email-icon facebook-icon

ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ขอให้มีความสุขกับการอ่านเจ้าค่ะ😊

เจอกันครั้งแรก

ชื่อตอน : เจอกันครั้งแรก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.7k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มี.ค. 2564 18:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เจอกันครั้งแรก
แบบอักษร

 

ไมเคิล

16:00น. บนถนนสายหนึ่งใจกลางเมืองหลวง ชายหนุ่มนั่งอยู่ภายในรถท่ามกลางการจราจรที่ติดขัดเนื่องจากเป็นเวลาเลิกเรียนและเลิกงานของใครหลายๆคนทุกคนต่างเร่งรีบรวมถึงตัวเขาด้วยเนื่องด้วยนัดเจรจาธุรกิจกับลูกค้าที่ห้องอาหารภายในโรงแรมชื่อดังจึงทำให้ชายหนุ่มหงุดหงิดกับบรรยากาศรถติด

ลูกพลัม

หน้าโรงเรียนมัธยมเอกชนชื่อดังเด็กสาวหน้าตาน่ารักราวกับตุ๊กตายืนรอคนขับรถของที่บ้านมารับเหมือนทุกๆวันแต่วันนี้พ่อของเธอนัดให้ไปทานอาหารนอกบ้านเนื่องจากพี่สาวที่เป็นลูกของน้องสาวของพ่อหรืออาของเธอได้กลับมาจากต่างประเทศทำให้เป็นเหมือนการนัดรวมญาติ

เมื่อเดินทางมาถึงด้วยความเร่งรีบทำให้เด็กสาวกึ่งวิ่งกึ่งเดินเข้าไปในโรงแรมเพื่อไปยังโซนห้องอาหารทำให้สะดุดขาตัวเองล้มหัวเข่ากระแทกลงอย่างจัง

ตุ๊บ!!!

“โอ๊ย...ฮึกๆ”

ขณะที่ไมเคิลเดินมาเห็นเด็กผู้หญิงล้มอยู่หน้าทางเข้าโรงแรมไม่รู้อะไรดลใจให้เขาเดินเข้าไปหาทั้งที่ไม่คิดจะเข้าใกล้ผู้หญิงคนไหนเมื่อคิดได้ก็เดินมาตรงหน้าเด็กสาวแล้ว

หมับ!!!มือหนาคว้าแขนเล็กไว้

“เป็นอะไรมั้ย?”

“เจ็บเข่าค่ะ ฮึกๆ”เด็กสาวเงยหน้าขึ้นมองผู้มาใหม่น้ำตาคลอเบ้า

ตึกตัก ตึกตัก เสียงหัวใจของชายหนุ่มเต้นระรัวเมื่อเห็นหน้าของเด็กสาวทำให้เขายืนค้างอยู่แบบนั้น

“เอ่อ...ถ้าไม่รบกวนจนเกินไปช่วยพาหนูไปนั่งเก้าอี้ตรงนั้นได้มั้ยคะ”

เสียงของเธอทำให้เขาได้สติหลุดออกจากภวังค์

“ได้สิ”

“ขอบคุณนะคะหนูไม่รบกวนแล้วค่ะ”

“ไม่เป็นไร เอานี่ไว้ซับแผลนะเดินไหวใช่มั้ย”

“ไหวค่ะนั่งสักพักก็คงดีขึ้นค่ะ ขอบคุณสำหรับผ้าเช็ดหน้านะคะ :)”

“ครับ”แล้วเขาก็เดินเข้าไปในโรงแรม

ร่างบางมองตามร่างสูงที่เดินหายไปในโรงแรมพลางชื่นชมเขาในใจคนอะไรหล่อเหมือนไอดอลเกาหลีแถมยังใจดีอีก^^

ภายในห้องอาหารส่วนตัว

“ขอโทษที่มาช้าค่ะ สวัสดีค่ะคุณอา สวัสดีค่ะพี่เชอรีน พี่เวล^^”

“อ้าวลูกพลัมมาแล้วเหรอมาให้พี่กอดให้หายคิดถึงที”

หมับ! “คิดถึงพี่เชอมากๆเลยค่ะ กลับมาคราวนี้อยู่นานมั้ยคะ”

“อยู่ยาวเลยจ้าเพราะพี่กำลังจะแต่งงานแล้ว”

“จริงเหรอคะ!!!ลูกพลัมดีใจด้วยนะคะ พี่เชอ พี่เวล”

“จ้าน้องสาว”

“เอ้า!มาๆทานกันได้แล้วเด็กๆอาหารจะเย็นหมด”

“ค่าคุณป๊า”

หลังจากการรับประทานอาหารมื้อค่ำจบไปเมื่อกลับถึงบ้านเด็กสาวเอาผ้าเช็ดหน้าของชายหนุ่มมาซักทำความสะอาดเก็บไว้อย่างดีหวังว่าสักวันอาจจะได้เจอเขาแล้วคืนให้

ไมเคิล

ตั้งแต่กลับมาจากเจรจาธุรกิจกับลูกค้าก็กลับมาเคลียร์งานที่ค้างไว้ซึ่งหอบมาทำที่บ้านด้วยแต่เขาไม่มีสมาธิเลยได้แต่นึกถึงหน้าของเด็กน้อยชุดนักเรียนคนนั้นแล้วเผลอยิ้มออกมานอกจากคนในครอบครัวเขาก็ไม่เคยยิ้มให้ใคร

“หึ! ท่าจะบ้าแล้วเรายิ้มคนเดียวเสียชื่อเสือยิ้มยากหมด หวังว่าจะได้เจอกันอีกนะเด็กน้อย”

 

 

#เจอคำผิดแจ้งด้วยนะคะ ^^

ความคิดเห็น