ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายค่ะ ***ติดตามนักเขียนได้ทาง **เพจ : วิธารา Doublevee

ชื่อตอน : 13

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 541

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2564 16:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
13
แบบอักษร

“เลือกมาดีกว่าว่าจะนั่งคุยกันดีๆแบบเปิดใจ หรือว่าจะนอนคุยบนเตียงกันแบบ...เปิดอก”นิ้วได้รูปเกลี่ยไปมาบริเวณชายเสื้อของหญิงสาวพร้อมๆกับสายตาวาววับแทะโลมในคราเดียว นิรชาปัดมือใหญ่ออกจากตัวก่อนจะนั่งลงปลายเตียงอย่างจำนน ภูวิศลุกขึ้นยืนกอดอกพิงผนังห้องสายตาคมยังจับจ้องที่ร่างบางเพื่อรอคำอธิบาย 

“ฉันว่าคุณเริ่มพูดไม่รู้เรื่องแล้วนะวันหลังค่อยคุยดีไหม?”เธอพูดจบก็เห็นสายตาคมปราบส่งมาจนรู้สึกหวาดๆ 

“คุณต่างหากละที่พูดไม่รู้เรื่อง หลอกเอาเงินหลอกเอาทรัพย์สินผมยังพอรับได้ แต่หลอกว่ารักผมทั้งที่ใจของคุณมีแต่ผู้ชายคนอื่นผม...รับไม่ได้” 

“ฉัน...” 

“ผมได้ยินเรื่องทุกอย่างเองกับหู คุณคุยเรื่องนี้กับคุณหญิงสายทิพย์ที่ร้านเสื้อผ้า” 

“คุณภู...” 

 “พูดสิว่ามันไม่จริง พูดมา!”เขาตะคอกออกมาเพราะไม่อาจควบคุมอารมณ์ได้อีกต่อไป 

           “ใช่ฉันหลอกคุณ ฉันขอโทษ”คนผิดไม่อาจปฏิเสธต่อไปได้จึงยอมรับออกมาในที่สุด ภูวิศเงียบและเสมองไปทางอื่นยามเห็นดวงหน้าสวยมีน้ำตาอาบแก้ม 

“ในเมื่อคุณรู้ความจริงแล้วฉันก็ไม่มีอะไรจะต้องปิด ฉันจะหย่าให้ส่วนสินสอดและค่าเสียหายทุกอย่างฉันจะเป็นคนชดใช้เอง”คนฟังข่มอารมณ์เอาไว้สุดฤทธิ์ สิ่งที่เธอพูดไม่ใช่การแก้ปัญหาแต่เป็นการแก้ตัวเพื่อเอาตัวรอด 

“แล้วความรู้สึกผมหัวใจของผมละใครจะชดใช้ คิดว่าหย่ากันไปแล้วจะจบรึไง?” 

“แล้วคุณต้องการอะไร จะตบจะตีฉันก็ได้นะถ้ามันจะทำให้คุณสบายใจ” 

“คนอย่างผมไม่เคยใช้กำลังกับผู้หญิง แต่ก็ไม่แน่นะสำหรับคุณอาจจะเป็นข้อยกเว้นก็ได้”เขาปรายตามองเธอและเดินไปกระชากแขนเรียวของเธอ 

“ถ้าผมไม่รู้เองคุณคิดว่าจะหลอกผมไม่ถึงเมื่อไหร่?” 

“ก็...” 

“ตอบ!” 

“จะ...จนกว่าพี่อัคจะกลับมา”นิรชาเพิ่งรู้วันนี้ว่าภูวิศเวลาได้โกรธเขาช่างน่ากลัวเหลือเกิน 

“ตอนนี้มันกลับมาแล้วนี่ แต่แผนครองรักของคุณอาจจะล่มเพราะผมไม่มีทางปล่อยคุณไปง่ายๆหรอก อ่ออย่าเข้าใจผิดว่าผมรักคุณจนเห็นผิดเป็นถูกนะเพราะคนอย่างผมเจ็บแล้วจำ” 

“ไม่รักแล้วคุณจะให้ฉันอยู่ด้วยทำไม หย่ากันไปก็จบ” 

“ง่ายไปไหม คุณต้องอยู่ชดใช้ให้ผมก่อนสิหรือว่าอยากให้คุณหญิงสายทิพย์กับไอ้อัคนั่นชดใช้แทนละ...” 

“อย่านะถ้าจะเอาคืนก็เอาคืนแค่ฉัน อย่าทำอะไรคุณท่านกับพี่อัค” 

“ถ้างั้นคุณก็ต้องอยู่เป็นเมียผม ไม่สิต้องเรียกว่าอยู่เป็นนางบำเรอมีทะเบียนสมรสถึงจะถูก”มือหนารั้งท้ายทอยหญิงสาวเช้ามาหาพร้อมกับแสยะยิ้มอย่างผู้ชนะ 

“ฉันไม่ทีทางเลือกอื่นแล้วใช่ไหม?” 

“ผมเคยให้คุณเลือกแล้ว แต่คุณก็เลือกคนพวกนั้นมากกว่าผม ไม่ต้องทำมาบีบน้ำตาหรอกนะผมไม่ใช่ไอ้ภูหน้าโง่คนเดิมที่เคยยอมเชื่อคำพูดของคุณอีกแล้ว” 

“นานแค่ไหนคะ ที่ฉันต้องอยู่ชดใช้ให้คุณ?” 

“ก็จนกว่าผมจะพอใจ และจนกว่าหนี้ที่คุณติดผมหมดลง ผมคำนวนมาคร่าวๆแล้วแบบลดต้นลดดอก ก็ราวๆสิบล้านมีปัญญาใช้ให้ผมหมดวันนี้ไหมละผมจะได้ลดเวลาที่คุณต้องอยู่กับผมให้”ภูวิศไม่ใช่คนมีปัญหาเรื่องเงินสิ่งที่เขาให้เธอไปเขาไม่คิดจะเอาคืนด้วยซ้ำหากเธอไม่โกหกหลอกลวงแบบนี้ 

“ฉัน...ฉันไม่มีเงินมากมายขนาดนั้น” 

“เหอะ...ถ้าอย่างนั้นก็อย่าต่อรอง” 

“ต่อจากนี้ผมไม่ให้คุณอยู่เฉยๆหรอกนะ คุณเรียนจบออกแบบแฟชั่นและการจัดการนี่ ตอนนี้ผมอยากได้คนมาช่วยงานพอดีเลย” 

“คุณจะให้ฉันทำในตำแหน่งอะไร?” 

“มีก็แล้วกัน”  

 

*********************** 

เรื่องนี้ต้นฉบับยังไม่เสร็จสมบูรณ์นะคะ ไรท์ยังไม่ได้ตรวจประโยคและคำผิด (เรื่องนี้แพลนทำเล่ม+อีบุ๊ค) 

จะอัพให้ได้อ่านกันเป็นระยะ ฝากติดตามและคอมเม้นท์มาคุยกันด้วยน๊า^^ 

ความคิดเห็น