facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[5] : ปล่อยไปไม่ได้แล้ว

ชื่อตอน : [5] : ปล่อยไปไม่ได้แล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มี.ค. 2564 20:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[5] : ปล่อยไปไม่ได้แล้ว
แบบอักษร

 

Chapter 5 

'ปล่อยไปไม่ได้แล้ว' 

 

20.30 น. 

@ห้องเช่าของพลัม 

หลังจากเลิกงานพลัมก็ตรงกลับมาที่ห้องเช่าของเธอเลยไม่ได้ไปไหน หญิงสาวหยิบเอากุญแจขึ้นมาไขเปิดห้องแล้วเดินเข้ามาด้านใน มือบางเตรียมจะปิดประตูแต่จมูกกลับได้กลิ่นบุหรี่ กลิ่นที่ลอยอบอวลภายในห้องของเธอ 

ดวงตาคู่สวยกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ด้วยความระแวงเพราะมันคงไม่ปกติเท่าไหร่ที่เราจะได้กลิ่นบุหรี่ใหม่ ๆ ภายในห้องแบบนี้ ห้องที่เราอยู่คนเดียว ตอนนั้นเองสายตาของหญิงสาวก็ไปปะทะเข้ากับเงาร่างสูงของใครบางคนที่สะท้อนกับแสงไฟด้านนอก 

"แกเป็นใคร!" 

พลัมรีบเปิดไฟในทันทีพร้อมก้าวออกมาจากห้อง เมื่อไฟถูกเปิดขึ้นก็ปรากฏให้เห็นร่างสูงของริชาร์ดยืนจ้องมองอยู่ นั่นทำให้หญิงสาวตกใจกลัวเป็นอย่างมาก ภาพตอนที่ถูกเขาข่มขู่ ทำร้าย ผุดเข้ามาในหัวทันที 

ด้วยความตกใจมันทำให้หญิงสาวเลือกจะวิ่งหนีออกมา เธอวิ่งตรงออกมายังถนนใหญ่ก่อนจะมองซ้ายมองขวาและตัดสินใจวิ่งไปทางที่มีกลุ่มคนยืนอยู่ โดยมีริชาร์ดเดินตามออกมาอย่างช้า ๆ ไม่เร่งรีบ 

ร่างอวบอิ่มวิ่งมาจนถึงกลุ่มผู้ชายกลุ่มหนึ่งที่กำลังนั่งเล่นกันอยู่จึงเลือกจะเข้าไปขอความช่วยเหลือจากพวกนั้น "...ชะ...ช่วย ช่วยฉันด้วยค่ะ มีคนจะทำร้ายฉัน" 

"ใครจะทำร้ายคุณครับ?" หนึ่งในชายพวกนั้นถามอย่างสุภาพ 

"...พะ...พา พาฉันหนีหน่อยนะคะ ฉันขอร้อง" ด้วยความหวาดกลัวพลัมเลยขอร้องกลุ่มคนเหล่านี้ 

"งั้นก็ได้ครับ ทางนี้ครับ" 

"ขอบคุณนะคะ" พลัมรีบเดินตามกลุ่มวัยรุ่นไปด้วยความหวาดกลัว 

ชายพวกนั้นพาเธอเดินเข้ามาในซอยมืดเล็ก ๆ ที่ไม่ค่อยมีผู้คนมากนักแถมยังมีกลิ่นฉี่ลอยมาในบางทีด้วย หญิงสาวหันไปมองทางด้านหลังด้วยความหวาดระแวงเพราะกลัวริชาร์ด แต่ไม่รู้เลยว่าผู้ชายพวกนี้ก็มีอันตราย 

"อ๊ะ!" พลัมร้องอุทานออกมาเสียงหลงเมื่อถูกหนึ่งในผู้ชายกระชากแขนเธอ พยายามจะลากเธอเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง 

"...ปะ...ปล่อย พวกคุณจะทำอะไรฉัน ปล่อย!" 

"มานี่ฉันจะพาเธอไปซ่อนไง" 

"ไม่นะ ปล่อย ปล่อยฉัน!" 

มันพยายามลากเธอเข้าไปในบ้านหลังหนึ่งแต่หญิงสาวก็ดิ้นขัดขืนสุดกำลัง เธอง้างมือตบเข้าที่ใบหน้าของผู้ชายที่กำลังลากเธอเต็มแรงจนมันโมโหตบเธอคืนเสียจนล้มลงไปกองกับพื้น 

"โอ๊ย!" ไม่พอแค่นั้นมันยังตามเข้ามาเตะเธอจนเจ็บร้าวไปทั้งร่างกาย 

"อุ้มมันเข้าไปในบ้าน" คนที่เหมือนจะเป็นหัวหน้าสั่งเพื่อน ๆ ที่เหลือ 

"...ปะ...ปล่อยฉัน อย่า" 

"ทำไมฤทธิ์เยอะจังวะ อีกสักทีดีไหม" 

"อย่าแตะเนื้อต้องตัวพยานฉันนะ" 

พวกมันเตรียมจะทำร้ายพลัมอีก แต่ก็มีเสียงเข้มดังขึ้นพร้อมกับเงาร่างสูงที่เดินตรงมาหากลุ่มวัยรุ่นพวกนั้นอย่างไม่เกรงกลัว 

"...คะ...คุณริชาร์ด" หนึ่งในกลุ่มวัยรุ่นพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าเป็นเขาและคนอื่น ๆ ก็ต่างรู้จักดี 

"พวกแกจะทำอะไรพยานฉัน?" เขากวาดสายตามองกลุ่มวัยรุ่นพวกนั้นด้วยแววตาดุดัน 

"พวกมึงจะกลัวทำไมมันก็มาแค่คนเดียว" หนึ่งในวัยรุ่นพูดขึ้นก่อนจะหยิบมีดพกสั้นออกมาและพุ่งตรงเข้าไปหาริชาร์ดเพื่อหวังจะฆ่าเขาให้ตาย 

ปัง! 

"กรี๊ดดดด!" เสียงปืนดังขึ้นจนพลัมส่งเสียงกรี๊ดลั่นออกมาด้วยความตกใจ ร่างของวัยรุ่นเลือดร้อนคนนั้นร่วงลงไปนอนแน่นิ่งจมกองเลือดที่พื้นในทันที 

"ก่อนจะห้าวกับใครก็ดูด้วยว่าเขามีปืนหรือเปล่า" ริชาร์ดพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบ ไม่ได้สะทกสะท้านกับสิ่งที่ตัวเองทำเลย 

เขาเดินผ่านกลุ่มวัยรุ่นพวกนั้นที่กำลังหลบทางเขาไปหาพลัม หญิงสาวเขยิบตัวถอยหลังหนีด้วยความหวาดกลัวแต่เขากลับดึงตัวเธอไว้แล้วอุ้มร่างอวบอิ่มขึ้นมาในอ้อมแขนจนเธอตกใจ 

"...ปะ...ปล่อยหนูนะ" พลัมพยายามดิ้นแต่เขาก็กอดแน่น 

"ถ้ายังไม่อยู่เฉย ๆ ฉันจะปล่อยเธอให้พวกมันข่มขืน" 

คำพูดของเขามันทำให้เธอนิ่งลงในทันที หญิงสาวขบเม้มริมฝีปากแน่นแล้วรวบรวมความกล้าถามออกไป "...คะ...คุณต้องการอะไรจากหนูกันแน่" 

"เธอเห็นฉันฆ่าคนสามคนแล้ว ฉันคงจะปล่อยเธอไม่ได้อีกแล้วแหละ" 

"...ฮึก...ฮือ ยะ...อย่าทำอะไรหนูเลย" พลัมถึงกับร้องไห้ออกมาเมื่อได้ฟังคำพูดของริชาร์ด เธอยกมือขึ้นไหว้เขาด้วยความเคยชินตามประสาคนไทยเพื่อร้องขอชีวิต 

"หุบปากของเธอซะ" เขาสั่งเธอเสียงเข้มก่อนจะอุ้มหญิงสาวออกมาจากซอยเปลี่ยวนั้น 

"อ๊ะ!" 

"โอ๊ย!" 

พลัมเห็นโอกาสจะหนีอีกรอบเธอเลยดันตัวออกจากอ้อมแขนของริชาร์ดจนตกลงไปกระแทกกับพื้น แต่ก็ยังฝืนตัวเองลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งขากะเผลกหนีเขาออกมาด้วยความหวาดกลัวเพื่อหาทางเอาตัวรอดไม่อย่างงั้นเขาฆ่าเธออย่างแน่นอน 

ริชาร์ดไม่ได้วิ่งตามพลัมแต่อย่างใด เขาเลือกจะเดินตามเธอไปเงียบ ๆ มองดูหญิงสาวที่กำลังวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน ขาก็กะเผลก วิ่งไปล้มไป แต่ก็ยังคงพยายามหนีเพื่อเอาตัวรอด เขาละนับถือหัวใจของเธอจริง ๆ หัวใจที่ไม่ยอมแพ้อะไรง่าย ๆ 

ปรี๊นนนน! 

"กรี๊ดดดด!" 

ด้วยความหวาดกลัวพลัมเลยวิ่งออกมายังถนนแบบไม่ทันได้มองรถเพื่อข้ามไปอีกฝั่งหนึ่ง ทำให้รถคันหนึ่งที่ขับมาถึงกับตกใจบีบแตรจนสนั่นไปทั้งถนน มันทำให้หญิงสาวตกใจไปด้วยจนล้มพับลงไปกองกับพื้นหมดสติในทันที โชคดีที่รถคันนั้นขับมาไม่ไวและเบรกได้ทันก่อนจะเสยร่างอวบอิ่มจนกระเด็นลอยในอากาศ 

"เกือบไปเฝ้าพระเจ้าแล้วไหมล่ะ" ริชาร์ดที่เดินตามออกมาถึงกับส่ายหัว 

"...คะ...คุณริชาร์ด" คนขับรถที่ลงมาจากรถถึงกับตกใจที่เห็นริชาร์ด เขามองหญิงสาวหน้ารถและเข้าใจว่าเป็นผู้หญิงของริชาร์ดเลยรีบก้มคุกเข่าลงกับพื้นเพื่อขอโทษในทันที 

"...ผะ...ผมขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจครับ ผมขอโทษ" 

"เออไม่ต้องคิดมากหรอก เธอคนนี้เป็นแค่พยาน" 

"เมอซิเออร์ผมขอโทษ" แต่คนขับรถก็ยังคงขอโทษด้วยความกลัวตาย 

"ก็บอกไม่ต้องคิดมากไง เธอก็ยังไม่ตายสักหน่อย" 

"เมอซิเออร์เกิดอะไรขึ้นครับ?" ตอนนั้นเองลูกน้องของริชาร์ดก็ขับรถมาถึงพอดีเพราะเขานัดลูกน้องเอาไว้ว่าจะมาหาพลัมแค่คนเดียวไว้ถึงเวลาค่อยมารับ 

"เดี๋ยวพาเธอกลับบ้านที" เขาหันไปสั่งลูกน้อง 

"...บะ...บ้าน บ้านไหนครับ?" 

"บ้านฉันไงแล้วก็ไม่ต้องสงสัยเพราะพวกแกไม่มีสิทธิ์สงสัย" 

"ครับ" เมื่อได้รับคำสั่งแบบนั้นลูกน้องของริชาร์ดก็รีบเข้าไปอุ้มตัวของพลัมที่หมดสติขึ้นรถ 

ริชาร์ดก้าวขาขึ้นมานั่งบนรถข้าง ๆ พลัมที่สลบเหมือดอยู่ มือใหญ่ยกขึ้นปัดผมที่ปิดบังใบหน้าและคอของเธอออกเพื่อให้แอร์ของรถแทรกซึมไปทั่วร่างกายจะได้ไม่ร้อนจะยิ่งแย่เอา จริง ๆ เขาอยากจะปลดกระดุมเสื้อให้เธอด้วยซ้ำเพราะตอนนี้เหงื่อท่วมตัวเลย แต่มันก็คงไม่ดีเพราะจะดูล่วงเกินหญิงสาวเกินไป 

และไอ้ที่บอกว่าจะปล่อยไปไม่ได้อีกแล้วก็เรื่องเนี่ยแหละ เขาคงปล่อยให้เธออยู่นอกสายตาไม่ได้อีกแล้วเพราะดันเห็นเขาฆ่าคนตั้งสามคน เลยจะพากลับไปอยู่ด้วยที่บ้านเท่านั้นเอง จะได้เห็นพฤติกรรมตลอดเวลา ไม่ได้พาไปฆ่าปิดปากอะไรสักหน่อย ยังไม่ทันอธิบายเลยแม่คนสวยก็เอาแต่กลัวจนวิ่งหนีท่าเดียว นี่ดีแค่ไหนแล้วที่ไม่วิ่งไปให้รถชนตาย 

 

 

❤️ อยู่ดี ๆ ก็เห็นคนโดนฆ่าตาย อยู่ดี ๆ ก็ต้องไปอยู่บ้านมาเฟีย และอยู่ดี ๆ ก็จะมีผัวในไม่ช้าค่าาาาาา 55555555 

ความคิดเห็น