ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายค่ะ ***ติดตามนักเขียนได้ทาง **เพจ : วิธารา Doublevee

ชื่อตอน : 14

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 636

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2564 20:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
14
แบบอักษร

“คุณจะให้ฉันทำในตำแหน่งอะไร?” 

“มีก็แล้วกัน”  

 “แล้วเรื่องตาของคุณ?” 

“ผมมองเห็นตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาลแล้ว ทำไม! โกรธที่ผมโกหก? ถ้าคุณคาดหวังคำขอโทษจากผมบอกได้เลยว่าผมไม่ทำ”เขาไม่มีทางขอโทษเพราะหากเทียบความผิดคนตรงหน้าทำผิดหนักกว่าเขาเยอะและไม่ควรที่จะได้รับการอภัยด้วยซ้ำ 

“ฉันไม่ได้ต้องการคำขอโทษ แค่ฉันเห็นคุณไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว”เธอรู้ว่าตอนนี้ไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูผิดในสายตาของภูวิศไปหมด 

“คงผิดหวังที่ผมรู้ความจริงก่อน ถ้าผมตาบอดชีวิตเหมือนตายทั้งเป็นอย่างที่คุณต้องการคงสาแก่ใจคุณมากสินะ” 

“ไปกันใหญ่แล้วนะ...”นิรชาไม่อาจอธิบายได้อย่างที่ใจคิดเพราะคนตรงหน้าเอาแต่จะเถียงกลับไม่ฟังอะไรเธอเลย 

“แต่อย่าคิดว่าผมจะยอมเจ็บปวดคนเดียวเพราะผมจะไม่มีทางหย่าให้คุณไปเสวยสุขกับชู้แน่ๆ อยู่แบบทุกข์ใจไปด้วยกันนี่แหละจะได้รู้กันไปเลยว่าคุณหรือผมจะอกแตกตายก่อนกัน” 

“คุณจะคิดแบบนั้นมันก็สิทธิ์ของคุณ แต่ฉันพูดตรงนี้เลยว่าฉันไม่ได้อยากให้คุณเป็นอะไรทั้งนั้น ฉันอยากขอโทษฉันผิดเองตั้งแต่แรกที่เลือกจะโกหก ส่วนเรื่องเงินค่าสินสอดและเงินที่คุณเคยให้ฉัน ฉันขอทยอยใช้ให้คุณจะได้มันคืนทุกบาททุกสตางค์” 

“ผมเป็นคนงกซะด้วยสิ คงต้องขอคิดดอกเบี้ยลูกหนี้วีไอพีอย่างคุณหน่อยนะ” 

“ถ้าไม่เป็นการเอาเปรียบกันเกินไปฉันก็พร้อมที่จะจ่าย” 

“คุณต้องจ่ายให้ผมหนักเลยแหละ...เพราะผมอาจจะไม่คิดเป็นเงิน” 

“คุณหมายความว่ายังไงที่ว่าไม่คิดเป็นเงิน?” 

“ก็หมายความว่าบางทีผมอาจจะพลาดหน้ามืดตามัวปล้ำคุณขึ้นมาผมจะนับรวมเป็นค่าดอกเบี้ยให้คุณไง”นิรชาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ  

“ฉันขอจ่ายเป็นเงิน!”น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง 

“อย่ามาแอ๊บเลย นอนกับผมไม่ดีเหรองานง่ายๆสบายงานถนัดคุณเลยนะเรื่องให้ท่ากับปั่นหัวผู้ชาย”วาจาดูถูกที่ภูวิศพ่นออกมาทำความอดทนของนิรชาหมดลงในทันที 

เพี๊ย! มือเรียวตบลงใบที่ใบหน้าของสามีหนุ่มสุดแรง 

“คุณตบผมอีกแล้วนะ”ภูวิศคว้าข้อมือเล็กของคนที่กล้าประทุษร้ายเขาเป็นครั้งที่สองเอาไว้ 

 คิดว่าผมไม่กล้าทำอะไรเหรอห๊ะ! ที่ปล่อยมานานถึงสามเดือนนี่ก็ใจดีมากพอแล้วนะ” 

“ปล่อยฉันเจ็บ!”น้ำเสียงสั่นๆปนสะอื้นทำให้ภูวิศใจอ่อนยวบ 

“แล้วผมละมันเจ็บไม่เป็นรึไง!” 

 

 

 ********************* 

มาน้อยแต่มาแหละ^^ 

ความคิดเห็น