ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนพิเศษจบ.

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.9k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 30 เม.ย. 2564 22:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษจบ.
แบบอักษร

 

 

 

ตอนพิเศษ4 

 

 

ณ ห้างสรรพสินค้า

 

 

15:25 น

 

 

จีเซลก็พาลูกๆ และพี่เลี้ยงมายังห้างสรรพสินค้าเพื่อมาหาเพื่อนสนิทอย่างน้ำใส จีเซลและพี่เลี้ยงพร้อมด้วยสองแสบเดินตรงเข้าไปในร้านอาหารแห่งหนึ่งที่ได้โทรจองล่วงหน้าไว้

 

 

“ยัยจี” น้ำใสที่มาถึงก่อนแล้วตะโกนเรียกเพื่อนสาวเบาๆ ก่อนจะโบกมือไปมาเพื่อเป็นการทักทาย เมื่อสองแสบเห็นน้ำใสก็รีบวิ่งเข้าไปหาทันทีด้วยความสนิท “คิดถึงจังเลยเด็กๆ” น้ำใสกอดรับเด็กๆ ทั้งสองคนก่อนจะหอมแก้มหนักๆ ไปคนละหนึ่งที

 

 

“ไม่คิดถึงฉันใช่ไหมเนี่ย” จีเซลเอ่ยแซวเพื่อนสนิทที่กำลังเล่นกับเด็กทั้งสองอยู่ ก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

 

 

“แหม...ฉันคิดถึงแกอยู่แล้วแต่คิดถึงหลานมากกว่านะ” ประโยคสุดท้ายทำให้จีเซลหุบยิ้มไปทันที น้ำใสที่เห็นสีหน้าเพื่อนอย่างนั้นก็กลั้นขำไม่อยู่

 

 

“ขำมากไหมยะ?” จีเซลถามกลับก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ ให้กับความเห่อหลานของน้ำใส

 

 

“คิดตึงย้ามใส” (คิดถึงน้ำใส) จีน่าบอกพร้อมกับจุ๊บไปที่แก้มน้ำใสหนึ่งทีอย่างออดอ้อน

 

 

“โอ๋ๆ พี่น้ำใสก็คิดถึงเด็กดื้อทั้งสองนะ” น้ำใสเอื้อมมือไปบีบแก้มป่องเบาๆ ด้วยความหมั่นไส้

 

 

“ย้ามใสคนจวย” (น้ำใสคนสวย) ควินต์พูดด้วยสายตาที่แพรวพราวจนทำใสอดตกใจไม่ได้

 

 

“เจ้าเล่ห์นะเราอะโตมาคงเจ้าชู้แน่ๆ เลย” น้ำใสลูบหัวควินต์ด้วยความเอ็นดูเบาๆ

 

 

“เด็กๆ ไปเล่นกับพี่เลี้ยงก่อนนะม่ามี๊ขอนั่งคุยกับพี่น้ำใสก่อนนะ” จีเซลหันไปบอกลูกๆ ก่อนจะมองไปที่พี่เลี้ยงเพื่อส่งสัญญาณ ก่อนที่พี่เลี้ยงทั้งสองคนจะมารับเด็กๆ ไป “แกสั่งอะไรยัง?”

 

 

“เรียบร้อยสั่งเผื่อแกด้วย เป็นไงบ้างบทบาทคุณแม่ช่วงนี้” น้ำใสถามถึงความเป็นอยู่ของเพื่อนสนิทเพราะตั้งแต่เรียนจบและจีเซลมีลูกทั้งคู่ก็แทบจะไม่มีเวลามานัดเจอกันบ่อยๆ แถมน้ำใสยังวุ่นๆ เรื่องการเรียนต่อป.โท อีก

 

 

“เหนื่อยวะ เหนื่อยมากแต่มีความสุข” จีเซลตอบเป็นจังหวะที่พนักงานเสิร์ฟเดินมาเสิร์ฟของว่างพอดีเธอจึงหยิบขนมเข้าปากหนึ่งชิ้น

 

 

“แล้ววันนี้สามีแกไปไหน ไม่ว่างเหรอ?” น้ำใสถามต่อในขณะที่กำลังลงมือทานของว่างตรงหน้า

 

 

“ประชุมเดี๋ยวขากลับแวะมารับ ช่วงนี้งานยุ่งจะปล่อยให้พี่ทีโอทำคนเดียวก็คงไม่ได้” จีเซลอธิบายน้ำใสเพราะช่วงนี้มีหลายเจ้าที่สั่งของ จึงต้องเร่งผลิตและส่งของออกเยอะเป็นพิเศษ แล้วยิ่งตอนนี้ทุกคนในกลุ่มมีครอบครัวทำให้ทีโอต้องเป็นคนจัดการซะส่วนใหญ่เธอจึงให้คลินต์ไปช่วยและใช้เวลางานให้เต็มที่ “แล้วแกอะเป็นไงบ้างเรื่องเรียนต่อ?”

 

 

“เรื่อยๆ อะตอนนี้ก็ทำงานควบคู่ไปด้วย”

 

 

“แกอยากให้ฉันช่วยเรื่องเงินแกบอกฉันได้เลยนะ” จีเซลตอบกลับด้วยความเป็นห่วง ถึงแม้ฐานะทางบ้านของน้ำใสจะไม่ได้ดีแต่น้ำใสไม่เคยมารบกวนเธอเรื่องเงินเลยสักครั้งถึงแม้เธอจะเป็นฝ่ายเสนอให้เองก็ตาม

 

 

“หยุดเลยนะ ฉันบอกแกแล้วไงว่าฉันอยากพยายามด้วยตัวเอง” น้ำใสชูมือขึ้นเชิงห้ามให้พูดก่อนจะเสยผมลวกๆ แล้วพูดออกไปด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

 

“ก็ฉันเป็นห่วงนี่หว่า” จีเซลทำหน้ามุ่ยที่น้ำใสปฏิเสธการช่วยเหลือจากเธอ ซึ่งก็เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่พูดถึงเรื่องนี้

 

 

“แค่ให้กำลังใจฉันก็พอ โอเคไหม?”

 

 

“เออก็ได้” หลังจากนั้นทั้งคู่ก็นั่งคุยถึงความเป็นอยู่และเหตุการณ์ชีวิตที่ผ่านมา รวมไปถึงนึกย้อนไปถึงความหลังสมัยเรียนมหาลัยด้วยกันนานสักพักกว่าคลินต์จะมารับ

 

 

“เสร็จหรือยัง?” คลินต์ถามขึ้นหลังจากที่เดินมาถึงที่โต๊ะ

 

 

“เสร็จพอดีเลย เฮียเหนื่อยไหม?” จีเซลเงยหน้ามองสามีก่อนจะยันตัวลุกขึ้นพร้อมกับน้ำใส

 

 

“สวัสดีค่ะพี่คลินต์” น้ำใสกล่าวสวัสดีตามมารยาท

 

 

“สวัสดีครับ เสร็จแล้วลูกละ?” ประโยคสุดท้ายคลินต์หันไปถามจีเซล

 

 

“นู้นไงคะ เล่นกับพี่เลี้ยงอยู่เราไปกันเลยไหม?”

 

 

“อืม” คลินต์พยักหน้าหนึ่งครั้งก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปหาลูกๆ

 

 

“ฉันไปก่อนนะ ไว้เจอกันใหม่นะ” จีเซลหันมาบอกลาเพื่อนก่อนจะเดินเข้าไปกอด

 

 

“โอเคดูแลตัวเองไว้เจอกัน” น้ำใสโบกมือลาเพื่อนสนิทที่กำลังเดินออกไป เธอมองภาพเพื่อนรักที่กำลังเดินคู่ไปกับสามีพร้อมด้วยลูกๆ ที่อุ้มอยู่ในอ้อมแขนด้วยรอยยิ้ม เธอดีใจที่เพื่อนมีครอบครัวที่น่ารักและมีความสุขและเธอก็ยินดีกับทุกก้าวของจีเซลเสมอ...

 

 

20:30 น.

 

 

เมื่อทั้งคู่กลับมาถึงบ้านก็จัดการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย ก่อนจะเดินมาหาลูกๆ ในห้องนอนที่อยู่ห้องถัดไป

 

 

“ได้เวลานอนแล้วเด็กๆ พรุ่งนี้ค่อยเล่นใหม่นะคะ” จีเซลเดินเข้าไปอุ้มควินต์ในขณะเดียวกันที่คลินต์เดินไปอุ้มจีน่าและเดินมาที่เตียงใหญ่สั่งทำพิเศษสำหรับครอบครัว โดยมีเด็กๆ นอนตรงกลาง และตัวเองนอนข้างๆ ลูกคนละฝั่ง

 

 

“สนุกไหมครับไปเที่ยววันนี้” คลินต์เอ่ยถามลูกๆ ที่กำลังนอนดูดนมขวดอยู่

 

 

“...” / “...” แฝดทั้งสองพยักหน้าเบาๆ แทนคำตอบก่อนจะดึงขวดนมออกแล้วยื่นให้จีเซล

 

 

“อิ่มแล้วเหรอลูก?” จีเซลเอ่ยถามลูกๆ พร้อมกับรับขวดนมแล้วเอาไปวางไว้ข้างๆ เตียง

 

 

“วันนี้ปะป๊ากับมี๊ยอนด้วยจันจัยไหม?” (วันนี้ปะป๊ากับมี๊นอนด้วยกันใช่ไหม) จีน่าถามขึ้น

 

 

“ใช่ค่ะ นอนนะเด็กดีมามี๊กับปะป๊าจะนอนกับหนูนะ” เด็กแฝดทั้งคู่พยักหน้าพร้อมกันก่อนจะหลับตาลง จีเซลเอื้อมไปปิดไฟที่หัวเตียงก่อนจะนอนลงแนบชิดลูก ส่วนคลินต์ตอนนี้ก็นอนมองใบหน้าลูกอย่างมีความสุข ก่อนที่ทั้งคู่จะสบตากันแล้วยิ้มออกมาเหมือนรู้ใจกันว่าตอนนี้พวกเขามีความสุขแค่ไหนที่มีลูกที่น่ารัก และมีครอบครัวที่อบอุ่นแบบนี้....

 

 

****************

 

 

จบแล้วนะคร่าาาสำหรับตอนพิเศษ ต่อไปแฟร์จะเริ่มเรื่องใหม่ของน้ำใสแล้วน๊าาามีใครอยากอ่านแล้วบ้างคะ เข้าไปติดตามเรื่องต่อไปได้นะคะ เรื่องหนี้รักร้ายนายมาเฟีย เปิดเรื่องเรียบร้อย แฟร์ฝากเข้าไปกดไลก์คอมเม้นด้วยนะคะ อย่าเพิ่งทิ้งกันไปไหนน๊าาา💕🙏🏻

ความคิดเห็น