ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : โป๊ะแตก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 49k

ความคิดเห็น : 38

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2564 21:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โป๊ะแตก
แบบอักษร

ตอนที่20 

 

 

“คุณท่านค่ะมีแขกมารอพบอยู่ห้องรับแขกค่ะ” มาลีเดินเข้ามาบอกเจ้านายหลังจากที่ทั้งคู่เพิ่งเดินทางกลับจากฮ่องกง 

 

 

“อืม ฝากเอาของไปเก็บด้วยนะมาลี” ทีโอหันไปบอกมาลีหลังจากที่ลงจากรถเรียบร้อยก่อนจะหันไปจับมือน้ำใสและเดินเข้าบ้านไปพร้อมกัน 

 

 

“พี่ทีโอมีแขกเดี๋ยวน้ำขึ้นไปรอข้างบนก็ได้นะคะ” น้ำใสเอ่ยบอกชายหนุ่มหลังจากที่เดินเข้ามาภายในบ้านตรงหน้าบันไดใหญ่ทางขึ้นชั้นสอง เพราะเธอไม่อยากให้เขาต้องขายหน้าหรือมานั่งตอบคำถามเรื่องของเธอไม่ว่ากับใคร ยิ่งเธอเองพื้นฐานเป็นมายังไงมันยิ่งทำให้เธอไม่อยากพบปะแขกของเขา 

 

 

“ไม่เป็นไรไปด้วยกันนี่แหละ” ทีโอหันมาสบตากับคนตัวเล็กก่อนจะกระชับมือแน่นขึ้นและเดินจูงมือเธอเข้าไปนังห้องรับแขกที่อยู่ด้านถัดไป 

 

 

เมื่อเดินเข้าไปถึงน้ำใสก็ต้องเบิกตาโตด้วยความตกใจเพราะคนที่มารอพบทีโอคือจีเซล และคลินต์สามีของจีเซล 

 

 

“...จีเซล” น้ำใสอุทานชื่อจีเซลเบาๆ จีเซลที่เห็นน้ำใสเดินมากับทีโอและทั้งสองยังจับมือถือแขนกันอีกยิ่งทำให้เธอตกใจเข้าไปใหญ่ ผิดกับคลินต์ที่มีท่าทีเฉยๆ ต่อภาพที่เห็น น้ำใสรีบชักมือออกจากมือใหญ่แต่ก็ไม่เป็นผลแถมตอนนี้ทีโอยังกระชับมือเธอแน่นขึ้นกว่าเดิม 

 

 

“น้ำใส!” จีเซลร้องตกใจพร้อมกับยัยตัวลุกขึ้นมองน้ำใสและทีโอสลับกัน 

 

 

“มึงมาหากูมีอะไร” ทีโอหันไปถามคลินต์ที่ยืนเงียบไม่พูดอะไร โดยไม่ได้สนใจท่าทีตกใจของจีเซลเลยแม้แต่น้อย 

 

 

“เรื่องงาน แต่กูว่ามึงคงไม่สะดวก” คลินต์ตอบทีโอในขณะที่สายตาจ้องมองไปที่น้ำใสที่ยืนทำตัวไม่ถูก 

 

 

“สะดวกมึงมีอะไรก็พูดมาได้เลย” 

 

 

“พี่ทีโอจะไม่อธิบายเรื่องน้ำใสเพื่อนจีหน่อยเหรอคะ!?” จีเซลถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจเธอไม่เข้าใจว่าทำไมน้ำใสถึงมาอยู่ตรงนี้กับทีโอได้ ไหนจะลุคที่เปลี่ยนไปจากเดิมทำให้น้ำใสสวยขึ้นจนเธอแทบจำไม่ได้ 

 

 

“เอ่อคือ ยัยจีแกใจเย็นก่อนนะ” น้ำใสที่รู้จักนิสัยของจีเซลดีว่าเธอเป็นคนใจร้อนจึงรีบปรามเพื่อนเพื่อให้ใจเย็นลง 

 

 

“แกให้ฉันเอาอะไรมาใจเย็นวะ ฉันงงไปหมดแล้วทำไมแกถึงมาอยู่ตรงนี้กับพี่ทีโอได้ แกไม่คิดจะบอกฉันเลยหรือไง!?” 

 

 

“จีเซลใจเย็นก่อน” คลินต์ที่ยืนฟังภรรยาตัวเองโวยวายจึงรีบพูดปรามเธอให้ใจเย็นเขาเชื่อว่าคนอย่างทีโอทำอะไรต้องมีเหตุผล 

 

 

“เอ่อ พี่ทีโอค่ะปล่อยน้ำก่อนค่ะ” น้ำใสหันไปบอกคนตัวสูงให้ปล่อยมือเธอ ซึ่งทีโอก็ยอมปล่อยแต่โดยดี น้ำใสเดินเข้ามาหาจีเซลก่อนจะดึงแขนจีเซลให้เลี่ยงออกมาจากตรงนั้นเพื่อพูดคุยกัน “แกมากับฉัน” 

 

 

“อะไรยังไงวะ?” คลินต์หันมาถามทีโอหลังจากที่น้ำใสพาจีเซลเดินออกไปแล้วก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงที่โซฟาตัวใหญ่ การที่ทีโอทำอย่างนี้บวกกับสายตาที่จ้องมองน้ำใสมันก็พอทำให้เขารู้ว่าทีโอคิดอะไรกับน้ำใส 

 

 

“มานี่ก่อนแกใจเย็นๆ” น้ำใสพาจีเซลเดินมาที่ห้องอ่านหนังสืออีกมุมของบ้าน 

 

 

“แกจะให้ฉันเย็นได้ยังไง แกกับพี่ทีโออะไรยังไงเล่า!” จีเซลเสยผมขึ้นลวกๆ อย่างไม่สบอารมณ์แน่นอนว่าเธอรู้จักน้ำใสดี น้ำใสไม่ใช่คนที่หัวสูงแน่นอนเธอคิดว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านั้น 

 

 

“โอเค แต่แกต้องใจเย็นๆ โอเคไหม” 

 

 

“อืม” จีเซลตอบก่อนจะเดินไปลากเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ๆ มานั่ง 

 

 

“คือว่า...” น้ำใสเล่าเรื่องทุกอย่างให้จีเซลฟังตั้งแต่เรื่องของที่บ้านเธอมีปัญหาและเพราะอะไรเธอถึงต้องมาอยู่ตรงนี้ 

 

 

“ห๊ะ!? สรุปที่แกทำเพราะใช้หนี้!?” จีเซลตะโกนออกมาเสียงดังลั่นเมื่อได้ฟังเรื่องราวจนจบ เธออดสงสารน้ำใสไม่ได้แต่อีกใจก็รู้สึกโกรธทีโอไม่น้อยที่ใช้จังหวะนี้ในการบังขับให้น้ำใสต้องทำแบบนี้ 

 

 

“อืม ฉันไม่มีโอกาสบอกแกสักที ขอโทษนะเว้ย” น้ำใสเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ข้างๆ ก่อนจะก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด 

 

 

“แกมีอะไรแกเคยบอกฉันที่ไหน ตั้งแต่เรียนด้วยกันแล้ว ฉันต่างหากที่รู้สึกแย่ที่ไม่ได้ช่วยอะไรแกเลย” จีเซลพูดจาตัดพ้อตัวเอง น้ำใสคอยช่วยเหลือเธอมาตลอดตั้งแต่เรียนด้วยกันแต่เธอกลับช่วยอะไรน้ำใสไม่ได้เลย 

 

 

“ฉันโอเค อีกอย่างฉันเลือกแล้วแกอย่าคิดมากสิ” 

 

 

“แกต้องอยู่แบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน” 

 

 

“ฉันไม่รู้จนกว่าเขาจะพอใจละมั้ง” อย่าว่าแต่จีเซลอยากรู้เลยเธอเองก็อยากรู้ไม่น้อยไปกว่าจีเซลว่าเธอต้องอยู่กับทีโอไปอีกนานแค่ไหน 

 

 

“ฉันห้ามแกตอนนี้คงไม่ทันแล้วใช่ปะ” จีเซลหันไปถามน้ำใสพร้อมกับสีหน้าที่บึ้งตึง 

 

 

“...” น้ำใสพยักหน้าแทนคำตอบตอนนี้เธอมาไกลเกินกว่าจะถอยกลับแล้ว 

 

 

“แต่แกสวยขึ้นนะ อันนี้ยอมรับ” จีเซลเอ่ยชมน้ำใสถ้าไม่บอกว่าน้ำใสเป็นใครเธอก็คงคิดว่าน้ำใสเป็นไฮโซคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ “ฉันถามอะไรหน่อยสิ” 

 

 

“ว่ามาสิ” 

 

 

“แกไม่ได้เอาใจลงไปเล่นใช่ไหม?” จีเซลรู้สึกเป็นห่วงน้ำใสไม่น้อยเพราะน้ำใสไม่เคยมีแฟน การมาอยู่ใกล้ชิดกับผู้ชายแบบนี้เธอกลัวว่าน้ำใสจะเผลอใจ 

 

 

“ไม่ ฉันรู้ตัวเองดีว่าฉันเป็นใคร” น้ำใสถึงจะตอบไปอย่างนั้นแต่ใจเธอกลับเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูกหรือว่าเธอจะรู้สึกชอบทีโอจริงๆ ขึ้นมา... 

 

 

“อ่าวมากันแล้ว” คลินต์ที่เห็นจีเซลและน้ำใสเดินเข้ามาพร้อมกับจึงเอ่ยบอกทีโอก่อนที่คลินต์จะหันมาถามจีเซลหลังจากที่เดินเข้ามาแล้ว “เป็นไงบ้าง” 

 

 

“ไม่เป็นยังไงคะ รู้แค่ว่าเพื่อนเฮียร้ายกาจ ร้ายเหมือนเฮีย!” จีเซลหันไปตวัดสายตาใสทีโอหนึ่งครั้งด้วยความไม่พอใจ 

 

 

“เธอโอเคไหม” ทีโอหันไปถามน้ำใสหลังจากที่เธอเดินมายืนอยู่ข้างๆ เขา 

 

 

“นะ น้ำโอเคค่ะ” น้ำใสตอบกลับแต่ไม่กล้าสบตามาเฟียหนุ่มได้แต่มองหน้าจีเซลที่ตอนนี้ทำหน้าบูดบึ้งอยู่ 

 

 

“น้ำใส ถ้าวันไหนแกไม่อยากอยู่กับพี่ทีโอแล้วหรือเขาทำแกเสียใจแกรีบบอกฉันนะ ฉันจะพาแกไปจากเขาทันที!” 

 

 

“จีเซลไม่เอาน่า” คลินต์หันไปปรามภรรยาเขาเข้าใจอารมณ์โกรธของเธอดีและความเป็นห่วงเพื่อนของจีเซล 

 

 

“เธอไม่มีทางเอาน้ำใสไปจากฉันได้ ฉันเอาหัวเป็นประกัน” ทีโอตอบกลับ 

 

 

“...หึ มึงก็ต้องระวังหัวตัวเองไว้หน่อยนะ หัวน่ะกูว่าไม่เท่าไหร่แต่ใจมึงอยู่กับตัวเองหรือเปล่าตอนนี้ หรือว่าให้ใครไปแล้ว” คลินต์สวนกลับเพื่อนรักเขามองแป๊บเดียวก็รู้ว่าทีโอคิดกับน้ำใสยังไงแต่แค่ปากแข็ง 

 

 

“เฮียคุยงานเสร็จแล้วใช่ไหม” จีเซลหันมาถามคลินต์ก่อนที่คลินต์จะพยักหน้าเป็นคำตอบ “กลับค่ะ! ลูกรออยู่ ฉันไปก่อนนะแกมีอะไรรีบโทรหาฉันนะ” ประโยคสุดท้ายทีเซลหันมาบอกน้ำใสก่อนจะเดินออกไปพร้อมคลินต์ 

 

 

************ 

 

 

เพื่อนใครๆ ก็รักแหละเฮียโถ่ววว ว่าแต่อย่าทำให้น้องเสียใจนะไม่งั้นน้องหนีแน่!!!🤣 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว