ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายค่ะ ***ติดตามนักเขียนได้ทาง **เพจ : วิธารา Doublevee

ชื่อตอน : 16

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 541

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มี.ค. 2564 18:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
16
แบบอักษร

“ใครว่าละว่าผมจะเสียฝ่ายเดียว”ภูวิศลุกขึ้นยืนเต็มความสูงและดึงข้อมือของคู่สนทนาให้เดินตาม 

“คุณภูจะทำอะไรปล่อย!” 

“จะยอมตามมาดีๆหรือต้องให้อุ้ม?”เขาหันมาส่งสายตาขึงขังแทนคำสั่ง นิรชาจำต้องเดินตามอย่างเลี่ยงไม่ได้เพราะข้อมือถูกเขาพันธนาการไว้อย่างเหนียวแน่น 

“เซ็นซะ” 

“เซ็นอะไร?”นิรชามองภูวิศสลับกับเอกสารบนโต๊ะด้วยความสงสัย 

“หนังสือรับสภาพหนี้ ผมกลัวพวกคุณตุกติก คงไม่ว่ากันหรอกนะที่ต้องใช้วิธีการทางกฎหมายเข้ามาช่วย”นิรชากวาดตามองข้อความบนเอกสารคร่าวๆ ก่อนจะรับปากกาจากมือภูวิศมาเซ็นโดยไม่ได้ใส่ใจรายละเอียดมากนักเพราะอย่างไรเสียเธอก็ต้องชดใช้ทุกอย่างให้เขาอยู่ดี 

“อ่อ อย่าคิดหนีปัญหาที่ตัวเองก่อละ เพราะถ้าเป็นแบบนั้นผมจะไปทวงทุกอย่างที่ผมเสียไปกับคุณหญิงสายทิพย์ และอาจฟ้องไอ้อัคคีฐานเป็นชู้กับเมียคนอื่นด้วยก็ได้” 

“ฉันยอมทุกอย่างแล้ว อีกอย่างฉันกับพี่อัคไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิด เราไม่ได้...” 

“ผมไม่อยากฟัง ไม่ต้องอธิบายผมเชื่อสิ่งที่ตาเห็น ขอบคุณที่สร้างหลักฐานให้ผมฟ้องพวกคุณได้นะ ภาพชัดแจ๋วเลย”ภูวิศยกสมาร์ทโฟนที่บันทึกภาพของเธอและอัคคีขณะโอบกอดที่หน้าบ้านเมื่อวันก่อนให้ดู 

“ถ้าอยากหย่าก็แค่บอกไม่เห็นต้องทำแบบนี้”นัยน์ตาคมไล่มองใบหน้างามและค่อยๆยื่นหน้าเข้าไปกระซิบที่ใบหูขาวเบาๆ 

“เรื่องหย่าผมทำแน่แต่ต้องหลังจากที่ผมเอาคืนคุณให้สาสมซะก่อน” นิรชาพยายามดันคนตัวโตออกห่างแต่แรงอันน้อยนิดก็ไม่สามารถทำให้เขาขยับได้สักนิด 

 “คุณภูครับ!คุณภู”เสียงลุงดำคนขับรถประจำบ้านเป็นเหมือนระฆังช่วยชีวิตนิรชาเอาไว้ ภูวิศค่อยๆผละออกจากร่างบางเพื่อไปเปิดประตู 

“มีอะไรเหรอครับลุงดำ?” 

“คุณหญิงสายทิพย์กับลูกชายมาขอพบครับ”ภูวิศหันมาสบตากับนิรชาอีกครั้งก่อน  

“ให้เข้ามาเลย” 

“คุณภู!”นิรชายกมือขึ้นแตะลำแขนแกร่ง 

“ไม่ต้องกลัวผมอาละวาดหรอก ผมมีสติพอ”เขาอ่านสายตาของคนตรงหน้าออกว่าจะสื่อถึงอะไรจึงพูดดักอย่างรู้ทัน 

คุณหญิงสายทิพย์และลูกชายหอบหิ้วกระเช้าผลไม้และของบำรุงร่างกายมาเยี่ยมภูวิศถึงบ้าน อัคคีมีสีหน้าท่าทางไม่ค่อยเห็นด้วยกับสิ่งที่ผู้เป็นแม่ทำแต่เพราะฐานะทางการเงินของครอบครัวไม่สู้ดีนักจึงไม่สามารถคัดค้านได้ 

“ลงมากันแล้ว”คุณหญิงสายทิพย์ยิ้มให้ภูวิศและนิรชา 

“คุณท่านสวัสดีค่ะ” 

“สวัสดีครับคุณหญิง ตามสบายเลยนะครับ”ภูวิศต้อนรับผู้มีพระคุณของภรรยาตามมารยาท เขานั่งลงโซฟาและรั้งเอวคอดของภรรยาสาวเอาไว้เพื่อให้เธอนั่งข้างๆ นิรชาเม้มปากแน่นยอมนั่งลงตามคำสั่งที่ส่งผ่านสายตาคม 

“นี่ลูกชายป้าเองชื่ออัคคี เพิ่งกลับมาจากเรียนต่อที่อังกฤษ”อัคคียิ้มและก้มศีรษะลงเล็กน้อย 

“อ่อ สวัสดีครับ”ภูวิศมองหน้าศัตรูหัวใจก่อนจะยกมือขึ้นโอบไหล่บางของภรรยาสาวอย่างจงใจ  

 

*************** 

กลับมาอัพแล้วค่ะ หลังจากหายไปเกือบอาทิตย์  

เจอกันตอนต่อไปนะคะ 

ความคิดเห็น