email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เฮียขี้อ้อน(Nc+)🤭🤭

ชื่อตอน : เฮียขี้อ้อน(Nc+)🤭🤭

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ค. 2564 17:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เฮียขี้อ้อน(Nc+)🤭🤭
แบบอักษร

ใบหน้าเนียนใสที่บูดบึ้งตลอดเวลาทำให้คนป่วยหนุ่มมองตามด้วยสีหน้าละห้อย

"เข็ม!" ชายหนุ่มเรียกชื่อหญิงสาวเบาๆ

"มีอะไรปิดบังอีกหรอคะ?"เธอตวัดสายตามามอง

"ไม่มีแล้ว...ไม่มีจริงๆ"

"มีความสุขมากใช่มั๊ยที่แกล้งฉัน ทั้งๆที่ได้คืนมาตั้งนานแล้วแต่ก็ไม่เคยคิดที่จะบอก"อัญชิสาต่อว่า

"ก็ถ้าฉันบอกเธอไป เธอก็หาเรื่องไปจากฉันน่ะซิ" คำพูดของเขาทำให้เธอหันหน้ามายืนจ้องใบหน้าหล่อเหลานิ่ง

"ทำไมต้องกลัวฉันไปด้วย คุณก็ไม่ได้ชอบขี้หน้าฉันซักหน่อย เจอหน้าฉันทีไรก็คอยหาเรื่องฉันตลอด"สายตาที่มองมาที่เขาทำให้ชายหนุ่มขยับตัวอย่างอึดอัด เขาไม่รู้จะตอบเธอว่ายังไงดี เขาเป็นคนที่พูดหวานไม่เป็น

"ใครว่าไม่ชอบล่ะ ไม่ชอบจะคอยไปอยู่ใกล้ๆหรอ"เขาพูดเสียงเบาๆแต่เธอกลับได้ยินมันชัดเจน ใบหน้าหญิงสาวแดงระเรื่อขึ้นมาทันตา

 

แอ๊ด!!!!

เสียงเปิดประตูทำให้ทั้งคู่หันไปมอง อลันเดินตรงเข้ามาด้วยใบนิ่งเฉย

"ตายยากตายเย็นจริงๆเลยนะมึงน่ะ"คำทักทายที่สุดแสนจะกวนบาทาสำหรับภีมากรดังขึ้น

"หึ!!ทำเป็นปากดี ไอ้แพทบอกกูว่ามึงแทบเผาโรงพยาบาลตอนที่กูอยูในห้องผ่าตัด"ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปาก

"กูเลยพลาดรับช่วงต่อ ดูแลเมียกับลูกมึงเลย"สายตาของอลันชำเลืองมองไปที่อัญชิสา ภีมากรรีบกระตุกแขนหญิงให้เข้ามาใกล้พร้อมกับสวมกอดเธอไว้อย่างหวงแหน

"เมียกูลูกกูดูแลเองได้ อยากได้มึงก็ไปหาเมียซักคนซิ"

"ไอ้ขี้หวง! รีบหายแล้วกลับมาทำงานได้แล้ว กูจะได้กลับสเปนซักที เหม็นหน้าพวกมึงล่ะ"อลันทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวนุ่ม

"แล้วเรื่องหนอน?"ภีมากรถามขึ้น

"กูจัดการเคลียร์ให้เรียบร้อยแล้ว ที่เหลือมึงก็ไปจัดการต่อเองล่ะกัน"สองหนุ่มจ้องหน้ากันนิ่ง อัญชิสามองทั้งคู่อย่างหวาดๆ แค่ภีมากรคนเดียวก็รู้สึกเหมือนตัวเองจะขาดอากาศหายใจอยู่แล้ว แต่กลับมีอลันเพิ่มมาอีกคน อาการตอนนี้เหมือนกับอยู่ในห้องแช่แข็งเลยทีเดียว เย็นชาจริงนะพ่อคุณ

"ไอ้ภีม!!! เมียมึงมองหน้ากู"คำพูดของอลันทำให้อัญชิสาถึงกลับหน้าเหวอ ภีมากรหันขวับมามองหน้าหญิงสาวในอ้อมแขนนิ่ง

"เธอมองหน้ามันทำไม มองหน้าฉันนี่ห้ามมองคนอื่นเด็ดขาด"ใบหน้าบูดบึ้งของเจ้าของอ้อมกอดทำให้เธอขยับตัวอย่างอึดอัดเมื่อเขากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นอลันโยนระเบิดเสร็จก็เดินออกไปอย่างสบายอารมณ์

 

"นี่คุณภีม ปล่อยได้แล้ว"หญิงสาวพยายามที่จะแกะแขนของชายหนุ่มออกจากเอวตัวเอง

"ทำไมต้องเรียกผัวว่าคุณ เรียกชื่อเฉยๆไม่ได้หรือไง"ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น

"คุณแก่กว่าฉันตั้ง 16ปี ฉันไม่อยากปีนเกลียว"เธอตอบกลับไป

"แต่ฉันอยากให้เธอปีนนะ ปีนมาโยกย้ายบนตัวฉัน"ดวงตาสีเข้มจ้องมองใบหน้าเนียนใสอย่างปรารถนา

"ทะลึ่ง!! เดี๋ยวเถอะ!!"หญิงสาวแหวกลับทันทีเมื่อเธอคิดภาพตาม

"ไหนเรียกเฮียซิ เฮียภีม"น้ำเสียงกระเส่าที่กระซิบข้างหูทำให้อัญชิสาถึงกลับขนลุกเกรียวด้วยความซ่านสยิว

"เออะ...เออปล่อยเถอะค่ะ ที่นี่โรงพยาบาลนะ"เธอท้วงเบาๆ

"ถ้าเข็มไม่เรียกเฮียว่าเฮีย เฮียก็ไม่ปล่อย"ลมหายใจอุ่นที่กระทบซอกคอขาวเนียนขณะที่เขาพูด ทำใหใจบางเริ่มแกว่ง

"เฮ..เฮีย ปล่อยเข็มก่อนนะคะที่นี่โรงพยาบาลนะ แล้วเฮียก็ยังไม่หายดี"เธอพูดคำที่เขาต้องการออกมาในที่สุด

"ล็อคประตูแป๊บเดียว นะเข็มนะ แปบเดียวเอง"เสียงออดอ้อนที่คลอเคลียที่หูของเธอยังไม่ก่อกวนเท่าจุดเคลื่อนไหวกลางลำตัวของเขาที่ขยายตัวเต็มกางเกงตัวบางของโรงพยาบาล ซึ่งตอนนี้เจ้าสิ่งนั้นกำลังทักทายขาของเธออยู่

"ไม่ค่ะ เข็มไม่ใจอ่อนหรอก แปบเดียวของเฮียมัน ไม่มีอยู่จริง"เธอรีบผละออกมา หญิงสาวอมยิ้มน้อยๆเมื่อเห็นใบหน้าบูดบึ้งไม่สบอารมณ์ของชายหนุ่ม

"เข็มเล่นแบบนี้ใช่มั๊ย ศิระๆๆ"เสียงเรียกของเจ้านายที่ดังมาจากในห้องทำให้ศิระรีบเปิดประตูเข้ามา

"ครับนาย"

"ไปบอกไอ้แพท ว่ากูจะกลับบ้าน วันนี้และก็เดี๋ยวนี้ด้วย ให้มันทำเรื่องให้กูด้วย"คำสั่งของภีมากรทำให้ทั้งอัญชิสาหันไปมองใบหน้าคนป่วยเจ้าอารมณ์ทันทีด้วยสีหน้าตกใจแต่ศิระกลับอมยิ้มแบบขบขัน เมื่อเห็นใบหน้าเจ้านายที่มองไปที่นายหญิง

 

@คฤหาสน์อรุณโชติสกุล

"ค่อยๆค่ะ ทำไมต้องรีบออกมาจากโรงพยาบาลก็ไม่รู้ แผลยังไม่หายดีเลย"หญิงสาวบ่นอุบ

"อยากนอนกับเมีย"คำตอบสั้นๆราวกับเด็กเอาแต่ใจดังขึ้นทำใหอัญชิสาหน้าแดงแปร๊ด ในขณะที่ศิระและป้าจันทร์ก้มหน้าซ่อนรอยยิ้มเอาไว้

 

"อาบน้ำมั๊ยคะ เดี๋ยวเข็มไปเตรียมน้ำอาบให้"อัญชิสาถามขึ้น

"อาบด้วยกันมั๊ย?"

"ไม่ต้องพูดเลยคะ เข็มรู้ทันเฮียหรอก"

มือบางค่อยๆลูบไล้สบู่ไปตามร่างกายของชายหนุ่มเบาๆ ระวังไม่ให้น้ำไหลซึมเข้าไปในบาดแผลถึงแม้ว่าแผลจะแห้งลงแล้วแต่ก็ยังไม่ถึงกับแห้งสนิท การกระทำของเธอถูกจับจ้องด้วยดวงตาสีเข้มอยู่ตลอดเวลา

"มองหน้าเข็มทำไมคะ"

"เฮียนึกว่าจะไม่ได้เห็นหน้าเข็มอีกแล้ว"คำพูดของเขาทำให้หญิงเงยหน้าขึ้นมองแล้วส่งยิ้มบางๆไปให้

"มันผ่านมาแล้วค่ะ ตอนนี้เฮียก็กลับมาอยู่กับเข็มแล้ว เลิกทำอะไรเสี่ยงๆแบบนี้ได้มั๊ยคะ"เธอถามขึ้นเมื่อมือเรียวฟอกสบู่ลงไปท่อนล่างของชายหนุ่ม เธอเลือกที่จะมองไปยังจุดอื่นมากกว่าจุดที่มือเธอกำลังทำความสะอาด ใบหน้าคมแดงกร่ำลมหายใจเริ่มแรงขึ้น

"มันเป็นงานนะเข็ม เฮียเลี่ยงไม่ได้หรอก แต่จะพยายามทำให้น้อยลงนะ อืม"หญิงสาวฟังชายหนุ่มพูดออกมาก่อนที่หญิงสาวจะชะงักรีบเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มแทบจะทันทีเมื่อได้ยินเสียงครางออกมาจากริมฝีปากหนา ใบหน้าที่เงยหน้าหลับตาพริ้ม ทำให้อัญชิสาถึงกับตาโต อาวุธร้ายของเขาที่เธอกำลังทำความสะอาดอยู่กลับผงาดชูชันขึ้นมา อัญชิสาทำท่าจะปล่อยมือแต่ภีมากรกลับกุมมือบางที่กำรอบแท่งร้อนเอาไว้จนแน่น

"เฮียปล่อยมือเข็มนะ"เธอโวยวายออกมาเมื่อชายนุ่มจับมือเธอกุมแท่งร้อนของเขาสาวขึ้นลงรัวเร็ว ใบหน้าเนียนใสแดงกร่ำ ดวงตาสีเข้มลืมตาขึ้นมองหญิงสาวก่อนจะฉกริมฝีปากมาประกบปากเธอไว้ ลิ้นสากตวัดไปทั่วริมฝีปากอวบอิ่ม

"อื้อ..."มือหนาล็อคท้ายทอยหญิงสาวไว้แน่น จุมพิตที่แสนร้อนลุ่มเต็มไปด้วยความปรารถนา ร่างสูงหยัดกายลุกขึ้นยืนโดยที่ริมฝีปากยังคงแนบชิดกับหญิงสาว ร่างสูงดันร่างของเธอมาที่เตียงนอนตัวนุ่ม ก่อนจะโน้มร่างบางลงไปบนเตียงและทาบทับร่างหนาของตัวเองมาบนร่างของเธอ

"เฮียขอเข้าไปทักทายลูกหน่อยนะ"

.................

เฮียก็มา พอหายปุ๊บอ้อนเมียเก่งจังนะ

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว