Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 10 ตัดใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มี.ค. 2564 14:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 10 ตัดใจ
แบบอักษร

"หนูจะหมั้นกับใคร แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่เหรอคะ"

"เหอะ! ปากเก่งขึ้นเยอะนิ เรามาพิสูจน์กันดีกว่ามั้ย ว่าเรื่องนี้มันจะจบที่ตรงไหน...."

 

"ถะถอยออกไปเดี๋ยวนี้นะคะ"ฉันใช้มือยันหน้าอกเปลือยเปล่าของเขาเอาไว้ แต่เขาก็จับมือทั้งสองข้างเอาไว้ก่อนที่จะยกมันเอาไว้เหนือหัวของฉันเขาทำทั้งหมดนี้ด้วยมือแค่ข้างเดียว

"ไหนพี่ว่าไม่ชอบหนูไง แล้วที่พี่ทำอยู่ตอนนี้มันเรียกว่าอะไร พี่ยอมรับเถอะว่าพี่ก็รู้สึกดีกับหนู การกระทำของพี่เขาเรียกว่าหึงนะคะ"เขาชักสีหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะกลับไปเป็นแบบเดิม พี่เผยจุดอ่อนออกมาแล้วพี่น้ำเมฆ

"ชอบงั้นเหรอ? หึ! เธอนี่มันหลงตัวเองจังเลยนะ ตรงไหนบ้างเหรอที่มันจะทำให้ฉันสนใจ ตรงนี้ หรือ...ตรงนี้"เขาใช้สายตาแทะโลมฉัน จนฉันรู้สึกกระดากอาย พวงแก้มแดงจนรู้สึกร้อนไปหมด

"ยะ หยุดใช้สายตาอย่างนั้นกับหนูนะคะ"

"ทำเป็นไม่เคยไปได้ ผู้หญิงที่กล่าวิ่งไล่ตามผู้ชาย จะบอกว่าตัวเองเป็นสาวบริสุทธิ์อย่างนั้นเหรอ อย่ามาหลอกฉันซะให้ยาก"

"นี่มันจะมากไปแล้วนะคะ หนูไม่น่ามาเสียเวลากับผู้ชายอย่างพี่เลย ปล่อยนะ ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะ!"

"ยิ่งดิ้นเธอก็จะยิ่งไม่รอด ก่อนที่เธอจะไปแต่งงานกับคนอื่น ฉันก็อยากจะลอง...กับเธอหน่อย ดีใจมั้ยละ ที่ฉันเสียสละตัวเองขนาดนี้"สายตาหยาดเยิ้มจากพิษของแอลกอฮอล์ และคำพูดที่ไม่คิดว่าคนอย่างเขาจะพูดออกมา มันทำให้หัวใจดวงน้อยของฉันบีบรัดกันขึ้นไปอีก เขากำลังดูถูกความรักของฉัน ฉันไม่เคยคิดว่าตัวเองจะดูไร้ค่าในสายตาของผู้ชายคนนี้ได้มากมายขนาดนี้

"ฮึก..หนูเกลียดพี่ เกลียด กะ อื้ออออ"เขาบดจูบลงมาหาความอ่อนโยนไม่ได้เลย ความดุดันที่เขามอบให้สร้างความเจ็บปวดจนฉันรู้สึกเค็มปร่าบริเวณริมฝีปากของตัวเอง ฉันพยายามสะบัดแขนที่เขาจับเอาไว้เหนือหัวให้หลุดออก ก่อนที่จะใช้มือทุบเข้าที่อกของเขาอย่างแรง แต่แรงของฉันเมื่อเทียบกับเขาแล้วมันคงน้อยนิดเพราะเขาไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่นิดเดียว น้ำตาก็คงไหลออกมาไม่หยุด

"หยุดร้องไห้สักที!"เขาตะคอกออกมาเสียวดังก่อนที่จะปล่อยตัวฉันและสะบัดตัวหันหลังไปอีกทาง ฉันทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นทันที ตอนนี้ฉันไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะพยุงตัวเองขึ้นยืน ฉันนั่งก้มหน้าร้องไห้โดยที่เอามือทั้งสองข้างปิดหน้าตัวเองเอาไว้ พังหมดแล้วทั้งใจ ต่อไปนี้ฉันจะตัดเขาออกจากหัวใจไปให้หมด เขาหายเข้าไปในห้องสักพักเพราะฉันได้ยินเสียงฝีเท้าของเขาเดินห่างออกไปเรื่อยๆ

ฉันรวบรวมแรงตัวเอง ก่อนที่จะลุกขึ้นยืน ถ้าประตูต้องใช้รหัสถึงจะออกไปได้ ฉันก็จะพังมันให้ราบ เพราะฉันเกลียดที่นี่ เขายังคงอยู่ในห้องนอนของเขา ฉันค่อยๆเดินก่อนที่จะคว้าโคมไฟที่อยู่ใกล้ ถ้าให้เดาราคาคงจะแพงไม่ใช่เล่น แต่ก็ดียิ่งแพงยิ่งดี ฉันจะทุบมันให้ยับ ฉันยกโคมไฟเอาไว้ก่อนที่จะเดินมาที่ประตูตรงที่ให้ใส่รหัสห้อง ฉันค่อยๆยกมันเล็งที่ประตู

"เฮ้ย!! นี่เธอทำบ้าอะไรของเธอวะ"เขารีบวิ่งมาดึงโคมไฟที่อยู่ในมือของฉันออกอย่างรวดเร็ว

"ฉันถามว่าเธอกำลังจะทำอะไร"

"ถ้าตาไม่บอดคงรู้"ตอนนี้ความรู้สึกข้างในมีแต่ความโกรธและเกลียด ฉันยังนึกไม่ถึงว่าตัวเองจะกล้าใช้น้ำเสียงอย่างนี้กับเขา

"เปิดประตูให้ฉัน" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ สายตาบ่งบอกว่าไม่ได้รู้สคกอะไรกับเขาแล้ว แต่ใครจะรู้ว่าฉันกำลังเหยียบความรู็สึกดีๆที่เคยมีให้เขาไว้มิดจนเกือบจะสุดหัวใจ

"ฉัน? เหอะ!! ฉันอย่างนั้นเหรอ"คำพูดที่ดูห่างเหินจนเขารู้สึกได้ เขาพูดก่อนที่จะจับแขนของฉันเอาไว้ ฉันรีบสะบัดออกทันที ในเมื่อความรักที่ฉันให้เขาไม่ใยดี อย่าหวังว่าเขาจะได้รับมันอีก ถึงแม้ตอนนี้ความรักมันจะยังอยู่แต่ฉันจะเก็บมันเอาไว้และค่อยๆให้มันตายจากใจของฉัน ความรักครั้งนี้ให้มันจบแบบนี้ดีกว่า ถ้าไม่ได้รักกันก็จงเกลียดกันซะให้พอ เพราะฉันจะได้ตัดเขาออกจากหัวใจได้ง่ายยิ่งขึ้น

"กริ๊ง กริ๊ง กริ๊งงงง"ใช่สิ โทรศัพท์ของฉัน ฉันรีบเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดูก่อนที่จะปรากฎเป็นชื่อของพี่ไฟ เขาที่เห็นโทรศัพท์ในมือของฉันก็รีบเข้ามาแย่งมันทันที

"พี่ไฟช่วยด้วย! ชะ..อื้อออออ"เขาแย่งโทรศัพท์ในมือฉันก่อนที่จะรีบเอามือปิดปากของฉันอย่างเร่งรีบ

"เธอกล้ามากนะ ที่เรียกผู้ชายคนอื่นให้มาช่วย"ฉันดิ้นสุดแรง แต่เขาก็ปิดปากฉันแน่นเหมือนกัน ฉันรวบรวมแรงอีกครั้งก่อนที่จะกัดหมับเข้าที่มือใหญ่ของเขาเต็มแรง

"โอ้ยยยย!! เป็นหมาหรือไงวะ"

"เอามานะ"ฉันยื่นมือออกไป เพื่อให้เขาส่งโทรศัพท์มา แต่เขาก็ยังทำหน้ามึน

"มันคือใคร? "

"มันไม่เกี่ยวกับคุณ"

"หึ! พอหาคนใหม่ได้ก็ลืมกันเลยนะ ก่อนหน้านั้นใครกันนะ ที่ตามเกาะฉันอย่างกับปลิง"เขาพูดก่อนที่จะยกยิ้ม แต่ภายในคงไม่ได้ยิ้มตาม

"เสียใจด้วยนะ ผู้หญิงคนนั้นมันตายไปแล้ว ตอนนี้มีแต่ฉันคนใหม่ คนที่พร้อมที่จะเริ่มต้นกับอะไรใหม่ๆ ส่วนอะไรที่มันเก่าๆฉันไม่กลับไปกินให้ท้องเสียหรอกค่ะ" เสียงโทรศัพท์มือถือของฉันมันดังขึ้นอีกครั้ง เขามองมันก่อนที่จะจัดการปิดเครื่องทันที ฉันยืนกอดอกมองเขาอย่างไม่เข้าใจ ในเมื่อฉันจะถอยแล้ว เขาจะมายื้อฉันเอาไว้ทำไม ทำเป็นหมาหวงก้าง นิสัยเด็กน้อยชะมัด

"จะเปิดประตูให้ฉันหรือว่าให้ฉันพังประตูออกไป"

"เธอนี่มัน...โถ่เว้ยยย"เขาพูดก่อนที่จะลุกขึ้นยืนพร้อมกับเอามือขยี้หัวตัวเองด้วยความหงุดหงิด

"นอนนี่ มันดึกแล้ว"เขาพยายามพูดเสียงอ่อนลงแต่ก็ยังติดแข็งกระด้างอยู่ดี

"ไม่!!"

"โอเค ฉันรับรองว่าจะไม่ทำอะไรเธอ แต่ตอนนี้มันดึกแล้ว แล้วฉันก็ง่วงมากๆ "

"ฉันกลับเองได้"

"ฉันก็บอกอยู่เนี้ยไงว่ามันดึก มันอันตราย"

"อยู่กับคุณ อันตรายกว่าเป็นร้อยเท่า"

"ฉันเสียสละให้เธอนอนในห้องเลย ส่วนฉันจะนอนตรงนี้ "เขาเอามือชี้โซฟาตรงที่เขานั่งอยู่เพื่อให้ฉันสบายใจ ถ้าฉันนอนในห้องแล้วเขามีกุญแจสำรองละ เขาคงรู้ว่าฉันกำลังคิดอะไรอยู่

"อ้อ ไม่ต้องกังวล ฉันไม่มีกุญแจสำรอง "

"ไม่ละ ไม่รู้ว่าฉันไปนอนทับที่ใครหรือเปล่า"ฉันปฏิเสธเขาอย่างไร้เยื่อใย

"จะที่ใครละ มีแต่ฉันคนเดียวเนี้ย"ไม่อยากจะเชื่อ แต่ฉันก็พอรู้มาบ้างว่าเขาไม่เคยมีแฟน ส่วนที่คบหาผู้หญิงคนไหนนั้นก็ไม่เคยได้ยินข่าว แต่ใครจะไปรู้ว่าเขาอาจจะเป็นพวกเสือซุ่มก็ได้

"จะให้ฉันโทรหาคุณแม่เลยมั้ย แต่ถ้าโทรคุณแม่ก็ต้องรู้นะว่าเธออยู่กับฉันในห้องสองต่อสอง"

"ไม่ต้อง!!" ถ้าเขาโทรไป เรื่องนี้คงไม่พ้นหูคุณพ่อกับคุณแม่ของฉันแน่ๆ

"ไม่ดีเหรอ เธออาจจะได้เปลี่ยนคู่หมั้นจากผู้ชายคนนั้นมาเป็นฉันก็ได้ หึหึ"

 

 

 

 

 

 

 

**เอาแล้วไง อิพี่ได้สร้างรอยร้าวในหัวใจของน้องซะได้ จากรักกลายเป็นเกลียด ต่อไปไรท์จะคอยดูว่าเสือคลั่งรักมันจะเป็นยังไง จากที่น้องคอยวิ่งตามตอนนี้น้องไม่ง้อแล้วเด้ออออ NC ยังไม่มานะจ๊ะ อิอิ แต่ก็คงอีกไม่นาน 555 แต่นางเอกเราจะ NC กับใครนั้น ไรท์ขออุ๊บไว้ก่อน😂😂***

ความคิดเห็น