facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : MW 03 : Baby don't stop

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 05 เม.ย. 2564 00:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
MW 03 : Baby don't stop
แบบอักษร

 

Baby don't stop

 

 

สูทผ้าทอเนื้อละเอียดทิ้งตัวลงกองบนพื้นพรมแคชเมียร์ เข็มขัดหนังเส้นหนาถูกเลื่อนปลดออกจากเอวสอบ แผ่นอกกว้างกระเพื่อมไหวตามจังหวะการหายใจ ดวงตาคมกริบของหมาป่าแห่งซิซิลีฉายแววปรารถนาเหยื่ออันน่าโอชะตรงหน้า

 

“แน่ใจแล้วใช่ไหมไรวินท์”

 

ผมพยักหน้ารัวแทนคำตอบ ก่อนคลานไปนั่งคุกเข่ายืดตัวตรงขอบเตียงพลางเงยหน้ามองร่างสง่างามตาปริบ

 

ฟีโรโมนกลิ่นแชมเปญของคุณมาร์โคหอมจัง

 

“อยากลองชิมมันไหม”

 

เสียงทุ้มเอ่ยถาม ผมมองเป้ากางเกงคับแน่นตรงหน้าไม่วางตา ความยิ่งใหญ่ของคุณมาเฟียซุกซ่อนเอาไว้ในนั้นสินะ ชักอยากเห็น อยากชิมเสียแล้วสิ

 

“อะ อื้อ อยาก น้องวินอยากชิมของคุณมาร์โค”

 

ผมว่าพลางยกมือรูดซิปกางเกงสแลคสีดำขลับลงจนสุด กางเกงชั้นในแบรนด์ทอมฟอร์ดสีกรมท่าปกปิดแก่นกายกลางลำตัวของเขาแทบไม่มิด

 

ยะ...ใหญ่มาก

 

“คุณมาร์โค...น้องวินขอลองชิมได้ไหม”

 

ดวงตากลมปรือมองอ้อนคนตัวสูง คุณมาร์โครูดกางเกงพร้อมชั้นในออกพ้นลำตัว มือหนาเลื่อนปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกแล้วโยนทิ้งลงไปกองกับสูทราคาแพงอย่างไม่ไยดี

 

ตอนนี้ร่างกายของผมมันต้องการร่วมรักกับคิงส์อัลฟ่าอย่างเขา เนื้อตัวร้อนรุ่มด้วยเพลิงราคะที่ลุกโชนพร้อมเผาไหม้ให้เป็นจุณ

 

“ลองชิมมันสิ”

 

มือหนารูดรั้งท่อนเอ็นจนมันขยายขนาดคับแน่นเต็มมือ ผมโน้มหน้าเข้าไปแลบลิ้นเลียพวงลูกบอลทั้งสองไล่มาเรื่อยจนถึงโคนสืบพันธุ์

 

รสชาติเหมือนแชมเปญไม่มีผิด

 

“อาาา ค่อยๆ กินสิครับเด็กดี”

 

เขาปล่อยมือออกก่อนจับมือของผมเข้าไปแทนที่พร้อมขยับมือรูดขึ้นลงช้าๆ ลำท่อนของคุณมาร์โคใหญ่เกินไปขนาดที่ว่ามือเล็กของผมกำไม่รอบ

 

“น้องวินกินนะ”

 

ลิ้นเล็กโลมเลียรอบแท่งหวานราวไอศกรีมรสสตรอว์เบอร์รีแสนอร่อย พลางตวัดรอบปลายหยักวนอยู่อย่างนั้นจนหยาดน้ำขาวขุ่นปริ่มออกมา

 

อร่อยที่สุด

 

“อื้มมม...ของคุณมาร์โคอร่อยจัง”

 

ปากเล็กครอบลงบนท่อนแข็งก่อนดูดกลืนความหวานลงคอ ตาช้อนมองหน้าหื่นกระหายยั่วยวนคนตรงหน้า อยากให้เขาสอดใส่ท่อนเอ็นเข้ามาในตัวใจจะขาด

 

“พี่อยากลองชิมของเธอบ้าง”

 

พี่...

 

เธอ...

 

น่ารักจัง

 

สรรพนามน่ารักที่เขาเอ่ยออกมา ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ตัณหาของผมเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ คุณมาร์โคดันตัวผมนอนราบลงบนเตียง ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าร่างกายของเขาสมบูรณ์แบบงดงามราวรูปปั้นเดวิด ฝ่ามือหนาลูบไล้ไปตามเอวคอดไล่เรื่อยมาจนกอบกุมแกนกายน่ารัก

 

“อ๊ะ คะ คุณมาร์โค อื้อออ น้องวินเสียว”

 

ปลายลิ้นร้อนตวัดวนรอบฐานกระเปาะสีชมพูอ่อนสลับดูดดึงจนพลอยทับทิมเม็ดสวยแข็งเป็นไตชูเด่นบนอกขาวเนียน มืออีกข้างรูดแกนกายเล็กทั้งใช้นิ้วโป้งวนย้ำส่วนหัวจนลื่นด้วยหยาดน้ำขุ่น

 

“เธอเสียวเหรอครับ ทำยังไงดีนะ”

 

ปากร้อนครอบลงบนแกนกลางลำตัวของผม ศีรษะขยับขึ้นลงตามจังหวะเข้าออกพลางใช้เรียวลิ้นร้อนตวัดกวาดวนไปรอบแท่งเล็กอย่างไม่รังเกียจ

 

“อะ เสียว อื้อ!”

 

ลมหายใจอุ่นพ่นรดบริเวณท้องน้อย ร่างกายบิดไปมาด้วยความเสียวซ่าน มือจิกเกร็งบนผ้าห่มนวมหนานุ่ม

 

เสียวจะตายอยู่แล้ว

 

“ไม่ไหว อึก ยะ อย่าแกล้ง”

 

ปลายนิ้วยาวเขี่ยวนรอบรอยจีบสีสวยด้านหลัง นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มเป็นประกายแวววาวมองส่วนนั้นสลับกับมองหน้าบิดเบี้ยว ลิ้นร้อนผ่าวละจากแกนกายน่ารักมาสะกิดปากทางอ่อนนุ่ม

 

“เธอหวานไปทั้งตัว”

 

อึกกก!

 

นิ้วยาวปาดน้ำขาวขุ่นบนปลายหัวหยักมาป้ายลงบนปากช่องทางสีหวานก่อนค่อยๆ กดนิ้วเข้ามาอย่างช้าๆ ถึงแม้ว่าผมจะเคยช่วยตัวเองอยู่บ้างเวลาไม่ได้ยาระงับฮีท แต่ครั้งนี้มันกลับรู้สึกดีกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

 

“อ๊ะ อื้ม...ดีจัง อ๊าาา”

 

คุณมาร์โคดันนิ้วเข้ามาจนสุดพลางขยับเข้าออกเป็นจังหวะ ริมฝีปากหยักขบเม้มด้านในต้นขาของผมจนเป็นจ้ำแดงห้อเลือด

 

“เธออย่าตอดนิ้วพี่แน่นสิครับ”

 

“น้องวินเปล่า อ๊าาา ตะ ตรงนั้น”

 

เขางอนิ้วหมุนวนไปทั่วจนมันสะกิดโดนปุ่มกระสันเสียว รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดพรายบนใบหน้าหล่อเหลาก่อนนิ้วที่สองจะถูกสอดเพิ่มเข้ามา

 

“อ๊ะ อะ อย่าเพิ่งขยับ อือ น้องวินเจ็บ”

 

ปากเล็กเม้มแน่นระบายความเจ็บปวด นิ้วแรกรู้สึกดีเหมือนล่องลอยในท้องนภา ทว่านิ้วสองกลับจมดิ่งลงสู่ห้วงมหาสมุทรเสียอย่างนั้น คนตัวสูงขยับตัวเลื่อนขึ้นมาประทับริมฝีปากบนหน้าผากพร้อมจูบซับหยาดน้ำตาใส

 

“อ๊าาา สะ เสียว อื้อ คุณมาร์โค อ๊ะ!”

 

นิ้วยาวเริ่มขยับเข้าออกอีกครั้ง หน้าหวานเชิดครางไม่เป็นภาษา เปลือกตาบางหลับพริ้มแน่น ฟันเล็กกัดริมฝีปากล่างจนแดงด้วยความกระสันเสียว

 

“แค่สองนิ้วเองครับเธอ”

 

“อ๊าา พะ พอแล้ว ฮื่อ! อย่าทำแรง อึกกก”

 

ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ เขาขยับข้อมือเข้าออกเร็วขึ้นเรื่อยจนช่องทางเริ่มฝืด น้ำลายจากปากของเขาถูกใช้แทนเจลหล่อลื่น

 

“ปากบอกว่าอย่า แต่ร่างกายเธอเรียกร้องนะคนดี”

 

ไม่นานนักนิ้วที่สามก็ถูกสอดเพิ่มเข้ามา จนช่องทางแคบคับแน่น ร่างกายของผมเหมือนกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ นิ้วทั้งสามขยับเร็วแรงและงอวนกระทุ้งจุดหวานเหมือนแกล้งผมยังไงยังงั้น

 

“แกล้ง อึก อะ อ๊ะๆๆๆ อีกแล้ว อ๊า!”

 

“เธอชอบไหม”

 

ผมยกมือปิดหน้าเพื่อไม่ให้เขาเห็นสีหน้าของผมว่ามีความสุขมากแค่ไหน ผมชอบการกระทำของเขา ชอบนิ้วยาวของเขาเวลากระแทกเข้ามา ชอบลิ้นร้อนตอนลากวนยอดอกสีชมพู ชอบมือหนาหยอกเย้าแกนกายน่ารัก

 

ตอนนี้

 

ผมชอบทุกอย่างที่เป็นคุณมาร์โค

 

“อ๊ะ อะ นะ น้องวินจะแตก”

 

นิ้วยาวทั้งสามขยับเข้าออกเร็วขึ้น อีกมือของเขารูดแกนกายน่ารักจนน้ำขุ่นข้นล้นทะลักเลอะเปรอะเปื้อนบนฝ่ามือของเขา

 

“อ๊ะ! ยะ อย่ากิน...สะ สกปรก”

 

ดวงตาคมมองจ้องมา ลิ้นสากลากเลียน้ำหวานบนฝ่ามือของตัวเองกลืนลงคออย่างเอร็ดอร่อย 

 

“ทุกอย่างที่เป็นของเธอพี่ไม่คิดว่ามันสกปรก”

 

หน้าร้อนผ่าวจนแทบจะระเบิด คุณมาร์โคเลื่อนตัวขึ้นมาคร่อมร่างของผมเอาไว้ ก่อนโน้มหน้าลงใช้ริมฝีปากหยักกดพรมจูบไปทั่วใบหน้าชื้นเหงื่อ

 

“พี่ไม่ไหวแล้วครับเธอ พี่เอาเธอนะ”

 

“อะ อื้ออ เอา เอาน้องวินนะ”

 

ตอนนี้มันไม่มีคำว่ายางอายจากคนที่ชื่อไรวินท์อีกต่อไปแล้ว ผมต้องการเขา ต้องการตัวตนของเขาเข้ามารวมเป็นหนึ่งเดียวกับร่างกายของผม

 

“พี่สัญญาว่าจะอ่อนโยนกับเธอ”

 

อื้อออ...

 

เชื่อได้ไหมนะ

 

“อึก อ๊าาา! คะ คุณมาร์โค ฮื่อออ”

 

เพียงแค่ส่วนหัวบานชำแรกผ่านเข้ามาร่างกายของผมก็เจ็บปวดรวดร้าวราวแก้วเปราะบางที่กำลังจะแตกสลาย เขาจับขาของผมพาดไว้บนบ่าหนาจนสะโพกลอยเด่นเหนือเตียงนอนนุ่ม

 

“ของเธอแน่นเกินไป ผ่อนคลายนะเด็กดี”

 

มือหนาลูบลงบนหัวทุยของผมปลอบประโลมความเจ็บปวด ครั้งแรกมันเจ็บแบบนี้เองสินะ

 

เจ็บจนจะขาดใจ

 

“อึกกก! อะ อ๊ะ ฮือ ลองเข้ามาอีกนะ”

 

เมื่อรู้สึกว่าช่องทางนุ่มผ่อนคลายความเกร็ง ความใคร่อยากก็เข้ามาแทนที่ ร่างกายของผมมันพร้อมรับความสุขสมจากคนด้านบนแล้ว

 

“อา...เธออย่าตอดพี่แรง”

 

มือหนาฟอนเฟ้นบีบสะโพกกลมมนระบายความปวดหนึบ หน้าหล่อเชิดส่งเสียงครางกระเส่า เอวสอบขยับเข้าออกช้าฝืนแรงรัดจากภายใน

 

“อ๊า! please fuck me daddy!”

 

มือทั้งสองข้างของเขาจับเรียวขาของผมกางแยกออกจากกัน ภาพเบื้องหน้าปรากฏร่างสมบูรณ์แบบกล้ามเนื้อเรียงเป็นลอนสวยได้รูป ผมสีน้ำตาลอ่อนชื้นเหงื่อลู่ลงปรกหน้าคม สะโพกกดกระแทกซอยถี่ตามคำเรียกร้อง

 

“เธอแม่งโคตรน่ารัก”

 

มือหนาดันขาของผมแนบลงมาชิดลำตัว ร่างสูงโน้มลงมาพร้อมตอกแก่นกายกระทุ้งลึกจนสุดลำโคน ริมฝีปากหนักบดจูบปากนิ่มไปตามแรงอารมณ์ ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาในโพรงปากเกี่ยวกระหวัดหยอกเอินลิ้นเล็ก น้ำลายใสไหลออกจากขอบปาก เสียงเนื้อกระทบเนื้อน่าอายดังก้องไปทั่วห้องพัก

 

“เธออยากดูดาวไหม”

 

“อะ อื้อ ตามใจคุณมาร์โค”

 

เขาจับแขนผมขึ้นคล้องคอขาตวัดรอบเอวหนา วงแขนแกร่งโอบรอบลำตัวอุ้มผมยืนทั้งส่วนนั้นของเรายังคงเชื่อมต่อกัน จังหวะการเดินออกไปยังระเบียงด้านนอกส่งแรงกระแทกจุดเสียวจนเสียงครางดังลอดออกจากปาก

 

อึกกก! ลึกเกินไปแล้ว

 

“อะ...อื้อออ”

 

แผ่นหลังแนบชิดกับประตูกระจกบานใหญ่ เขายืนอุ้มผมขย่มลงบนท่อนเอ็นอวบ ปากทั้งสองบดเบียดแลกเปลี่ยนชิมน้ำหวานของกันและกัน กลิ่นจูเลียตโรสเจือกลิ่นแชมเปญลอยคลุ้งกลบกลิ่นอายของท้องทะเลยามค่ำคืนจนหมดสิ้น

 

“อ๊าาา พี่อยากกินเธอทุกวัน”

 

ไม่รู้ว่าหลังจากผ่านเรื่องราวในคืนนี้ไปเราจะได้เจอกันอีกหรือเปล่า แต่ตอนนี้เราทั้งสองคนได้รับความสุขสมที่ต่างคนต่างมอบให้กันก็มากเกินพอแล้ว

 

“อ๊ะๆๆๆ อื้ออ ดาวสวย อ๊ะ”

 

เขาปล่อยผมลงแล้วจับพลิกตัวยืนเกาะราวระเบียง มือช้อนใต้คางเชยหน้าผมให้มองท้องฟ้ายามราตรีสีนิลพร่างพราวด้วยแสงระยิบระยับของดาวนับพันล้านดวง แก่นกายกระแทกกระทั้นช่องอ่อนนุ่มไม่หยุดหย่อน เสียงดนตรีบรรเลงแสนหวานจากงานเลี้ยงจตุภาคีดังกลบเสียงครางสุขสมของเราทั้งสองคน

 

“อ๊า! You are so fucking cute babe”

 

เสียงทุ้มดังข้างใบหู ฝ่ามือหนาทั้งสองเลื่อนบีบก้อนลูกพีชจนเป็นรอยนิ้วทั้งสิบประทับอวดรอยแดง แก่นกลางกายของคุณมาร์โคกระทุ้งเข้ามาลึกจนถึงช่องท้อง เสียวจนแทบยืนเกาะราวไม่ไหว

 

“อ๊ะ แรงอีก อื้ออ เอาน้องวินแรงๆ”

 

ยิ่งกระแทกเข้ามาแรงมากเท่าไหร่ความเสียวก็มีมากเท่านั้น มือหนาเอื้อมรั้งไหล่ของผมพร้อมกระแทกเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่า ท่อนเอ็นแกร่งของเขาเริ่มขยายตัวพองขึ้นจนผมรู้สึกได้

 

แน่นชะมัดเลย

 

“เธอพี่จะแตกแล้วครับ อ๊ะๆๆๆ ซี๊ด”

 

คุณมาร์โคเน้นกระแทกตรงจุดหวานรัว มืออีกข้างจับแกนกายของผมรูดเร็วตามแรงดิบเถื่อน น้ำสีขาวข้นพุ่งทะลักกระจัดกระจาย ความสุขสมที่เขามอบให้ผมถึงสองครั้งมันงดงามจนสมองขาวโพลนราวได้บินโฉบไปบนก้อนเมฆ

 

อึกกก!

 

“อ๊ะ อ๊ะๆๆๆ คะ คุณมาร์โค อย่านอตนะ”

 

ไม่ทันขาดคำฐานของท่อนเนื้อก็ขยายจนสมบูรณ์และล็อกติดกับโพรงเนื้อนุ่มจนขยับต่อไปไม่ได้ ถ้าหากว่าเขานอตใส่ร่างกายของผมตอนฮีทนั่นก็เท่ากับว่าผมมีโอกาสท้องสูงเกือบร้อยเปอร์เซ็น

 

ไม่ได้นะ

 

ผมจะท้องไม่ได้

 

“อื้อ! บอกว่าอย่านอตไง”

 

แขนแกร่งช้อนล็อกแขนของผมเดินมาล้มตัวนอนลงบนเตียงทั้งที่ส่วนนั้นยังคงไม่คลายออกจากช่องทางรัก เขายกแขนวางพาดเอวพลางจูบไล่ไปตามแผ่นหลัง

 

“ขอโทษครับเธอ พี่ไม่ได้ตั้งใจ”

 

ทำไมเขายังใช้คำสรรพนามว่าพี่กับเธออยู่อีกล่ะ แล้วทำไมผมต้องหัวเสียในเรื่องที่ผมเป็นคนเริ่มด้วย

 

คุณมาร์โคดึงผ้าห่มนวมผืนหนามาคลุมร่างเปลือยเปล่าของเราทั้งสองคนพลางรั้งร่างของผมเข้าไปแนบชิดแผ่นอก ดีที่เรานอนหันหลังให้กันไม่อย่างนั้นผมคงมองหน้าเขาไม่ติด ทำเรื่องน่าอายแบบนั้นไปได้ยังไงกันนะ

 

“บนเรือมียาคุมฉุกเฉินขายไหมครับ”

 

ยาคุมฉุกเฉินคือสิ่งที่ผมไม่เคยคิดจะแตะต้อง เพราะฤทธิ์ของมันทำให้เหล่าโอเมก้าที่กินเข้าไปต้องนอนจับไข้ไปเกือบหนึ่งอาทิตย์เพื่อฟื้นฟูสภาพร่างกาย แต่ตอนนี้ผมต้องหวังพึ่งมันเสียแล้ว

 

“น่าจะมีครับ นอตคลายแล้วเดี๋ยวพี่ให้คนไปซื้อให้ เธออย่าคิดมาก นอนพักผ่อนเถอะนะ”

 

เขาพูดเสียงเรียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น คนอย่างเขาคงทำแบบนี้กับคนอื่นจนชินแล้วสินะ

 

“นอตจะคลายเมื่อไหร่ครับ”

 

“พรุ่งนี้เช้าครับ”

 

อีกห้าชั่วโมงพระอาทิตย์ก็จะโผล่พ้นขอบฟ้า ยังพอมีเวลาให้วิ่งไปซื้อยา ถ้าหลังจากหกชั่วโมงไปยาก็จะลดประสิทธิภาพลงเหลือแปดสิบเปอร์เซ็นและจะลดลงเรื่อยๆ ตามเวลา

 

“อ๊ะ! คุณจะทำอะไร”

 

ฟันซี่คมงับหมับเข้าที่หลังคอเบาๆ แต่เมื่อได้ยินเสียงทักท้วงเขาก็รีบผละออกอย่างรวดเร็วเหมือนถูกจับได้ 

 

เขาจะผูกพันธะกับผมอย่างนั้นเหรอ?

 

“อย่าทำนะ”

 

ผมรีบบอกก่อนเขี้ยวคมจะฝังลงไปในเนื้อ ผมยังไม่อยากผูกพันธะกับใคร โดยเฉพาะกับคนที่ไม่ได้รัก

 

“ครับ ถ้าเธอไม่โอเคพี่ก็จะไม่ทำ”

 

เสียงของคุณมาร์โคดูหงอยลงอย่างเห็นได้ชัด แค่วันไนท์สแตนด์เขาไม่เห็นจำเป็นจะต้องผูกพันธะสักหน่อย

 

“ขอบคุณนะครับที่ช่วย”

 

ผมซบหน้าลงกับหมอนนุ่มฟู ร่างกายพร้อมเข้าสู่ห้วงแห่งนิทรา เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนเรือก็ขอให้มันจบลงบนเรือ อย่าได้ตามไปหลอกหลอนเป็นเจ้ากรรมนายเวรกันถึงบนฝั่งเลย

 

“ฝันดีนะครับน้องวิน คนเก่งของพี่”

 

“อื้อ...ฝันดีนะคุณมาร์โค”

 

 

 

 

 

 

 

---------------------------------------

 

ฝากเล่นแท็กในทวิตเตอร์ #มนัสวินทร์

 

ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

 

 

 

To be continued...

 

น้องวินลูกกกก!

 

ต้นมะยมได้เหลือแต่กิ่งแน่ๆ

 

เพราะก้านโดนเหล่าแม่ๆ เตรียมไว้ในมือหมดแล้ว

ป.ล.ไม่ค่อยถนัดเขียนเอ็นซีเท่าไหร่ ถ้าผิดพลาดขอโทษด้วยนะคะ

 

ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะคะ

 

กดหัวใจ และเม้นท์เป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยน้าาา // อ้อนรีดเดอร์หนักมาก

 

 

ถ้าคุณรีดคนไหนเล่นทวิตเตอร์เข้าไปพูดคุยกันกับไรท์ได้ตลอดนะคะ

 

ไรท์จะลงเวิร์ดต่างๆ นอกเหนือจากตอนที่อัพ ในทวิตเตอร์นะคะ

 

ตามลิ้งก์นี้ไปได้เลยค่ะ > https://twitter.com/Rosesarin_novel

 

หรือทาง Facebook

 

https://m.facebook.com/Rosesarin.novel/

 

 

 

ความคิดเห็น