ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : มีเรื่อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 44.5k

ความคิดเห็น : 57

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2564 20:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
มีเรื่อง
แบบอักษร

ตอนที่7 

 

 

“ฉันไม่ชอบพูดอะไรซ้ำๆ นะ ขึ้นรถ” ประโยคสุดท้ายทีโอเน้นเสียงให้หนักขึ้น น้ำใสเบ้ปากน้อยหนึ่งครั้งก่อนจะยอมจำใจเดินกระแทกเท้าขึ้นรถไป “เป็นอะไร?” ทีโอถามเสียงเรียบในขณะที่สายตาจ้องไปไปยังด้านหน้าไม่ได้หันมองเธอแม้แต่น้อย 

 

 

“...เปล่า” น้ำใสตอบห้วนๆ พลางมองไปยังทิวทัศน์ด้านนอกหน้าต่างอย่างไม่สนใจ 

 

 

“อย่าทำตัวเหมือนเด็กน้อย มันน่ารำคาญเป็นอะไร?” ทีโอส่ายหัวเล็กๆ ให้กับความงอแงของเธอก่อนจะหันหน้าไปมองใบหน้าสวยเพียงเสี้ยว 

 

 

“ก็เรื่องเมื่อเช้า” น้ำใสตอบกลับในขณะที่ยังทำสีหน้าไม่พอใจ ยิ่งเขาทำเป็นไม่รู้ร้อนรู้หนาวมากเท่าไหร่เธอยิ่งโกรธเขามากขึ้นเท่านั้น เธอไม่อยากถูกนินทาในที่ทำงานเธอเพียงอยากจะใช้ชีวิตปกติๆ แบบคนอื่นๆ ไม่อยากมีเรื่องกับใครแต่เขายิ่งทำให้เธอใช้ชีวิตยากไปกันใหญ่ 

 

 

“ทำไม? จะบอกว่าติดใจฉันเหรอ” ทีโอจงใจถามยียวนกวนประสาทเธอ น้ำใสตวัดสายตามองเขาอย่างไม่พอใจเพียงเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปเธอเลือกที่จะสะบัดหน้าหนีแทนคำพูด 

 

 

“...” ทีโอที่เห็นอย่างนั้นเขาจึงเลือกนิ่งเฉยไม่พูดอะไรต่อก่อนจะหยิบแล็ปท็อบออกมาเปิดทำงาน น้ำใสที่เห็นมาเฟียหนุ่มไม่ได้สนใจที่จะถามปัญหาของเธอต่อ เธอจึงเป็นฝ่ายเริ่มพูด 

 

 

“พนักงานในโรงแรมต่างซุบซิบนินทาเรื่องของเราที่พี่ทีโอเรียกน้ำเข้าไปหา” น้ำใสบอกออกไปด้วยสีหน้าที่บูดบึ้งราวกับตูดเด็ก 

 

 

“แล้วยังไง?” ทีโอถามต่อ 

 

 

“น้ำก็เสียหายสิคะถามได้! คนอื่นเขาก็คิดว่าน้ำเอาตัวเข้าและงานว่าน้ำเป็นเด็กเส้นนั่นนี้” คนตัวเล็กเริ่มโมโหเล็กน้อยจนเผลอขึ้นเสียงใส่ คริสที่เห็นน้ำใสขึ้นเสียงใส่ก็ทำให้ตกใจไม่น้อยเพราะกลัวว่าทีโอจะโกรธที่มีคนมาขึ้นเสียงใส่ 

 

 

“เธอจะไปสนใจทำไม เธอก็รู้อยู่แก่ใจว่าอะไรเป็นอะไร” คริสเมื่อได้ยินเจ้านายตอบกลับก็เลิกคิ้วสงสัยบวกกับความแปลกใจที่ทีโอไม่มีท่าทีโมโหเลยแม้แต่น้อย 

 

 

“น้ำเป็นผู้หญิงนะคะ น้ำเสียหายน้ำไม่อยากมีปัญหากับเพื่อนร่วมงาน น้ำอยากอยู่เฉยๆ ของน้ำแต่พี่ทีโอทำให้น้ำอยู่ยากขึ้นทุกวันอะ!” 

 

 

“ถ้าอยู่ยากลำบากนักก็ลาออก” ทีโอตอบเสียงเรียบในขณะที่นั่งเลื่อนแล็ปท็อปไปมา 

 

 

“ลาออก? บ้านน้ำยิ่งเป็นหนี้อยู่ลาออกแล้วน้ำจะเอาเงินที่ไหนดูแลพ่อแม่ ไหนจะค่าเทอมเรียนป.โทอีก คนรวยแบบพี่ทีโอก็พูดง่ายสิ” น้ำใสตั้งใจพูดจากระแทกแดกดันใส่มาเฟียหนุ่มแต่เขากลับยังนิ่งเฉยจนเธอเริ่มหงุดหงิด 

 

 

“พูดอีกก็ถูกอีก ใช่ฉันรวยแต่ไม่มีผู้หญิงคนไหนได้เงินฉันง่ายๆ” 

 

 

“น้ำต้องดีใจใช่ไหมคะ?” น้ำใสเบ้ปากให้กับคำพูดของมาเฟียหนุ่ม คนอย่างเขาคงมีแต่ผู้หญิงยอมให้ฟรีอย่างเต็มใจจนเคยตัวแน่นอน น้ำใสคิดในใจคนเดียวพลางเหลือบมองใบหน้าคมคายเพียงนิด 

 

 

รถตู้หรูขับมายังหมู่บ้านของเธอก่อนจะจอดหน้าปากซอยที่เดิม “ขอบคุณค่ะ” เธอหันไปบอกขอบคุณก่อนจะเดินลงจากรถไป ท่ามกลางสายตาคนละแวกนั้นที่มองมาจนเธอเริ่มรู้สึกรำคาญ 

 

 

เช้าวันต่อมา... 

 

 

ณ โรงแรมทีโอ 

 

 

หลังจากที่น้ำใสเปลี่ยนเสื้อผ้าเธอเสร็จเรียบร้อย เธอจึงเดินเข้าไปในห้องพักพนักงานเพื่อที่จะชงกาแฟดื่ม ในห้องมีเพียงหญิงสาวสองคนที่ต่อว่าเธอเมื่อวาน สายตาทั้งคู่ที่จ้องมองเธอบ่งบอกว่าไม่ชอบเธออย่างเห็นได้ชัด น้ำใสทำเมินไม่สนใจก่อนจะเดินไปชงกาแฟ 

“คนเราก็หน้าด้านเนอะยังจะกล้ามาทำงานอีก ไม่อายคนบ้างหรือไง ฮ่าๆ” เสียงพูดจายียวนของหญิงสาวคนเมื่อวานดังขึ้นจากด้านหลังเธอ น้ำใสสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามข่มอารมณ์ตัวเอง 

 

 

“ยางบนหน้าคงจะเยอะมันคงอายไม่เป็นหรอก ฮ่าๆ” 

 

 

“จะหุบปากได้หรือยัง? นี่ฉันคงลืมทำบุญสินะถึงได้ยินเสียงเปรตแต่เช้า” น้ำใสหันหน้าตอกกลับไปอย่างเหลืออดเธอไม่ชอบมีเรื่องกับใครแต่ถ้ามีคนมาหาเรื่องเธอไม่หยุดเธอก็พร้อมจะปกป้องตัวเอง 

 

 

“มึงว่าใคร!?” หญิงสาวคนหนึ่งลุกขึ้นยืนถามเธอด้วยสีหน้าที่โมโห 

 

 

“ก็ว่ามึงไง! ไม่ได้ยินเหรอหรือต้องให้กูพูดอีกรอบ!?” เมื่อได้ยินฝั่งตรงข้ามขึ้นกูมึงกับเธอ เธอจึงพูดสวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้ 

 

 

“อีนี่ปากดีนักนะ” 

 

 

“หลีกไปฉันไม่อยากมีเรื่องกับใคร” น้ำใสบอกก่อนจะกำลังจะเดินออกไปแต่ก็โดนหญิงสาวคนหนึ่งคว้าแขนเธอไว้และกระชากอย่างแรก 

 

 

เพียะ! 

 

 

“อ่ะ!~” ใบหน้าสวยหันไปตามแรงตบเมื่อหญิงสาวคนหนึ่งฟาดฝ่ามือลงมาที่ใบหน้าเธออย่างแรงจนเธอกระเด็นหันหลังไปที่โต๊ะชงกาแฟ น้ำใสเหลือบเห็นแก้วกาแฟที่เธอเพิ่งชงร้อนๆ เธอจึงหยิบแก้วก่อนจะสาดใส่หญิงสาวคนหนึ่ง 

 

 

จ๊วก! 

 

 

“กรี๊ดดดดด ร้อนๆ” หญิงสาวดิ้นทุรนทุรายเพราะความร้อน “มึงวอนหาเรื่องตายสะแล้ว! จับมันไว้!” หญิงสาวคนหนึ่งรีบวิ่งมาล็อกแขนเธอไว้ด้านหลัง ส่วนอีกคนก็ตบเธอ 

 

 

เพียะ เพียะ 

 

 

“อ่ะ! แน่จริงอย่ารุมสิวะหมาหมู่ฉิบหายเลย!” น้ำใสถีบเข้าที่หน้าท้องของอีกฝั่งก่อนที่หญิงสาวจะโซเซถอยหลังไป น้ำใสรวบรวมแรงที่มีสะบัดตัวให้หลุดพ้นจากอีกคน เป็นเหตุให้แว่นตาหนาเตอะของเธอหล่นลงพื้นจนเลนข้างหนึ่งร้าว 

 

 

ผลัวะ 

 

 

น้ำใสชกเข้าไปที่หน้าหญิงสาวคนที่ล็อกตัวเธอไว้แต่เธอดันไม่ระวังด้านหลังเป็นเหตุให้โดนหญิงสาวอีกคนจิกผมเธออย่างแรงจนเธอล้มไปด้านหลัง 

 

 

ทีโอ 

 

 

มาเฟียหนุ่มที่เพิ่งเดินทางมาถึงโรงแรมเขาเลือกเดินเข้าโรงแรมที่ประตูด้านหลังก่อนจะได้ยินเสียงโวยวายพร้อมกับมีคนมุงยืนดูอยู่เป็นจำนวนมากที่ห้องพักพนักงานเขาจึงตรงเข้าไปดู 

 

 

“เสียงดังอะไรกัน?” ทีโอเอ่ยถามคริสมือขวาคนสนิทที่ยืนอยู่ข้างๆ 

 

 

“ไม่ทราบครับนาย” ทีโอไม่รอช้าจึงรีบเดินเข้าไปดูก่อนจะพบว่ามีพนักงานตบตีกัน หนึ่งในนั้นมีน้ำใสด้วยที่ดูเหมือนจะโดนรุมสองต่อหนึ่งเป็นเหตุให้ร่างบางนอนกองอยู่กับพื้นเพราะสู้ไม่ได้ 

 

 

“เก่งนักนะมึงอีน้ำใส!” หญิงสาวคนหนึ่งง้างแขนเพื่อจะตบหน้าน้ำใสที่ทันใดนั้นก็มีมือใหญ่คว้าแขนเล็กเอาไว้แน่นพร้อมกับกระชากออก 

 

 

หมับ! 

 

 

“มึงลองตบหน้าผู้หญิงของกูอีทีกูฆ่ามึงแน่!” ทีโอกดเสียงต่ำด้วยความโมโหเมื่อเห็นสภาพของน้ำใสมันทำให้เขารู้สึกโกรธเป็นอย่างมากจนเขาเองก็แปลกใจกับตัวเอง 

 

 

“คะ คุณทีโอ” หญิงสาวทั้งสองคนเบิกตาโตตกใจก่อนจะลุกลี้ลุกลนถอยออกไปยืนห่างๆ ทั้งสองกลัวจนมือสั่นเมื่อเห็นทีโอ 

 

 

ทีโอไม่รอช้ารีบเข้าไปหยิบแว่นตาของน้ำใสที่หล่นและอุ้มน้ำใสที่เนื้อตัวเปรอะเปื้อนขึ้นมาในอ้อมแขนอย่างไม่รังเกียจ น้ำใสที่ตอนนี้โดนรุมจนไม่มีเรี่ยวแรงได้แต่ซบใบหน้าลงที่อกแกร่ง 

 

 

“ฉันอยู่นี่ไม่ต้องกลัว...” ทีโอกระซิบบอกแผ่วเบาที่ข้างๆ ใบหูเล็ก 

 

 

“กูขอประกาศตรงนี้ห้ามใครยุ่งกับน้ำใส ไม่อย่างนั้นกูฆ่ามันแน่ ส่วนมึงสองตัวที่ทำร้ายผู้หญิงของกูเก็บของแล้วออกไปจากโรงแรมกูซะ ถ้ากูยังเห็นหน้าพวกมึงอีกกูไม่ทำแค่ไล่ออกแน่!” ทีโอบอกเสียงหนักแน่นก่อนจะตวัดสายตามองหญิงทั้งสองด้วยสายตาที่ดุดัน ก่อนจะอุ้มคนตัวเล็กออกไป... 

 

 

 

 

************* 

ว่าที่ผัวมาช่วยแล้วน้องต้องโกรธอีพี่มากแน่ๆ เลย ง้อน้องด่วนเลยค่ะพ่อตัวต้นเหตุ🤣 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว