Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 13 เข้าใจ

ชื่อตอน : บทที่ 13 เข้าใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มี.ค. 2564 18:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 13 เข้าใจ
แบบอักษร

"พ พี่ไม่ได้โกหกหนู ชะ ใช่มั้ยคะ"

"พี่ชอบน้อง ให้โอกาสพี่อีกครั้งนะครับ"

"ฮือออออ พี่......"ฉันปล่อยโฮออกมาทันที ความพยายามในการตามหาเขามันไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกเสียเปล่าเลย ถ้าเขาไม่ได้รู้สึกกับฉันจริงๆ เขาคงไม่พูดออกมาอย่างนี้ใช่มั้ย ตอนนี้ฉันไม่ได้กำลังฝันไป ฉันใช้มือตีไปที่แขนของตัวเองเต็มแรง เขารีบดึงมือของฉันเอาไว้ ความรู้สึกเจ็บเกิดขึ้นจริงๆเหตุการณ์เมื่อครู่มันก็เกิดขึ้นจริงๆ

"ไม่ร้องนะ ต่อไปนี้ความสุขและดีใจเท่านั้นที่จะทำให้น้องร้องไห้ได้ อย่าร้องไห้เพราะความเจ็บปวดอีกเลยนะ คนดีของพี่"เขาสวมกอดฉันเอาไว้ ฉันก็ถือโอกาสนี้ซบเข้าที่บริเวณหน้าอกของเขาไปทันที ทุกคนคงรู้ว่าฉันรอโอกาสนี้มานาน ต่อไปนี้ฉันจะทำมันให้คุ้มเลยคอยดูสิ

 

"ปล่อยหนูได้แล้วค่ะ"ตอนนี้เราสองคนได้เปิดอกคุยกันแบบจริงๆจัง เรื่องทุกอย่างก็เคลียร์กันจบเรียบร้อย ถึงแม้ว่าเขาต้องการที่จะได้ตำแหน่งแฟนแต่ฉันว่ามันยังเร็วไป ส่วนเรื่องหมั้นฉันก็พูดให้พี่เขาฟังแล้ว แต่พี่เขาก็ยังอยากที่จะไปเคลียร์เรื่องนี้กับทางคุณพ่อคุณแม่ฉัน ฉันได้แต่รีบปรามเขาเอาไว้เพราะเราสองคนเพิ่งคุยกันเข้าใจ หรือจะบอกว่าอยู่ในช่วงการศึกษาดูใจกันไปก่อน ส่วนเรื่องการหมั้นนั้นฉันจะเป็นคนไปคุยกับคุณพ่อคุณแม่เอง เพราะตอนนี้มันดูรวบรัดจนตั้งตัวไม่ทัน

"ชดเชยไง สิบกว่าปีเลยนะ"ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนหน้ามึนได้มากขนาดนี้ ไหนว่าเป็นคนถือตัว คนก่อนหน้านั้นหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

"กอดวันหลังก็ได้ค่ะ"เขาเอาแต่กอดฉันเอาไว้ ก่อนหน้านั้นแทบจะไม่เดินเฉียด แต่มาดูตอนนี้สิแทบจะสิงกันอยู่แล้ว

"เพิ่งรู้ว่าตัวน้องหอมขนาดนี้"

"ยะ อย่าทำแบบนั้นนะคะ ตอนนี้เราสองคนเป็นแค่คนคุยกันนะคะ ห้ามข้ามขั้นเด็ดขาด"ฉันรีบแสดงข้อห้ามให้ชัดเจนเพราะฉันแค่นักศึกษาปีหนึ่งถึงแม้อีกไม่กี่สัปดาห์จะขึ้นปีสองแล้วก็เถอะ ก่อนหน้าที่เขาถือโอกาสรังแกฉันทั้งๆที่ฉันไม่ได้เต็มใจแต่มันก็ผ่านไปแล้ว ถือว่าตอนนี้เราสองคนเริ่มต้นความสัมพันธ์กันใหม่

"โอเคครับ พี่รับรองว่าจะไม่ขืนใจ แต่ถ้าน้องยอม....ก็เป็นอีกเรื่องนึง พี่ไม่ได้ผิดสัญญากับน้องนะ"

"นี่! ใครเขาจะมายินยอมกันเล่า ปล่อยหนูได้แล้วค่ะ จะสว่างแล้วเนี้ย"เอาเป็นว่าเราสองคนยังไม่มีใครได้นอนมาทั้งคืน ก่อนหน้านั้นตาแทบจะปิดสติไม่รับรู้ แต่ตอนนี้สมองปลอดโปร่งมาก เขาก็เหมือนกันคงสร่างเมาแล้ว ไม่นึกว่าเขาจะเป็นคอดื่มกับเขาด้วย ว่าที่คุณหมอดื่มหนักน่าดู

"ย้ายมาอยู่กับพี่มั้ย"

"ห๊ะ!! พี่กำลังคิดอะไรอยู่เนี้ย"ฉันรีบผลักเขาออกจากตัวทันที เขากำลังคิดไม่ดีกับร่างกายของฉันใช่มั้ย

"พอพี่ขึ้นปี 4 มันก็จะเรียนหนักขึ้น เราสองคนก็แทบจะไม่มีเวลาเจอกันเลยนะ แต่ถ้าน้องมาอยู่กับพี่ตอนกลางคืนเราสองคนก็มีเวลาอยู่ด้วยกันไง แถมตอนเช้าพี่ยังเจอน้องเป็นคนแรกของวันด้วย ดีใช่มั้ยละ"

"พี่คะ หนูเข้าใจที่พี่พูดนะคะ แต่หนูว่ามันยังเร็วไป หนูยังอยากให้เราสองคนมั่นใจในตัวกันและกันมากขึ้นกว่านี้ พี่จะไปไหนกับเพื่อนเหมือนเดิมหนูก็ไม่ได้ว่าขอแค่อย่าลืมว่ายังมีคนที่คอยซัพพอร์ตพี่อยู่ตรงนี้ หนูไม่อยากให้พี่ทิ้งสังคมของตัวเอง เราจะมาเติมเต็มสิ่งที่ขาดของกันและกันไม่ใช่มากลืนกินกิจวัตรประจำวันของกันและกัน พี่ขาเข้าใจที่หนูจะบอกมั้ยคะ"ทุกคนต้องมีสังคมของตัวเอง เราสองคนควรปล่อยให้อีกฝ่ายได้มีสังคมของตัวเองการก้าวก่ายชีวิตของกันมากเกินไปมันอาจจะเป็นปัญหาในสักวันก็ได้ ฉันอยากทำความเข้าใจกับเขาตั้งแต่เริ่มถ้าเรามัวแต่เกรงใจกันและกัน สักวันปัญหาเล็กๆอาจนำไปสู่การเลิกราได้

"โอเคครับ เอาเป็นว่าพี่เข้าใจที่น้องจะสื่อ พี่จะไม่บังคับน้อง มีเรื่องอะไรเราสองคนจะคุยกันตรงๆโอเคมั้ยครับ"พอฉันนั่งไปนั่งมา จู่ๆฉันก็นึกเรื่องของผู้หญิงคนหนึ่งขึ้นมาได้ ถ้าฉันถามเขาตรงๆจะเป็นอะไรหรือเปล่านะ ฉันนั่งนิ่งอยู่สักพักเขาคงจับสังเกตได้

"คิดอะไรอยู่ คิ้วจะผูกกันเป็นโบว์แล้ว"

"พี่บอกว่า ถ้ามีอะไรสงสัยให้ถามพี่ตรงๆใช่มั้ยคะ"ฉันพูดออกไป ใบหน้าของฉันแสดงความกังวลออกมาชัดเจน

"ไม่ว่าเรื่องอะไร ถ้าน้องสงสัยถามพี่ได้ทุกเรื่อง"

"โอเคค่ะ"ฉันมองหน้าเขาก่อนที่จะสูดลมหายใจเข้าแรงๆ

"พี่ต้องตอบหนูมาตรงๆนะคะ"เขาพยักหน้า ก่อนที่จะทำหน้างงๆเพราะเขาไม่รู้ว่าฉันจะถามอะไรออกไป

"พี่กับพี่ลูกตาลไม่ได้กุ๊กกิ๊กกันใช่มั้ยคะ?"

"ห๊ะ!!"เขาไม่ได้ตอบอะไรฉัน เพียงแค่ตะโกนเสียงดังออกมาทันที เดี๋ยวนะ นี่คือฉันกำลังจริงจังนะ เขาทำหน้างงๆก่อนที่จะอมยิ้มในสถานการณ์แบบนี้ไม่ได้ฉันกำลังจริงจังนะ ฉันรีบเอามือตีไปที่ต้นแขนของเขาทันที คนบ้าเล่นอะไรไม่รู้ ไหนว่าเป็นคนเงียบขรึมไงแต่ตอนนี้ผู้ชายคนนั้นไปอยู่ไหนแล้วก็ไม่รู้ คนที่อยู่ตรงหน้าฉันกลายเป็นผู้ชายกวนๆแถมยังชอบตอดนิดตอดน้อยไปแล้ว

"หนูจริงจังนะคะ"

"โอเคๆครับ นี่น้องไปรู้เรื่องนี้มาจากไหนครับ ว่าพี่กับลูกตาลกุ๊กกิ๊กกัน"

"ก็จะใครละคะ ถ้าไม่ใช่เจ้าตัว"ประโยคท้ายๆฉันพูดออกไปเบาๆ เสียงเขาหายหัวเราะไปทันที ก่อนที่จะทำหน้านิ่ง เจ้าพระคุณเปลี่ยนอารมณ์ไวไปไหม

"เธอไปพูดกับน้องตอนไหนครับ"เสียงที่เขาพูดออกมามันจริงจังมากๆ ตอนนี้เขากลับไปเป็นน้ำเมฆผู้ชายหน้านิ่งแถมหยิ่งยโสเหมือนคนหน้านั้นที่ฉันเจอเป๊ะ

"เอ่อ....ก็ตั้งแต่ประมาณอาทิตย์สองอาทิตย์ที่แล้วค่ะ"เขาถอนหายใจก่อนที่จะขยับมานั่งข้างๆฉัน มือของเขากุมมือของฉันเอาไว้ ก่อนที่เขาจะใช้นิ้วลูบไปมาบริเวณหลังมือของฉัน

"น้องฟังที่พี่พูดนะ พี่กับลูกตาลเราสองคนเป็นแค่เพื่อนร่วมคลาสกันเท่านั้น เวลาที่น้องเห็นเธออยู่ใกล้พี่มันก็เพราะเรื่องเรียน ส่วนเรื่องอื่นไม่ใช่อย่างที่น้องเข้าใจ พี่ไม่รู้ว่าเธอไปพูดอะไรให้น้องฟัง แต่พี่ไม่เคยมีใครหรือคบหากับใคร ชีวิตพี่มีแต่ครอบครัวและการเรียนเท่านั้น อ้อ..ตอนนี้มีน้องรวมอยู่ในนั้นด้วย พี่ดีใจนะที่น้องถามพี่ออกมาตรงๆเพราะถ้าน้องไม่พูดพี่ก็จะไม่รู้ และเราสองคนคงจะอึดอัดใจต่อกันแน่ๆชัดเจนนะครับพี่คุยกับน้องแค่คนเดียว ถึงผู้หญิงคนอื่นจะมาวอแวกับพี่แค่ไหน แต่คนเดียวที่พี่จะยุ่งด้วยคือน้องคนเดียว"

"ชะ ชัดเจนค่ะ"จะมีผู้ชายสักกี่คนที่ชัดเจนเหมือนเขา ก่อนหน้านั้นเขาก็ชัดเจนในความรู้สึกของตัวเองถึงจะมารู้ทีหลังว่าฉันสำคัญก็เถอะ ฉันจะลองเปิดโอกาสให้เขาดู ถ้ามันจะเจ็บอีกครั้งฉันก็คงต้องยอมรับ เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่ฉันเลือกเอง

 

 

 

 

 

 

 

**ลูกตาลลลลลเธอไปเป่าหูน้องได้งัยเดี๋ยวฉันให้พี่เมฆจัดการเธอ....ชอบความชัดเจนในตอนนี้ถึงก่อนหน้านั้นพี่เมฆจะร้ายมากแถมยังโง่ก็เถอะ อุ๊บ!! 555ตอนนี้มารผจญค่อนข้างเยอะความคลั่งรักของผู้หญิงก็ร้ายกาจไม่แพ้ผู้ชายหรืออาจจะมากกว่านั้นด้วยซ้ำเอาใจช่วยน้องซินของเราด้วยจ้าาาเพราะลูกตาลเธอจะกัดไม่ปล่อยจริงๆระบบธัญตอนนี้ไม่แจ้งเตือนเปิดดูบ่อยๆเอานะคะ**

ความคิดเห็น