email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 แค่นอนก็พอ...มั้ย?

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 แค่นอนก็พอ...มั้ย?

คำค้น : gglover

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 685

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2564 14:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 แค่นอนก็พอ...มั้ย?
แบบอักษร

ตอนที่ 3 

แค่นอนก็พอ...มั้ย? 

  

นานะดึงแขนภูวดลให้เข้ามาในห้อง ก่อนจะล็อกประตูอย่างเสร็จสรรพ ชายหนุ่มมองการกระทำของเธออย่างอึ้งๆ 

“ฉันว่า ฉันกลับไปนอนที่บ้านดีกว่านะ?” เขาเอ่ยขึ้นอย่างหวาดๆ พลางก่นด่าตัวเองในใจที่เผลอใจอ่อนกกับหญิงสาว 

“ทำไมล่ะ? นี่ก็ดึกมากแล้ว นอนที่นี่แหละ” เธอบอกก่อนจะลากเขาขึ้นเตียง 

“มันจะดีเหรอ?” ภูวดลถามอย่างไม่ไว้ใจ 

“มันจะดีมากเลย นายก็รู้ว่าตั้งแต่ที่พ่อกับแม่ฉันย้ายไปอยู่ต่างประเทศ ฉันก็อยู่คนเดียวโดยมาตลอด นายไม่คิดว่าฉันอาจจะเหงาบ้างเลยหรอ? ฮืม~” นานะเอ่ยบอก พลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ภูวดลจึงหยิบหมอนขึ้นมาบังหน้าหญิงสาวที่กำลังเคลื่อนเข้ามาหาเขา 

“งั้นฉันนอนที่พื้นแล้วกันนะ“ เขาบอกก่อนจะลงไปจากเตียง นานะอมยิ้มออกมา ก่อนจะเอ่ยขึ้น 

“ไม่ยักรู้ ว่านายชอบที่พื้น~” คำพูดที่แฝงไปด้วยเลศนัยดังออกมาจากปากของนานะ ทำให้ภูวดลรู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที 

“ฉันหมายความว่า เธอนอนที่เตียงไป ส่วนฉันก็นอนที่พื้นไง” เขาอธิบายหน้านิ่ง นานะถึงกลับทำหน้าเซ็ง 

“ทำไมไม่นอนด้วยกันล่ะ? เตียงออกจะกว้าง” เธอแย้งทันที 

“เมื่อก่อนเธอเคยอึดอัดไม่ใช่หรอ? ไม่ชอบให้ใครนอนด้วย แถมยังเคยถีบให้ฉันลงไปจากเตียงอีก”  

“ก็นั่นมันเมื่อก่อน ตอนนี้ไม่ละ ไม่อึดอัดเลยสักนิด หรือนายจะนอนทับตัวฉันก็ได้นะ ฉันไม่ว่าอะไรหรอก~” เธอบอกก่อนจะทำท่าเขินอาย 

“ไม่เอาไม่พูดละ เธอนอนดีกว่านะมันดึกแล้ว” ภูวดลรีบตัดบทสนทนาทันที ก่อนจะโน้มตัวหญิงสาวให้นอนลง พลางห่มผ้าให้อย่างเสร็จสรรพ ก่อนที่ตัวเขาเองจะเอาหมอนมาวางไว้ที่พื้น ดับไฟในห้อง แล้วล้มตัวลงนอนทันที  

สิบนาทีผ่านไป~ 

นานะขยับตัวไปทางซ้าย เพื่อให้อยู่ใกล้กับชายหนุ่ม ก่อนจะชะโงกหน้าลงไปดูว่าเขาหลับหรือยัง  

       “ทำอะไรอีก?” เสียงทุ่มเอ่ยถามอย่างเหนื่อยก่อนจะลืมตาขึ้น ทำให้เขาเห็นใบหน้าของเธอที่ห่างกันแค่คืบ 

“ก็แค่~อยากได้ Good night kiss” เธอบอกพลางทำปากจู๋ใส่เขา  

“นานะ!!” ภูวดลแทบตกใจเมื่อได้ยินสิ่งที่เธอขอ 

“ว่าไงคะ? จะทำไม่ทำ? ไม่ทำฉันทำอย่างอื่นนะ”เธอบอกแกมขู่เขา ภูวดลถึงกลับทำตัวไม่ถูก ไม่รอช้านานะทำท่าจะกระโจนใส่เขา 

“ก็ได้ๆ แค่ครั้งเดียวนะ” นานะยิ้มออกมาเมื่อได้ยินแบบนั้น ภูวดลถอนหายใจออกมาเล็กน้อย ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆหญิงสาวที่กำลังหลับตารอจูบจากเขา 

จุ๊บ!! 

ภูวดลจุ๊บที่แก้มของนานะอย่างรวดเร็ว นานะยิ้มออกมาแม้จะรู้สึกขัดใจเล็กน้อยที่เขาไม่จุ๊บที่ปากเธอ แต่ก็ไม่เป็นไร แค่นี้ก็ถือว่าดีแล้ว 

“จะนอนได้หรือยัง?” เขาถามอย่างหงุดหงิด นานะไม่ตอบแต่ทิ้งตัวลงจากเตียงไปทับตัวชายหนุ่มเอาไว้ 

“ทำอะไรเนี่ย? ไหนบอกว่าจะไม่ทำอย่างอื่นไง?” ภูวดลถามอย่างไม่เข้าใจ 

“ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรหนิ ก็แค่อยากจะนอนกอดเฉยๆ ไม่ได้หรอ?“ เธอบอกพลางซุกตัวลงในอ้อมแขนของเขา ผู้ชายอะไรตัวห๊อม~หอม (เธอคิดในใจ) 

“นานะ!!”

“น้า~นะๆๆ” เธออ้อนเขาเสียงหวาน มีหรือชายหนุ่มจะไม่ใจอ่อน ภูวดลถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่เขาจะจัดการอุ้มหญิงสาวขึ้นเตียง จากนั้นจึงล้มตัวนอนข้างๆเธอ นานะยื่นแขนเข้าไปโอบกอดชายหนุ่มเอาไว้

“พอใจหรือยัง? ถ้าพอใจแล้วก็นอนซะ ฉันง่วงจะแย่แล้ว!” เขาบอกออกมาก่อนจะหลับตาลง วันนี้เขารู้สึกเหนื่อยจริงๆไม่รู้ว่าต่อไปถ้านานะยังเป็นอยู่แบบนี้ เขาจะรับมือกับเธอได้มั้ย?! ส่วนนานะเองตอนนี้เธอรู้สึกมีความสุขเป็นอย่างมาก แม้ว่าชายหนุ่มจะคอยแต่ปฏิเสธหญิงสาวอยู่เรื่อย แต่ยังไงๆเขาก็ไม่มีทางเคยใจแข็งกับเธอได้หรอก! เธอคิดอย่างนั้น เพียงไม่นานพวกเขาสองคนก็เริ่มเข้าสู่ห้วงนิทรา...

เช้าวันต่อมา

นานะตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย ก่อนจะคิดอะไรขึ้นมาได้ พลางหันไปมองคนข้างๆ แต่ก็ไม่เจอเขาแล้ว สงสัยคงจะกลับบ้านไปแล้วแน่ๆ หญิงสาวอมยิ้มออกมาอย่างพึ่งพอใจ แม้วันนี้จะยังไม่สำเร็จ แต่วันต่อไปภูวดลต้องเสร็จเธอแน่!!! เธอคิดอย่างมุ่งมั่น ก่อนที่จะลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปเรียนในช่วงเช้า และไปให้ทันภูวดลที่มักจะชอบไปโดยที่ไม่รอเธอเลย

 

ฝากติดตามและให้กำลังใจกันด้วยนะคะ❤️ 

1 คอมเม้น= 1 กำลังใจ🧡 

ความคิดเห็น