email-icon

ขอบพระคุณที่สนับสนุนนะคะ

พี่ชายข้างห้อง EP.2 อเล็กซ์&พริบพราว RE

ชื่อตอน : พี่ชายข้างห้อง EP.2 อเล็กซ์&พริบพราว RE

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ส.ค. 2564 09:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พี่ชายข้างห้อง EP.2 อเล็กซ์&พริบพราว RE
แบบอักษร

ฉันเดินตามเขาเข้ามาในห้องด้วยความรู้สึกประหม่าเล็กน้อย บอกตามตรง ยังไม่เคยเข้าห้องผู้ชายคนไหนเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้มันฉุกเฉินจริงๆ ฉันยังต้องพึ่งเขาอยู่และต้องรักษามารยาท 

"นั่งเลยครับ" ผมบอกคนที่เดิมตามเข้ามาแล้วลงมือเเกะอาหารใส่จานทีละถุงจนครบ อีกคนจะช่วยแต่ผมไม่ให้เธอทำหรอก เธอเป็นแขกของผมจะมาทำได้ไง 

"ผมไม่รู้ว่าคุณชอบทานอะไรบ้างเลยสั่งมาซะเยอะเลย" 

"พราวทานได้หมดทุกอย่างเลยค่ะ" ตายเเล้วฉันเผลอแทนตัวเองแบบนั้นออกไปได้ยังไง ยังไม่ถึงข้ามวัน ฉันก็ทำตัวสนิทกับเขาเสียเเล้ว แย่จังเลย 

"หึหึ ผมชอบที่คุณแทนตัวเองแบบนี้นะครับ น่ารักดี" ผมนั่งมองอีกคนที่เขินอายจนหน้าแดงออกมา แบบนี้ยิ่งน่ารักเข้าไปใหญ่ การได้มีเพื่อนข้างห้องเป็นสาวสวยมันดีแบบนี้นี่เอง 

"ทานครับ" ผมเริ่มตักอาหารคำเเรกใส่จานของเธอ เรานั่งทานอาหารกันมาสักพักผมก็ชวนเธอคุยเรื่อยเปื่อย ดูเหมือนว่าเธอจะคุยไม่เก่งสักเท่าไหร่ ส่วนใหญ่จะฟังผมมากกว่า ส่วนเรื่องอาหารเธอกินไม่ค่อยเยอะเลยครับ สงสัยผมจะสั่งทะเลเผามาเยอะเกินไป อาจจะยากต่อการกินของเธอ เมื่อนึกได้ดังนั้นผมก็ลุกไปนั่งลงที่เก้าอี้ตัวข้างๆเธอ พร้อมหยิบจานตัวเองไปด้วย 

"เดี๋ยวผมแกะให้นะครับ" 

"อะ..เอ่อ.." ผมรู้ว่าอีกคนคงจะเกรงใจ แต่ผมก็หยิบกุ้งขึ้นมาแล้วแกะเปลือกให้ ไม่ได้สนใจท่าทางเกรงใจของอีกฝ่าย 

"ทานเลยนะครับ ผมแกะให้เอง" 

"ขอบคุณนะคะ" ฉันรู้สึกเกรงใจเขาจังเลย มาทานอาหารห้องเขาแล้วยังมาเป็นภาระให้เขาอีก 

ฉันนั่งทานอาหารอยู่เงียบๆ เขาก็หยิบกุ้งในจานนั้น ปูในจานนี้มาแกะให้ฉันทานเรื่อยๆ ตอนนี้เรานั่งตัวเเทบจะติดกันด้วยซ้ำ เพราะเขาต้องคอยหยิบอาหารในจานที่มันอยู่ไกลๆมาแกะ ด้วยอาหารที่หลายอย่างจนทำให้โต๊ะวางเกือบไม่พอ ในความใกล้ชิด ฉันอดที่จะรู้สึกประหม่าอีกรอบไม่ได้ บางครั้งก็แอบเผลอสูดดมกลิ่นหอมจากตัวของเขาเข้าไป ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ 

"คุณทานบ้างนะคะ ฉันเริ่มจะอิ่มแล้ว" ฉันบอกเขาในขณะที่เขากำลังจะเอื้อมมือไปหยิบปูตัวใหม่ ทำให้ใบหน้าของเราห่างกันแค่คืบ 

"ทานน้อยจังเลยครับ ผมสั่งมาซะเยอะเลย" ผมไล่สายตาไปตามใบหน้าสวยของอีกคน ยิ่งมองใกล้ๆเธอยิ่งน่าหลงไหลสุดๆ 

"ปกติฉันทานไม่ค่อยเยอะน่ะค่ะ ฉันเป็นคนอ้วนง่าย พอกินน้อยบ่อยๆเลยชิน" ฉันพูดตามความจริงเพราะเมื่อก่อนฉันตัวบวมกว่านี้ 

"ไม่อ้วนหรอกครับ ผมชอบแบบนี้" 

"คะ?" 

"ผมหมายถึงไม่ชอบให้ผู้หญิงผอมกันน่ะครับ อวบๆ มีน้ำมีนวล น่ารักดี" 

"ค่ะ" เขาผละออกห่างฉันนิดหนึ่งเเล้วนั่งทานอาหารในจานของเขาบ้าง เห็นรอยยิ้มกรุ่มกริ่มปรากฎบนใบหน้า ยิ้มอะไรของเขากัน 

เรานั่งเขาทานข้าวอยู่สักพัก เขาก็รวบช้อน เขาเป็นคนคุยเก่งนะคะ เอาอกเอาใจเก่ง ดูมีเสน่ห์ไม่น่าเบื่อเลยค่ะ จากแรกๆ ที่ดูจะเกร็งๆเขา ตอนนี้ฉันเริ่มที่จะรีเเล็กซ์บ้างเเล้วล่ะ เขาทำให้ฉันรู้สึกเป็นตัวของตัวเองได้มากกว่าเวลาที่ผ่านมา 

"คุณชอบดูหนังมั้ยครับ" เขาถามในขณะที่กำลังเก็บจาน 

"ชอบค่ะ ฉันชอบดูซีรี่ส์" ยิ่งแนวรักโรแมนติกนั่นมันสไตล์ฉันเลย 

"ที่พระเอกหล่อๆ ใช่มั้ยครับ หึหึ งั้นเราไปดูหนังกันมั้ย" 

"คะ? กะ..ก็ได้ค่ะ" เขาชวนมานี่นะก็ต้องรักษามารยาทสักหน่อย อีกอย่างห้องเราก็ไม่ได้อยู่ไกลกัน เดี๋ยวสักหน่อยก็จะขอเขากลับเลย 

"ดูเรื่องอะไรดีครับ ผมเป็นสมาชิกVIPมีทุกเรื่องครับ" 

ฉันเลือกซี่รี่ส์ที่ฉันอยากดู เรื่องนี้ฉันไม่เคยดูหรอกแต่ชอบพระเอกมากๆ เป็นซี่รี่ส์รักโรแมนติกซึ่งน่าแปลกใจว่าเขาก็มีเหมือนกัน เพิ่งเจอคนที่ชอบอะไรเหมือนกันก็วันนี้ 

เรานั่งดูกันไปซักพักฉันว่าฉันเริ่มรู้สึกหนาวขึ้นมาเเล้วสิ่ ก็แอร์ที่ห้องเขามันเเรงเอามากๆเลย 

"หนาวหรอครับ" ผมถามคนที่เอามือลูบแขนตัวเองทั้งสองข้าง 

"ค่ะ" 

"เดี๋ยวผมเอาผ้าห่มมาให้" 

สักพักผ้าห่มผืนใหญ่ก็มาคลุมที่ด้านหน้าของฉัน โดยที่เขานั้นก็สอดตัวเข้ามาใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน กลายเป็นว่าฉันกับเขาในตอนนี้ เราสองคนนอนดูซีรี่ส์ภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน บรรยากาศเงียบๆมีเพียงเสียงพูดออกมาจากทีวีจอยักษ์แค่นั้น 

"ถ้าง่วงก็นอนเลยนะครับ ผมจะปลุกเอง" ว่าแล้วผมก็ลุกขึ้นไปปิดไฟในห้องให้มันมืดลงจะได้เข้ากับบรรยากาศ ทำให้ตอนนี้มีเพียงเสียงไฟจากจอทีวี จากนั้นผมก็กลับมานอนที่เดิม 

"เอ่อ..คุณเล็กซ์คะ พราวว่าเราเปิดไฟดีมั้ยคะ" ฉันรู้สึกเเปลกๆยังไงไม่รู้ ถ้าจะเรียกว่าเราเป็นคนแปลกหน้าของกันและกันก็คงจะถูก เพราะเพิ่งเจอกันไม่ทันข้ามคืนเลยด้วยซ้ำ แต่ฉันก็ใจง่ายเข้าห้องของเขาแล้ว แบบนี้เขาจะคิดว่าฉันเป็นคนยังไงนะ 

"แบบนี้แหละครับ ได้บรรยากาศดี" ผมพูดแล้วหันกลับไปดูซีรี่ส์ต่อ ผมยังไม่อยากทำให้เธอกลัว 

ผมกับเธอเราดูกันมาได้สักพักแล้ว แต่จู่ๆผมก็เห็นว่าเธอเงียบไป พอหันมาดูด้านข้างพบว่าอีกคนนอนหลับไปแล้ว คนอะไรหลับยังน่ารัก ผิวนวลเนียนน่ามองอย่างกับผิวเด็กก็ไม่ปาน ผมลองเอามือสัมผัสไปที่ผิวเนียนก็พบว่ามันนิ่มมือสุดๆ 

อยากลองที่แก้มซะแล้วสิ่ ดูซิว่าจะนุ่มเหมือนกันไหม ว่าแล้วผมก็ยืนใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ ทั้งกลัวว่าอีกคนจะตื่นขึ้นมาแต่ก็อยากลอง 

ผมค่อยๆ ฝังจมูกลงไปที่แก้มของเธอบางๆ สูดดมเอาความหอมของหญิงสาวเข้าปอด ได้กลิ่นหอมอ่อนๆติดจมูกออกมา อย่างที่นึกไว้ไม่มีผิด น่าหลงไหลสุด 

ผมอดไม่ได้ที่จะกดจมูกลงไปอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ผมไล่ลงไปเรื่อยๆ ตามคางเเละซอกคอขาวเนียน บอกตามตรงว่าผมอดที่จะคิดล่วงเกินอีกคนไม่ได้เลยจริงๆ ถึงเธอจะตื่นขึ้นมาแล้วโกรธผมก็ยอม 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว