ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายค่ะ ***ติดตามนักเขียนได้ทาง **เพจ : วิธารา Doublevee

ชื่อตอน : 19

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 609

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2564 01:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
19
แบบอักษร

ร่างบางอยู่ในชุดนอนกระโปรงยาวเดินวนไปมาเพื่อรอสามีหนุ่มบริเวรห้องโถงของบ้าน ใจเธอว้าวุ่นนอนไม่หลับเพราะภูวิศเพิ่งออกจากโรงพยาบาลร่างกายยังฟื้นตัวไม่เต็มที่เธอจึงอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้  

เสียงดังเอะอะโวยวายบริเวณหน้าบ้านเรียกความสนใจให้นิรชาต้องเดินออกไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น 

“ไม่เมา! ปล่อย!” 

“อุ้ย!คุณภูเดินดีๆค่ะ กอดเชอรี่ไว้นะคะเดี๋ยวจะล้มเอา”หญิงสาวในชุดสายเดี่ยวกระโปรงสั้นโชว์ร่างอันแสนเย้ายวนโอบกอดภูวิศเอาไว้เพื่อพาเขาเข้าบ้าน 

“นี่มันอะไรกันคะ?”นิรชาจ้องหน้าชายหญิงที่ประคองกันอยู่ตรงหน้าด้วยอารมณ์หม่นๆ คิ้วเรียวขมวดเป็นปมยามเห็นหญิงสาวมาเกาะแกะแนบชิดคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี 

“ก็คุณภูเมาค่ะ ฉันเลยมาส่ง”สาวสวยที่ได้มาจากผับส่งสายตาไม่เป็นมิตรให้คู่สนทนา 

“ถ้าส่งแล้วก็กลับได้แล้วค่ะ ฉันเป็นภรรยาเขาเดี๋ยวฉันดูแลต่อเอง”นิรชาพูดพลางจับแขนแกร่งของภูวิศเอาไว้ กลิ่นเหล้าจากตัวชายหนุ่มฉุนกึกจนเธอเดาเอาว่าเขาคงดื่มมามากพอสมควร 

“คุณภูมีเมียแล้ว?” 

“จะดูใบทะเบียนสมรสไหมคะจะได้จบ?” 

“ไม่จำเป็นค่ะ ฉันขอตัวกลับเลยแล้วกัน”เธอปล่อยมือภูวิศแล้วหมุนตัวไปขึ้นรถอย่างเสียหน้าเล็กน้อย  

“มะเมียมีเมียพี่ต้องมา พี่ไม่มีเมีย”คนแกล้งเมาทำทีพูดเสียงอ้อแอ้แทบจะจับใจความไม่ได้ 

“วร้าย! คุณภู!”ภูวิศยืนโอนเอนไปซ้ายทีขวาทีจนล้มขมำใส่ร่างบาง 

“ผมไม่เมานะ เชอรี่” 

“ไม่เมาอะไรละ กลิ่นเหล้าหึ่งขนาดนี้”นิรชาพลักคนตัวโตออก แต่ชายหนุ่มกลับถลาเข้ากอดอย่างแนบแน่น 

“เชอรี่จ๋า ไหนเชอรี่บอกว่าจะบริการพี่ภูให้ถึงใจไงจ๊ะ มามะพี่ภูอยู่นี่”เขากอดเธอและใช้มือลูบไล้วนไปมาตามส่วนเว้าส่วนโค้งของนิรชา  

“ฉันไม่ใช่ผู้หญิงของคุณนะ ปล่อยได้แล้ว!” 

“ไม่เอาไม่ปล่อย”ภูวิศซบลงบนไหล่บางและทิ้งน้ำหนักลงไปจนหญิงสาวแทบทรงตัวไม่อยู่ 

“คุณ! คุณตื่นเดี๋ยวนี้!”มือบางแตะเบาๆที่แก้มสากเพื่อเรียกสติ 

“คุณภู! คุณ!”นิรชาถอนหายใจพลางสายหน้าเบาๆเมื่อคนตรงหน้าหลับลงไปเสียดื้อๆ  

เธอประคองคนเมาขึ้นมาห้องอย่างอยากลำบากเพราะไม่อยากรบกวนคนงานในบ้านยามวิกาล 

ฟุบ! 

“ถึงซะที”ภูวิศถูกผลักลงบนเตียงกว้างผ้าห่มผืนใหญ่ถูกดึงมาคลุมคนบนเตียงแต่ชายหนุ่มกลับปัดมันออกและนอนพลิกตัวไปมา 

“อยากกินเชอรี่”เขากระชากแขนของนิรชาเอาไว้จนเธอล้มลงคร่อมร่างแกร่งของเขา 

“คุณภูปล่อยฉันนะ ฉันไม่ใช่เชอรี่”นิรชาดิ้นไปมาเพื่อให้หลุดจากการพันธนาการของเขา 

“นั่นแน่ จะโกหกพี่เหรอพี่ไม่ยอมนะพี่ต้องได้กิน”ปลดกระดุมชุดนอนของเธอออกทีละเม็ด และค่อยๆคลอเคลียเนินอกอิ่มอย่างย่ามใจ 

“ไม่...อื้อ!” 

“หวานแบบนี้พี่ชักจะติดใจจนลืมเมียที่บ้านแล้วสิ”นิรชาหมดหนทางจะหักห้าม เธอออกแรงดิ้นอีกครั้งและกัดเข้าไปที่แขนแกร่งอย่างแรงเพื่อให้หลุดพ้นจากการคุกคาม 

“อย่าทำแบบนี้คุณภู ฉันกลัว” 

“โอ้ย!”ความเจ็บที่ต้นแขนทำให้เขาเผลอผลักร่างบางออกห่างอย่างแรงจนหญิงสาวศีรษะกระแทกเข้ากับผนังห้อง 

“ชอบแบบซาดิสเหรอห๊ะ!หรือว่าไอ้อัคมันสอนคุณใช้ความรุนแรง...ได้เดี๋ยวผมจัดให้”ภูวิศก้าวไปรั้งแขนเรียวและออกแรงบีบจนเกิดรอยแดง 

“คุณไม่ได้เมา!”นิรชาค่อยๆเงยหน้าที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาขึ้นมามองคนตรงหน้า 

“นิ้ง! เลือด!”ภูวิศหน้าเสียเมื่อเห็นหยดน้ำสีแดงไหลออกมาจากหน้าผากมน เขารีบเข้าไปประคองเธอด้วยความเป็นห่วง 

“อย่ามายุ่งกับฉัน”นิรชาพลักเขาและวิ่งออกจากห้องอย่างรวดเร็ว 

“แต่คุณมีแผลนะ” 

“ความเป็นสุภาพบุรุษของคุณมันหายไปไหนทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้” 

“ความเป็นสุภาพบุรุษของผมมันไม่ได้หายไปไหนหรอก แต่ผมเลือกใช้กับบางคนเท่านั้นและมันก็ไม่ใช่คุณ ไปทำแผลได้แล้ว”ภูวิศพยายามจะเข้าไปดึงข้อมือของนิรชาอีกครั้งแต่ถูกเธอปัดมือออก 

“ฉันเคยบอกแล้วว่าฉันจะชดใช้ทุกอย่างด้วยเงินไม่ชดใช้ด้วยร่างกาย” 

“เหอะ! ดูร่านขนาดนี้ยังจะหวงตัว” 

“แล้วที่คุณทำทั้งหมดในวันนี้ไม่ใช่เพราะอยากได้ผู้หญิงร่านๆอย่างฉันเหรอคะ?” 

“นี่คุณ!”ภูวิศยืนนิ่งชี้นิ่งใส่นิรชาและเถียงไม่ออกในเรื่องนี้ 

“ฉันไม่ยอมให้คุณกระทำฝ่ายเดียวเหรอกนะ อะไรที่มันเป็นการเอารัดเอาเปรียบกันเกินไปฉันก็จะไม่ยอมเหมือนกัน”นิรชายกมือขึ้นกุมศีรษะเดินออกไปจากห้องภูวิศได้แต่มองตามแผ่นหลังของภรรยาสาวด้วยความรู้สึกผิดครั้นขจะตามออกไปก็กลัวอีกฝ่ายจะได้ใจคิดว่าเขาเป็นห่วง 

“ทำอะไรลงไปวะไอ้ภู!”มือหน้ากระแทกเข้าผนังห้องเพื่อระบายความโกรธ เขาโกรธตัวเองที่พลั้งมือทำให้นิรชาต้องเจ็บตัว  

.............. 

มาอัพก่อนนัดเพราะมีคนน่ารักมาคอมเม้นท์ให้ 

แล้วเจอกันตอนต่อไปนะคะ 

ความคิดเห็น