facebook-icon

ฝากกดติดตามเพจ fortune _28 ด้วยงับ อิอิ

ชื่อตอน : Chapter 21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 35

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2564 17:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 21
แบบอักษร

 

สามวันต่อมา...

"ให้ผมไปด้วยดีมั้ย"

จากัวร์หยิบรองเท้ามาสวมให้หญิงสาวตรงโซฟา วันนี้เธอมีนัดคุยกับลูกค้าช่วงบ่าย เป็นคนมีอายุขึ้นเลขห้าแล้วแต่ว่าจะแต่งงานใหม่ ก็เลยติดต่อมายังบริษัทของเธอเป็นออแกไนซ์จัดงานครั้งนี้

"คุณไปทำงานเถอะค่ะ เลขาร้องไห้แล้วมั่งเอกสารกองเต็มโต๊ะละ"

"โธ่เอ้ย ผมทำเวลาไหนก็ได้ผม ผมเป็นห่วงคุณนี่นา"

"โรสท้องยังไม่โตเลยค่ะ ยังทำงานไหวอีกหลายเดือน เพราะฉะนั้นคุณควรไว้ใจกันบ้าง"

จากัวร์ถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะยอมให้เธอขับรถไปพบลูกค้าเอง

"ก็ได้ครับ ผมไปส่งที่รถ"

โรสลุกขึ้นกุมมือคนรักเดินไปตรงลานจอดรถ จากัวร์ยื่นหน้าไปจุ๊บริมฝีปากบางก่อนจะค่อยๆลูบผมเธอ

"ถึงต้องทักมาบอกก่อนนะ ถ้าไม่โทรมาจะโดนลงโทษ"

"รู้แล้วค่ะ เจอกันตอนเย็นนะคะ"

"ครับ เดินทางปลอดภัยนะ"

เขาขยับออกห่างก่อนจะปล่อยให้หญิงสาวขับรถออกไป มองตามด้วยสายตาห่วงใยสุดขีด ตลอดการเดินทางใจเขาพะวงหน้าพะวงหลัง ห่วงหญิงสาวมาก แต่เมื่อมาถึงที่รีสอร์ตก็ได้รับข้อความจากหญิงสาวว่าถึงที่หมายอย่างปลอดภัยพร้อมกับรูปถ่ายหน้าบริษัทด้วย

'ดีมาก น่ารักที่สุด'

'ไปคุยงานแล้วนะ เจอกันค่ะ'

โรสกดส่งข้อความก่อนจะเก็บไว้ในกระเป๋าแล้วถือไอแพคเดินเข้าไปข้างใน พนักงานต้อนรับหน้าล็อบบี้เชิญเธอขึ้นไปห้องผู้บริหาร

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"คุณโรสมาแล้วค่ะท่าน"

"เชิญเข้ามาเลย"

หญิงสาวเดินเช้าไปข้างในก่อนจะยกมือไหว้ทักทาย เงยหน้าขึ้นมองก็ตกโตเล็กน้อยเพราะคนที่นั่งอยู่กับท่านประธานคือคุณพ่อของคุณจากัวร์

"อ่าว คุณพ่อ..."

"หนูโรสนี่ นี่นายใช้บริษัทหนูโรสเป็นออแกไนซ์จัดงานเหรอเนี้ย"

"ใช่ บริษัทเค้าดังจะตาย อีกอย่างเคยจ้างหลายรอบแล้วทั้งงานวันเกิด งานเลี้ยงบริษัท หลายอย่างเลยและไม่เคยทำให้ผิดหวังด้วย ว่าแค่นายก็เคยจ้างบริษัทหนูโรสเหรอ"

ท่านประธานเอ่ยถามคุณพ่อ ท่านส่ายหน้าเล็กน้ยอก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ

"ไม่เคยจ้างหรอก แต่หนูโรสเป็นลูกสะใภ้นะ เมียของลูกชายฉัน"

เขาแนะนำหญิงสาวอย่างเป็นทางการ เล่นใหญ่ทั้งพ่อทั้งลูกเลยแหะ โรสถึงกับอึ้งไปไม่คิดว่าคุณพ่อจะพูดแบบนั้น

"จริงเหรอ... ฉันไม่รู้มาก่อนนะเนี้ย โธ่เอ้ย คนกันเองนี่เอง เชิญนั่งก่อนครับคุณโรสคงได้คุยกันยาวเลย นายก็อยู่ช่วยฉันก่อนว่าจะเซอร์ไพรส์คุณหญิงเขานะไม่รู้จะจัดประมาณไหนดี"

"ก็เอาให้ดีไปเลย ตลอดหลายปีมานี้เธอดูแลนายอย่างดีมาก ไม่เรียกร้องอะไรเลยเพราะฉะนั้นต้องทำดีเพื่อเธอบ้าง"

"ก็นั้นแหละ ตั้งแม่ภรรยาของฉันเสียไป ก็มีแต่คุณหญิงที่คอยดูแลฉันมาตลอดหลายปี อ่อ คุณโรสมีความคิดที่จะเสนอมั้ยคุณเป็นผู้หญิงน่าจะชอบอะไรที่เหมือนๆผู้หญิงด้วยกัน"

โรสเปิดไอแพตส่งแบบที่เธอคิดไว้ตั้งแต่ตอนกลับมาถึงเชียงใหม่ การทำงานในแบบของเธอคือต้องคิดเผื่อลูกค้า เพราะบางคนก็ไม่ได้คิดมาก่อน

"นี่ค่ะ ถ้าเป็นการดูแลกันตลอดหลายปีมานี้ โรสแนะนำแต่งงานเป็นแนวความทรงจำค่ะ ตอนเจอกันครั้งแรก ตอนที่เราทำอะไรหลายอย่างร่วมกัน ถ้ามีภาพถ่ายด้วยกันเยอะๆยิ่งดีเลยค่ะ คุณหญิงน่าจะซึ้งจนร้องไห้เลยค่ะ"

"ความคิดดีจังเลย งั้นผมเอาประมาณนี้ เดี๋ยวให้เลขาส่งรูปให้ดูว่ามีมากขนาดไหน เราสองคนไปไหนด้วยกันบ่อยมาก น่าจะมีรูปที่ถ่ายเยอะพอสมควร แล้วชุดอะไรต่างๆคุณสามารถจัดการให้ได้ใช่มั้ย คือผมอยากจัดงานแต่งเซอร์ไพรส์เธอ"

"ได้ค่ะ โรสมีวิธีพาเธอไปวัดตัวโดยที่ไม่รู้ว่าเป็นชุดอะไร เดี๋ยวทางทีมงานจะจัดการเองค่ะเรื่องนี้"

"ดีเลยๆ"

ทั้งสองคนคุยรายละเอียดกันอย่างจริงจังโดยทุกอย่างอยู่ในสายตาของคุณพ่อ ท่ามองว่าที่ลูกสะใภ้ด้วยความพอใจ เป็นผู้หญิงที่เก่งมากไม่แปลกใจทำไมลูกชายของเขาถึงมาบอกว่าเธอดีมาก ไม่เคยร้องขออะไรจากเขาเลย แถมมีศักดิ์ศรีในตัวเองสูง ผู้หญิงแบบนี้เหมาะกับจากัวร์

เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง ต่างฝ่ายต่างคุยกันในรายละเอียดจนเข้าใจทุกอย่างแล้ว ท่านประธานขอแยกตัวออกไปก่อนเพราะต้องไปรับคุณหญิงไปทานข้าว

"ไปด้วยกันมั้ยณรงค์"

"ไปเถอะ ฉันจะไปทานข้าวกับลูกสะใภ้"

"โอเค ไว้เจอกันนะ ผมไปก่อนนะคุณโรส"

"สวัสดีค่ะท่าน"

โรสยกมือไหว้บอกลาท่านประธานก่อนจะหันหน้ามาหาคุณพ่อของคุณจากัวร์

"ไปทานข้าวกันหนูโรส"

"ได้ค่ะคุณพ่อ งั้นโรสขับตามไปนะคะ"

ทั้งสองคนเดินไปยังลานจอด โรสขับรถตามไปจนถึงร้านอาหารไม่ไกลจากที่นี่นัก ทั้งสองคนเดินเข้ามาในร้านต่างฝ่ายต่างสั่งเมนูของตัวเอง คุณณรงค์เริ่มเปิดประเด็นก่อน ไหนๆก็ได้เจอกันแล้วเขาอยากจะอธิบายเรื่องบางอย่างให้ว่าที่ลูกสะใภ้ได้รับรู้

"เหมือนคุณพ่อมีอะไรอยากจะคุยกับโรส"

เขายิ้มออกมาบางๆ เป็นผู้หญิงที่ฉลาดจริงๆมองคนออกด้วยเพราะเขาก็แสดงท่าทีออกมาว่ามีเรื่องอยากจะคุย

"เรื่องคุณแม่นะ พ่อเพิ่งรู้ว่าหนูได้ยินเรื่องวันนั้น"

"คุณจากัวร์บอกเหรอคะ"

"ใช่ เขาโทรมาเล่าให้ฟังเมื่อสัปดาห์ก่อนนะ เรื่องทุกอย่างมันมีสาเหตุมาจากแฟนคนก่อนของจากัวร์นะ ตอนนั้นเธอท้องอยู่ทั้งคุณแม่และจากัวร์เขาสองคนอยากมีหลานมาก"

โรสตั้งใจฟังในเรื่องที่ไม่มีใครอยากพูด แม้กระทั่งคนรักของเธอเองยังไม่ยอมเล่าอะไรให้ฟัง คงเพราะมันเป็นเรื่องที่ไม่อยากพูดถึง

"ตอนนั้นบอกตามตรงว่าเห่อกันมาก คุณแม่พาไปฝากท้องซื้อแต่ของดีๆให้ทาน ผู้หญิงคนนั้นอยากได้อะไรคุณแม่ให้ทุกอย่าง ยิ่งเธอได้หลานชายด้วยยิ่งหลงกันใหญ่"

โรสในตอนนี้มีความรู้สึกแย่นิดๆ ต่างกันลิบลับกับเธอในตอนนี้ไม่สนใจใดๆเลย น่าน้อยใจชะมัด แล้วแบบนี้แสดงว่าคุณจากัวร์เขามีลูกอยู่แล้วอย่างนั้นเหรอ.... ทำไมเขาถึงไม่บอกเธอ

"แสดงว่าเขามีลูกอยู่แล้วอย่างนั้นเหรอคะ ทำไมเขาถึงไม่บอกโรส..."

"มันไม่ใช่อย่างนั้นหนู เอางี้พ่อจะเล่าจนจบแล้วหนูค่อยพิจารณาเอาแล้วกัน"

"ค่ะ งั้นคุณพ่อเล่าต่อเลยค่ะ"

"พอถึงวันคลอดพวกเขาสองคนก็ไปลุ้นหน้าห้องจนคลอดออกมาเป็นเด็กผู้ชาย จากัวร์พาแม่เขาไปไปแจ้งเกิดโดยแม่ของเด็กทำทุกอย่างให้หมด คุณแม่ช่วยเลี้ยงหลานตั้งแต่คลอดจนได้หนึ่งขวบ ท่านเพิ่งมาทราบว่ากรุ๊ปเลือดของเด็กไม่เหมือนพ่อ"

โรสมองคุณพ่อก่อนจะนิ่วหน้าด้วยความสงสัย

"อาจจะเหมือนแม่ก็ได้นี่คะ"

"พ่อกรุ๊ปเลือด O แม่ A แต่ลูกคลอดออกมาเป็น B แฟนเก่าของจากัวร์ปิดไว้ไม่ยอมบอกใครจนคุณแม่ไปเห็นเองในใบเกิด แม้แต่จากัวร์เองก็ไม่เอะใจอะไรคงเพราะไม่รู้ว่าแฟนเก่าของเขากรุ๊ปเลือดอะไร"

โรสทำหน้าสงสารออกมาทันที แสดงว่าทั้งสองคนคงจะเสียใจมากที่สุดท้ายคนที่เรียกว่าลูกในไส้กลับไม่ใช่สายเลือด...

"น่าสงสารทั้งสองคนจัง"

"หนูต้องถามจากัวร์เองว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงกลายเป็นลูกของใครก็ไม่รู้ ตอนที่จากัวร์มาบอกว่าหนูท้องคุณแม่เขากลัวอดีตจะซ้ำรอยเดิม พ่อต้องขอโทษแทนแม่ด้วยนะที่เขาพูดแบบนั้น"

โรสยิ้มออกมาบางๆ เธอพอจะเข้าใจความรู้สึกของท่านแล้วว่าทำไมถึงต้องพูดแบบนั้น แต่ถ้าท่านรู้สึกไม่โอเคเธอก็จะไม่พาตัวเองและลูกไปใกล้ จะได้ไม่ต้องรู้สึกไม่ดีอีก

"ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ โรสเข้าใจความรู้สึกของท่านแล้ว ขอแค่คุณจากัวร์เขามั่นใจว่าลูกในท้องของโรสเป็นลูกของเขา แค่นี้ก็เพียงพอแล้วค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะโรสจะไม่ไปวุ่นวายที่นั่น ท่านจะได้ไม่ต้องคอยคิดนั่นนี่ไปอีก"

"มันจะดีขึ้นเองพ่อเชื่ออย่างนั้น รู้มั้ยว่าตอนนั้นที่คุณแม่ทราบเรื่องบ้านแตกเป็นเรื่องเป็นราว พาไปตรวจ DNA ถึงรู้ว่าไม่ใช่สายเลือด ถึงขั้นฟ้องศาลเอาชื่อของจากัวร์ออกจากใบเกิดเป็นเรื่องอยู่นานเลย แต่เรื่องนี้จากัวร์ก็ไม่ยอมเล่านะเหตุผลเพราะอะไร เขาบอกสงสารผู้หญิงไม่อยากพูดให้ร้ายไปมากกว่านี้ แยกย้ายกันไปต่างคนต่างอยู่ คุณแม่ท่านก็เอ็นดูเด็กมากจนถึงตอนนี้ยังคงแอบเศร้าอยู่"

"เลี้ยงมาเป็นปีเลยนี่คะก็คงต้องมีบ้าง"

"เรื่องนี้ก็ผ่านมาเกือบสามปีแล้วนะ ตอนนี้เด็กน้อยคนนั้นคงโตขึ้นเยอะแล้วล่ะ ที่พ่อเล่าเพราะอยากให้หนูเข้าใจอะไรมากขึ้น แต่ถ้าหนูรู้สึกแย่ก็ไม่ต้องไปเจอคุณแม่ ถ้าขาดเหลืออะไรบอกพ่อ พ่อจะจัดการให้เอง"

โรสยกมือไหว้ขอบคุณท่าน ทั้งบ้านคงมีแค่คุณพ่อคนเดียวที่เข้มแข็งมากขนาดนี้ แต่จริงๆคุณจากัวร์เขาก็มูฟออนไวนะ ไม่เห็นเศร้าซึมเหมือนคุณแม่เลย

"ขอบคุณนะคะที่ยังมีคุณพ่อที่เอ็นดูโรส แต่ยังยืนยันคำเดิมนะคะว่าไม่ตรวจDNA"

"ไม่ต้องตรวจหรอกลูก จากัวร์เขามั่นใจว่าเป็นลูกของเขา เพราะฉะนั้นพ่อเชื่อใจหนูและพ่อมั่นใจว่าถ้าเด็กคลอดออกมา คุณแม่นั้นแหละที่จะเรียกร้องหาแต่หลานซะเอง"

 

 

 

<~~~~~~~~~~~~>>>>>>

 

มาแว้วววววววว

ถ้าขยันจะมีอีก แต่คนอ่านหายเงียบช่วงนีไม่มาดีกว่า 🥺🥺🥺

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว