อ่านให้สนุกนะคะ ไรท์จะแต่งให้ดีที่สุดเลยเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ ^^😄👏🏻 สามารถอ่านนิยายที่โอจิแต่งได้แค่ คลิก "โอจิ"

ร้อนแรง แฝงร้าย! 100%

ชื่อตอน : ร้อนแรง แฝงร้าย! 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.9k

ความคิดเห็น : 79

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ค. 2559 15:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ร้อนแรง แฝงร้าย! 100%
แบบอักษร

ร้อนแรง...แฝงร้าย!

 

 

 

 

 

 

นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว หลังจากวันที่กลับมาจากชมไร่ ร่างสูงก็ขอร่างบางเป็นแฟน เอาจิงๆมันเลยคำว่าแฟนมานานแล้ว แต่เพื่อความถูกต้องและความสบายใจ ร่างสูงขอร่างบางเป็นแฟนในสวนองุ่น จากนั้นก็ต่อกันที่...บ้านริมบึง>< ทั้งคู่มีหวานกันบ้างหยอกกันบ้าง คนงานก็ยิ้มไปกับภาพน่ารักๆนั่น หลายคนก็อิจฉากัน เพราะช่วงแรกๆคุณหนูเล็กไม่ค่อยสดใส แต่อาจจะเพราะความรักเลยทำให้ คุณหนูเล็กร่าเริงขึ้นมันทำให้ไร่ดูมีชีวิตชีวามากเลยล่ะ

 

 

 

 

"วันนี้ทำอะไรให้ผมกินล่ะ?"  ร่างสูงนั่งจิบกาแฟขาไขว้ห้าง ตาคมก็จ้องไปที่ร่างบางตลอดที่หยิบจับอย่างคล่องแคล้ว 

 

 

 

"ผมว่าจะทำปูผัดผมกระหรี่หนะ คุณกินได้ไหม?"  ร่างบางบอกไปก็ทำไปโดยไม่ได้หันไปมองข้างหลัง 

 

 

 

 

"นายทำอะไรฉันก็กินได้หมดแหละ โดยเฉพาะนาย 'กินได้สามเวลาหลังอาหารเลยล่ะ' หึ"  

 

 

 

 

เพล้ง!

 

 

 

 

"อ๊ะ! ขะ ขอโทษครับมือผมลื่น"  ทัพพีหล่นฟุบออกจากมือขาว ร่างบางตอบกลับไปด้วยความเขินที่อีกคนพูดจาแบบนั้นมาได้ 

.

 

.

 

.

 

.

 

"วันนี้อร่อยมาก^^" ร่างสูงบอกไปพร้อมกับกวักมือเรียกคนตัวเล็กให้เข้ามาหา

 

 

 

"ครับ?" 

 

 

 

"มานี่มา"  ร่างบางค่อยๆเดินเข้าไปหาอีกคนช้าๆ 

 

 

 

พรึบ!

 

 

 

"อ๊ะ!"

 

 

 

ฟอด~ มือหนาดึงคนตัวเล็กมานั่งบนตักแกร่งแล้วกอดเอวบางไว้แน่น ก่อนจะหอมแก้มขาวไปฟอดใหญ่

 

 

 

"ฉันไม่อยากอยู่ห่างจากนาย"  คนตัวเล็กก็ได้แต่ซ่อนใบหน้าอันแดงซ่านเพราะความเขินนั่นไว้ แขนขาวเลื่อนขึ้นไปคล้องคอหนาก่อนที่ปากอิ่มจะก้มลงไปจูบเบาๆแล้วผละออก 

 

 

 

"เดี๋ยวจะไม่ได้ออกไปจากบ้านอย่ายั่ว"  ร่างสูงบอกข่มอารมณ์ตัวเองที่กำลังจะประทุ

 

 

 

"คิคิ ผมปล่าว><" ร่างบางปฏิเสธอย่างไม่จิงจังนัก

 

 

 

 

 

 

20%.....

 

 

 

ต่อคะ 

 

 

 "หึ ตอนเย็นฉันต้องได้กินนาย"  สั่งเสร็จก็เดินออกไปจากโต๊ะเพื่อไปตรวจไร่ต่อทันที ส่วนคนตัวเล็กก็ได้แต่นั่งกับปากนิ่งอยู่แบบนั้น 

 

 

 

 

 

 

ก๊อกๆ ก๊อกๆ

 

 

 

 

"อ้าวป้าจันมีอะไรหรอฮะ?" ร่างบางทักไป

 

 

 

"คุณหนูใหญ่มาค่ะ"  จบคำพูดของป้าจันร่างบางก็แทบจะเป็นลมล้มทั้งยืน ในใจก็คิดแต่ว่าจะมาทำไม! ตอนนี้คนตัวเล็กดีขึ้นมากยิ่งเรื่องมาสยิ่งลืมไปใหญ่แต่ถามว่าจะเอายังไงบอกได้เลยว่าไม่อยากคุยด้วยเท่านั้นเอง 'ถ้าเลี่ยงได้

 

 

 

 

"โอเคครับเดี๋ยวมีนไป"  ร่างบางส่งยิ้มกลับไปให้เบาๆ ใช่เวลาไม่นานคนตัวเล็กก็มาถึงบ้านใหญ่ คนตัวเล็กทำใจสักพักก่อนจะเดินเข้าไปข้างในตัวบ้าน ทันทีที่ไปถึง ก็เจอกับพี่สาวตนจิงๆด้วยกำลังนั่งเล่นโทรศัพท์พอดี สักพักพี่สาวก็เงยหน้าขึ้นมาก่อนจะวิสงมากอดร่างเล็กเต็มแรงจนเซ

 

 

 

 

มีน Part...

 

 

 

 

"ไงน้องรัก เราไม่เจอกันนานเลยนะพี่คิดถึงมีนมาก พี่ขอโทษสำหรับทุกอย่างนะมีน"  เดี๋ยวนะ? อะไรคือคิดถึง? แล้วอะไรคือขอโทษ? พี่เค้าต้องการอะไรกันแน่? คนตัวเล็กก็ยืนนิ่งๆไม่ได้กอดตอบแต่ก็ไม่ได้ผละออกเช่นกัน

 

 

 

 

"มีนจะไม่พูดอะไรหน่อยหรอ? พี่เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นจิงๆ ตอนนี้มาสก็หลอกพี่เหมือนกันมาสมีคนอื่น พี่ไม่เหลือใครแล้วนะมีน...ฮืออๆ พี่ ขะขอโทษนะ..ฮืออ มีนน.."  ร่างบางก็ได้แต่ยืนเบ๊ะปากเหลือกตามองบน ก่อนจะค่อยๆจับแขนเรียวของพี่สาวออก 

 

 

 

 

"คือ มีนลืมมันไปหมดแล้วครับ พี่มินสบายใจได้^^"  ร่างบจับมือพี่สาวมากุมไว้อย่างดี ก่อนจะบอกพี่สาวไปด้วยความจิงใจ!?(หรอ?) มินตราทำท่าทางก็ใจเป็นอย่างมาก ก่อนจะยิ้มอย่างมีความสุข โดยหารู้ไหมว่ามันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด มินตราคุยกับร่างบางเล็กน้อยก่อนจะขอขึ้นไปนอนบนห้องด้วยความเพลีย..

 

 

 

 

"ถ้ามีนให้อภัยง่ายแบบนั้นหรอกนะ โลกนี้จะมีกฏหมายไว้ทำไมกันล่ะ..."  ตากลมเลือกมองข้างบนด้วยหางตาก่อนจะเดินออกไปนอกบ้านเพื่อไปหาสามีที่กำลังตรวจงานอยู่ ส่วนพี่หนะหรอ?? ต้องสนด้วย??? 

 

 

 

 

 

 

100%...

 

 

 

 

 

 

 

 

อ้าว สรุปต้องเตือนมินตราชิปะ55555 นางมาอยู่ผิดถิ่นไหมนิ5555 สาวน้อยตัวคนเดียวน่าสงสารว่าไหม #หลบเท้ารีดเดอร์-.- 

ปล.. ตอนหน้าเข้มข้นขึ้นนะคะ แต่ไรท์ดันเปิดเรียนแล้ว!!!! มีความวุ่นวายนิสนุงอาจจะมาช้านะคะ แต่มาแน่ๆ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว บรัย~

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว