email-icon facebook-icon

ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ขอให้มีความสุขกับการอ่านเจ้าค่ะ😊

เด็กน้อยของเพื่อนๆ

ชื่อตอน : เด็กน้อยของเพื่อนๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มี.ค. 2564 13:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เด็กน้อยของเพื่อนๆ
แบบอักษร

ลูกพลัม

เมื่อคืนหลังจากคุยกับคุณไมเคิลเสร็จฉันก็รีบทำการบ้านแล้วเข้านอนตอนนี้กำลังรอทานมื้อเช้าพร้อมคุณป๊าก่อนไปโรงเรียน

“มอนิ่งค่าคุณป๊าาาาา”ฉันรีบเดินไปหอมแก้มคุณป๊าทันทีที่คุณป๊าเดินมา

ฟอดดด! ฟอดดด!

“มอนิ่งลูกสาวป๊า”แล้วคุณป๊าก็ฟัดแก้มฉันคืนทันที

ฟอดดด! ฟอดดด!

“วันนี้หนูขอกลับค่ำๆนะคะจะไปทานข้าวกับเพื่อนค่ะ” ขอโทษที่โกหกนะคะคุณป๊าถ้าบอกว่าไปกับผู้ชายคุณป๊าต้องดุแน่ๆเลยเพราะคุณป๊าหวงฉันมาก!

“อย่ากลับดึกนะลูก”

“รับทราบค่าาาา”

“เอ้าๆรีบๆทานจะได้ไปโรงเรียน”

ตอนนี้ฉันถึงหน้าโรงเรียนแล้วกำลังเดินเข้าไปแต่ก็ต้องหยุดเพราะมีคนมาขวางไว้คนที่ชอบแกล้งฉันสารพัดไม่รู้เกลียดอะไรฉันนักหนาหาว่าฉันชอบเสแสร้ง

“นี่!!!จะรีบไปไหนล่ะยัยเอ๋อ” เธอสิเอ๋อ-.-

“...”

“ฉันพูดด้วยทำไมไม่ตอบห๊ะ!!!” ตะโกนอยู่ได้ไม่แสบคอรึไงนะ

“มีอะไรกับเราเหรอจีน่า”

“ป่าว! ฉันแค่อยากมาเตือนว่าอย่ายุ่งกับทิวเขาของฉันอีก!!!” ทิวเขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเราเองแล้วก็เป็นแฟนของจีน่าด้วย

“เราไม่ได้ยุ่งนะ”พอตอบไปแบบนั้นจีน่าก็ด่าฉันกลับมา

“ตอแหล!!! แกอ่อยเขาใช่มั้ยเขาถึงบอกเลิกฉัน” ทิวเขาบอกเลิกจีน่าแล้วเกี่ยวอะไรกับฉันกันไม่เข้าใจเลย

“เราไม่รู้ว่าทำไมทิวเขาถึงเลิกกับจีน่าแต่มันไม่เกี่ยวกับเรานะ”

“ไม่เกี่ยวได้ยังไง! ในเมื่อเขาบอกว่าเขาชอบแก!!!”จีน่าตวาดใส่ฉันจนน้ำลายกระเด็นใส่หน้าฉัน เห้อ!มันสกปรกนะ - -!

“แต่เราไม่ได้ชอบทิวเขานี่นา ขอตัวนะ”

พูดจบฉันก็เดินออกมาแต่จีน่ารั้งแขนฉันไว้พร้อมยกมือขึ้นจะฟาดหน้าฉัน

หมับ!!!

“ใครให้แกไปห๊ะ!!!”

เพรี๊ยยย!!! เสียงมือกระหน้าแต่ทำไมฉันไม่รู้สึกเจ็บนะ

“แกจะตบเพื่อนฉันเหรอนังผีจีน” ริต้าตบเข้าที่หน้าของจีน่าเต็มแรงก่อนที่จีน่าจะตบฉันแล้วดึงฉันออกจากมือจีน่าทันที

“นิแกตบฉันเหรออีทอม”จีน่าด่าริต้ากลับมา

“เออสิวะ! มากกว่านี้ก็กล้าทำหรือจะเอา”ริต้าตอบกลับจีน่าพร้อมย่างสามขุมเข้าหาจีน่า

“นี่!!! อย่าเข้ามานะ ฝากไว้ก่อนเถอะพวกแก”แล้วจีน่าก็รีบไปทันที

“อ้าว! พวกแกทำไมยืนอยู่ตรงนี้กันอ่ะ แล้วนั่นแกโมโหอะไรมาริต้าหน้าดำหน้าแดงเชียว”อันอันที่เพิ่งมาถึงถามขึ้น

“ก็อีผีจีนน่ะสิมันจะตบลูกสาวเราฉันมาเจอพอดีเลยฟาดมันก่อน หึ๊ย!!โมโหชะมัดเมื่อกี้น่าจะฟาดมันอีกสักที”ริต้าตอบด้วยความหงุดหงิด

“ทำไมอ่ะ? กล้าดียังไงถึงมาหาเรื่องลูกสาวฉันเนี่ย!!!”

“จีน่าโดนทิวเขาบอกเลิกแล้วทิวเขาบอกจีน่าว่าชอบเรา”ฉันบอกเพื่อนๆไป

“โถวว! อีผีจีนที่ไหนได้เขาเบื่อแล้วคงทิ้งน่ะสิ”<<>

“เออใช่ ทิวเขาเจ้าชู้จะตาย”<<>

“ช่างเถอะเราเข้าเรียนกันดีกว่านะ ตอนเที่ยงเราจะได้ไปกินเค้กร้านป้าไก่” แค่คิดก็ฟินแล้ววววว><

“เห้อ!!!ยัยเด็กน้อยเห็นแก่กิน” อันอันกับริต้าพูดออกมาพร้อมกรอกตามองบน

 

ไมเคิล

วันนี้ผมมาทำงานด้วยความอารมย์ดีกว่าทุกวันเพราะตอนเย็นจะได้เจอหนูน้อยลูกพลัม อ่าาา!คิดแล้วอยากวาปไปตอนเย็นเลย ระหว่างรอประชุมส่งข้อความหาหนูน้อยดีกว่า

Line

Mc : ทำไรอยู่ครับพักเที่ยงหรือยัง

Lp : พักแล้วค่ะกำลังทานเค้กกับเพื่อนๆค่ะ

Mc : หืม ทานเค้กแล้วทานข้าวหรือยังครับ

Lp : ทานแล้วค่ะ แล้วคุณไมเคิลทานหรือยังคะ

Mc : เรียบร้อยแล้วครับ เจอกันตอนเย็นนะครับ

Lp : ค่ะ^^

อ่าาา!น่ารักจริงๆเลยหนูน้อย ระหว่างที่กำลังคิดเพลินๆอยู่ๆแดนก็เปิดประตูเข้ามา แดนคือผู้ช่วยของผมเองรวมถึงทำหน้าที่เลขาด้วยผมไม่ชอบเลขาผู้หญิงเอาง่ายๆผมไม่ชอบเข้าใกล้ผู้หญิงมันน่ารำคาญแต่ยกเว้นหนูน้อยลูกพลัมไว้คนนึงละกันอันนี้อยากใกล้มาก^^

“บอสครับห้องประชุมพร้อมแล้วครับ”

“อีก 10 นาทีผมเริ่มประชุมเลย”

“ครับบอส”

“เอ่อ...แดน”

“ครับ บอสอยากได้อะไรเพิ่มเติมครับ”

“พอจะรู้มั้ยเด็กผู้หญิงชอบอะไร”

“เด็กกี่ขวบครับ?”

“เอิ่ม...มอปลายแล้ว”

“บอสถามทำไมครับ”

“ตอบๆมาเหอะน่า” ถามมากจังวะถ้าบอกว่าจะจีบเด็กมันจะหาว่าผมบ้ามั้ยวะ- -!

“ส่วนมากก็ของน่ารักๆมั้งครับเช่นตุ๊กตาประมาณนี้ครับ ว่าแต่บอสจะซื้อให้ใครครับ”

“ซื้อให้หลาน” ถามมากชิบ!

“บอสมีหลานวัยนี้ด้วยเหรอครับทำไมผมไม่รู้” เวร- -!จะตอบยังไงล่ะ

“ไปประชุมได้แล้วถามมากจริง!”

“...”แดนยืนมองเจ้านายด้วยความงุนงงพลางคิดว่าบอสถามไปทำไม เขาทำงานกับไมเคิลมาตั้งแต่ไมเคิลเข้ามาบริหารแทนพ่อซึ่งเป็นท่านประธารคนเก่าไม่เคยรู้ว่าบอสมีหลานสาวแล้วอีกอย่างเจ้านายของเขาแทบจะไม่เฉียดเข้าใกล้ผู้หญิงคนไหนหากไม่จำเป็นได้แต่คิดแล้วก็สงสัย.....

หลายชั่วโมงผ่านไป

Line

Mc : ส่งโลเคชั่น

20นาทีต่อมา

Lp : ถึงแล้วค่ะคุณอยู่ตรงไหนคะ

ตอนนี้ผมกำลังเดินออกไปรับลูกพลัมที่หน้าร้านอาหารหลังจากที่ผมส่งโลเคชั่นไปให้เธอ

“ถึงนานหรือยังครับ แล้วมายังไง” ผมยืนมองหนูน้อยตรงหน้าพลางเอ่ยถาม

“สวัสดีค่ะ เพิ่งถึงค่ะ หนูนั่งแท็กซี่มาค่ะ”เธอไหว้ผมพร้อมกับยิ้มน่ารักส่งมา อ่าา!หัวใจจะวาย แต่ประโยคลงท้ายทำผมหงุดหงิด!!!

“ทำไมนั่งแท็กซี่มาครับมันอันตรายนะรู้มั้ยทำไมไม่บอกล่ะจะได้ไปรับ”ผมเผลอดุเธอจนเธอน่าเสีย รู้สึกผิดเลยว่ะ

“...”เอ้า เงียบเลย

ลูกพลัมเงียบไม่ตอบอะไรกลับมาได้แต่ก้มหน้ามองพื้นเธอคงตกใจที่ผมโดนผมดุ ผมเลยจับเธอเงยหน้าขึ้นมา เชี่ย!!!น้ำตาคลอเบ้าพร้อมไหลจุกอกรู้สึกผิดที่เผลอโมโหใส่เธอ

หมับ!!! ผมดึงหนูน้อยเข้ามากอดแนบอกแล้วลูบหัวเธอจากนั้นหนูน้อยปล่อยโฮออกมาเต็มที่น้ำตาเปียกซึมผ่านเข้ามาในเสื้อของผม

“ขอโทษครับที่ดุ แต่ดุเพราะเป็นห่วงนะอย่าร้องเลยนะครับ” ผมพยายามใช้น้ำเสียงที่อ่อนลงคุยกับเธอให้เธอหายกลัวผม

“ฮือออ...อึก..อึก ทำไมต้องดุด้วย ฮือออ” ชิบละ!จะโอ๋ยังไงล่ะมีเคยโอ๋ใครด้วยสิ- -!

“โอ๋ๆไม่ร้องนะครับเดี๋ยวให้ตีคืนเลยเอามั้ย”ก้มถามพลางเช็ดน้ำตาให้เธอ

“ไม่ร้องแล้วค่ะ อึก..อึก”

“ป่ะ เข้าข้างในกันครับ” แล้วผมก็จูงมือเธอเข้ามนั่งโต๊ะที่จองไว้

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น