ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายค่ะ ***ติดตามนักเขียนได้ทาง **เพจ : วิธารา Doublevee

ชื่อตอน : 21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 880

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มี.ค. 2564 19:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
21
แบบอักษร

“มีอะไรจะพูดอีกไหม ถ้าไม่มีฉันจะเข้าบ้าน”

“มี วันนี้ผมจะพาคุณไปซื้อเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวจะมาทำตัวฟรีสไตล์ออกแบบแต่เสื้อผ้าเหมือนเดิมไม่ได้นะเพราะงานหลักของคุณคือต้องไปทำงานกับผม”

“แต่ฉันยังไม่รู้เลยว่าจะทำงานตำแหน่งอะไร ไม่ให้ฉันเตรียมตัวหน่อยเหรอ?”

“ผมจะช่วยเตรียมเองไม่คุณไม่ต้องกังวลเรื่องนี้หรอก”

“แต่...”

“คุณจะไปเลือกกับผมเองหรือจะให้ผมเหมามาทั้งร้านให้คุณเลือก”

“ไม่ต้อง! ฉันจะไปเลือกเอง”

“เข้าใจอะไรง่ายๆก็ดี ผมจะได้ไม่เหนื่อย แล้ว...แผลเมื่อคืนเป็นไงบ้าง”เขาถามทั้งที่ไม่กล้าสบตา

“ไม่ได้เป็นอะไรมาก คุณอย่าสนใจเลย”

“ผมลืมไปว่าคุณคงจะด้านทั้งตัว แค่นี้คงไม่กระทบกระเทือนอะไรมากหรอก”

“ค่ะ ก็คงจะเป็นอย่างที่คุณคิด”พูดจบเธอก็เดินหันหลังให้เขาโดยไม่เอ่ยประโยคใดออกมาโต้แย้ง

“นี่...นิ้งคุณอย่าเดินหนีผมแบบนี้นะ นิ้ง!”ภูวิศรีบวิ่งมาขวางนิรชาเอาไว้

“หลีกไปค่ะ”

“คุณบอกผมก่อนสิว่าคุณจะไปไหน?”

“ฉันจะขึ้นไปแต่งตัวคุณบอกว่าจะพาไปซื้อเสื้อผ้าไม่ใช่เหรอ?”ภูวิศอมยิ้มดีใจเมื่อคำตอบที่ได้เป็นไปตามที่ต้องการ

“ก็...ก็ใช่”

“ใช่ก็หลบสิ”เธอบอกเขาอีกครั้ง คนฟังค่อยๆเดินถอยออกจากตำแหน่งเดิมเพื่อปล่อยให้นิรชาไปแต่งตัว

ห้างสรรพสินค้ากลางใจเมืองคือสถานที่ที่ภูวิศพานิรชามาเลือกเสื้อผ้าและของใช้ เขาพาเธอเข้าไปลองชุดอยู่หลายร้าน เขานั่งรอจนเธอเลือกได้ตามต้องการโดยไม่ปริปากบ่นสักนิด

“ฉันว่าพอแค่นี้เถอะมันเยอะเกินไปแล้ว”นิรชารีบห้ามเพราะภูวิศพาเธอเข้าร้านเสื้อผ้าแทบจะทุกร้านแล้ว

“พอก็ได้ ผมหิวไปทานข้าวกัน”เขาคว้ามือเรียวมาจับจูงไปยังร้านอาหารเจ้าประจำโดยไม่ขอคำปรึกษา

“นี่คุณ”

“อย่าดื้อน่า ถ้าไม่อยากถูกจับจูบบกลางห้าง”ภูวิศขู่เมื่อนิรชาพยายามจะสะบัดมือเขาออก

“ภูคะ! ภู!”ภูวิศหยุดเดินและหันไปตามเสียงเรียกอันคุ้นหู

“ลิลลี่!”มือหนาค่อยๆปล่อยมือของนิรชาออกและหันไปยิ้มให้ไลลาอดีตแฟนสาว

“กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ?”

“กลับมาได้สองอาทิตย์แล้วค่ะ ภูสบายดีไหม”ไลลานางแบบสาวชื่อดังพูดคุยกับภูวิศอย่างสนิทสนม

“ผมสบายดีแล้วคุณละ?”

“ลิลลี่สบายดีค่ะ แล้วนี่ภูมากับใครเหรอ?”เธอหันไปมองหญิงสาวที่ยืนเคียงข้างภูวิศ

“อ่อ นี่ภรรยาผมเองครับชื่อนิ้ง”ภูวิศถือโอกาสแนะนำคนที่ได้ชื่อว่าภรรยาต่อเพื่อนสาวคนสนิท

“อ่อ สวัสดีค่ะยินดีที่ได้รู้จักนะคะ”ไลลาปรายตามองหญิงสาวตรงหน้าเล็กน้อย

“นิ้งนี่ลิลลี่เพื่อนผม”นิรชาส่งยิ้มและโน้มตัวให้ตามมารยาท

“ตอนนี้เป็นเพื่อนค่ะ แต่เมื่อก่อนไม่ใช่”ไลลาโยนระเบิดลูกใหญ่เอาไว้ทำให้ภูวิศเกิดอาการร้อนๆหนาวๆขึ้นมาทันที

“เอ่อ ผมขอตัวก่อนนะจะไปทานข้าวนิ้งเขาโมโหหิวมากเลย ไว้เจอกันวันหลังนะ”

“ภู! ภูคะ”ไลลารีบเรียกภูวิศไว้แต่ก็ไม่เป็นผลนอกจากเขาจะไม่สนใจแล้วเขายังรีบเดินหนีเธอเสียด้วยซ้ำ

“มีอะไรรึเปล่าลิลลี่”อัคคีเดินเข้ามาหาแฟนสาวหลังจากกลับมาจากเข้าห้องน้ำ

“เปล่าค่ะ แค่เจอคนรู้จักเราไปเลือกเสื้อผ้าต่อกันเถอะค่ะอัค”ไลลาควงแขนอัคคีไปซื้อของต่อด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“กิ๊กเก่าเหรอคะ ทำไมคุณดูหน้าซีดๆ”นิรชานั่งคุยกับภูวิศหลังจากสั่งอาหารให้เขาเสร็จ

“ลิลลี่เขาเคยเป็นแฟนเก่าผมเคยคบกันนานเกือบสองปี สุดท้ายก็ไปกันไม่รอดเพราะทัศนคติไม่ตรงกัน”เขาไม่ปิดบังและไม่เคยคิดที่จะปิดเรื่องราวในอดีต

“ถ้ามันเป็นเรื่องส่วนตัวก็ไม่ต้องเล่าละเอียดขนาดนั้นก็ได้ค่ะฉันเข้าใจ”นิรชาหลบสายตาเขาเล็กน้อยเมื่อสายตาคมจับจ้องมาที่เธอ

“ผมไม่อยากให้ค้างคาใจกัน ขี้เกียจอธิบายทีหลังสู้พูดมันครั้งเดียวไปเลยดีกว่า”

“แต่ชีวิตคู่ของเราไม่ได้มีความรักเป็นจุดเริ่มต้น ฉันไม่รู้ว่าจะอยู่ในสถานะภรรยาของคุณอีกนานแค่ไหน คุณไม่ต้องบอกฉันทุกเรื่องก็ได้”

“สำหรับผมทุกอย่างมันเกิดจากความรัก แม้ว่าผมจะไม่ได้คำว่ารักคืนกลับมาก็ตาม”

 

************

ฮือ!!! คุณภู!!!

 

ความคิดเห็น