ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : มีอาการ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 45.1k

ความคิดเห็น : 46

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2564 20:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มีอาการ
แบบอักษร

ตอนที่9 

 

 

ทีโอนั่งรอน้ำใสเป็นเวลานานพาสมควรคนตัวโตเปิดนิตยสารที่อยู่ในร้านดูเพื่อฆ่าเวลา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาต้องมานั่งรอผู้หญิงเลือกเสื้อผ้า ทีโอถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างไม่เชื่อตัวเองพร้อมหันไปมองลูกน้องที่ยืนอยู่ไม่ห่าง คริสเองก็มองหน้าเจ้านายอย่างคาดไม่ถึงเหมือนกัน 

 

 

“เสร็จแล้วค่ะคุณทีโอ ขอเชิญพบกับผลงานใหม่ล่าสุดของเดี๊ยนคร่าาาา” ทันทีที่ม่านเปิดออกมาเฟียหนุ่มก็ถึงกับมองตาข้างเมื่อร่างบางอยู่ในชุดเดรสสีฟ้าอ่อนเกาะอกราคาแพงเครื่องประดับที่อยู่บนตัวอย่างพองามรองเท้าส้นสูงที่ช่วยเสริมความเด่นบวกกับใบหน้าที่สวยใสที่ถูกแต่งโดยเครื่องสำอางเบาบาง 

 

 

“นานไปนะ ชำระเงินด้วยครับ” ทีโอบอกก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปเพื่อจ่ายเงิน 

 

 

“ชิ!~” น้ำใสที่โดนมาเฟียหนุ่มเมินถึงกับต้องหุบยิ้มในความมาดเยอะของเขาทันที 

 

 

“จะกินอะไร” ทีโอหันมาถามคนตัวเล็กหลังจากที่จ่ายเงินและเดินออกมาจากร้านเรียบร้อย 

 

 

“อะไรก็ได้ค่ะน้ำกินง่ายๆ” น้ำใสตอบกลับไปอย่างไม่เรื่องมากก่อนที่ทีโอจะพาเธอเดินเข้ามาในร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง ทั้งคู่นั่งเลือกเมนูอยู่สักพักก่อนจะสั่งอาหาร 

 

 

“เป็นอะไร” ทีโอถามขึ้นหลังจากที่สังเกตเห็นคนตัวเล็กหันไปหันมาอยู่พักใหญ่ 

 

 

“นะ น้ำทำตัวไม่ถูกอะค่ะ ทั้งเสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า ไหนจะมาทานร้านอาหารแพงๆ แบบนี้ น้ำทำตัวไม่ถูก” น้ำใสตอบไปตามตรงอย่างไม่กลัวอายคนฐานะอย่างเธอไม่เคยคิดว่าจะได้ใส่เสื้อผ้าและทานอาหารดีๆ แบบนี้ 

 

 

“มั่นใจในตัวเองหน่อย ฉันว่าเธอเหมาะกับมันนะ” ทีโอบอกก่อนจะยกแก้วไวน์ขึ้นมาจิบ สายตาเขาต้องมองเธอจนเธอรู้สึกเขินอาย 

 

 

“เลิกมองน้ำได้ไหมคะ น้ำอาย” น้ำใสหลบตามาเฟียหนุ่ม เพราะสายตาของเขาเกินจะต้านทานไหว 

 

 

“หึ” ทีโอหัวเราะในลำของเบาๆ ก่อนจะเบนสายตาไปทางอื่น ทั้งคู่นั่งคุยกันไปเรื่อยเปื่อยจนกระทั่งทานอาหารเสร็จ 

 

 

“น้ำขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” หลังจากที่ทานอิ่มร่างบอกก็ขออนุญาตคนตรงหน้าไปเข้าห้องน้ำ น้ำใสเดินเข้ามาในห้องน้ำจัดการธุระส่วนตัวจนเสร็จสรรพจึงเดินออกไปแต่ระหว่างทางกลับโดนชายแปลกหน้าคว้าแขนเธอไว้เสียก่อน 

 

 

หมับ! 

 

 

“อ่ะ!~” น้ำใสตกใจด้วยความที่ใส่รองเท้าส้นสูงทำให้เธอทรงตัวไม่ถนัดจึงเซเข้าไปในอ้อมกอดของชายแปลกหน้าอย่างห้ามไม่ได้ “ปล่อยฉันนะคะ” น้ำใสทำเสียงแข็งอย่างไม่พอใจที่ชายแปลกหน้าฉวยโอกาสโดนตัวเธอ 

 

 

“สวัสดีครับผมชื่อแทนครับ คุณคือ...” ชายแปลกหน้ากล่าวแนะนำตัวเองให้เธอได้รู้จัก 

 

 

“ไม่จำเป็นค่ะ ขอตัวนะคะ” น้ำใสเลือกปฏิเสธชายแปลกหน้าเป็นจังหวะที่เธอจะหันหลังกลับไป 

 

 

หมับ! 

 

 

“เดี๋ยวสิครับคนสวยแค่ถามชื่อเองทำไมต้องเดินหนี” ชายแปลกหน้าคว้าแขนเธอไว้อีกครั้งคราวนี้น้ำใสทำสีหน้าไม่สบอารมณ์อย่างเห็นได้ชัด 

 

 

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ อย่าหาว่าฉันไม่เตือน” 

 

 

“ก็บอกมาก่อนสิว่าคุณชื่ออะไรคนสวย” ไม่พูดเปล่าแต่ชายแปลกหน้ายังถือวิสาสะเอื้อมมือมาจับที่ปลายผมเธอ 

 

 

“ชื่อทีโอ! ชัดพอไหม” ยังไม่ทันที่น้ำใสจะได้ตอบกลับไปเสียงทุ้มคุ้นหูก็ดังขึ้นจากด้านหลัง ทีโอมือข้างเดียวดึงตัวน้ำใสให้มายืนหลบอยู่ด้านหลังก่อนจะเดินไปกระชากคอเสื้อชายแปลกหน้าอย่างเอาเรื่อง 

 

 

“เอ่อ...คะ คือผม มะ ไม่รู้ครับว่าผู้หญิงคนนี้มีเจ้าของ ขะ ขอโทษด้วยครับ” ชายแปลกหน้าทำสีหน้าตื่นตระหนกบวกหวาดกลัวที่เห็นทีโอทำท่าจะเอาเรื่อง 

 

 

“พะ พี่ทีโอค่ะ อย่ามีเรื่องเลยนะคะเขาคงไม่ได้ตั้งใจ” น้ำใสเดินไปจับแขนแกร่งไว้พร้อมกับขอร้อง 

 

 

“อย่ามายุ่งกับของๆกูอีก ไป! ก่อนที่กูจะฆ่ามึง” ทีโอนะโกนไล่หลังออกไปก่อนที่ชายแปลกหน้าจะรีบวิ่งหนีออกไป ตอนนี้มีผู้คนกำลังจ้องมองมายังเธอและทีโอนับสิบสายตาแต่ทีโอกลับไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย 

 

 

“นายครับเรากลับกันเลยไหมครับ” คริสมือขวาคนสนิทถามเมื่อเห็นท่าทีที่เริ่มหงุดหงิดของเจ้านาย 

 

 

“อืม กลับ” ทีโอบตอบสั้นๆ ก่อนจะหันไปจูงมือน้ำใสแล้วเดินออกไปพร้อมกัน ระหว่างทางต่างฝ่ายต่างไม่พูดอะไร น้ำใสคอยชำเลืองตามองใบหน้าคมคายเป็นระยะๆ แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรจนมาถึงที่บ้าน 

 

 

ณ คฤหาสน์ทีโอ 

 

 

“กลับมากันแล้วเหรอคะ ว๊าว!~ คุณน้ำใสสวยมากๆ เลยค่ะ ดิฉันจำแทบไม่ได้” มาลีเอ่ยชมน้ำใสหลังจากที่เดินเข้ามาหาผิดกลับสีหน้าของทีโอที่ดูเหมือนกับไม่พอใจอะไรสักอย่าง 

 

 

“ขอบคุณค่ะ” น้ำใสตอบกลับพร้อมรอยยิ้ม 

 

 

“ฉันมีธุระต้องไปข้างนอก ฝากด้วยนะมาลี” ทีโอหันไปบอกมาลีก่อนจะใช้หางตามองน้ำใสด้วยความไม่พอใจและเดินออกไปทิ้งให้น้ำใสมึนงงกับการกระทำของเขาแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร 

 

 

02:30 น. 

 

 

น้ำใสที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียงใหญ่สะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูพร้อมแสงไฟที่สาดส่องเข้ามาในห้อง เธอค่อยๆ พลิกตัวก่อนจะพบร่างสูงปลดกระดุมเสื้อพร้อมกับเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวท่ามกลางแสงไฟสลัว 

 

 

ไม่นานเสียงเปิดฝักบัวก็ดังขึ้นในห้องน้ำบ่งบอกว่ามาเฟียหนุ่มกำลังอาบน้ำอยู่ น้ำใสยันตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงเพื่อรอมาเฟียหนุ่มนานสักพักกว่ามาเฟียหนุ่มจะเดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพที่มีชุดคลุมอาบน้ำสีดำสวมอยู่ 

 

 

“ทำไมยังไม่นอน” ทีโอถามเมื่อเห็นร่างบางนั่งจ้องเขาอยู่ในขณะที่เขาเดินออกมาจากห้องแต่งตัว 

 

 

“ไปไหนมาคะ?” 

 

 

“ไม่ใช่ธุระของเธอ” ทีโอมองน้ำใสด้วยหางตาก่อนจะกำลังเดินออกไปจากห้องแต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะเสียเล็กที่พูดขึ้น 

 

 

“หยุดก่อนค่ะ” น้ำใสบอกก่อนจะลงจากเตียงและเดินไปหาชายหนุ่มเธอเงยหน้ามองเขาเพราะความสูงที่เหนือกว่าก่อนจะถามว่า “พี่เป็นอะไร?” น้ำใสตัดสินใจถามเขาตรงๆ 

 

 

“เปล่า ถอยไปฉันจะไปนอนห้องอื่น” ทีโอบอกก่อนจะเดินผ่านหน้าน้ำใสไปแต่มือเล็กคว้าเขาไว้ได้ทัน 

 

 

หมับ! 

 

 

“น้ำไม่ให้ไปถ้าพี่ไม่ตอบว่าเป็นอะไร พี่โกรธน้ำเรื่องวันนี้เหรอ?” 

 

 

“เธอคงจะชอบสินะที่มีผู้ชายมาสนใจแบบนี้” ทีโอหันกลับมาตอบเธอ 

 

 

“ไปกันใหญ่แล้วค่ะ น้ำไม่ได้ชอบพี่ทีโอเป็นคนพาน้ำไปเองน้ำไม่ได้ทำอะไรสักหน่อยอีกอย่างน้ำไม่ได้ขอ!” น้ำใสที่ได้ยินทีโอพูดกับเธอแบบนั้นก็กลายเป็นเธอเองที่ไม่พอใจกับคำพูดของเขาก่อนจะมองเขาอย่างไม่สบอารมณ์และกำลังจะหันหลังเดินออกไป 

 

 

หมับ! 

 

 

“อ่ะ!~” น้ำใสที่โดนมือหนากระชากแขนส่งผลให้เธอเซเขาไปอยู่ในอ้อมกอดของเขาอัตโนมัติ “ปล่อยน้ำ!” 

 

 

“ฉันไม่ชอบให้ใครมายุ่งของๆฉัน” ทีโอบอก น้ำใสใช้แรงที่มีสะบัดตัวออกจากอกแกร่งก่อนจะหันไปต่อว่าเขา 

 

 

“น้ำห้ามคนอื่นไม่ได้ แต่น้ำไม่เคยคิดจะไปยุ่งกับใครถ้าพี่จะดูถูกน้ำขนาดนี้น้ำก็ไม่มีอะไรจะคุย! อื้อ!~” ทีโอดึงคนตัวเล็กเข้าไปจูบโดยไม่ทันได้ตั้งตัวลิ้นสากสอดเข้าไปตักตวงความหวานในช่วงที่คนตัวเล็กเผลอทั้งคู่จูบกันนานสักพักกว่าทีโอจะถอนจูบอย่างอ้อยอิ่ง... 

 

 

“ตอนนี้เธอเป็นของฉันจำไว้...” ทีโอช้อนตัวน้ำใสขึ้นก่อนจะอุ้มเธอไปที่เตียงใหญ่วางเธอลงเบาๆ 

 

 

************ 

เฮียจะกินน้องอีกแล้วหรออออออ🤣🤭 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว