email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ความจริง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 839

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มี.ค. 2564 18:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความจริง
แบบอักษร

@คลับหรู...

"เฮ้ยๆเบาๆไอ้ภีมเหล้านะเว้ยไม่ใช่น้ำเปล่า กินแบบนี้เดี๋ยวก็เมาตายห่า"ธนาวินแย่งแก้วเหล้าไปจากมือแกร่ง เขานั่งมองดูสภาพเพื่อนรักพรางส่ายหน้าอย่างระอา เพราะตั้งแต่ที่ภีมากรมาถึงเพื่อนเขาก็เอาแต่ดื่มเหล้าอย่างเดียว

"ปล่อยกูไอ้วิน"เสียงอ้อแอ้ดังขึ้น

"มันเป็นอะไรของมัน"ทองเอกถามขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในโซนวีไอพีที่เพื่อนนั่งอยู่

"กูไม่รู้มาถึงมันก็ดื่มเอาๆ"ธนาวินมองหน้าเพื่อน

"วายุ!"ทองเอกหันไป

"ครับ เฮียเอก"วายุหันมาสบตากับเพื่อนเจ้านาย

"นายมึงเป็นอะไร?"

"เออะ...เออ"วายุได้แต่อ้ำอึ้ง

"มันจะเป็นอะไร นอกจากถูกผู้หญิงทิ้ง"เสียงกลั้วหัวเราะพร้อมร่างที่เดินเข้ามาของแพททริคทำให้ชายหนุ่มสองคนที่นั่งอยู่ก่อนเลิกคิ้วสูง

"ผู้หญิงทิ้ง!!! มึงคงไม่ได้หมายถึงลอเรนหรอกนะ?"ธนาวินมองหน้าเพื่อนทั้งสองสลับกันไปมา เพราะวันนี้ลอเรนพึ่งอัพเดทสถานะโสดบนโลกโซเชียล ว่าเธอประกาศสลัดรักนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงภีม ภีมากร จนติดเทรนด์อันดับ1บนโลกโซเชียล

"ไม่ใช่คุณลอเรนหรอกครับเฮีย แต่ว่าเป็น"วายุเล่าทุกอย่างออกมาจนหมดเปลือก

"ไอ้ควาย!!!"ทั้งสามเสียงประสานเสียงกร่นด่าขี้เมาหมดสภาพตรงหน้า

"แม่งคิดได้ยังไงว่าคนอย่างไอ้ศิระมันทรยศ อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กจนโต"แพททริคโวยวายลั่น

"ควาย!!ที่ไหน ครายควายว่ะ"เสียงคนเมาอ้อแอ้ดังขึ้นมาทะลุกลางป้อง

"มึงไง!!ไอ้ภีม ที่โง่เป็นควาย"ธนาวินผลักหัวเพื่อนอย่างหมั่นไส้ ส่วนคนที่เหลือต่างพากันหัวเราะกับมาดหลุดของชายหนุ่มที่ขรึมและโหดที่สุดในกลุ่มแต่ดันกลับมาแพ้ทางนางทาสของตัวเอง

"แล้วผู้หญิงคนนั้นไปอยู่ซะที่ไหนล่ะ"ทองเอกถามขึ้น

"คุณเข็มย้ายกลับไปอยู่ที่บ้านครับ ก่อนที่นายจะมาที่นี่นายก็ให้ผมพาไปแอบดูเธอมา เห็นเธอยืนคุยกันกับพี่ศิระตรงหน้าบ้าน นายก็สั่งให้ผมพามาที่นี่จากนั้นสภาพก็เป็นอย่างที่พวกเฮียเห็นนี่แหละครับ"วายุอธิบาย

"หลงรักเหยื่อตัวเองแล้วล่ะซิไอ้นักล่า"แพททริคกระตุกยิ้ม

 

โอ้ก!!! โอ๊ก!!!

เสียงโก่งคออาเจียนดังขึ้นทำให้ร่างของศิระรีบวิ่งเข้ามาในบ้าน

"คุณเข็มครับ คุณเข็ม"ชายหนุ่มเรียกหญิงสาวอย่างตกใจพร้อมกับรินน้ำยื่นไปให้

"ขอบคุณค่ะ"เธอรับแก้วน้ำจากชายหนุ่มมากลั้วคอแล้วบ้วนทิ้ง

"เป็นยังไงบ้างครับ ไปหาหมอมั๊ยครับ"ศิระถามขึ้น

"ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวก็หาย ฉันเป็นโรคกระเพาะน่ะค่ะ สงสัยจะกำเริบเพราะทานข้าวไม่ค่อยตรงเวลา"หญิงสาวส่งยิ้มอ่อนๆมาให้

"แน่ใจนะครับว่าจะไม่ไปหาหมอ"ชายหนุ่มยังคงมองด้วยความเป็นห่วง หน้าที่ของเขาคือดูแลผู้หญิงของนายให้ดีที่สุด ถึงแม้ตอนนี้เขาจะไม่ได้อยู่ดูแลนายแต่เขาจะอยู่ดูแลผู้หญิงของนายให้ดีที่สุด

"คุณศิระอย่าห่วงเลยค่ะ ฉันค่อยยังชั่วแล้วค่ะ"เธอพูดให้ชายหนุ่มคลายกังวล ทั้งๆที่ร่างกายแทบจะประคองตัวเองไม่ได้ หญิงสาวกัดฟันพาร่างของตัวเองเข้าห้องไปอย่างทุลักทุเล ท่ามกลางสายตาเป็นห่วงของศิระ ชายหนุ่มมองหญิงสาวตรงหน้านิ่งก่อนตัดสินใจเดินออกไปจากบ้านไม้หลังนี้

 

ตึ๊ด!!ตึ๊ด!!

(ครับพี่)

"วายุ นายอยู่ไหน"ศิระถามขึ้น

(อยู่แพนเฮาส์พี่ สภาพนายดูไม่จืดเลยพี่นับตั้งแต่วันที่คุณเข็มจากไป)วายุรายงาน

"อย่าพึ่งให้นายออกไปที่ไหน กูจะเข้าไปเดี๋ยวนี้"สิ้นคำสั่งชายหนุ่มก็รีบวิ่งออกไปจากบ้านของหญิงสาวทันที

 

@แพนเฮ้าส์

ร่างสูงสง่าของภีมากรที่บัดนี้กลับซูมผอมเดินออกมาจากห้องนอน วายุเดินก้าวเท้าเข้าไปขวางไว้

"มึงมีอะไร?"ดวงตาคมดุปราดตามองลูกน้องอีกคนนิ่ง

"เอ่อ...นายจะรับอะไรก่อนไปทำงานหรือเปล่าครับ"วายุถามขึ้น

"กูไม่หิว!!"ชายหนุ่มตอบห้วนๆสั้นๆแล้วขยับเท้าก้าวต่อไป

"แต่เออ...ไม่หิวก็ต้องทานนะครับ นายไม่ทานอะไรเลยเดี๋ยวนายจะแย่เอานะครับ"วายุพยายามหว่านล้อม

"มึงเป็นเมียกูหรือไงถึงมาสั่ง ขนาดผู้หญิงคนนั้นยังไม่สนใจกูเลย"คำพูดตอนท้ายที่แผ่วเสียงลงแต่วายุกลับได้ยินมันอย่างชัดเจน

"ถอยไป!!!กูจะไปทำงาน"ชายหนุ่มพูดเสียงห้วนแต่วายุกลับไม่ยอมขยับตัวเขาจึงผลักร่างของคนสนิทให้ห่างตัวแล้วเดินไปเปิดประตูเพื่อออกไปทำงาน ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ยืนนิ่งอยู่หน้าประตูทำให้ภีมากรตาลุกวาว

"มึงมาทำไม?"เสียงเหี้ยมดังขึ้น

"นาย ฟังผมก่อน"

"กูไม่มีอะไรที่ต้องพูดกับคนทรยศอย่างมึง รีบไสหัวออกไปก่อนที่กูจะฆ่ามึง"ชายหนุ่มตวาดลั่น

"ขอให้ผมได้พูดได้อธิบาย ถ้าผมพูดแล้วนายอยากจะฆ่าผม ผมก็ยินดี"ศิระจ้องตาเจ้านายหนุ่มไม่ลดละ

"คุณเข็มไม่สบาย!!"คำพูดของศิระทำให้หัวใจของชายหนุ่มกระตุกวูบ

"แล้วมึงมาบอกกูทำไม หรือเธอให้มึงมาบอกกู"เขาแอบคิดเข้าข้างตัวเอง

"เปล่าครับ!!!"

"งั้นมึงก็ไสหัวออกไปได้แล้วกูจะไปทำงาน"เขาตวาดออกมาอย่างหงุดหงิด

"คุณเข็มกับผมเราไม่ได้ทำอย่างที่นายเห็นนะครับ ผมไม่มีวันทรยศนายเด็ดขาด นายก็รู้"ศิระพูดขึ้น

"......."

"คุณลอเรนเธอวิ่งมาหาผมบอกผมว่าคุณเข็มเป็นอะไรไม่รู้ให้ผมรีบไปดู พอผมเข้าไปผมเห็นเธอนอนฟุบอยู่ข้างเตียง ผมจึงนั่งลงเพื่อเรียกเธอ แต่อยู่ๆก็มีอะไรมาฟาดหัวผมจากนั้นผมก็ไม่รู้สึกตัว พอมารู้ตัวอีกทีก็ตอนก่อนที่นายจะมา"ศิระพูดขึ้น ชายหนุ่มหันไปมองคนสนิทอย่างค้นคว้า โดยที่ศิระไม่หลบสายตาแม้แต่น้อย

"กูต้องเชื่อมึงงั้นหรอ?"ภีมากรเค้นยิ้ม

"นายลองเปิดกล้องวงจรปิดดูมั๊ยครับ จะได้เป็นการยืนยันคำพูดของพี่ศิระ ผมคนหนึ่งที่ไม่เชื่อว่าพี่ศิระจะหักหลังนาย"วายุเสนอ ชายหนุ่มจ้องหน้าลูกน้องและอดีตลูกน้องก่อนตัดสินใจพิสูจน์ความจริงที่เกิดขึ้น

ภาพตรงหน้าเป็นรูปภาพของลอเรนที่เดินหายเข้าไปในห้องครัว เธอหยิบสิ่งของบางอย่างจากร่องอกเทใส่ลงไปเหยือกน้ำส้มคั้น ก่อนที่อัญชิสาจะเดินเข้ามาหยิบแก้วน้ำรินน้ำส้มใส่แก้วและยกขึ้นไปดื่ม ก่อนที่ภาพจะตัดมาที่หน้าบ้านตอนที่ลอเรนวิ่งไปหาศิระแล้วชายหนุ่มก็วิ่งเข้าไปข้างในบ้านโดยมีลอเรนวิ่งตามไปติดๆ หัวใจดวงแกร่งของภีมากรเต้นอย่างบ้าคลั่งเมื่อเรื่องราวต่างๆได้เริ่มเฉลยออกมาทีละน้อย เขามองใบหน้าหญิงสาวที่อยู่ในกล้องวงจรปิดนิ่งอย่างโหยหา

"แล้วตอนนี้เธอเป็นยังไงบ้าง?"เสียงชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"คุณเข็มไม่สบายครับเธอไม่ยอมไปหาหมอ"ศิระรายงาน

"เธอคงไม่อยากเห็นหน้ากู ยังไงฝากมึงดูแลเธอแทนกูด้วย"

"นายยอมแพ้?"ศิระเลิกคิ้ว

"กูแค่ยังไม่พร้อมที่จะเข้าไปหาเธอวันนี้"ภีมากรหลุบตามองต่ำ ศิระพยักหน้าลงแล้วเดินออกไป

"เดี๋ยวศิระ ดูแลเธอให้ดีด้วย"ชายหนุ่มกำชับ เขามันโง่เป็นควายเหมือนกับที่ไอ้สามตัวมันว่าจริงๆ

"ฉันขอโทษนะอัญชิสา"เขาพึมพำเบาๆ

...............

ในที่สุดความจริงก็เปิดเผย เฮียโดนน้องเอาคืนแน่นงานนี้จัดให้หนัก จัดให้เต็มเลยนะหนูเข็ม

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว