email-icon facebook-icon

ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ขอให้มีความสุขกับการอ่านเจ้าค่ะ😊

ชื่อตอน : ทบทวนตัวเอง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มี.ค. 2564 18:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทบทวนตัวเอง
แบบอักษร

“อะไรที่หนูไม่ชอบแด๊ดดี้ไม่เคยทำเลยนะความรู้สึกหนูมาก่อนทุกอย่างเสมอ ฮึก!เรารักกันจริงๆใช่มั้ย หรือแด๊ดดี้รักหนูอยู่คนเดียว ฮึก!” น้ำตาลูกผู้ชายไหลออกมาอย่างน่าสมเพช

“ฮื่อออๆๆไม่ใช่นะหนูรักแด๊ดดี้นะคะ”

“ฮึก! พี่ไม่ดีพอเหรอ บังคับหนูเกินไปเหรอ หรือดูแลหนูไม่ดี ฮึก!มะมันเจ็บนะลูกพลัม เจ็บตรงนี้มากๆเลย” สรรพนามที่เปลี่ยนไปทำเอาใจฉันหล่นวูบ

“ฮื่อออ!หนูขอโทษไม่พูดแบบนี้นะ”

“ขอโทษนะที่ทำหนูร้องไห้ ขอโทษที่ไม่พร้อมจะกอดหนูตอนนี้ ขอโทษที่โหโมใส่หนู ขอโทษ..จริงๆ”

หมับ!! ฉันโผเข้ากอดเค้าไว้ทันทีทำไมเค้าพูดเหมือนจะเลิกกันฉันไม่เลิกนะ

“พี่ต้องไปแล้วเราทบทวนตัวเองกันดีๆก่อนมั้ย”เค้าแกะแขนฉันออกแล้วเดินออกไป

“ไม่นะ!ฮื่อออๆแด๊ดดี้อย่าทิ้งหนูไป!! กรี๊ดดดด!!แด๊ดดี้ฮื่อออ” เค้าเดินจากไปแล้วฉันจะทำยังไงดีฉันรู้เค้าเกลียดคนโกหกแต่ฉันยังเลือกที่จะโกหกเค้า

ฉันนั่งร้องไห้แทบขาดใจอยู่ที่เดิมเค้าก็ยังไม่กลับมา

ไมเคิล

ผมยังยืนอยู่หน้าห้องฟังเสียงร้องไห้เรียกหาผมแทบขาดใจ ผมอยากจะเข้าไปนะแต่ถ้าทำแล้วมันจะวนกลับมาเป็นแบบเดิมหรือเปล่า ผมคิดว่าคงทำให้เธอมีความสุขไม่พอเธอถึงเลือกปิดบัง แอบมาทำ ถ้าไม่มีผมเธอจะได้ทำอะไรที่เธอชอบแบบไม่อึดอัด

ผมกลับมาถึงคอนโดแล้ว แต่ไม่กล้าขึ้นไปเลย มันมีลูกพลัมอยู่ในทุกๆที ผมเลือกขับรถกลับบ้านไปนอนห้องรับแขกแทน ห้องของผมก็มีเธออยู่ในนั้น ดีที่พ่อกับแม่ไม่อยู่ผมไม่รู้จะตอบยังไงท่านต้องถามหาเธอแน่ ตอนนี้ไม่รู้เราอยู่ในสถานะอะไร แต่ความรักที่ผมมีมันยังเหมือนเดิม ผมแค่อยากให้เราทบทวนตัวเองกันก่อนว่าที่ผ่านมามันดีจริงๆใช่มั้ย หรือเราแค่กำลังอยู่ในช่วงลุ่มหลง ไม่รู้สิผมไม่เคยรักใครมาก่อน ถ้าเราใจเย็นลงกว่านี้ เว้นช่องว่างระหว่างกัน ความห่างน่าจะทำให้ทุกอย่างชัดเจนขึ้น ป่านนี้หนูน้อยของผมจะเป็นยังบ้าง ก่อนกลับผมบอกเพื่อนเธอเข้าไปดูเธอแล้ว ผมเหมือนคนบ้าที่นั่งโง่งมทำอะไรไม่ถูกคิดอะไรไม่ออก ความเจ็บปวดมันเป็นแบบนี้สินะ

ลูกพลัม

ผ่านมาสองอาทิตย์แล้วที่แด๊ดดี้หายไป ฉันได้กดดูมือถือเหมือนคนบ้าหวังลมๆแล้งๆว่าเค้าจะโทรมาหรือส่งข้อความมาบ้าง ฉันไปที่คอนโดนิติบอกว่าเค้าไม่มาเลย ฉันไม่กล้าไปที่บริษัท ฉันนอนกอดเสื้อเค้าทุกวันเค้าจะนอนไม่หลับเหมือนฉันมั้ย เค้าคิดถึงฉันบ้างหรือเปล่า เค้าเป็นยังไงบ้าง อ้อมกอดอบอุ่นนั่นฉันโหยหามันตลอด แด๊ดดี้ยังรักหนูอยู่ใช่มั้ยคะ

“ลูกพลัม!ไปกินข้าวหน่อยลูก”

“ค่ะคุณป๊า” ฉันฝืนยิ้มฝืนกินลงไปเพราะไม่อยากให้ท่านเป็นห่วงทั้งๆที่ฉันอ้วกออกมาหมด

“หนูเป็นอะไรลูก ทะเลาะอะไรกันป๊าเห็นพี่ไมค์จอดรถหน้าบ้านเราทุกวันเลยบอกป๊าได้มั้ย”

“แด๊ดดี้มาเหรอคะ” หัวใจฉันเหมือนกลับมาเต้นอีกครั้งที่ได้ยินแบบนั้น

“ใช่ ลุงสมบอกป๊าว่ามาจอดหน้าบ้านเราทุกคืนกลับไปตอนเช้า ป๊าเลยออกไปดู”

“ฮึกๆฮื่ออออๆหนูคิดถึงเค้าค่ะ” คุณป๊ารีบลุกมากอดฉันไว้แน่น ฉันเล่าให้ท่านฟังทุกๆอย่างร้องไห้แทบขาดใจในอ้อมกอดพ่อ

“หนูทบทวนเหมือนที่พี่เค้าบอกหรือยัง ชีวิตคู่ทุกคู่มันต้องมีเรื่องมากระทบบ้างแต่อยู่ที่ว่าทั้งคู่จะผ่านมันไปได้มั้ยค่อยๆคิด ที่เค้ามาก็คงคิดถึงไม่แพ้กัน ถ้าทั้งคู่เข้มแข็งพอและยังหนักแน่น มันจะผ่านไปได้ ตอนนี้เค้าไม่กล้าพอที่จะเดินเข้ามาให้เวลาเค้าหน่อย เค้าพร้อมจะกลับมาหาหนูแน่นอน ฟ้าหลังฝนมันสวยงามเสมอนะลูก เข้าใจที่ป๊าพูดใช่มั้ย”

“เข้าใจค่ะ” หนูจะรอแด๊ดดี้นะคะรออยู่ที่เดิมกลับมาหาหนูนะ :)

พรึ่บ!!

ฉันลืมตาขึ้นมาเจอเพดานสีขาว มองไปรอบๆแขนฉันมีสายน้ำเกลือเสียบอยู่ โรงพยาบาลสินะ จำได้ล่าสุดฉันกอดคุณป๊าร้องไห้ แล้วภาพก็ตัดไป

“นมคะ”

“คุณหนูฟื้อแล้วเหรอคะ”

เห้อ!! สามวันแล้วฉันยังนอนเป็นผักอยู่โรงพยาบาลเหมือนเดิม หมอบอกว่าฉันตรอมใจ ฉันเครียด ร่างกายขาดสารอาหาร เพื่อนๆมาเยี่ยมฉันทุกวัน คุณป๊าก็มาทุกวัน คุณพ่อคุณแม่ของแด๊ดดี้ก็มาทุกวัน แล้วแด๊ดดี้ล่ะมาบ้างมั้ย แด๊ดดี้ช่วยกลับมาเร็วๆได้มั้ยคะ น้ำตาฉันไหลอีกแล้ว ทำไมฉันอ่อนแอแบบนี้ เมื่อไหร่จะเลิกขี้แยสักที เริ่มง่วงแล้วสิ คุณหมอให้ยาคลายเครียดฉัน มันง่วงตลอดเวลา

“ทำไมไม่ทานข้าวคะ”

“ผอมไปหมดแล้วนะ”

“หนูไม่ยิ้มเลยนะแด๊ดดี้อยากเห็นรอยยิ้มหนู”

“หายไวๆนะคะคนเก่ง”

“แด๊ดดี้คิดถึงหนูนะคะ”

“ขอโทษนะคะที่ยังไม่กล้าพอจะเดินมาหาหนู”

จุ๊บ!!

แกร็ก!! “นมคะ!! เมื่อกี้ใครมาหาหนู” ฉันรีบถามนมทันทีที่ท่านเปิดประตูเข้ามา ฉันไม่ได้ฝันไปใช่มั้ยนั่นมันเสียงแด๊ดดี้นะแต่ฉันง่วงมากฉันเลยไม่ได้ลืมตาขึ้นมามอง แต่สัมผัสบนหน้าฝากเมื่อกี้มันเหมือนจริงมากเลยนะ

“ไม่มีนะคะคุณหนูนมก็อยู่ตลอดค่ะ” แต่เมื่อกี้ ฉันได้กลิ่นน้ำหอมเค้านะ เห้อ ฉันคงฝันจริงๆนั่นแหละ แต่อย่างน้อยในฝันยังได้ยินเสียงแด๊ดดี้ แค่นั้นก็ยังดี ต้องอีกนานแค่ไหนกันนะ เห้อออ!!! ฉันจะยิ้มได้อีกทีเมื่อไหร่กัน

 

ความคิดเห็น