ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ทะเลาะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 45.4k

ความคิดเห็น : 77

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2564 21:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ทะเลาะ
แบบอักษร

ตอนที่18 

 

 

 

 

ณ เพนท์เฮ้าส์ทีโอ 

 

 

หลังจากที่ทีโอเคลียร์งานที่คาสิโนเสร็จมาเฟียหนุ่มก็พาน้ำใสกลับมาที่คอนโดโดยระหว่างทางน้ำใสไม่พูดจากับเขาหรือไม่แม้แต่จะมองหน้าเขาด้วยซ้ำทำให้เขาอึดอัดใจเป็นอย่างมากที่เธอเป็นแบบนี้ 

 

 

“หยุดเดี๋ยวนี้น้ำใส” ทีโอบอกเสียงเข้มเมื่อเห็นทีท่าว่าน้ำใสกำลังจะเดินหนีเขาไปทางอื่นหลังจากที่เข้ามาในเพนท์เฮาส์ 

 

 

“...” น้ำใสหยุดฝีเท้าแต่ก็ไม่ได้หันกลับไปหาเขา ทีโอที่เริ่มรู้สึกว่าบรรยากาศไม่ค่อยจะดีมือหนาจึงดึงเนกไทออกให้หลวมคอเพื่อไม่ให้อึดอัดก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ 

 

 

“เธอโกรธฉันเหรอ?” 

 

 

“น้ำมีสิทธิ์โกรธด้วยเหรอคะ ลืมเหรอคะว่าน้ำอยู่ในฐานะลูกหนี้น้ำไม่มีสิทธิ์โกรธ” น้ำใสพูดจาประชดประชันใส่ชายหนุ่มด้วยความน้อยใจวันนี้เธอเจอเรื่องแย่ๆ ทั้งวันคำถามที่เธอหนักใจทุกครั้งที่มีคนถามคือเธอเป็นอะไรกับเขาเมื่อคิดอย่างนั้นน้ำใสๆ ก็เริ่มไหลออกจากดวงตาสวยน้ำใสรีบยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาลวกๆ 

 

 

“เธอเลิกพูดประชดฉันได้ไหม วันนี้มันวันอะไรวะถึงมีแต่คนงี่เง่า โถ่เว้ย!!!” ทีโอตะโกนออกมาอย่างหัวเสียก่อนจะยกมือเสยผมลวกๆ อย่างหงุดหงิด 

 

 

“...” น้ำใสสะดุ้งตกใจที่ได้ยินอย่างนั้นเธอจึงหันกลับไปมองเขาด้วยสายตาที่ไม่พอใจและไม่รอฟังอะไรร่างบางรีบเดินเข้าห้องมาทันทีก่อนจะรีบเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางน้ำตาใสๆ ไหลออกมาไม่หยุดด้วยความน้อยใจ 

 

 

“จะทำอะไร! เก็บเสื้อผ้าทำไม!” ทีโอที่เพิ่งเดินตามมาเมื่อเห็นคนตัวเล็กเก็บเสื้อผ้าจึงรีบไปดึงกระเป๋าออกทันทีทำให้เสื้อผ้าตกหล่นลงพื้นเต็มไปหมด 

 

 

“เอาของๆ น้ำคืนมานะพี่ทีโอไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้นะ ฮึกๆ” น้ำใสเบ้หน้าร้องไห้สะอึกสะอื้นในขณะที่พยายามจะแย่งกระเป๋ากลับคืนมา 

 

 

“จะไปไหนฉันไม่อนุญาตให้เธอไปไหน เอามานี่!” ทีโอกระชากกระเป๋าเดินทางจากน้ำใสอย่างแรงก่อนจะโยนทิ้งไปอย่างไม่ไยดี มือสองมือเท้าเอวและก้มหน้าสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะยกมือข้างหนึ่งขึ้มาเสยผม 

 

 

“ถึงน้ำจะติดหนี้พี่แต่น้ำก็เป็นคน! วันนี้น้ำโดนทั้งแม่พี่ผู้หญิงของพี่ดูถูกน้ำที่น้ำนิ่งเฉยไม่ใช่ว่าน้ำไม่รู้สึกอะไรนะคะ ฮึกๆ น้ำจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว! ฮือๆ” ทีโอรวบตัวน้ำใสมาอยู่ในอ้อมแขน น้ำใสรัวกำปั่นใส่แขนแกร่งไม่ยั้งด้วยความโกรธ 

 

 

“หยุดเดี๋ยวนี้น้ำใส” ทีโอดึงน้ำใสเขามากอดแน่น คนตัวเล็กดิ้นไปมาอยู่ในอ้อมกอดและพยายามจะดันเขาออกแต่เพราะแรงผู้ชายที่มากกว่าจึงไม่เป็นผล 

 

 

“ปล่อย!!!” น้ำใสใช้แรงที่เหลือผลักร่างสูงออกก่อนจะวิ่งไปเก็บกระเป๋าที่ทีโอโยนทิ้ง เธอรีบยัดเสื้อผ้าที่กองอยู่ที่พื้นเก็บใส่ในกระเป๋าทั้งน้ำตา 

 

 

“ฟังกันก่อนสิน้ำใส หยุดเดี๋ยวนี้เอากระเป๋ามานี่!” ทีโอรีบวิ่งตามมาก่อนจะแย่งกระเป๋ากับเธออีกครั้ง “มาคุยกันให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้” ทีโอรวบตัวเธอมาอยู่ในอ้อมแขนอีกครั้ง 

 

 

“ฮึกๆ ปล่อยน้ำนะวันนี้พี่ตะคอกใส่น้ำ น้ำเกลียดพี่! ฮือๆ พี่ตะคอกใส่น้ำทำไมอะแค่เรื่องที่น้ำเจอวันนี้ทันยังไม่พออีกเหรอ ฮึกๆ” น้ำใสระบายสิ่งที่อยู่ภายในใจออกมาวันนี้ทีโอตะคอกใส่เธอมันทำให้เธอขวัญเสียและรู้สึกน้อยใจเป็นอย่างมากจนเธอกลั้นไม่อยู่อีกต่อไป 

 

 

“พี่ขอโทษ! ได้ยินไหมว่าพี่ขอโทษ...” กลายเป็นน้ำใสเองที่นิ่งเงียบไปชั่วขณะดวงตากลมสวยเบิกโตด้วยความตกใจที่ได้ยินเขาเรียกแทนตัวเองว่าพี่และเอ่ยขอโทษเธอ 

 

 

“ฮึกๆ” มีแค่เพียงเสียงสะอื้นของรางบางที่ดังในขณะนี้ ก่อนที่ทีโอจะค่อยๆ ผละตัวออกและจ้องมองใบหน้าที่เลอะคราบน้ำตา 

 

 

“หยุดร้องพี่ไม่ชอบเห็นน้ำตา” ทีโอใช้นิ้วเกลี่ยน้ำตาที่ใบหน้าสวยเบาๆ ด้วยความอ่อนโยน แต่น้ำใสกลับสะบัดหน้าหนีเพราะยังรู้สึกโกรธอยู่ “เรามาคุยกันดีๆ นะ” 

 

 

“อืม” น้ำใสพยักหน้าแต่ก็ยังทำหน้ามุ่ยไม่พอใจอยู่เหมือนเดิม ทีโอถอยไปนั่งที่ปลายเตียงที่อยู่ไม่ไกลก่อนจะดึงร่างบางให้นั่งตักแกร่งพร้อมกับใช้แขนโอบเอวคอดไว้หลวมๆ 

 

 

“เรื่องแม่ แม่พี่เป็นคนพูดจาตรงไปตรงมาแต่ลึกๆ ท่านเป็นคนใจดีพี่อยากให้น้ำเปิดใจกับท่านใหม่” ทีโอเอ่ยขอให้เธอเข้าใจแม่ของเขาเพราะเขารู้ดีว่าลึกๆ แม่เขาก็ชอบเธอไม่มากก็น้อย 

 

 

“น้ำไม่โกรธแม่พี่ น้ำบอกแล้วว่าเรื่องแม่น้ำเข้าใจ” น้ำใสตอบก่อนจะยกมือขึ้นมาเช็ดคราบน้ำตาลวกๆ 

 

 

“เรื่องคู่หมั้นคิดเหรอว่าพี่จะให้ใครมาบังคับอะไรพี่ได้ถ้าพี่ไม่เต็มใจ” 

 

 

“เรื่องนั้นมันเรื่องส่วนตัวของพี่บอกน้ำทำไม น้ำเป็นแค่ลูกหนี้” น้ำใสตอบกลับอย่างประชดประชัน 

 

 

“ถ้ายังไม่เลิกประชดพี่เราจะคุยกันไม่รู้เรื่องนะ” 

 

 

“ขอโทษค่ะ” น้ำใสยอมเอ่ยขอโทษเขาโดยง่ายดายแต่ในใจกลับรู้สึกดีทุกครั้งที่เขาเรียกแทนตัวเองว่าพี่ 

 

 

“ส่วนเรื่องแซมมี่เขาเป็นหุ้นส่วนในธุรกิจแค่นั้น ก็จริงที่เรามีอะไรกันมากกว่านั้นแต่มันก็แค่ผลประโยชน์ทั้งสองฝ่าย” เขากับแซมมี่ทำธุรกิจด้วยกันมานานนับได้ว่าแซมมี่เป็นคู่ขาเขาเลยก็ว่าได้แต่ตั้งแต่เขาพบน้ำใสเธอทำให้เขาลืมผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยผ่านมาได้อย่างง่ายดายจนเขาเองก็แอบตกใจ 

 

 

“เหมือนน้ำใช่ไหมคะ?” ยิ่งเขาพูดเธอกลับยิ่งน้อยใจเธอก็คงไม่ต่างอะไรจากแซมมี่ที่นอนด้วยกันเพียงเพราะผลประโยชน์ทั้งสองฝ่าย 

 

 

“หึ พี่ไม่เคยพาแซมมี่เข้าบ้านคิดเอาเอง อีกอย่างแซมมี่ไม่เคยได้เงินจากพี่ฟรีๆ” ทีโอเลือกที่จะตอบคำถามชวนให้เธอคิดมากกว่าว่าสำหรับเขาแล้วเธอเป็นมากกว่านั้น 

 

 

“น้ำควรดีใจใช่ไหมคะ?” 

 

 

“เรื่องที่ตะคอกใส่พี่ขอโทษ อันนี้พี่ยอมรับผิดและพี่จะไม่ทำอีกโอเคไหม” ไม่พูดเปล่าแต่มาเฟียหนุ่มยังชูนิ้วก้อยขึ้นเพื่อให้เธอเกี่ยวก้อยสัญญา น้ำใสตกใจกับการกระทำของเขาไม่น้อยแต่ก็ยอมเกี่ยวก้อยกับเขา 

 

 

“ทำอะไรแบบนี้เป็นด้วยเหรอคะ” น้ำใสถามกลับพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ 

 

 

“เพิ่งหัดนี่แหละ” จุ๊บ! พูดจบมาเฟียหนุ่มก็ขโมยจุ๊บไปที่แก้มเนียนหนึ่งครั้ง 

 

 

“อ่ะ! พี่ทีโอคนฉวยโอกาส” น้ำใสตีเบาๆ ไปที่ไหลกว้างใบหน้าเริ่มแดงก่ำเพราะความเขินอาย 

 

 

“ถ้าพี่ฉวยโอกาสจริงต้องแบบนี้” มือหนาเลื่อนมาจับที่ต้นขาเรียวก่อนจะค่อยๆ เลื่อนขึ้นช้าๆ จนกระโปรงเธอเลิกไปถึงสะโพกเผยให้เห็นแพนตี้ลายลูกไม้ตัวจิ๋ว 

 

 

**************** 

แฟร์ก็อยากโดนฉวยโอกาสบ้างค่ะพี่ทีโอ พร้อมเสมอ555555🤭🤣 

ฝากกดไลค์+คอมเม้นเป็นกำลังใจให้แฟร์ด้วยน๊า💕 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว