ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : มีเรื่อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 36.7k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2564 21:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มีเรื่อง
แบบอักษร

ตอนที่17 

 

 

“ผมไม่รู้” ทีโอตอบกลับโดยที่ไม่สบสายตาผู้เป็นแม่ 

 

 

“เรื่องอื่นฉันก็เห็นแกเก่งนักเก่งหนาทำไมเรื่องนี้แกดูไม่มั่นใจในตัวเอง” 

 

 

“แม่ครับของแบบนี้มันต้องใช้เวลาผมไม่อยากแต่งกับคนที่ผมไม่ได้รัก” ทีโอพยายามอธิบายผู้เป็นแม่ให้เข้าใจในตัวเขา ถ้าต้องแต่งงานกับคนที่ไม่รักเขายอมตายดีกว่า 

 

 

“งั้นแสดงว่าแกรักหนูคนนี้งั้นสิ?” น้ำใสเงยหน้ามองทีโอสายตาบ่งบอกว่าเธอคาดหวังกับคำตอบของเขามากแค่ไหน 

 

 

“...” ทีโอเงียบไป น้ำใสที่เห็นว่าร่างสูงไม่ตอบจู่ๆ เธอก็รู้สึกเจ็บข้างในขึ้นมาเล็กน้อยเธอเม้มปากเบาๆ เพื่อระงับความรู้สึก 

 

 

“แล้วนี่ลูกเต้าใครละ หน้าตาผิวพรรณสวยดีพ่อแม่ทำธุรกิจอะไร?” แอนรัวคำถามใส่น้ำใสไม่ยั้ง น้ำใสเงยหน้ามองทีโอก่อนจะสูดหายใจลึกๆ และตอบกลับไป 

 

 

“หนูไม่ใช่ลูกคนมีเงินหรอกค่ะ” น้ำใสตอบกลับไปด้วยความจริงใจ ความจริงก็คือความจริงเธอไม่อยากโกหกผู้ใหญ่ 

 

 

“คงไม่ได้มาเกาะลูกชายฉันกินใช่ไหม?” 

 

 

“คำว่าเกาะของคุณน้าหมายถึงอะไรละคะ” 

 

 

“...หึ” แอนหัวเราะเบาๆ ก่อนจะยิ้มมุมปากเธอเอนหลังพิงเก้าอี้และยกมือขึ้นมากอดอกจ้องมองที่น้ำใสอย่างพิจารณา 

 

 

“ที่น้ำมาอยู่ตรงนี้เพราะน้ำมีความจำเป็น ครอบครัวน้ำติดหนี้คุณทีโอน้ำเลยต้องมาใช้หนี้แค่นั้น” 

 

 

“เธอก็ยอมเอาตัวเข้าแลกลูกชายฉันอย่างนั้นเหรอ ศักดิ์ศรีเธอไม่มีหรือยังไง?” 

 

 

“ที่น้ำต้องเอาตัวเข้าแลกเพื่อใช้หนี้เพราะมันเป็นสิ่งที่คุณทีโอต้องการ ส่วนถ้าถามหาศักดิ์ศรีของน้ำ...” น้ำใสหลบตาลงก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากเย้ยหยันตัวเอง “ศักดิ์ศรีน้ำมันกินไม่ได้ค่ะ ถ้าให้เลือกระหว่างพ่อแม่ลำบากกับศักดิ์ศรีของน้ำ สำหรับน้ำ น้ำเลือกได้ไม่ยากค่ะ” 

 

 

“หึ เธอกล้ากว่าที่ฉันคิดนะ แล้วเธอไม่กลัวว่าวันหนึ่งเธอจะรักลูกชายฉันขึ้นมาเหรอ?” 

 

 

“คุณน้าควรเตือนพี่ทีโอดีกว่าค่ะว่าไม่ให้รักน้ำ น้ำรู้ตัวเองดีว่าน้ำเป็นใครน้ำตัดใจจากคุณทีโอได้ค่ะ แต่คุณน้าก็น่าจะรู้นิสัยลูกตัวเองดีใช่ไหมคะ อันนี้น่าห่วงมากกว่าน้ำอีกค่ะ” 

 

 

“ตอนแรกที่ฉันเห็นเธอฉันคิดว่าเธอจะเรียบร้อยกว่านี้นะ แต่เธอปากกล้ากว่าที่ฉันคิด” แอนยันตัวลุกขึ้นก่อนจะหันไปหยิบกระเป๋า “ยังไงสะแกก็ต้องรีบมีคู่ได้แล้วแม่แก่ลงทุกวันนะทีโอแม่อยากอุ้มหลาน ส่วนเธอฉันจะไม่รีบตัดสินเพราะเท่าที่ดูลูกชายฉันคงต้องเริ่มเป็นห่วงอย่างที่เธอพูด” ประโยคสุดท้ายแอนหันไปจ้องหน้าลูกชายเขม็งเธอมองแป๊บเดียวก็พอจะเดาความคิดลูกชายออกก่อนจะเดินออกไป 

 

 

“เฮ้ออออ อย่าถือสาแม่ฉันเลย” ทีโอพูดขึ้นหลังจากที่แอนเดินออกไป 

 

 

“ไม่หรอกค่ะน้ำเข้าใจคนเป็นพ่อเป็นแม่ก็ต้องห่วงลูกเป็นธรรมดา” น้ำใสหันไปตอบคนข้างๆ เธอไม่แปลกใจในสิ่งที่แม่เขาเป็นเพราะถ้าเป็นเธอวันหนึ่งถ้าเธอเป็นแม่คนเธอคงทำไม่ต่างกันเพราะความเป็นห่วง 

 

 

ณ คาสิโนฮ่องกง 

 

 

ทีโอพาน้ำใสมายังคาสิโนที่เขาเป็นเจ้าของอยู่ที่ฮ่องกง ทีโอพาน้ำใสมายังห้องทำงานที่อยู่ด้านบนโดยมีบอดี้การ์ดเฝ้าอยู่หน้าห้อง 

 

 

“ฉันขอเคลียร์งานแป๊บหนึ่ง รอได้ใช่ไหม” ทีโอหันมาถามน้ำใสที่ยืนอยู่ข้างๆ หลังจากที่เดินเข้ามาในห้องแล้ว 

 

 

“ได้ค่ะ” น้ำใสตอบสั้นๆ มือเล็กนกขึ้นมาลูบแขนตัวเองเพราะความเย็นจากเครื่องปรับอากาศพลางมองไปรอบๆ ห้อง ทีโอที่สังเกตเห็นจึงรีบถอดเสื้อสูทและคลุมที่ไหลเธอ 

 

 

“ใส่ไว้จะได้ไม่เย็น” 

 

 

“ขอบคุณค่ะ” น้ำใสยิ้มตอบบางๆ ก่อนจะเดินไปนั่งลงที่โซฟาตัวใหญ่เพื่อรอเขาทำงาน เธอหยิบหนังสือที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาอ่านเพื่อฆ่าเวลา 

 

 

20 นาทีต่อมา 

 

 

ก๊อก ก๊อก 

 

 

แอ๊ดดด~ ยังไม่ทันที่เจ้าของห้องจะอนุญาตประตูก็ถูกเปิดออกอย่างวิสาสะทำให้น้ำใสและทีโอต่างมองไปที่ต้นเสียงพร้อมกันพบร่างอรชรสาวผมทองที่แต่งตัวโป๊เดินเข้ามาหาทีโอทันที 

 

 

“คุณทีโอขาาาาาา แซมมี่คิดถึงคุณที่สุดเลยค่ะ” แซมมี่สาวต่างชาติเดินเข้ามาหาทีโอก่อนจะโน้มใบหน้าหอมแก้มทีโอทั้งสองข้าง 

 

 

“แซมมี่คุณทำอะไร มาได้ยังไง” ทีโอรีบดันตัวแซมมี่ออกก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่สบอารมณ์น้ำใสที่นั่งมองเหตุการณ์ต่างๆ ก็เริ่มมีสีหน้าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัดแต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป 

 

 

“ทำไมแซมมี่จะมาไม่ได้ละคะ คุณน่ะสิมาทำไมไม่บอกแซมมี่จะได้มาดูแล ปกติคุณมาฮ่องกงก็มาหาแซมมี่ตลอด ทำไมครั้งนี้ไม่มาละคะแซมมี่คิดถึงลีลาคุณมากๆ เลยนะ” ประโยคสุดท้ายแซมมี่ก้มลงกระซิบที่ซอกหูหนาแต่ถึงอย่างนั้นน้ำใสก็ได้ยินอยู่ดี 

 

 

“หยุดได้แล้วแซมมี่อย่าทำแบบนี้ผมไม่ชอบ” กลับไปได้แล้ว ทีโอผลักแซมมี่ออกจนเธอเซถอยหลังไปสองก้าว 

 

 

“ไม่กลับ! คุณเป็นอะไรอะ ปกติแซมมี่ก็เห็นคุณแฮปปี้นานแล้วนะคะที่เราไม่ได้มีอะไรกัน แซมมี่คิดถึงลีลาที่สุดแสนจะเร่าร้อนของคุณอะ” แซมมี่โวยวายกลับอย่าไม่พอใจที่ทีโอเมินเฉยต่อเธอ 

 

 

“นี่หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ! ก่อนที่ผมจะหมดความอดทน” 

 

 

“ทำไมคะ ถ้าเราไม่ได้ทำธุรกิจร่วมกันคุณก็จะร้ายกับแซมมี่เหรอ!? เราก็แค่นอนด้วยกันขำๆ ทำไมต้องซีเรียสด้วยคะ?” 

 

 

“ขอโทษนะคะ ดิฉันขอตัว” น้ำใสที่ไม่อยากจะทนฟังอีกต่อไปจึงพูดแทรกขึ้นก่อนจะชักสีหน้าไม่พอใจใส่มาเฟียหนุ่มก่อนจะเดินออกไป 

 

 

“เดี๋ยว!” แซมมี่ตะโกนบอกน้ำใสทำให้น้ำใสต้องหยุดเดินและหันกลับมา 

 

 

“คะ?” 

 

 

“นี่คู่นอนคนใหม่ของคุณเหรอคะ ไม่น่าละคุณถึงเมินแซมมี่ ดูๆ แล้ว...ไม่เห็นจะมีดีอะไรเลย เฉยๆ” แซมมี่มองน้ำใสตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่เหยียดหยัน 

 

 

“ต่างจากคุณนะคะที่มีเสื้อผ้ารองเท้ากระเป๋าแพงๆ แต่คุณกลับทำตัวไม่ได้ดูแพงเหมือนสิ่งของเลย” น้ำใสตอกกลับอย่างไม่เกรงกลัวสิ่งที่เธอเกลียดที่สุดคือการดูถูก 

 

 

“อีนี่!” 

 

 

“หยุดนะแซมมี่!!!” ทีโอที่ตอนนี้หมดความอดทนจึงตะโกนเสียงดังลั่นจนแซมมี่ตกใจรวมทั้งน้ำใสก็เช่นกัน 

 

 

“คุณกล้าขึ้นเสียงกับแซมมี่เหรอคะ ได้! วันนี้สี่ทุ่มถ้าคุณอยู่ที่คอนโดแซมมี่ธุรกิจที่เราทำด้วยกันแซมมี่จะยกเลิกทั้งหมด คอยดูว่าแม่คุณจะว่ายังไง!” พูดจบแซมมี่ก็เดินกระทืบเท้าออกไปไม่ลืมจะหันมาตวัดสายตาใส่น้ำใสและเดินออกไป 

 

 

**************** 

 

 

ความวัวไม่หายความควายเข้ามาแทรกแล้วพี่เอ้ย จัดการด่วนๆ ค่ะ🙄 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว