ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : วิธีใช้หนี้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 46.9k

ความคิดเห็น : 181

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2564 19:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วิธีใช้หนี้
แบบอักษร

ตอนที่4 

 

 

 

 

“ขอบคุณคุณทีโอมากๆ นะคะที่ช่วยน้ำ” น้ำใสกล่าวขอบคุณพร้อมยกมือไหว้ เป็นอีกครั้งที่ที่โอต้องชะงักไปเมื่อเธอเรียกแทนตัวเองว่าน้ำ 

 

 

“ใครเหรอลูก?” พิรุณถามลูกสาวเพราะชายตรงหน้าดูน่าเกรงขาม แถมยังดูมีฐานะมากๆ เธอจึงแปลกใจที่ลูกสาวรู้จักกับคนชนชั้นนี้ได้อย่างไร 

 

 

“คุณทีโอจ้ะแม่ เขาเป็นเจ้านายของน้ำที่ที่น้ำเพิ่งสมัครงานมา” น้ำใสกล่าวแนะนำทีโอให้กับพ่อและแม่ 

 

 

“สวัสดีครับ” ทีโอยกมือไหว้อย่างนอบน้อมทำให้พิรุณและสินแปลกใจไม่น้อยที่ฝรั่งอย่างเขาจะรู้จักมารยาทไทย 

 

 

“สวัสดีจ้ะ” พิรุณและสินรีบรับไหว้มาเฟียหนุ่มทั้งคู่เริ่มรู้สึกประหม่าไม่น้อย “ขอบคุณพ่อหนุ่มมากๆ เลยนะที่ช่วยพวกเรา” สินกล่าวขอบคุณอีกครั้ง 

 

 

“ครับ” ทีโอตอบสั้นๆ ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ บ้านของน้ำใสเขาไม่แปลกใจเลยที่น้ำใสกระตือรือร้นที่จะทำงานเพราะเธอมีครอบครัวที่ต้องดูแลนั้นเอง 

 

 

“เรื่องเงินน้ำจะรีบหามาคืนให้ครบทุกบาททุกสตางค์นะคะ แต่น้ำขอเวลาหน่อยได้ไหมคะ” น้ำใสทำสีหน้าอ้อนวอนมาเฟียหนุ่มให้เข้าใจต่างจากเขาที่ทำเหมือนไม่ใส่ใจนาฬิกาหลักล้านที่เพิ่งเสียไป มันทำให้เธอรู้สึกผิดเล็กๆ ในใจ 

 

 

“ฉันไม่ได้ต้องการเงินคืน” ทีโอปรายตามองร่างบางเพียงนิดก่อนจะเดินเข้าไปหาพิรุณและสินก่อนจะพูดว่า ผม"ลาละครับ สวัสดีครับ" ทีโอยกมือไหว้ก่อนจะเดินออกไป น้ำใสที่ยังงงกับคำพูดของเขาเมื่อกี้จึงรีบวิ่งตามออกไป 

 

 

“เดี๋ยวค่ะ! คุณหมายความว่ายังไงถ้าคุณไม่ต้องการเงินแล้วคุณต้องการอะไร บอกน้ำได้นะคะน้ำยินดีทำทุกอย่างน้ำไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณ” 

 

 

“ถ้าอยากรู้ว่าฉันต้องการอะไรก็ตามมา” ทีโอตอบกลับโดยที่ยังหันหลังให้น้ำใสก่อนจะเดินออกไปขึ้นรถตู้หรูที่จอดอยู่หน้าปากซอย ทีโอเดินขึ้นรถทันทีน้ำใสที่เดินตามมาเธอกลับหยุดชะงักฝีเท้าก่อนจะชั่งใจสักพัก 

 

 

“ถ้าจะคุยก็ขึ้นมาคุยบนรถ ฉันมีเวลาไม่มาก” น้ำใสเม้มปากแน่นก่อนจะตัดสินใจเดินขึ้นรถตู้ไปอย่างไม่มีทางเลือก 

 

 

“ตกลงคุณต้องการให้ฉันใช้หนี้ยังไงคะ” น้ำใสทำใจดีสู้เสือถามเขาไปตรงๆ ในขณะที่ตัวเองก็รู้สึกกลัวเขาไม่น้อย น้ำใส่หย่อนตัวนั่งลงเบาะข้างๆ ก่อนที่ประตูจะถูกปิดลงด้วยบอดี้การ์ด 

 

 

“...ตัวเธอ” ทีโอตอบสั้นๆ ก่อนจะค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ เหมือนกำลังจะพักสายตาเขารู้ดีว่าผู้หญิงอย่างน้ำใสไม่มีทางยอมเป็นหนี้บุญคุณใครเพราะงั้นเขาจึงใช้โอกาสนี้ให้เขาได้ในสิ่งที่เขาต้องการ 

 

 

“มะ หมายความว่ายังไงคะ?” น้ำใสถามต่อเพราะคำพูดกำกวมของเขา 

 

 

“...” เขาไม่ตอบแต่กลับยื่นซองเอกสารบางอย่างให้เธอ เธอรับมาแต่โดยดี “ฉันให้เวลาเธอคิดหนึ่งคืนถ้าคิดได้แล้วพรุ่งนี้ก่อนเข้างานขึ้นมาหาฉันที่ห้องทำงาน เธอลงไปได้ละ” ประโยคสุดท้ายมาเฟียหนุ่มลืมตาขึ้นมามองเธอก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออก น้ำใสลงมาจากรถและเดินกลับเข้าไปในบ้าน 

 

 

“เขาว่ายังไงบ้างลูก?” พิรุณที่กำลังเก็บกวาดของที่ตกอยู่บนพื้นเอ่ยถามลูกสาวทันทีที่เดินมาถึง 

 

 

“เขาให้เอกสารบางอย่างมาน้ำยังไม่ได้อ่าน” 

 

 

“ไปพักผ่อนก่อนเถอะลูก ไว้เราค่อยว่ากันวันนี้เหนื่อยทั้งวันละ” สินบอกลูกสาวเมื่อมองใบหน้าที่ดูเหนื่อยล้าก็อดสงสารไม่ได้ 

 

 

“ค่ะพ่อ” น้ำใสเดินเข้ามาในห้องนอนตัวเอง เธอหย่อนตัวนั่งลงที่เตียงก่อนจะค่อยๆ เปิดซองเอกสารมาอ่าน 

 

 

เช้าวันต่อมา 

 

 

น้ำใสรีบมาทำงานแต่เช้าหลังจากที่ได้อ่านเอกสารที่อยู่ในซองเธอก็ได้นอนคิดทั้งคืนว่าจะเอาอย่างไรกับชีวิต เธอตัดสินใจเดินตรงเข้าไปในห้องทำงานของทีโอเพื่อที่จะคุยเรื่องทั้งหมด 

 

 

ก๊อก ก๊อก 

 

 

“...เข้ามา” เมื่อน้ำใสเปิดประตูเข้าไปก็พบร่างสูงใหญ่ยืนหันหลังมองวิวทิวทัศน์เมืองหลวงในยามเช้ามือหนึ่งล้วงกระเป๋าอีกมือกำลังคีบบุหรี่ 

 

 

“น้ำอยากจะคุยเรื่องเอกสารที่คุณทีโอให้น้ำเมื่อวานค่ะ” น้ำใสเข้าเรื่องทันทีที่มาถึงเธอแค่อยากจะรู้ว่าเขาต้องการอะไรจากเธอ 

 

 

“เธอมีปัญหาตรงไหน” ทีโอหันหลังกลับมามองหน้าหญิงสาวก่อนจะเดินไปดับบุหรี่ที่โต๊ะข้างๆ และยืนมือล้วงกระเป๋ากางเกง 

 

 

“นะ น้ำไม่เข้าใจค่ะ พี่ทีโอ เอ่ย! ขอโทษค่ะคุณทีโอต้องการให้น้ำใช้หนี้คุณด้วยวิธีไหนคะ?” น้ำใสรู้สึกเขินไม่น้อยที่เผลอเรียกเขาแบบนั้นออกไปในใจก็กลัวว่าเขาจะโกรธและไม่พอใจแต่ด้วยความเคยชินเธอจึงเผลอเรียกแบบนั้น 

 

 

“หึ ถ้าเธอถามแบบนี้ฉันจะไม่อ้อมค้อม ฉันต้องการตัวเธอ” น้ำใสเมื่อได้ฟังคำตอบคนตัวเล็กเม้มปากแน่นเธอรู้ว่าเขาหมายความว่าอะไร เธอจึงไม่คิดตกว่าต้องเลือกทางไหน 

 

 

“นั่นคือสิ่งที่พะ... เอ่ย! คุณต้องการจริงๆ ใช่ไหมเพื่อแลกกับหนี้ที่คุณใช้ให้น้ำเมื่อวาน” 

 

 

“ใช่ เธอจะติดหนี้บุญคุณฉันแบบนี้ หรือจะใช้ตัวเธอใช้หนี้ให้มันจบๆ ไปเลือกเอา” ทีโอเดินไปเทเหล้ายกดื่มอย่างใจเย็นสายตาเรียวคมจ้องมองเธอไม่ละสายตา 

 

 

“ตกลงค่ะน้ำยอม” คำตอบของนเำใสทำให้ทีโออึ้งไปเล็กน้อยที่เธอจะกล้าตอบรับเขาแบบนี้ แต่ภายในใจกลับรู้สึกดีเล็กๆ เขายิ้มมุมปากเบาๆ ก่อนจะเดินเข้าไปประชิดตัวหญิงสาว 

 

 

“งั้น...ถอดสิ” น้ำใสตาเบิกกว้างด้วยความตกใจหลังจากที่ได้ยินคำพูดของเขา 

 

 

“ตะ ตอนนี้เหรอคะ” น้ำใสมองไปรอบๆ ห้องแสงแดดที่ส่องเข้ามาในยามเช้าบวกกับบรรยากาศแบบนี้ทำให้เธอรู้สึกประหม่าไม่น้อย 

 

 

“ตอนนี้และตรงนี้...ถอดเสื้อผ้าเธอออกซะ” ทีโอถอยหลังไปนั่งที่โต๊ะทำงานขนาดใหญ่เพื่อจะมองดูเธอชัดๆ มือสองข้างยกขึ้นกอดอก ดวงตาสีฟ้าเข้มจ้องมองเธอไม่ละสายตา 

 

 

“...” น้ำใสไม่มีทางเลือกเธอหลับตาก่อนจะข่มใจและลืมตาขึ้นมาถอดเสื้อผ้าออกที่ละชิ้นอย่างช้าๆ สำหรับเธอๆ ไม่มีอะไรจะต้องเสียยิ่งเรื่องศักดิ์ศรีเธอทิ้งมันไปนานแล้ว คนฐานะอย่างเธอมีทางเลือกไม่ค่อยมาก เขาคือผู้มีประคุณของเธอในตอนนี้ถ้าร่างกายของเธอมันจะตอบแทนพระคุณของเขาได้เธอก็ยินดีจะทำ เพราะเธอไม่คิดว่าจะนอนกับใครอยู่แล้ว จึงไม่มีความจำเป็นที่ต้องเสียดายพรหมจรรย์... 

 

 

******************* 

เอาแล้วเฮียจะกินน้องแล้ว ฉันรู้สึกสงสารนางเอกตัวเองจังเลยแต่งเองสงสารเอง เปลี่ยนโหมดนางเอกแทบไม่ทันก่อนหน้านี้มีแต่ดื้อๆ 🤣 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว