ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่1 เจ้าที่แรง

ชื่อตอน : ตอนที่1 เจ้าที่แรง

คำค้น : คืน 15 ค่ำ

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ต.ค. 2559 22:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1 เจ้าที่แรง
แบบอักษร

#ตอนที่1 เจ้าที่แรง

 

 

 

            แคช ฉัตร พาย และอ้อม ทั้งสี่คนเดินทางมาถึง ที่แห่งหนึ่ง ดูเหมือนว่าจะมีห้องว่างที่จะให้พวกเค้าทั้งสี่คน นอนพักสักคืน โรงแรมดูเหมือนจะไม่ค่อยมีผู้คน ถึงจะเป็นอย่างนั้น ทั้งสี่คนก็ไม่สงสัยเลยสักนิด อาจเป็นตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว จะให้มีคนพลุ่งพล่าน  ก็คงจะเป็นไปได้ยาก ทั้งความเหนื่อยล้าจากการนั่งรถมานาน มันทำให้ทุกคนอยากจะนอนเต็มที

 

 

            ลุงครับ มีห้องว่างสักสองห้องไหมครับ  แคช ถามคุณลุงที่อยู่ตรงแคชเชียร์  แต่พอคุณลุงหันหน้าเอาสะพวกแคชตกใจ สิ่งที่พวกเขาเห็นตรงหน้ามันเป็นคนหรือผี ลุงแกมีใบหน้าคล้ำๆ ขอบตาดำเข้ม เหมือนไม่ได้นอนมาทั้งชาติ แถมยังดูน่าขนลุก อึ๊ยยย  แล้วเสียงที่แกพูดออกมายิ่งดูสยองเข้าไปใหญ่

            มี.......ว่าง.......พอดี.เลย...........  ลุงตอบ พร้อมกับให้กุญแจห้องกับ แคช

            คืนละเท่าไหรฮะลุง  แคชถามราคาห้อง เพื่อความแน่ใจ ว่ามีกำลังเงินพอที่จะจ่ายไหวไหม

 

            “300......บาท  ลุงแกพูดจบ แคชก็วางเงินหกร้อยให้กับลุง ละรีบไปที่ห้องพัก 

 

หลังจากที่ได้กุญแจห้องแล้ว ต่างคนต่างเข้าห้องของตน ด้วยความเหนื่อยสุดๆ พอถึงเตียงนอนทุกคนก็ทิ้งร่างที่แสนจะเพลียมากๆ และเผลอหลับไป   ก๊อกๆ  ก๊อกๆ ก๊อกๆ  แต่จู่ๆก็มีเสียง คนมาเคาะประตูห้องของ แคช กับ ฉัตร  มันทำให้พวกเค้าตื่น แต่ทั้งคู่ก็ยังเบลอๆอยู่

 

            สัด ใครมาเคาะประตูวะ  มึงไปดูดิ 

            มึงก็ไปดูเองดิวะ

            เออ ก็ได้ว่ะ พอ แคช พูดจบเค้าก็ลุกจากเตียงด้วยความงัวเงีย เพราะยังไม่อยากจะตื่น เค้ารีบเปิดประตูดูว่าใครที่มาเคาะประตูห้องเค้า  แต่ก็ไม่มีใคร เค้าไม่สนใจและปิดประตู กำลังจะเดินกลับมานอน แต่เสียงเคาะก็ดังขึ้นอีกครั้ง ก๊อกๆๆ  ก๊อกๆๆ  ใครวะ มาเล่นอะไรแถวนี้ คนจะหลับจะนอน เค้าเปิดประตูดูอีกครั้ง ก็ไม่มีใครเหมือนเดิม หรือว่า จะเป็นอย่างที่เค้าคิด  แต่เสียงเคาะครั้งที่สามดังขึ้น คราวนี้ดังกว่าเดิมสะอีก แมร่งเชี่ยยย เอาไงดีว่ะ ถ้าเป็นผีเดี๋ยวถีบแม่รงเลยนิ่ กูไม่กลัวมึงหรอก แคชตั้งสติจะเปิดประตูพร้อมยกเท้าเตรียมถีบ แก๊ก  แต่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเค้านั้นกับเป็นลุงคนนั้น 

           

            อ้าววลุง  ลุงมาเคาะห้องผมทำไมครับ  แคชถามเพราะความสงสัย

            เอาพระมาให้...  พระหรอ แสดงว่าต้องมีอะไรแน่ๆ แคชที่กำลังคิดอยู่ในใจ

            เอ่อ.....ขอบคุณนะครับลุง  พอแคชได้พระมา  เขาหันหลังกลับมา กะว่าจะไปนอนต่อ แต่ก็เจอกับสิ่งที่อยู่หน้าเขาเข้าอย่างจัง อ๊ากกก!!! พรึ่บบบ!! 

            แคช  มึงจะร้องหาเชี่ยไรว่ะ  ฉัตร คนที่กำลังนอนอย่างสบาย ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงร้องของแคช  และมีเสียงเคาะประตู ก๊อกๆๆ  ก๊อกๆๆๆ  ฉัตรรีบไปเปิดประตู เพื่อดูว่าใครมา

            อ้าว  พาย อ้อม มีไรรึเปล่า  ฉัตรถามด้วยสีหน้าที่สงสัย

            เมื่อกี้ ฉันได้ยินเสียงร้องของแคช  ก็เลยมาดู ว่าเป็นอะไร

            เฮ้ย ไม่มีไรหรอก นี่ไง.....  ไอ้แคช หายไปไหนแล้วว่ะ เมื่อกี้ ยังอยู่ตรงนี้นี่หว่า ฉัตรรู้สึกตกใจสุด ทั้งๆที่เมื่อตะกี้นี้ยังเห็นแคชนอนสลบอยู่  แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่า แคช ไปอยู่ไหน สักพัก เสียงก็ดังมาจากตู้เสื้อผ้าที่ถูกล็อกกุญแจไว้ ปั๊งๆๆๆ  ช่วยด้วย!! เป็นเสียงที่ดังออกมาจากตู้เสื้อผ้า เมื่อเป็นเช่นนั้น ฉัตรรีบวิ่งไปที่ตู้เสื้อผ้า

 

            เฮ้ย ไอ้แคช มึงอยู่ในนั้นหรอว่ะ ฉัตรเรียกเพื่อความแน่ใจว่า แคชต้องอยู่ในนั้น

            เออ.... มึงช่วยเปิดให้กูหน่อยดิ  เป็นเสียงของแคช ที่ตอบกับมา  อีกฝั่ง พายผู้มีเซนส์ รับรู้ได้ถึงสิ่งที่ตนยังคาดไม่ถึง

            “มึงรอกูเดี๋ยวนะ กูจะช่วยมึงเอง ฉัตรรีบไปหากุญแจ เพื่อที่จะมาเปิดตู้เสื้อผ้า แต่ต้องถูกห้ามไว้

            เดี๋ยวก่อน ฉันว่ามันแปลกๆอยู่นะ เป็นเสียงของพายที่ห้ามเอาไว้

            แปลกยังไง

            ทั้งๆที่ตู้เสื้อผ้ายังล็อกอยู่ แล้วมีคนอยู่ข้างในตู้ มันไม่แปลกไปหน่อยเหรอ

            ก็จริงอย่างที่เธอพูด แต่เราเชื่อว่าต้องเป็น ไอ้แคชแน่ที่อยู่ในตู้ ฉัตร พูดจบก็รีบเปิดตู้เสื้อผ้าทันที  ทันทีที่เปิดออกดู พบว่าเป็นแคชจริงๆที่อยู่ในตู้  โอ๊ยยยยยย เสียงจากด้านหลังของทั้งสามคน

 

            อ้อม!!”  เป็นอ้อม ที่ถูกอะไรบางอย่างรัดคอ อ้อมดิ้นและเอามือกุมที่คอของตัวเอง  ทันใดนั้น แคชที่มีพระ ที่ลุงเอาขึ้นมาให้ในตอนนั้น รีบวิ่งไปหาอ้อม และเอาพระคล้องคออ้อม

            อ้อม แกเป็นไงบ้าง พายถามด้วยสีหน้าที่ดูตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

            ไม่เป็นไรแก  แต่มันเกิดอะไรขึ้น อย่าบอกนะว่าที่มี...  พออ้อมจะพูด แคชกับพาย จึงเอ่ยขึ้นพร้อมๆกัน

            ผีเจ้าที่!!!!  จู่ๆลุงที่อยู่ ตรงโต๊ะแคชเชียร์ก็เข้ามาในห้อง

            ใช่แล้วหล่ะหนู เพราะห้องนี้ เคยมีคนตายอยู่ในห้อง  ลุงแกพูดอย่างกะไม่มีท่าทีตื่นกลัว

            อ้าวววลุง ทำไมไม่บอกพวกผมหล่ะ แล้วทำไมให้พวกผมมานอนห้องนี้

            ก็ห้องอื่นมันเต็มหมดแล้ว ก็เลยเหลือห้องนี้กลับห้องที่ยัยหนูสองคนพักอยู่ยังไงหล่ะ ถ้าเป็นวันธรรมดา ลุงก็ให้คนมาพัก แต่วันนี้ลุงลืมไปว่า วันนี้ คือ คืน 15 ค่ำ มันจึงเหี้ยนยังไงหล่ะ

            พอทุคนได้ยังอย่างนั้น เลยต้องตะโกนออกมาพร้อมกัน ห๊ะ!!!  คืน 15 ค่ำ

            หนูพอจะเข้าใจแล้วค่ะ  พายโพล่งขึ้น

            ยังไง  แคชถาม เพราะ งง

 

 

คืน 15 ค่ำ  มันเป็นความเชื่อมานานแล้ว ว่าคืนนี้ เป็นคืนที่ พลังวิญญาณจะมีพลังมากกว่าปกติ หรือเป็นการกระตุ้นให้ วิญญาณพวกนี้เหี้ยนกว่าเดิมที่เคยเป็น หรือเป็นคืนที่ ที่พวกเหล่านักเวทย์จะนำของมาปลุกเสก เรียกวิญญาณออกมา ทั้งมหมดทั้งมวน  ก็ประมาณนี้แหละ

 

 

#ขอลงแค่นี้ก่อนนะค่ะ  ต้องขออภัยด้วยนะค่ะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว