facebook-icon

เรื่องนี้เป็นเรื่องเเรกของไรท์ถ้ามีอะไรผิดพลาดก็คอมเม้นบอกด้วยนะ ขอบคุณทุกเเรกสนับสนุนจ้า:)

ตอนที่ 4 คู่หมั้น

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 คู่หมั้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 155

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.พ. 2564 21:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 คู่หมั้น
แบบอักษร

 

 

#วิน

 

 

 

 

 

 

 

บ้านศิริวิวัฒน์

 

 

 

"อ้าว คุณวินกลับมาเเล้วหรอค่ะ" ทันทีที่ผมเข้ามาในบ้านป้านวล เเม่บ้านคนเก่าคนเเก่ก็ทักผมขึ้น

 

" ครับป้านวล คิดถึงป้านวลจังเลยครับ" ป้านวลเเกเป็นคนเลี้ยงผมมาตั้งเเต่เด็กหน่ะครับ ผมเลยสนิทกับเเก เเละก็เคารพเเกเหมือนเเม่คนหนึ่งเลย

 

"เเหม่ ปากหวานจังเลยนะคะ มามาให้ป้ากอดหน่อย" ป้านวลเเกพูดพร้อมอ้าแขนรับ

 

" อะแฮ่ม ตาวินก็ กลับมาก็กอดเเต่ป้านวลไม่คิดจะกอดเเม่บ้างรึไง" คุณนายศิรินผู้เเม่บังเกิดเกล้าของผมก็พูดขึ้นด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ

 

" ไม่ใช่ซักหน่อยครับคุณเเม่ คิดถึงเเม่เกมือนกันครับ" ผมพูดเเล้วเดินไปกอดคุณศิริน

 

"จ้าา กว่าจะกลับมาได้นะบ้าน พอเปิดเรียนก็ไม่มาหาเเม่บ้างเลย"

 

"ก็มาหาเเล้วนี่ไงครับ"

 

" ไม่จริงมั้ง ถ้าเเม่ไปโทรตามคงไม่มาให้เห็น เหมือนพี่นทีเเกนั้นเเหละทำเเต่งาน" คุณเเม่บ่นผมเเล้วไม่วายพาลไปหาพี่ชายคนโตของผมพี่นที ที่ตอนนี้เเต่งงานเเล้ว

 

" เเล้วไอ้ริวหล่ะครับ มันไม่คุยกับเเม่หรอ" ริวคือน้องชายของผมเองครับ มันยังเรียนมัธยมปลายอยู่เลย

"พี่วิน ไม่ต้องมาโยงเรื่องใส่ริวเลยนะ เดี๋ยวริวโดนหักค่าขนม " ไอ้ริวมันเดินออกมาจากข้างในบ้าน พร้อมทำหน้ามุ้ยใส่ผม คิดว่าน่ารักตายเเหละทำหน้าเเบบนั้น สู้ไอ้น้องกัสก็ไม่ได้ อะ ไม่ต้องสงสัยว่าผมไปเห็นน้องมันทำหน้ามุ้ยตอนไหน ก็วันก่อนผมเห็นมันคุยอยู่กับเพื่อนมัน ยิ่งตอนมันทำหน้าอ้อนนะ ยิ่งน่ารัก ผมไม่ได้เเอบมองนะ เเค่ผ่านไปเห็น จริงจริ๊ง (?)

 

"เเล้วไง ไม่ใช่ค่าขนมพี่ซักกหน่อย"

 

"อย่าพึ่งทะเลาะกันนะคะ เดี๋ยวป้าไปเตรียมอาหารเย็นให้ค่ะ" ป้านวลเเกพูดยิ้มๆ

 

"ไปค่ะนวล เเม่ก็ขี้เกียจฟังสองคนนี้เถียงกันเเล้ว เเม่ว่าจะหักค่าขนมทั้งสองคนเลยดีกว่า"

คุณหญิงศิรินเเกพูดพร้อมเกาะเเขนป้านวลไปทางห้องครัว

 

"เเม่!/โถ่เเม่!"

 

.

.

.

.

.

.

.

.

 

 

"เดี๋ยวทานข้าวเสร็จไปคุยกันที่ห้องนั่งเล่นก่อนนะ" พ่อผมพูดขึ้น หรือคุณวิโรจน์

 

"พ่อมีอะไรหรือเปล่าครับ" พี่นทีตามพ่อด้วยความสงสัย

 

"ก็มีเรื่องนิดหน่อย เกี่ยวกับเเกตาวิน" what ? เกี่ยวกับผมหรอ ผมยังไม่ไปต่อยใครเลยนะ หรือผมไปสร้างปัญหาอะไรไว้

 

"ผมหรอ " ผมพูดเเล้วเอานิ้วชี้เข้าหาตัวเอง

 

"ใช่จ้ะ เเม่ปลื๊มปลื้มมากๆเลย" อะไรที่ทำให้เเม่ผมยิ้มขนาดนั้น

 

"ทานข้าวกันได้เเล้ว กับข้าวเย็นหมดเเล้ว"

 

 

 

 

 

 

 

 

" พ่อมีอะไร พูดมาเลยดีกว่า" ผมเร่งพ่อ หลังจากทานข้าวเสร็จทุกคนก็มานั่งรวมกันที่ห้องนั่งเล่น เเต่พ่อก็มั่วเเต่อ้ำอึ้งไม่ยอมพูด

 

"นั้นดิพ่อ ผมลุ้นจนเยี่ยวจะเเตกเเล้วเนี้ยว่าไอ้พี่วินมันไปทำเรื่องอะไรไว้" เอ้า ไอ้นี่ ไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องอื่นเลยหรอวะ ไอ้น้องชั่ว

 

"พูดถึงพี่เเกดีๆหน่อยริว วินไม่ได้ทำอะไรหรอก เเค่พ่อมีเรื่องอยากให้เเกรู้ไว้" พ่อพูดด้วยสีหน้าลำบากใจ

 

" คือว่า พ่อจะให้วินเเต่งงานกับลูกเพื่อนพ่อ" ห้ะ สตั้นไป10 วิเลยครับ

 

"ห้ะ!!!/ห้ะ!" ไม่ต้องตกใจเสียงเเรกไม่ใช่ของผมมันเป็นของไอ้ริว สัสมึงไม่ได้เป็นคนเเต่ง

 

"เเกฟังไม่ผิดหรอก พ่อจะให้เเกเเต่งงานกับลูกชายเพื่อนพ่อ เเต่พ่อจะให้พวกเเกหมั้นกันไว้ก่อน" ลูกชายเพื่อนพ่อ เเสดงว่าคู่หมั้นผมเป็นผู้ชายอ่ะดิ

 

"ผมต้องหมั้นกับผู้ชายหรอ"

 

" ใช่ "

 

"ผมไม่หมั้นอะ พ่อนั้นผู้ชายนะ" จะให้ผมหมั้นกับผู้ชายนี่นะ ผมไม่เคยคบกับผู้ชายเลยด้วยซ้ำ

 

" เเต่น้องน่ารักนะตาวิน เเล้วเเม่ก็ชอบมากๆด้วย "

 

"จริงหรอค่ะ คุณเเม่ มุกอยากเห็นจังเลย" เอาเข้าไปอีกคน พี่มุกดาพี่สะใภ้ผมเองครับ

 

"ใช่จ้ะมุก เดี๋ยววันดูตัวมุกไปกับเเม่นะลูก" เอ่อ คุณเเม่กับพี่มุกครับ ถามรึยังว่าผมอยากไปมั้ย

"ได้ค่ะ คุณเเม่ "

 

"เเม่ริวไปด้วย ริวอยากเห็นว่าที่พี่สะใภ้"

 

"ได้จ้ะ "

 

"เดี๋ยวนะครับ คุณเเม่พี่มุก ถามผมรึยัง"

 

"เเกไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ เตรียมตัวไว้ด้วยพรุ่งนี้ตอนเย็นพ่อจะพาไปเจอว่าที่คู่หมั้น" พ่อพูดเสร็จ ก็เดินขึ้นข้างบนมันที่

 

"ทำใจเว้ย มึงก็รู้ว่าปฏิเสธพ่อไม่ได้" เป็นการให้กำลังใจที่ดีมากไอ้พี่นที นี่กูต้องหมั้นกับผู้ชายจริงๆหรอวะ โถ่น้องกัสของเพ่ ยังไม่ทันได้จีบ พี่ก็ไม่มีโอกาสได้จีบเลย น้องกันเป็นผู้ชายคนเเรกเลยนะที่ผมชอบโถ่ ลาก่อย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#ออกัส

 

 

"ป๊า! ทำไมกัสต้องหมั้นกับผู้ชายด้วย กัสไม่หมั้น"

 

"เเก ต้องหมั้น ป๊าไม่อยากผิดคำพูดกับเพื่อน " ป๊าพูดด้วยความเหนื่อยใจ

 

"เเต่กัสลูกป๊านะ ป๊าจะให้กันไปหมั้นกับใครก็ไม่รู้เเถมเป็นผู้ชายด้วย " เผื่อไอ้บ้านั่นไม่ชอบผมเเล้วฆ่าผมยัดท่อทำไง (?)

 

" พี่เค้าเป็นคนดี เเถมหล่อด้วยนะ" ม๊าจะรู้ได้ไงอะว่ามันเป็นคนดี กัสไม่ยอมกัสไม่หมั้น

 

"ใช่ เจ้ เห็นรูปเเล้วพี่เค้าหล่อมาก เเถมอยู่มหาลัยเดียวกับเเกด้วยนะ" เจ้ออมก็เอากับม๊าด้วยหรอเนี้ย

 

" เเต่กัสไม่ชอบคนหล่อ กัสชอบคนสวยๆ "

 

" กัส อย่าเรื่องมากป๊าหาผัวให้เเกดีเท่าไหร่เเล้ว เเกไม่ต้องคิดจะมีเมีย ตัวเล็กขาวจั๊ว เเถมหน้าหวานเเบบเเกต้องมีผัวเท่านั้น " เจ้ออมทำไมพูดทำร้ายจิตใจกัสเเบบนี้ ตัวเล็กก็มีเมียได้มั้ยหล่ะ เเถมพูดเเบบนี้งานหมั้นเนี้ยรู้เลยว่าตูได้เป็นเมียเเน่นอน ฮื่ออออ

 

"ไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้นเลยออกัส ป๊าพูดคำไหนคำนั้น เเกห้ามปฏิเสธเด็ดขาด พรู่งนี้ตอนเย็นป๊าจะพาไปดูตัว" เเล้วป๊าเเกก็ลงขึ้น เตรียมจะขึ้นข้างบน

 

นี่ผมปฏิเสธไม่ได้จริงๆใช่มั้ย (TT)

 

" เออ ถ้าเเกไม่อยากเป็นเมีย ก็กดพี่เค้าให้ได้เเล้วกัน"

 

"เเต่ออมว่านะป๊า ไอ้กัสหน่ะ สู่เค้าไม่ได้หรอก 555+ ยังไงก็เมียเเน่นอน " นี่ก็จะตัดความหวังอันน้อยนิดของผมจัง

 

" ม๊าก็ว่างั้นเเหละ ม๊าอยากได้ลูดเขยอยู่นะกัส555+" เเม่เเต่ม๊าก็ไม่เว้น

 

 

ไอ้กัสเศร้า กัสจะต้องมีเมียเท่านั้น กัสจะไม่มีผัวเด็ดขาด

 

 

 

 

 

 

 

 

.......................................................................

 

 

จำไว้นะคะทุกคน น้องกัสจะไม่ยอมมีผัว น้องกัสจะเอาเมีย

 

เป็นกำลังใจให้น้องกัสของเราด้วย

 

เเต่ก็เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ไรท์ก็อยากได้กำลังใจ 😍

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น