facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[9] : ชอบก็บอก [🔥NC20+]

ชื่อตอน : [9] : ชอบก็บอก [🔥NC20+]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มี.ค. 2564 20:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[9] : ชอบก็บอก [🔥NC20+]
แบบอักษร

 

Chapter 9 

'ชอบก็บอก' 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

"คุณริชาร์ด" พลัมยกมือขึ้นเคาะประตูห้องเพื่อเรียกริชาร์ดที่อยู่ด้านในเพราะมีเรื่องจะคุย 

ไม่นานนักเขาก็เดินมาเปิดประตูให้แต่สิ่งที่ทำให้พลัมต้องอึ้งจนต้องหลับตาปี๋ก็คือเขาสวมใส่เพียงผ้าขนหนูตัวเดียวออกมาเจอเธอ ร่างกายชุ่มฉ่ำไปด้วยหยดน้ำ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยออกมา แต่ใด ๆ คือกล้ามเนื้อของเขาแน่นมาก  

"ทำไมออกมาแบบนี้คะ?" เธอยกมือขึ้นปิดตาตัวเอง 

"เอ้าก็ฉันเพิ่งอาบน้ำเสร็จ"  

"ก็ใส่เสื้อคลุมออกมาหน่อยก็ได้นิ่" 

"จะทำให้มันยุ่งยากทำไม ว่าแต่มีอะไร?" เขายืนพิงขอบประตูถามเธอด้วยท่าทางวางมาด 

"หนูอยากกลับไปเยี่ยมพ่อ" เธอบอกความต้องการของตัวเองออกไปตรง ๆ เพราะหลายวันแล้วที่ไม่ได้ติดต่อพ่อเลย ป่านนี้พ่อคงงงแล้วว่าเธอหายไปไหน  

"ได้สิ แต่ฉันจะพาไป"  

"นี่หนูจะไปไหนคนเดียวไม่ได้เลยเหรอคะ?" 

"เข้ามาคุยกันหน่อยไหม ฉันคิดว่าเราคงต้องคุยกันอีกยาว" เขาถอยตัวออกจากหน้าประตูเพื่อเชื้อเชิญเธอให้เข้ามาในห้อง 

ตอนแรกพลัมก็รู้สึกกลัวไม่กล้าจะเข้าไป แต่สุดท้ายหญิงสาวก็เลือกจะก้าวเดินเข้าไปในห้องนอนของชายหนุ่มเพื่อคุยกับเขาให้รู้เรื่อง เมื่อเดินเข้ามาสายตาของเธอก็กวาดมองไปรอบ ๆ ภายในห้องที่ออกโทนสีดำซะส่วนใหญ่  

"ว่ายังไงคะเรามีอะไรต้องคุยกัน" เธอหันมามองหน้าเขา 

"ตอนนี้คนข้างนอกคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงของฉัน มันทำให้เธอมีอันตราย" 

"อันตรายอะไรอีกคะ?"  

"ก็ฉันมีศัตรูไงและบางคนก็มักจะใช้สิ่งที่อ่อนแอมาต่อรองกับฉัน เธออาจจะโดนจับหรือโดนทำร้ายก็ได้" 

"คุณเนี่ยมันตัวซวยของหนูจริง ๆ นะคะ ตั้งแต่เจอคุณก็มีแต่เรื่อง" 

"มันอาจจะกำหนดมาแล้วก็ได้ เพื่อให้เราเจอกัน"  

เขาเดินมาหาหญิงสาวจนเธอตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ขยับถอยหนีอะไร ทั้งสองคนจ้องมองสบตากันด้วยความเงียบงันไร้เสียงใดพูดออกไป มีแต่คำพูดของริชาร์ดที่ยังคงวนเวียนในหัว  

"ทำไมคุณถึงคิดว่าทุกอย่างมันถูกกำหนดไว้แล้วคะ?  

"ฉันเชื่อว่าการที่ฉันได้เจอเธอ เธอได้เจอฉัน ทุกอย่างมันถูกกำหนดไว้แล้ว"  

"แล้วใครล่ะคะที่เป็นคนกำหนด?" 

"ก็อาจจะใครสักคนที่มองเราจากบนฟ้า" 

"พูดจาเป็นกวีเลยนะคะ" 

"แล้วเธอชอบไหมล่ะ?" 

คำถามของเขาทำให้หัวใจของพลัมเต้นแรง ชอบเหรอ? พวงแก้มใสขึ้นสีแดงระเรื่อ ไหนจะสายตาคมที่ตอนนี่แลดูอ่อนโยนที่จ้องมองมาอีก มันช่างทำให้เนื้อตัวของเธอร้อนวูบวาบไปหมด  

"ชอบแบบไหนละคะ?" 

"แล้วเธออยากชอบฉันแบบไหนล่ะ?"  

"หนูต้องถามคุณมากกว่าว่าอยากให้หนูชอบคุณแบบไหน?" 

"อ๊ะ!" เสียงใสหวานร้องอุทานขึ้นมาเมื่อถูกริชาร์ดดึงตัวเข้าไปโอบกอดด้วยวงแขนหนาของเขา 

"...ทะ...ทำอะไรคะ ปล่อยนะคะ" พลัมพยายามฝืนตัวออกจากอ้อมแขนของเขาแต่ชายหนุ่มก็ยื่นใบหน้าเข้าใกล้แก้มแดงของเธอ 

"ฉันว่าฉันชอบเธอนะพลัม" 

สิ่งที่ได้ยินทำให้พลัมนิ่งชะงักไปเลย เธอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ หัวใจก็เต้นแรง เหงื่อเม็ดเล็กไหลซึมผ่านรูขุมขนออกมาเนื้อตัวร้อนผ่าววูบวาบไปหมด เมื่อกี้เขาบอกว่าชอบเธอ เธอไม่ได้หูฝาดหรือฟังผิดไปใช่ไหม 

"...ชะ...ชอบ ชอบ ชอบอะไรคะ?" เสียงหวานสั่นเครือถามออกไปด้วยความงุนงง  

"ก็ชอบเธอไง ชอบที่แปลว่ารู้สึกดี อยากคุย อยากเรียนรู้ อยากครอบครองและคลั่งไคล้ในตัวเธอ" เสียงทุ้มนุ่มจ่อพูดข้างใบหูเล็ก 

ยิ่งเขาพูดเธอก็ยิ่งเขินในคำพูดของเขาจนหัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ รู้สึกหายใจหายคอติดขัด ร่างกายร้อนวูบวาบไปหมด หรือเพราะเขากำลังกอดเธอกันนะมันเลยทำให้เธอรู้สึกร้อนขนาดนี้  

"เธอมีแฟนหรือยัง?"  

"..ยะ...ยังค่ะ" 

"งั้นลองมาเป็นแฟนฉันดีไหม?" 

"ห้ะ!" พลัมถึงกับตกใจรีบดันตัวออกจากอ้อมแขนใหญ่ 

"...มะ...หมายความว่ายังไงคะ?" 

"ก็หมายความว่าเราลองมาคบหากันดีไหม?" 

"หนูว่าหนูออกไปก่อนดีกว่า" พลัมหันตัวเตรียมจะเดินออกจากห้องแต่ก็ถูกริชาร์ดคว้าแขนเอาไว้แล้วดันร่างอวบอิ่มไปยังเตียงก่อนจะกดตัวเธอให้ลงนอนโดยมีตัวเขาทิ้งน้ำหนักลงไปทับเพื่อไม่ให้หนี 

"อ๊ะ!" ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมากจนพลัมไม่ทันได้ตั้งตัวกว่าจะรู้ตัวตอนนี้ก็อยู่ใต้ร่างของเขาเสียแล้ว หญิงสาวพยายามดันร่างสูงให้ออกไปแต่เขากลับโน้มใบหน้าลงมาหาเธอแทน  

"...จะ...จะทำ อืมมม" ยังไม่ทันจะพูดจบเสียงหวานก็กลืนหายเข้าไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากหนาประกบจูบลงบนเรียวปากอวบอิ่ม  

เธอพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่สามารถต่อต้านรสจูบอันหอมหวานของเขาได้จนเผลอเผยปากให้ลิ้นใหญ่สอดแทรกเข้ามาไล่ต้อนลิ้นเล็กอย่างดูดดื่ม ร่างกายของพลัมร้อนผ่าวตั้งแต่ปลายผมจรดปลายเล็บ เหงื่อเม็ดเล็กไหลอาบจากความรู้สึกวูบวาบที่เกิดขึ้นกับร่างกายของเธอโดยเฉพาะท้องน้อยที่รู้สึกเสียววาบหวามอย่างอธิบายไม่ถูก 

ริมฝีปากหนาลากต่ำลงมายังซอกคอขาว ฝากสัมผัสเปียกชื้นไปทั่วเนื้ออ่อนจนร่างอวบอิ่มแน่นิ่งหมดเรี่ยวแรงจะขัดขืนเมื่อในตอนนี้ร่างกายกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสของริชาร์ดที่ชวนใจสั่นไหว บางทีเธอเองก็ต้องการเขาเหมือนกันก็ได้ ต้องการความอบอุ่นจนร้อนฉ่านี้  

"ฉันชอบเธอจริง ๆ นะพลัม" เขาสบตากับเธอพร้อมมือที่ลูบพวงแก้มแดงอย่างอ่อนโยน 

"คุณจะหลอกฟันหนูสิไม่ว่า" เธอชักสีหน้ามุ่ยใส่เขาเพราะคนแบบนี้คงไม่คิดจะจริงจังกับใครหรอก 

"รู้ได้ยังไงว่าฉันจะหลอกฟันเธอ?" 

"ก็คนแบบคุณมันดูไม่จริงใจ" 

"คนแบบฉันจริงใจจะตายไป" 

"อยู่ดี ๆ คุณก็มาบอกชอบหนูมันดูไม่ค่อยจริงใจเลย" 

"ฉันชอบก็บอกว่าชอบ บอกไปตรง ๆ เท่านั้นเอง"  

เขาโน้มตัวลงไปพรมจูบทั่วใบหน้าหวานของเธอจนชุ่มฉ่ำไปด้วยสัมผัสเปียกชื้นของเขา ทำเอาใบหน้าของพลัมร้อนผ่าวแดงระเรื่อจนแก้มป่อง ๆ ของเธอแทบแตกออกมา ริมฝีปากหนาลากต่ำลงมายังซอกคอขาวไล่ดูดเม้มเนื้ออ่อนสร้างความเสียวซ่านให้เธอไม่น้อยจนท้องน้อยวาบหวาม  

สองแขนเล็กยกขึ้นโอบกอดคอหนาเป็นสัญญาณแห่งการยินยอมให้เขาเข้ามาพิสูจน์ร่างกายของเธอ ให้เขาได้ตีตราจองฝากสัมผัสให้ชุ่มฉ่ำ มือเล็กขยุ้มลงบนผมสีน้ำตาลอ่อนหยิกปลายเล็กน้อยของเขา สูดดมกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของคนเพิ่งอาบน้ำหมาด ๆ ยามร่างกายใหญ่แนบไปตามลำตัว 

เสื้อผ้าอาภรณ์ถูกปลดออกจากเรือนร่างอวบอิ่ม โชว์เนื้อหนังขาวเนียนที่เคยถูกปกปิดด้วยเนื้อผ้า ดวงตาคู่คมจ้องมองความงดงามเบื้องหน้าที่เหมือนภาพวาดศิลปะด้วยความหลงใหล มือหยาบสัมผัสลงบนสองเต้าอวบอิ่มเคล้นคลึงลงบนเนื้อนุ่มด้วยความกระหายใคร่รักในตัวหญิงสาว  

เสียงครางหวานดังออกมาจากริมฝีปากบางที่แง้มออก ใบหน้าแดงก่ำเชิดขึ้นยามร่างสูงบดเบียดร่างกายของเขาบนตัวของเธอ สัมผัสหยาบจากฝ่ามือที่จับปืนกำลังลากไล้ไปทั่วเนื้ออ่อนจนขนลุกชันไปตามมือ ริมฝีปากหนาไล่พรมจูบลงมาถึงหน้าท้องแบนราบลากลิ้นใหญ่วนไปรอบสะดือแล้วลากยาวลงมาจนถึงช่องแคบ ขาเรียวสวยถูกจับแยกออกจากกันพร้อมใบหน้าคมที่ซุกไซ้เข้าไปหากลีบดอกไม้งามเปล่งปลั่ง 

นิ้วใหญ่ลากถูไปตามพวงกลีบดอกไม้งามสีอ่อนก่อนจะตามด้วยลิ้นใหญ่ของเขาที่ลากเลียขึ้นลง ดันเข้าไปในโพรงถ้ำสวาทที่ปิดแน่น เพียงไม่กี่สัมผัสน้ำหวานก็ไหลหยาดเยิ้มออกมาให้ลิ้มในรสชาติอันอ่อนนุ่ม โดยที่พลัมก็นอนตัวเกร็ง ขบกัดริมฝีปากแน่นด้วยความเสียวซ่านจนเผลอหลุดเสียงครางหวานออกมาบ่อยครั้ง 

ร่างสูงผละตัวออกจากหญิงสาวแล้วดึงผ้าขนหนูออกเผยให้เห็นแก่นกายแข็งชูชันจนพลัมถึงกับตกตะลึงในความอลังการเกินจินตนาการของเธอ ด้วยความอายเธอเลยรีบหันหน้าหลบไปทางอื่น เขาทิ้งตัวลงคร่อมทับเธออีกครั้งแล้วดึงใบหน้าหวานให้หันมาสบตา 

"กลัวไหม?" เสียงทุ้มนุ่มเอื้อนเอ่ย 

เธอไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่พยักหน้ารับด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ สีหน้าแสดงถึงอาการประหม่าและหวาดกลัวอย่างชัดเจนตามประสาคนที่ไม่เคยผ่านมือชายมาก่อน  

"ไม่ต้องกลัวนะเพราะฉันจะอ่อนโยนกับเธอแบบที่ไม่เคยอ่อนโยนกับใครมาก่อน" 

คำพูดของเขามันทำให้พลัมยกยิ้มออกมา เธอพยักหน้ารับก่อนจะยื่นใบหน้าขึ้นไปหอมแก้มหนาหนึ่งฟอดด้วยท่าทางเก๊ ๆ กัง ๆ เพราะทำไปด้วยความเขินอายแต่ก็อยากจะสร้างบรรยากาศโรแมนติก 

ริชาร์ดถอยตัวลงมานั่งตรงกลางเขาจับขาของเธอแยกออกจากกันแล้วค่อย ๆ สอดแทรกตัวตนเข้าไปประสานเป็นหนึ่งเดียวกับตัวตนของเธอ ร่างอวบอิ่มจิกเกร็งด้วยความเจ็บปวด เธอขบกัดฟันแน่น ใบหน้าซุกเข้าหาหมอนจนแทบหยุดหายใจยามความใหญ่โตกำลังคืบคลานเข้ามาในตัว  

"โอ๊ย~" เสียงหวานร้องออกมายามร่างสูงอัดกระแทกสะโพกเข้าใส่เธอจนมันมีความรู้สึกเหมือนกับว่าอะไรบางอย่างขาดดังโป๊ะข้างใน มันเจ็บปวดไปทั่วร่างกายจนน้ำตาไหลอาบแก้ม ภาพเบื้องหน้ามืดมัวไปหมด 

ริชาร์ดโน้มใบหน้าลงมาหาพลัมก่อนจะประกบจูบลงบนริมฝีปากบางหวานแลกรสจูบอันหอมหวานกับเธอ แสนดูดดื่มตราตรึงใจ ดวงตาคู่คมสบตากับแววตาที่เคล้าคลอไปด้วยคราบน้ำตาก่อนจะยกนิ้วขึ้นเช็ดออกให้อย่างอ่อนโยน 

"เธอเป็นของฉันแล้วนะ" 

"งั้นก็ช่วยรักษาความรู้สึกหนูด้วยนะคะ" 

"แน่นอน ความรู้สึกของเธอจะสำคัญที่สุด"  

เอวหนาเริ่มบรรเลงจังหวะรักขึ้น เสียดสีตัวตนของเขาผ่านร่างกายของเธอพร้อมเลือดแห่งความบริสุทธิ์ผุดผ่องที่ไหลชโลม ร่างอวบอิ่มสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกที่ส่งผ่านมาจากร่างสูง ใบหน้าหวานเชิดขึ้น มือเล็กกำผ้าปูเตียงแน่นพร้อมเสียงครางแผ่วที่เริ่มดังออกมาเมื่อความเสียวซ่านเข้ามาแทรกซึมในความรู้สึก 

ริชาร์ดจ้องมองใบหน้าของพลัม เรือนร่างของเธอไม่ยอมละสายตาไปไหนเพราะในตอนนี้แม่สาวน้อยของเขาช่างงดงามเหลือเกิน ยิ่งมองยิ่งมีความสุข ยิ่งรู้สึกคลั่งไคล้ในตัวของเธอมากขึ้น เขาต้องการเธอ ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ อาจจะเป็นตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอแต่เขากลับไม่รู้ตัวกว่าจะรู้ตัวร่างกายก็เรียกร้องหาแต่พลัมจนไม่อาจจะถอดถอนหัวใจได้แล้ว  

เขาเร่งจังหวะมากขึ้นตามความต้องการอันหื่นกระหาย กระแทกสะโพกใส่ร่างอวบอิ่มดั่งเรือสำเภาที่กำลังแล่นท่ามกลางพายุอันโหมกระหน่ำ เสียงครางหวานมันช่างเหมือนเสียงของไซเรนที่กำลังสะกดใจกะลาสีแบบเขาให้ยอมพลีกายถวายชีวิตเป็นทาสรักเธอชั่วนิรันดร์ 

 

 

❤️ ตอนเขาได้กันเนี่ยเป็นอะไรที่ดูดพลังมากค่ะ ริใช้เวลาแต่งฉากนี้ฉากเดียวตั้งแต่ 8 โมงเช้าได้ แต่งบ้างพักบ้าง สรุปเพิ่งเสร็จแล้วก็ลงเลย เหนื่อยมากเลยค่ะตอนนี้เหมือนโดนสูบพลังงานชีวิต 😩 

ความคิดเห็น