ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.2 ภาระ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 72.7k

ความคิดเห็น : 62

ปรับปรุงล่าสุด : 04 มี.ค. 2564 23:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
EP.2 ภาระ
แบบอักษร

EP.2

 

มาเฟียหนุ่มกระแทกลมหายใจแรงๆอย่างรู้สึกหงุดหงิดทันทีที่เดินมาถึงลานจอดรถวีไอพี เอือมระอาทุกครั้งเมื่อมีผู้หญิงมาขอขึ้นเตียงด้วยโดยเฉพาะเด็กเพิ่งโตเป็นสาวได้ไม่กี่วัน หน้าเขามันเหมือนพวกตัณหามากขนาดนั้นเชียวหรือ ถึงได้มายื่นข้อเสนอไร้ยางอาย ไม่คำนึงว่าตนเป็นผู้หญิงแบบเด็กสาวเมื่อชั่วครู่

 

"นายครับ" ครูซเอียงหน้ามองตามเสียงเรียกเพียงนิด เมื่อเห็นมือขวาคนสนิทยื่นบุหรี่และไฟแช็กให้จึงไม่รอช้ารีบคว้าขึ้นมาจุด จากนั้นโยนไฟแช็กคืนให้ลูกน้อง

 

"พรุ่งนี้ไอ้ชาร์คส่งของใช่ไหม" มาเฟียหนุ่มตั้งคำถามก่อนคาบบุหรี่แล้วอัดเอาควันของมันเข้าเต็มปอด

 

"ครับ"

 

ในระหว่างนั้นก็เหลือบไปเห็นเด็กสาวคนเดิม กำลังเดินหนีอะไรบางอย่าง ราวกับว่ามีสิ่งดลใจสั่งให้เธอตรงเข้าหาทั้งที่เพิ่งถูกเขาบีบคอจนเกือบตาย

 

ด้านลิดาหลังเธอตั้งใจจะกลับบ้าน จู่ๆก็มีพวกฝรั่งร่างยักษ์มาเอ่ยชวนให้เข้าโรงแรมโดยให้ค่าจ้างราคาสูง แต่ด้วยท่าทาง สีหน้า และหุ่นที่ใหญ่เกินมาตรฐานชายไทยมันทำให้เธอรู้สึกกลัวจนต้องรีบปฏิเสธแล้วเดินหนี โดยมีเสียงฝีเท้าหลายคู่เดินตามหลังมาอย่างเปิดเผย

 

ไม่รู้โชคชะตาหรือเวรกรรมที่เธอได้สร้างไว้ ในระหว่างคิดหาทางเอาตัวรอดก็บังเอิญพบกับคนใจร้าย สมองเริ่มประมวลผลอย่างรวดเร็วเมื่ออันตรายเริ่มใกล้ถึงตัวสัญชาตญาณเอาตัวรอดก็ทำงานทันที

 

เธอไม่รู้หรอกว่าหลังจากนี้ต้องเจออะไรอีก แต่มั่นใจว่าผู้ชายใจร้ายคนนั้นไม่มีวันพิศวาทร่างกายของเธอแน่ ลำพังเสนอตัวให้เขายังเมินเฉย ครั้นคิดเช่นนั้นสองเท้าก็ตรงปรี่เข้าไปยังจุดที่ปลอดภัยกว่าแม้ว่ามันจะอันตรายไม่แพ้กันก็ตาม สองมือสั่นเทาด้วยความประหม่าเมื่อถูกมองด้วยสายตาอยากจะคาดเดา

 

"ฉันอยากไปกับคุณ" ลิดากลั้นใจ ดึงเอาความหน้าด้านออกมาพูดเต็มปากแม้โดนปฏิเสธไปแล้วก่อนหน้านี้ อย่างน้อยให้พวกฝรั่งที่ตามมาด้านหลังรู้ว่าเธอจะไปกับคนอื่นเผื่อพวกมันจะเลิกตาม

 

"..." ในขณะที่เด็กสาวหลับหูหลับตาพูด ครูซกลับสูบบุหรี่มองกลุ่มชายฉกรรจ์ซึ่งตามลิดามาอย่างใจเย็น มาเฟียหนุ่มเค้นเสียงหัวเราะต่ำในลำคอเมื่อเห็นว่าเป็น 'อเล็กซ์' คู่แข่งทางธุรกิจที่พยายามแย่งชิงลูกค้าของเขาทุกวิถีทาง เส้นทางนี้ไม่มีมิตรสหายและไม่มีศัตรู โดยเฉพาะคู่แข่งนำส่งสินค้าประเภทเดียวกัน

 

"สาวน้อย... มาอ้อนวอนขอไปกับชายอื่นต่อหน้าฉันได้ยังไงกัน" โทนเสียงกระเส่าเป็นภาษาอังกฤษ ยิ่งฟังยิ่งรู้สึกขยะแขยง ลิดารีบขยับตัวถอยห่างมาฝั่งครูซ ถึงอย่างนั้นก็ไม่กล้าเข้าใกล้อีกฝ่ายมากไป เพราะเกรงว่าจะถูกเขาบีบคอจนตายจริงๆขึ้นมา

 

"...ฉันมีที่ไปแล้วค่ะ" ดวงตากลมกลอกกลิ้งไปมาด้วยความหวั่นใจลึกๆ เงยหน้าขึ้นสบตาชายฝรั่งร่างใหญ่แต่อีกฝ่ายกลับมองเธอตาเป็นมันจนดูน่าเกลียด ต้องเป็นฝ่ายหลบสายตานี้เสียเอง

 

"มากับฉันสิ ฉันมีเงินให้เยอะแยะเลย" หนุ่มฝรั่งใบหน้าหล่อเชื้อชวนหลังบังเอิญผ่านมาได้ยินคำพูดลิดาร้องขอครูซ สายตาหื่นกระหายแทะโลมเด็กสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า ทำเอาคนถูกมองถึงกับเลิ่กลั่ก

 

"หนูไม่รับงานนี้แล้วค่ะ" ลิดาปฏิเสธเสียงสั่น ราวกับว่าตอนนี้ผู้ชายทั้งสองอันตรายพอๆกัน

 

"หึ กล้าดียังไงปฏิเสธฉันล่ะสาวน้อย ...มานี่มา" ทันทีที่อเล็กซ์ตั้งท่าจะเข้ามากระชากแขนเล็ก ร่างกายก็ทำหน้าที่วิ่งไปหลบที่แผ่นหลังกว้างของครูซอย่างไม่มีทางเลือก พายุมองเด็กสาวพลางขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเจ้านายยังคงนิ่ง

 

"หนูไม่อยากไปกับเขา" สองมือกระตุกเสื้อเชิ้ตสีดำเพื่อให้ครูซช่วยทำอะไรสักอย่าง แต่เขากลับอัดควันบุหรี่เข้าปาก ก่อนพ่นควันสีขาวคลุ้งจากริมฝีปากหยักอย่างใจเย็น โดยไม่รู้ตัวเลยว่าท่าทีปฏิเสธของเธอมันทำให้อเล็กซ์หัวเสียขนาดไหน

 

"ภาระ" ครูซตำหนิคนด้านหลัง ทิ้งก้นบุหรี่ในมือลงบนพื้นปูนหยาบ ก่อนปลายรองเท้าหนังราคาแพงจะตามไปเหยียบขยี้มันจนแหลกละเอียด ตอนแรกกำลังเบื่อหน่ายเมื่อต้องมาเจอเรื่องไร้สาระ กระทั่งเห็นอเล็กซ์ใบหน้าแดงก่ำก็นึกสนุกขึ้นมาได้

 

"ส่งเธอมา" อเล็กซ์พยายามควบคุมอารมณ์เดือดดาล เขาไม่อยากมีเรื่องกับครูซให้เสียอารมณ์สำราญ วินาทีนี้เพียงต้องการเด็กสาวใบหน้าจิ้มลิ้มคนนั้นไปปรนเปรอความใคร่

 

เพราะความอารมณ์ร้อนอยากได้อะไรก็ต้องได้จนติดเป็นนิสัย ส่งผลให้เมื่อชั่วครู่เผลอพลั้งปากพูดรวบรัดตัดตอนจนเด็กสาวขวัญเสีย ท่าทีบริสุทธิ์ผุดผ่องของเธอมันยิ่งทำให้เขาอยากครอบครอง

 

"หึ" มาเฟียหนุ่มแสยะยิ้มมุมปากยากจะคาดเดา ก่อนยกแขนตวัดรั้งลำคอระหงเด็กสาวจากทางด้านหลังมาแนบข้างลำตัวหนา ความตกใจทำให้ลิดาจับท่อนแขนแกร่งด้วยมือทั้งสองข้าง

 

"..." สถานการณ์ไม่เอื้ออำนวยแต่สายตาซุกซนกลับไม่รักดี แอบสำรวจเส้นเลือดปูดโปนตามหลังมือหนาบวกกับผิวขาวสุดแสนจะดึงดูด ก้อนเนื้อข้างซ้ายเต้นแรงถี่ๆอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ลมหายใจติดขัดขึ้นมาเสียดื้อๆทั้งที่คนพันธนาการไม่ได้รัดแน่น

 

"ส่งเธอมา กูไม่อยากมีเรื่อง" อเล็กซ์ย้ำเสียงนิ่งอีกรอบ

 

"เข้ามาเอาสิ" ครูซตึงหน้านิ่งบอก มันพานให้ลิดาหัวใจร่วงไปอยู่ตาตุ่ม ความรู้สึกตอนนี้ไม่ต่างจากหนีเสือปะจระเข้ เธอต้องการความช่วยเหลือ ไม่ใช้ให้เขาเป็นฝ่ายส่งเธอให้กับพวกมัน

 

"หึ" อเล็กซ์กระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจหลังครูซยอมศิโรราบ ก่อนตั้งท่าจะเดินเข้าไปรับเด็กสาว ทว่าไม่ทันที่เขาจะแตะแขนลิดาได้สำเร็จปลายกระบอกปืนสีดำก็จ่อเข้าที่ขมับด้านขวา

 

"มึงคิดจะเล่นอะไร" คนใต้อาณัติอย่างอเล็กซ์เค้นเสียงอย่างโกรธจัด เกิดมาไม่เคยมีใครกล้าเอาปืนมาจ่อขมับเขาในระยะเผาขน ครูซเป็นคนแรกที่กล้าเล่นแรงอย่างไม่ไว้หน้า แถมไม่คำนึงถึงผลพวงความรุนแรงในภายภาคหน้า

 

"ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ"

 

"มึงควรคิดดีๆก่อนจ่อขมับกูนะ ...รับได้เหรอกับผลพวงตามหลัง ศาสตราจารย์ครูซ"

 

"หึ น่าเอ็นดู"

**************************************

ณัฐเทียร์มองลึกเข้าไป อยากดูเอ็น เอ้ย! เอ็นดู 555555

#บทนี้ถ้าไม่โอเค เดี๋ยวเทียร์จะทำการรีไรต์ใหม่นะคะ

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว