facebook-icon

ฝากกดติดตามเพจ fortune _28 ด้วยงับ อิอิ

ชื่อตอน : Chapter 27

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 35

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.พ. 2564 16:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 27
แบบอักษร

 

เวลานี้โรสเริ่มรู้สึกว่าอาการปวดท้องของเธอมันเริ่มรุนแรงถี่ขึ้น จากที่มาเป็นพักตอนนี้มาถี่จนเธอรู้สึกเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว

"โอ๊ย... ไม่ไหวแล้ว"

"คุณโรส!"

จีน่ารีบวิ่งไปประคองเจ้านายไว้ก่อนจะหันไปสั่งให้เลขาของเธอไปเอารถของบริษัทออก

"มะลิไปเอารถบริษัทมาจอดรอหน้าประตูที"

"ได้ค่ะคุณจีน่า คุณโรสใจเย็นๆนะคะ"

ตอนนี้ทีมงานเริ่มอยู่ไม่นิ่งกันแล้ว ทั้งตื่นเต้นทั้งเป็นห่วงว่าเจ้านายสาวจะทรมานมากรึเปล่า หญิงสาวกุมท้องตัวเองแน่นก่อนจะนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ จากัวร์ที่รีบขับรถมาถึงบริษัทของโรสก็รีบจอดรถวิ่งเข้ามาทันทีอย่างไม่รอช้า

"โรส! คุณโอเคมั้ย"

หญิงสาวได้ยินเสียงของชายคนรักก็น้ำตาไหลพรากหันไปมองเขาก่อนจะซุกใบหน้าอยู่ในอ้อมกอด

"ฮึก! โรสปวดท้องค่ะ"

"ไปโรงพยาบาลเถอะผมอุ้มคุณไปเอง คุณจีน่าขับรถผมให้หน่อย ผมจะพาโรสไปเอง"

"ได้ค่ะๆ งั้นเชิญเลยค่ะ"

จากัวร์เปลี่ยนท่าเป็นอุ้มหญิงสาวขึ้นมาแล้วรีบพาไปขึ้นรถ ทุกคนต่างวุ่นวายกันหมดทีมงานบางส่วนตามมาให้กำลังใจเจ้านายด้วย แต่บางส่วนต้องเซตกล้องเพื่อเตรียมถ่ายพรีเวดดิ้งให้ลูกค้าจึงไม่สามารถไปให้กำลังใจเจ้านายได้

"โอ๊ยยยย"

"ใจเย็นนะที่รัก หายใจเข้าลึกๆใกล้จะถึงแล้วโรงพยาบาลอยู่ไม่ไกลจากที่นี่"

"ทำไมมันเจ็บแบบนี้คะ"

หญิงสาวเอ่ยอย่างทรมาน ไม่เคยเจ็บมากขนาดนี้มาก่อนในชีวิตเลยด้วยซ้ำในชีวิต ความรู้สึกตอนนี้มันเหมือนปวดท้องถ่ายแต่มันไม่สามารถแบ่งออกมาได้ มันหน่วงท้องไปหมด

"จะถึงแล้วอย่าร้องเลยนะผมใจเสียหมดแล้ว"

จากัวร์เริ่มใจไม่ค่อยดีเมื่อหญิงสาวร้องครางอย่างทรมาน จีน่าเร่งความเร็วรถขึ้นจนมาถึงโรงพยาบาลภายในเวลาเพียงสิบนาที เมื่อมาถึงหน้าห้องฉุกเฉินจากัวร์อุ้มเธอออกมาวางไว้บนรถเข็นของโรงพยาบาล

"เป็นอะไรมาครับ"

"ภรรยาผมปวดท้องมากครับ นี้ก็ใกล้กำหนดคลอดแล้วด้วย"

"งั้นตามมาทางนี้เลยครับ"

ชายหนุ่มวิ่งวุ่นตามบุรุษพยาบาลไปจนถึงห้องรอคลอด ตอนนี้พยาบาลพาโรสเข้าไปเตรียมตัวในนั้น เขามือไม้สั่นไปหมดเป็นห่วงมากไม่รู้ว่าจะเริ่มทำอะไรดีก่อน

"คุณพ่อจะเข้าไปอยู่เป็นเพื่อนคุณแม่มั้ยคะ"

"ไปสิครับ"

"งั้นเปลี่ยนชุดนี้นะคะ แล้วคุณพ่อตามเข้าไปได้เลย"

จากัวร์รับชุดมาก่อนจะหยิบโทรศัพท์มากดรับสายจากเครื่องของโรส

"สวัสดีครับคุณแม่"

(ยัยโรสเป็นไงบ้าง ล่าสุดบอกแม่เมื่อวานว่าใกล้ถึงกำหนดคลอดแล้ว)

"ตอนนี้อยู่ห้องรอคลอดแล้วครับแม่ น้องปวดท้องมากน่าจะคลอดวันนี้"

ผู้เป็นแม่ตกใจเป็นอย่างมาก เธออยากจะไปดูแลลูกสาวเหลือเกินแต่ติดที่กำลังทำสาขาใหม่อีกเมือง ไม่สามารถบินไปได้ในเวลานี้ คงอีกหลายเดือนกว่าจะได้เจอหน้าหลาน

(งั้นรีบไปดูยัยโรสเลย ถ้าที่นี่เรียบร้อยเมื่อไหร่แม่จะบินไปหา บอกลูกแม่ด้วยว่าถ้าทุกอย่างเรียบร้อยโทรกลับมานะแม่จะรอ)

"ครับคุณแม่ งั้นผมไปเปลี่ยนชุดก่อน"

(จ๊ะ อย่าลืมเรื่องที่คุยกันไว้นะ)

"ครับ"

จากัวร์กดวางสายก่อนจะรีบเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเข้าไปหาคนรักในห้องคลอด เหมือนว่าจะใกล้แก่เวลาแล้ว

"เป็นยังไงบ้างโรส คุณดูไม่ดีเลยนะหมดสวยเลย"

เขาเอ่ยติดตลก พอหญิงสาวเห็นหน้าคนรักก็น้ำตาคลอ มือเล็กยื่นไปตรงหน้าชายหนุ่มอย่างขอกำลังใจ เวลานี้เธอต้องการใครสักคนเป็นอย่างมาก ความทรมานแบบนี้เธอจะจดจำมันไปชั่วชีวิต ว่าครั้งหนึ่งการคลอดลูกมันทรมานมากขนาดไหน

"ฮึก! คุณจากัวร์อยู่กับโรสนะ"

เขากุมมือหญิงสาวไว้ก่อนจะพรหมจูบหน้าผากนวลเพื่อให้กำลังใจ สภาพโรสในตอนนี้ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อ น้ำตาไหลออกมาเป็นทางอย่างน่าสงสาร

"คุณสู้ได้มั้ย เพื่อเสือน้อยนะ"

"ค่ะ โรสจะพยายามนะ"

"คุณแม่พร้อมแล้วนะคะ ทำตามที่เราลองกันเมื่อกี้เลยนะ ถ้าคุณหมอบอกให้เบ่งคุณแม่ก็ทำได้เลย"

โรสพยักหน้าพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกๆ คุณหมอเคลียร์ทุกอย่างเรียบร้อยก็จับขาของคุณแม่ไว้แล้วทำสัญญาณเป็นเชิงว่าเริ่มได้

"พร้อมนะคะ เบ่งเลยค่ะ"

"ฮึบบบบบบบ!"

โรสใช้พลังทั้งหมดที่เหลืออยู่ค่อยๆเบ่งตามที่คุณหมอบอก จากัวร์บีบมือหญิงสาวส่งยิ้มเพื่อเป็นกำลังใจให้เธอสู้เพื่อลูกของเราสองคน

"เห็นผมของน้องแล้วค่ะคุณแม่ ลองอีกครั้งนะคะ"

"พร้อมนะคะ เบ่งเลยค่ะ"

"ฮึบบบบบ อื้ออออออ"

แฮ่กๆๆ

หญิงสาวเบ่งจนสุดแรงพร้อมกับหายใจหอบบนเตียงนอน เธอทำแบบนี้หลายรอบแล้วนะทำไมเสือน้อยยังไม่ออกมาสักที

"เสือน้อย อย่าทรมานคุณแม่เลยนะลูก ออกมาเถอะป๊าอยากเจอแล้วนะ"

จากัวร์ลูบท้องหญิงสาวอย่างเบามือ ใจเขาจะขาดแล้วนะยิ่งเห็นสภาพโรสที่ทรมานมากขนาดนี้เขายิ่งปวดหัวใจ ถ้าคลอดแทนได้คงทำไปแล้ว เพราะแบบนี้แหละเขาถึงตามใจโรสทุกอย่าง เพราะเพศหญิงเป็นเพศที่เสียสละมากที่สุด

"ใกล้แล้วค่ะ อีกรอบเดียวค่ะคุณแม่"

"พร้อมนะคะ เบ่งเลยค่ะ"

"ฮึบบบบบบบ!!!!"

และครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายที่เธอใช้พลังทั้งหมดที่มี เสือน้อยตัวแดงช้ำถูกคุณหมออุ้มออกมาส่งต่อให้พยาบาล จากัวร์มองตามลูกไปอย่างไม่กระพริบตา ใช้เวลาเพียงไม่ถึงนาทีเสียงเล็กที่คุณพ่อคุณแม่มือใหม่ได้ยินถึงกับน้ำตาซึมออกมาด้วยความดีใจ

"อะแว้! อะแว้! อะแว้"

โรสพยายามยกศีรษะของตัวเองขึ้นไปดูหน้าของลูก พยาบาลทำความสะอาดเด็กน้อยใช้ผ้าอ้อมพันตัวไว้ก่อนจะอุ้มมาใกล้ทั้งสองคน

"เด็กคลอดออกมาครบสามสิบสองค่ะ คลอดวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 25XX เวลา 14.14น. เป็นเพศชายนะคะ"

โรสมือไม้สั่นไปหมดเธอยื่นมือไปอุ้มเสือน้อยของเธอมาไว้ในอ้อมแขนหอมแก้มตัวเล็กซ้ายขวาอย่างหลงไหล เธอเงยหน้ามองชายหนุ่มก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ

"คุณว่าเสือน้อยสวยเหมือนโรสมั้ยคะ"

หญิงสาวเอ่ยถามเสียงใส เขายื่นมือไปลูบผมหญิงคนรักก่อนจะยิ้มออกมาขำๆ

"เสือน้อยเป็นผู้ชายนะ ให้สวยเหมือนแม่มันแปลกๆรึเปล่า เปลี่ยนเป็นหล่อเหมือนพ่อดีมั้ย"

"สวยเหมือนแม่แหละดีแล้ว"

ทั้งสองคนหันไปมองหน้าตัวเล็กที่มองทั้งสองคนตาแป๋ว เด็กแรกคลอดปกติจะไม่ตาเปิดมากขนาดนี้ นี่เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ตาใสแป๋วตั้งแต่แรกคลอด

"ในที่สุดเราก็เจอกันแล้วนะ เสือน้อย"

 

 

 

<~~~~~~~~~~~~>>>>>

 

 

 

ดราม่ากันต่อ เห้ย ไม่ใช่ๆ

เลี้ยงเสือน้อยกันต่อ 5555

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว