facebook-icon

ฝากกดติดตามเพจ fortune _28 ด้วยงับ อิอิ

ชื่อตอน : Chapter 19

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.พ. 2564 20:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 19
แบบอักษร

 

หลายวันผ่านไป...

จากัวร์ค่อยๆลืมตาขึ้นมือหนาควานหาหญิงสาวข้างกายก่อนจะนิ่วหน้าเล็กน้อยเมื่อไม่มีใครอยู่เลยสักคน

"หายไปไหน... โรส"

เขารีบลุกขึ้นก่อนจะวิ่งวุ่นหาเธอทั่วห้อง ห้องรับแขก ห้องทำครัว แต่ว่าไม่เจอใครเลย เขาวิ่งกลับมาในห้องนอนก่อนจะชะงักไปเมื่อได้ยินเสียงหายใจหอบอยู่ในห้องน้ำ

"โรสคุณอยู่ในนั้นมั้ย"

เขาเปิดประตูเข้าไปก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก คนตัวเล็กนั่งอยู่บนพื้นสภาพใบหน้าเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ เขาเดินไปนั่งลงข้างๆค่อยๆใช้มือลูบไล้ผมเธออย่างอ่อนโยน

"แพ้ท้องเหรอคนดี"

โรสเงยหน้ามองชายคนรักก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย เธอพิงใบหน้าลงกับอกของเขาถอนหายใจออกมายาวๆด้วยความเหนื่อยล้า

"ค่ะ อ้วกสามรอบแล้ว"

"ทำไมไม่เรียกผม"

"โรสไม่อยากปลุกคุณนี่นา ตอนแรกก็คิดว่าอ้วกแล้วมันจะดีขึ้น ไหงเป็นแบบนี้ได้ก็ไม่รู้"

เธอกอดเอวชายหนุ่มไว้แน่น ทำไมคนท้องถึงทรมานขนาดนี้นะ อะไรก็ทานไม่ได้ ยกของหนักก็ไม่ได้เมื่อวานเผลอไปยกกล่องช่วยทีมงานกลายเป็นหน่วงท้องเอาเสียดื้อๆ ตอนนี้ยังปวดอยู่เลย

"โอ๋ๆนะ กอดผมไว้"

"โรสเดินไม่ไหวแล้ว คุณอุ้มโรสไปนอนหน่อย"

หญิงสาวเอ่ยเสียงอ้อน เขาทำตามอย่างว่าง่ายเปลี่ยนเป็นอุ้มเธอขึ้นในท่าเจ้าสาวแล้วพาไปนอนพักบนเตียงนอน ไม่ลืมที่จะหยิบผ้าขนหนูชุบน้ำมาเช็ดใบหน้าให้เธอ หญิงสาวมองเขาก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ

"ลำบากคุณอีกแล้ว"

"ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะครับ แค่นี้ยังไม่เท่าที่คุณกำลังเผชิญอยู่เลย ถ้าผมเจ็บแทนได้ผมทำแล้วแต่ในเมื่อมันทำไม่ได้ผมก็อยากจะแบ่งเบาความเจ็บของคุณไว้บ้าง อย่าทรมานคนเดียวเลยนะ มีอะไรบอกผมได้เลยเข้าใจมั้ย"

โรสพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มหวาน บทเขาจะดีก็ดีจนน่าใจหายเลย คงมีแต่เธอแหละที่ร้ายสารพัดจนเขาต้องกำราบให้อยู่หมัด แต่ฝันไปเถอะว่าจะเอาอย่างเธออยู่นะ คิดว่างั้นนะ...

"ค่ะ แต่ว่าตอนนี้หิวจัง วันนี้ต้องไปดูสถานที่จัดงานก่อนวันแต่ง ชุดยังไม่ได้ไปเอาเลยอ่ะ"

"วันนี้ผมพาไปทำที่คุณอยากทำเลย และไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นผมทำให้เอง"

เขาอาสาแบ่งเบาภาระให้หญิงสาวทุกอย่าง เธอเท้าคางมองชายคนรักพร้อมรอยยิ้ม อยากรู้เหมือนกันว่าจะทำได้มากน้อยแค่ไหน

"หาชุดให้โรสก่อนแล้วก็ใส่ชุดให้ด้วย"

เขารีบลุกขึ้นเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบชุดที่เขาคิดว่าสะดวกสบายสำหรับคนท้องที่สุด นั้นก็คือชุดเดรสธรรมดาไม่รัดรูป แถมดูสวยเรียบร้อยเหมาะสมกับหญิงสาว โรสยืนนิ่งให้เขาแต่งตัวให้ตั้งแต่สวมชั้นในจนเสร็จ ถึงจะดูเงอะงะแต่ว่าก็สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี

เขาไม่ลืมที่จะเตรียมกระเป๋าถือให้ด้วย ก่อนจะจัดการตัวเองเรียบร้อย แล้วทั้งสองคนก็ขึ้นรถขับออกไป สถานที่แรกคือต้องไปน้านอาหารหาอะไรทานก่อน เขากำลังคิดว่ากลับจากกรุงเทพครั้งนี้จะพาโรสไปฝากครรภ์เธอจะได้รับการดูแลจากคุณหมอให้ใกล้ชิดกว่านี้

"ทานข้าวก่อนนะจะได้สดชื่น ผมป้อนเอง"

จากัวร์ประคองหญิงสาวมานั่งในร้านอาหาร เขาจัดการสั่งของโปรดของเธอเพราะหญิงสาวไม่ว่างกำลังคุยกับลูกค้าผ่านทางโทรศัพท์อยู่

"อีกสักสามวันโรสจะไปคุยรายเอียดนะคะ ตอนนี้อยู่กรุงเทพยังไม่สะดวกจริงๆ"

"ขอบคุณมากนะคะที่เข้าใจ ยังไงโรสคอนเฟิร์มเวลาอีกทีค่ะ"

"สวัสดีค่ะ"

เธอกดวางสายก่อนจะมองเมนูอาหารบนโต๊ะตรงหน้า มีแต่ของโปรดทั้งนั้นแต่ว่าทำไมสีจืดชืดขนาดนั้น

"ทำไมหน้าตามันจืดๆแบบนี้คะ"

"คุณไม่สามารถทานเผ็ดได้นะโรส มีลูกอยู่ในท้องคุณต้องดูแลเรื่องการกินอาหารให้มากกว่านี้"

เขาเอ่ยขึ้นพร้อมกับใช้ช้อนตักต้มยำน้ำข้นที่ไม่มีความเผ็ดใดๆ เธออ้าปากงับก่อนจะเคี้ยวเข้าไปอย่างจำใจ ปกติเธอชอบรสจัดแต่ว่าในเมื่อเขาไม่ให้ทานก็ช่วยไม่ได้แหะ

"อร่อยมั้ย"

"ก็อร่อยค่ะแต่ว่ามันไม่เผ็ด"

"แค่นี้ก็พอแล้วครับ อ้าปากผมป้อน"

โรสทำตามอย่างว่าง่าย พักหลังเหมือนคนไม่มีมือไม่มีเท้าไปซะแล้ว แทบจะไม่กระดิกตัวไปไหนเลยด้วยซ้ำ พอจะทำอะไรเขาก็จะร้องห้ามแล้วทำให้เองทุกอย่าง

"กินเก่งนะเราเนี่ย"

"ก็มีคนป้อนนี่นา อีกอย่างอ้วกออกไปจนหมดแล้วค่ะ ต้องใส่เข้าไปใหม่"

โรสยิ้มกว้างออกมาก่อนจะอ้าปากงับอีกคำ เขายิ้มออกมาอย่างมีความสุข เธอเป็นแบบนี้ก็น่ารักไปอีกแบบนี้ ถ้ายังเกรี้ยวกราดเหมือนก่อนหน้านี้คงเหนื่อยน่าดู

"น้ำเย็นครับ"

"ขอบคุณค่ะ"

หญิงสาวยิ้มกว้างออกมาอย่างอารมณ์ดีเมื่อมีคนมาคอยเอาอกเอาใจ แถมตามใจอีก ก็คนมันไม่เคยมีใครทำแบบนี้ให้นี่นา เจอแบบนี้มีใจอ่อนบ้างแหละ

"วันนี้คุณน่ารักจังเลย"

"ใช่มะ.. งั้นคืนนี้ต้องให้รางวัลแหละ"

เขายิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ในหัวคิดแต่เรื่องบนเตียงกับแม่เสือสาวอย่างเดียว จนคนข้างๆถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ

"เห้อ! ให้มันพ้นเรื่องแบบนี้ไปบ้างก็ได้ค่ะ บ้ากามไม่เลิกจริงๆ"

"ดื่มน้ำให้หมดครับ ผมจะพาไปเอาชุด"

"ไปกันค่ะ"

โรสเดินออกไปจากร้าน จากัวร์ให้เธอรออยู่ที่ด้านหน้าเพราะแดดมันร้อนมาก เขาวนรถมารับหญิงสาวไม่ลืมที่จะกางร่มมารับเธอด้วย

"ร้อนมากเลยวันนี้ รีบขึ้นรถเถอะโรสเดี๋ยวไม่สบายอีก"

"คุณโอเวอร์อ่ะ มากๆเลย ใครมาเห็นก็คงคิดอย่างนั้น"

พอทั้งสองคนขึ้นรถหญิงสาวก็เอ่ยขึ้นก่อน จากัวร์ยักไหล่อย่างไม่แคร์ ที่เขาทำเพราะเป็นห่วงสุขภาพของคุณแม่และคุณลูก เพราะฉะนั้นถึงใครจะมองว่ามันมากไปเขาก็ไม่สนใจ

"ผมไม่สนใจหรอกว่าใครจะคิดยังไง ถ้าเกิดว่าคุณเป็นอะไรขึ้นมาผมจะทำยังไง คนท้องเพียงแค่เจ็บปวดเล็กน้อยแต่มันคือเรื่องใหญ่มากนะ ทานยาทั่วไปก็ไม่ได้ การรักษาก็ลำบากกว่าคนปกติ"

โรสมองชายหนุ่มอย่างทึ่งสุดๆ ไม่คิดว่าเขาจะมีความรู้มากมายขนาดนี้

"ตกลงเรียนจบไรมาเนี้ย จบหมอมาเหรอคะ"

หญิงสาวเอ่ยแซวขำๆ เขายื่นมือมาหยีผมหญิงคนรักก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ

"google มีให้ค้นหาข้อมูลเยอะแยะ หลังจากคุณนอนหลับผมก็มานั่งอ่านศึกษาไปเรื่อยๆ แล้วคุณแม่ที่ท้องเขาบอกว่าห้ามขี้โมโห ห้ามหงุดหงิด ห้ามเครียดมันจะส่งผลถึงลูก คุณควรทำนะ"

เขาเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน โรสขยับเข้าไปสวมกอดแขนของเขาก่อนจะทำเสียงออดอ้อนอย่างกับลูกแมวจนชายหนุ่มอดเอ็นดูไม่ได้

"โรสน่ารักจะตาย ไม่ดื้อไม่ซนสักนิดเดียวเลย"

"ให้มันเป็นแบบนี้ตลอดเถอะ อารมณ์ขึ้นๆลงๆนี่พักก่อนนะ"

เขาหัวเราะขำๆก่อนจะโอบเอวเล็กไว้หลวมๆ ถ้าเธอกลายเป็นลูกแมวแบบนี้ตลอดไปก็ดีนะสิ กลัวจะสามวันดีสี่วันร้ายมากกว่า....

 

 

 

<<~~~~~~~~~~~~~>>>>>

 

 

มาแว้วววววว

มาสายแต่ก็มา อิอิ

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว