานตามอารมณ์แถมยังทำตัวสบาย ๆ ราวกับเป็นหนุ่มวัยรุ่นทั้ง ๆ อายุอานามก็ใกล้เข้าเลขหก

“ของมึงไม่เท่าไหร่ไอ้จัมพ์ ดูจารย์ตอบกูดิกูถามจารย์ไปไหนครับแม่งบอกไปตกปลา ยกคลาสเพื่อไปตกปลา เจริญสิครับ” ครามบ่นต่อพลางส่ายหัวเอือมระอาคำตอบสุดเฟี้ยวของอาจารย์ ทั้งโต๊ะมีเพียงฟิล์มและอคิราห์เท่านั้นคอยนั่งฟังคู่หูอย่างครามและจัมพ์บ่นราวกับหม้อข้าวคว่ำ

“ไงไอ้หินเบี้ยวนัดพวกกูอ่อ ?” เฮียเบิ้ล พี่ชายคนสนิทที่พวกเขาอีกคนเดินเข้ามาทักทายชายหนุ่มทั้งสี่ หิน ฉายาอีกชื่อที่เฮียเบิ้ลใช้เรียกอคิราห์ความเป็นมาก็มาจากการใช้ชีวิตแข็งกระด้างราวกับหิน ไร้ความรู้สึก ดั่งคนตายด้าน อคิราห์ปรายตามองผู้มาใหม่เขาผงกหัวรับรุ่นพี่ทีหนึ่ง

“ผมว่าถ้าอยู่กับมันสักเดือนผมชักดิ้นชักงอตายห่าแน่ เพราะไรรู้ปะถามหาเหตุผลอะไรจากมันไม่ได้เลย” จัมพ์ไม่วายจะปริปากฟ้องด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่ายเพื่อนสนิทของตนเต็มที ตั้งแต่คบเป็นเพื่อนกันมาหลายปีไม่มีครั้งไหนยามถามเหตุผลแล้วได้คำตอบแน่ชัดส่วนมากมักได้แค่การผงกหัวรับไม่ก็ได้คำว่า “ไม่ใช่เรื่องของพวกมึง”

“ฮ่า ๆ ว่าแต่มึงเถอะไอ้หินเห็นไอ้ทัพบอกกูว่ามึงหวงเด็กแถมเด็กมึงยังน่าตาจิ้มลิ้มน่ารัก คนไหนวะพามาหากูหน่อยดิ” หากเปรียบเป็นงูอคิราห์คงเป็นเจ้าพ่อจงอางหวงไข่ เพียงแค่เบิ้ลพูดจบชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาถึงกับเงยหน้าจากงาน ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เหลือบสายตามองคนพูดแฝงไปด้วยสายตาดุดันและยากจะคาดเดา

“หึ เหมือนกันไอ้ทัพว่าจริงแฮะ ต่างกันที่ไอ้ทัพโดนเอาตีนชี้หน้า” เบิ้ลแค่นหัวเราะพลางส่ายหัว “เอาเถอะ ยังไงมึงก็พามารู้จักพวกกูหน่อยก็ดี”

 

“กูไม่น่าพามึงไปให้อาจารย์กับรุ่นพี่คณะแพทย์เขาขำเลย ที่แท้หัวใจเต้นแรงก็เพราะเขิน” ผิงผิงหยุดเดินยกแขนสองข้างขึ้นเท้าสะเอว นึกแล้วก็ตลกกลัวว่าเพื่อนจะเป็นอันตรายด้วยความรู้ไม่มีเกี่ยวกับด้านนี้ก็รีบจูงแขนเพื่อนไปคณะแพทยศาสตร์แทนห้องพยาบาลทำตัวกระวนกระวานดันหลังเพื่อนไปตรวจกับอาจารย์ผู้หญิงสุดท้ายก็โดนอาจารย์กับรุ่นพี่หัวเราะใส่เมื่อรู้ถึงอาการของเพื่อนสนิท

“ก็…ก็เราไม่เคยเป็นนี่นา” คนพูดก้มหน้างุด ตอนโดนอาจารย์เค้นถามเรื่องก่อนหน้านี้เขาอายจนอยากก้มหน้ามุดดินถามไปถามมาคำตอบที่อาจารย์บอกคือ อาการที่น้องเป็นอยู่ไม่ใช่โรคหัวใจนะลูก แต่เป็นอาการของวัยรุ่นยามตกหลุมรัก

ตกหลุมรักงั้นหรือ ? บ้า…ไม่ได้ตกหลุมรักตะวันซะหน่อย

“มึงก็นะ ทำไมถึงไว้ใจคนง่ายไปนอนห้องเขาแบบนั้นเกิดวันใดตะวันอะไรของมึงนั่นคลุ้มคลั่งบีบคอมึงขึ้นมาทำไง ยิ่งหน้าตานิ่งอย่างกะรูปปั้น ฮึ่ย” ว่าแล้วยกมือขึ้นลูบแขน เธอยินดีถ้าหากฟ้าโปรดจะมีความรักแต่เธอยังรู้สึกติด ๆ ขัด ๆ ไม่มั่นใจยังไงก็ไม่รู้เพราะอีกฝ่ายหน้านิ่งจนเดาอารมณ์ไม่ถูก

“ตะวันไม่ทำหรอก” ฟ้าโปรดแก้ต่าง “หูย! ผิงผิงนั่นมันรถน้ำแข็งใส” ไม่รอผิงผิงตอบคนตัวกระจ้อยร่อยวิ่งพรวดไปหน้ารถน้ำแข็งใสทันที

“รอกูด้วย!!”

“ลุงฮะ ฟ้าโปรดเอาน้ำแข็งใสหนึ่งถ้วยฮะเอาสีแดงใส่วุ้นมะพร้าว” ราวกับเด็กรอกินของโปรด คุณลุงคนขายอมยิ้มก่อนจะลงมือทำน้ำแข็งใสราดด้วยน้ำแดงตามลูกค้าสั่ง

“ส่วนหนูเอามะลินะลุง” สั่งเพียงเท่านี้คนขายก็เข้าใจ คุณลุงพยักหน้ารับครั้นทำน้ำแข็งใสจนเสร็จคุณชุงคนขายยื่นถ้วยน้ำแข็งใสให้ฟ้าโปรดถึงสองถ้วย

“ฟ้าโปรดสั่งถ้วยเดียวนี่ฮะ” เขารีบแย้ง

“ลุงแถมให้ เห็นหนูแล้วอดนึกถึงหลานที่บ้านไม่ได้เจ้านั่นน่ะชอบกินน้ำแข็งใสรสชาติเดียวกันหนูเลยแถมยังตากลมแป๋วยามที่รอลุงทำให้เหมือนกัน” คุณลุงบอกตามตรง เห็นลูกค้าคนนี้แล้วอดนึกถึงหลานชายวัยสามขวบของตนในตอนนี้ไม่ได้ สงสัยต้องหยุดสักวันเพื่อกลับลพบุรีไปหาหลานแล้วล่ะ

“ขอบคุณฮะ” ได้ฟังเหตุผลและความตั้งใจของลุงฟ้าโปรดไม่คิดปฏิเสธ คนให้ต้องการให้คนรับก็ควรรับไว้เป็นมารยาท

“โห ของหนูไม่เห็นแถมเลย”

“ฮ่า ๆ ไว้ครั้งใหม่นะหนู ถ้าลุงแถมอีกเดี๋ยวไม่ได้กำไรกันพอดี”

“โอ้ย…ไม่ต้องหรอกลุงหนูพูดเล่น ว่าแต่เท่าไหร่หรอคะ”

“สามสิบลูก ถ้วยละสิบห้าบาท”

ซื้อขายน้ำแข็งใสกันเสร็จจึงสอดสายตาหาโต๊ะว่าง โชคดีเวลานี้เป็นเวลาเรียนคาบเช้าของนักศึกษาหลายคณะโต๊ะม้าหินอ่อนจึงว่างหลายตัว สองเพื่อนสนิทเลือกโต๊ะม้าหินอ่อนใต้ต้นฉำฉาคณะของตน

“มึงจะกินสองอันเลยดิ” หญิงสาวเอ่ยถามเพื่อน

“นั่นน่ะสิ น้ำหนักก็ขึ้นด้วย” เขาตอบพลางทำท่าคิดก่อนเบิกตากว้างเมื่อคิดออก “เดี๋ยวเราไปอีกฟากนึงแป๊บนะ เอาไปให้ตะวันดีกว่า” คนรู้จักจริง ๆ มีไม่กี่คนถ้านับก็คงมีเพียงผิงผิงกับตะวันก็เท่านั้น

“แหม…ปากบอกไม่ได้ชอบ ที่แท้ก็นึกถึงเขาตลอด” ผิงผิงบ่นตามหลังเพื่อนสนิทด้วยความเอ็นดูแกมหมั่นไส้ ตอนแรกเค้นถามบอกไม่ได้คิดอะไรกับตะวันแต่พอตอนนี้ก็วิ่งแจ้นเอาน้ำแข็งใสไปให้เขาซะงั้น

 

“ตะวัน” คนร่างเล็กสูงเพียงปลายคางของชายหนุ่มเอ่ยเรียกตามด้วยรอยยิ้ม ในมือถือน้ำแข็งใสราดด้วยน้ำแดงเฮลบลูบอยและท็อปปิ้งด้วยวุ้นมะพร้าว น่ากินสุด ๆ

“มาทำไม” เขาเอ่ยถามเสียงเรียบขณะฟ้าโปรดสาวเท้าเดินมาหยุดช่องว่างระหว่างเก้าอี้รอบโต๊ะม้าหินอ่อน

“เราเอาน้ำแข็งใสมาแบ่ง พอดีลุงคนขายเขาแถมให้ฟรี” ฟ้าโปรดอธิบายเหตุผลตามจริง “โอ๊ะ! สวัสดีนะทุกคน เราชื่อฟ้าโปรดนะ” อย่างน้อยก็ควรทักทายคนในโต๊ะ ฟ้าโปรดยกยิ้มให้คนทั้งหมดอย่างเป็นมิตร

“อ่า…สวัสดีครับ ผมจัมพ์”

“เราชื่อคราม”

“สวัสดีฟ้าโปรด เราฟิล์ม” ชายรุ่นราวคราวเดียวกันกล่าวทักทายทำความรู้จักตามปกติ เว้นแต่เบิ้ลเพียงคนเดียวที่ฉุกใจอยากแกล้งคนซึนอย่างน้องชายสักหน่อยเขาหยัดตัวลุกขึ้นยืนพลางยื่นมือเพื่อทักทายคนร่างเล็กแบบฝรั่ง

“สวัสดีครับ พี่เบิ้ลครับ” น้ำเสียงสุดทุ้มฟังดูแล้วบ่งบอกว่าเจ้าของเสียงนั้นเจ้าชู้ตัวพ่อรองจากทัพฟ้า กำลังยื่นมือทักทายไข่ของพ่อจงอางอย่างอคิราห์

ฟ้าโปรดรีบวางน้ำแข็งใสลงบนโต๊ะหวังยื่นมือทักทายเฮียเบิ้ลแบบฝรั่งตอบทว่ายังไม่ทันวาง รอยยิ้มของคนอายุเยอะที่สุดในโต๊ะกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อมือหนาของอคิราห์คว้าจับแทนมือเรียวไปเสียดื้อ ๆ

“หึ สวัสดีครับคุณตะวัน ทักทายแทนน้องฟ้าโปรดหรอ” เบิ้ลเอ่ยถามทั้ง ๆ รู้คำตอบแต่เขานึกอยากแกล้งก็เท่านั้น บทจะหวงก็หวงราวกับไข่ในหิน

“ทักทายแบบไทยคงดีกว่านะครับ” เสียงทุ้มเยือกเย็นตอบกลับ ส่วนเพื่อนสนิททั้งสามตาลุกวาวยอมรับเลยว่าคบกับไอ้มนุษย์น้ำแข็งนี่มาตั้งนานพึ่งรู้ซึ้งว่าเจ้าของฉายาเจ้าชายน้ำแข็งจะหวงออกหน้าออกตาขนาดนี้ ขนาดรู้จักฟ้าโปรดไม่นานยังถึงขั้นนี้ไม่อยากจะคิดเท่าไหร่หากวันใดวันนึงคบกันขึ้นมาชายใดอย่าหวังว่าจะได้เฉียดใกล้ฟ้าโปรดแน่ล่ะ

“ว้าว…น้ำแข็งใสน่ากินจัง เสียดายไอ้ตะวันไม่ชอบของหวานอะดิ”

“จริงหรอตะวัน” คำพูดของจัมพ์สร้างคำถามให้ฟ้าโปรด สายตาคมหันไปจ้องคนบอกหนึ่งทีทำขนลุกวาบทีเดียว

“ร้อนพอดี” ปฏิกิริยาแบบนี้ยอมรับเลยว่าไม่เคยเห็นจากอคิราห์มาก่อน คนเกลียดของหวานมาทั้งชีวิตตอนนี้กำลังเอื้อมมือรับน้ำแข็งใสสีแดงแถมยังตักเข้าปากกินราวกับเป็นคนชอบของหวานอย่างกับอะไรดี

“…” หากเรียกเป็นภาษาวัยรุ่นคนทั้งโต๊ะตอนนี้ก็ไม่ต่างกับการ…แดกจุด กันเลยทีเดียว

“ฟ้าโปรดไหนมึงบอกมาแป๊บเดียว” เสียงแหลมร้องทักเพื่อนสนิทหลังเกินเวลาที่เจ้าตัวรอ หล่อนจึงเดินจ้ำอ้าวไปตามเพื่อนสนิทกลับบ้านทว่าต้องเบะปากมองบนเมื่อมาถึงโต๊ะเป้าหมายเจอกับ ไอ้ปากนรก อย่างจัมพ์

“อะ…อ้าว คุณคนสวยมาด้วยหรอครับ” จัมพ์หยัดกายลุกขึ้นเดินทำหน้าตาอมยิ้มล้อเลียนหญิงสาวที่ตนเรียกยักษ์ขมูขี

“ไอ้ปากนรก หุบปากนายไปเลย” คู่กัดยังไงก็คือคู่กัดเจอกันวันแรกทั้งคู่ดันมีเรื่องกันซะแล้ววันต่อ ๆ ไปคงไม่ต้องพูดถึง หาทางลงเอยกับคู่นี้ยากเหลือเกิน

“เอ่อ…ผิงผิงกลับกันดีกว่า” เห็นท่าไม่ดีจึงรีบชวนเพื่อนกลับทว่ายังไม่ทันไปไหนคนปากไวอย่างจัมพ์พูดขึ้นเสียก่อน

“อ่า…เห็นเธอมาตามเพื่อนทุกรอบ เอ๊ะ! หรือจริง ๆ แล้วไม่ได้มาตามเพื่อนแต่มาหาฉัน เอาน่าฉันเข้าใจใคร ๆ ก็หลงเสน่ห์ฉัน” จัมพ์ยังเป็นจัมพ์ ผู้ชายมั่นอกมั่นใจที่สุดในโลก

“มั่นหน้า!”

“จุ๊ ๆ ๆ เอางี้ ในเมื่อเธอชอบฉันงั้นเราสองคนมามีลูกด้วยกันไหม เรามาจำลองครอบครัวกันฉันเป็นพ่อ เธอเป็นแม่แล้วให้ไอ้ครามลองเป็นลูก” ส่งซิกเท่านี้เพื่อนสนิทก็รู้ใจ

“หม่ามี๊!!” ผิงผิงแทบกรี๊ดลั่นกลางลานเกียร์หลังครามเรียกเธอว่าหม่ามี๊ ถ้าไม่เกรงใจอีกหลายสายตาสาบานเลยว่าต้องได้ถอดรองเท้าฟาดหัวไอ้ปากนรกนี่ คนอะไรแซะกันได้ทุกวี่ทุกวันแถมยังกวนอีก

“อะ…ไอ้บ้า!!”

“ฮ่า ๆ มีคู่หลักกูว่ากูเริ่มเห็นคู่รองแล้วล่ะวะ” คนเป็นพี่ใหญ่ส่ายหัว หลุดหัวเราะทอดสายตามองรุ่นน้อง คนนึงเย็นชาสุดขั้วตักน้ำแข็งใสเข้าปากไม่สนใจคนทะเลาะกันทั้ง ๆ ที่รู้ว่าตัวเองไม่ชอบ ส่วนน้องชายอีกคนยังคงกวนหญิงสาวไม่เลิก เกลียดสิ่งไหน…ได้สิ่งนั้นแน่นอน

 

—TBC—

ความคิดเห็น