ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายค่ะ ***ติดตามนักเขียนได้ทาง **เพจ : วิธารา Doublevee

ชื่อตอน : 17

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 562

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มี.ค. 2564 20:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
17
แบบอักษร

“คุณหญิงสายทิพย์กับลูกชายมาขอพบครับ”ภูวิศหันมาสบตากับนิรชาอีกครั้ง

“ให้เข้ามาเลย”

“คุณภู!”นิรชายกมือขึ้นแตะลำแขนแกร่ง

“ไม่ต้องกลัวผมอาละวาดหรอก ผมมีสติพอ”เขาอ่านสายตาของคนตรงหน้าออกว่าจะสื่อถึงอะไรจึงพูดดักอย่างรู้ทัน

คุณหญิงสายทิพย์และลูกชายหอบหิ้วกระเช้าผลไม้และของบำรุงร่างกายมาเยี่ยมภูวิศถึงบ้าน  อัคคีมีสีหน้าท่าทางไม่ค่อยเห็นด้วยกับสิ่งที่ผู้เป็นแม่ทำแต่เพราะฐานะทางการเงินของครอบครัวไม่สู้ดีนักจึงไม่สามารถคัดค้านได้

“ลงมากันแล้ว”คุณหญิงสายทิพย์ยิ้มให้ภูวิศและนิรชา

“คุณท่านสวัสดีค่ะ”

“สวัสดีครับคุณหญิง ตามสบายเลยนะครับ”ภูวิศต้อนรับผู้มีพระคุณของภรรยาตามมารยาท เขานั่งลงโซฟาและรั้งเอวคอดของภรรยาสาวเอาไว้เพื่อให้เธอนั่งข้างๆ นิรชาเม้มปากแน่นยอมนั่งลงตามคำสั่งที่ส่งผ่านสายตาคม

“นี่ลูกชายป้าเองชื่ออัคคี เพิ่งกลับมาจากเรียนต่อที่อังกฤษ”อัคคียิ้มและก้มศีรษะลงเล็กน้อย

“อ่อ สวัสดีครับ”ภูวิศมองหน้าศัตรูหัวใจก่อนจะยกมือขึ้นโอบไหล่บางของภรรยาสาวอย่างจงใจ

นิรชาทำตัวไม่ถูกเมื่อตกอยู่ในบรรยากาศที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

“ที่ป้ามาวันนี้ป้าอยากมาเยี่ยม เห็นยายนิ้งบอกว่าคุณภูไม่สบาย ป้าตกใจมากหลังจากได้รู้ข่าว”

“ขอบคุณที่มาเยี่ยมนะครับ แต่ตอนนี้ผมสบายดีแล้วไม่ได้เป็นอะไรมาก”

“อ้าว ไหนนิ้งบอกว่าตาคุณบอด”อัคคีถามอย่างสงสัยเพราะดูท่าคนตรงหน้าจะไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรง

“ผมไม่ได้ตาบอดครับ เห็นทุกอย่างชัดมากเลย จริงไหมครับที่รัก”เขาโยนให้เธอตอบและโอบลูบไล้ไหล่ไปมาจนบางคราเธอก็แอบขนลุก

“ชะ...ใช่ค่ะ คุณภูดีขึ้นมากแล้วค่ะ”

“ก็ดีที่ไม่ตาย ต้องระวังให้มากนะครับอันตรายมันมีอยู่รอบตัว”ไม่ใช่คำห่วงใย....

“…”

“ป้าก็เป็นห่วงแทบแย่ ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วครับ”ภูวิศมองออกถึงน้ำเสียงและแววตาเสแสร้งของผู้มาเยี่ยมจึงฝืนยิ้มส่งให้

“ถ้าคุณภูไม่เป็นอะไรมากป้าขอคุยธุระด้วยสักครู่ได้ไหมคะคือป้ามีเรื่องสำคัญที่ต้องให้คุณภูช่วย”

“คุณท่านคะนิ้งว่า...”นิรชาแทรกขึ้นเมื่อเห็นว่าไม่สมควร และรู้ว่าคุณหญิงสายทิพย์จะพูดเรื่องอะไร ก็คงจะหนีไม่พ้นเรื่องเงินและเรื่องหนี้สินอีกตามเคย

“ได้สิครับ ดูท่าคงจะสำคัญมาดูคุณหญิงกับลูกชายเครียดๆ”ภูวิศลุกขึ้นเต็มความสูงและผายมือเชิญคุณหญิงสายทิพย์ไปคุยที่ห้องทำงาน

“ทำไมพี่อัคไม่ห้ามคุณป้าคะ”

“มันคือวิธีเดียวที่จะทำให้ทุกอย่างดำเนินไปได้”

“แล้วถ้าคุณภูไม่ช่วยแล้วพาลโกรธคุณท่านจะทำยังไง”

“ก็ต้องเสี่ยงยังไงซะนิ้งก็เป็นเมียมัน ก็คงจะพอเกรงอกเกรงใจกันข้าง”

“สุดท้ายแล้วพี่อัคก็ไม่สามารถปกป้องอะไรนิ้งได้เลย พี่อัคไม่เคยพยายามจะทำด้วยซ้ำ”

“เดี๋ยวสินิ้งมันไม่ใช่แบบนั้นนะนิ้ง”

“โถ่เว้ย!”อัคคีมองตามนิรชาอย่างหัวเสียเพราะไม่สามารถอธิบายให้เธอเข้าใจได้

“คุณหญิงมีอะไรครับ พูดมาเถอะ”

“คือป้า ป้าอยากให้คุณภูช่วยบริษัทป้ากำลังมีปัญหาตอนนี้ไม่สามารถหาเงินมาปิดหนี้ได้จริงๆ”

“ให้ผมช่วยยังไงละครับ”

“ป้า ป้าอยากจะยืมเงินคุณภู”

“เท่าไหร่ครับ?”

“คุณภูจะช่วยป้าเหรอคะ?”

“ก็ต้องคุยเรื่องตัวเลขกันก่อนครับถ้าหากผมรับได้ผมอาจจะช่วย”

“ร้อยล้านค่ะ ตาอัคกลับมาแล้วคงพอจะบริหารและหาเงินมาคืนได้แน่ๆป้าสัญญา”

“ผมเป็นนักธุรกิจนะครับจะมาสัญญากันปากเปล่าได้ยังไง”

“คุณภูจะให้ป้าทำยังไง”

“ผมจะช่วยซื้อบริษัทของคุณหญิงในราคาห้าสิบล้านบาท ถ้าเกินนั้นผมคงไม่สามารถช่วยเหลือได้”

“ผมไม่โกงหรอกครับ ถ้าลูกชายคุณหญิงมีเงินมาซื้อคืนผมก็จะขายให้ เราคนกันเองอยู่แล้วจริงไหมครับ?”

“แต่มัน...”

“คุณหญิงต้องเลือกนะครับว่าจะปล่อยให้บริษัทมีปัญหาต่อจนเกินแก้ หรือเลือกที่จะให้ผมกับทีมบริหารของผมมาช่วยแก้แล้วทุกอย่างยังคงดำเนินต่อไปได้”

 

*************

ยังคงคอนเซ็ปดราม่ากันไปทีละนิด

ไรท์ยังไม่เช็คคำผิดน๊า...

มีอะไรแนะนำเม้นท์กันได้เลยนะคะ^^

 

ความคิดเห็น