facebook-icon

ฝากกดติดตามเพจ fortune _28 ด้วยงับ อิอิ

ชื่อตอน : Chapter 18

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.พ. 2564 01:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 18
แบบอักษร

 

หลังจากที่ทั้งสองคนปรับความเข้าใจกันแล้ว โรสก็ต้องมานั่งอธิบายทุกอย่างให้เพื่อนสนิทของเธอฟังอีก และนั้นคือการได้เล่าในสิ่งที่เธอไม่เคยบอกใครมาก่อนเป็นครั้งแรก มันรู้สึกโล่งใจแปลกๆอย่างบอกไม่ถูก

"แบบนี้นี่เอง แสดงว่ากินกันนานละ"

เสี่ยนทีเท้าคางมองเพื่อนสนิทก่อนจะยิ้มออกมาเล็กน้อย โรสตีแขนเพื่อนชายก่อนจะหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย

"ไอ้เสี่ยบ้า! กินอะไรกันเล่า"

"ไม่กินกันแล้วจะท้องเหรอ.. ว่าแต่บอกครอบครัวหรือยัง ฉันไม่ช่วยนะเว้ยบอกไว้ก่อน อธิบายกันเอง"

เสี่ยนทีรีบออกตัวก่อน ตั้งแต่ครอบครัวของโรสเลือกที่จะไปทำธุรกิจที่ต่างประเทศ เธอไม่อยากไปและทะเลาะกันอยู่นานเพราะยืนยันคำขาดว่าจะอยู่ที่นี่ ก็ได้ครอบครัวของเสี่ยนทีเนี้ยแหละที่รับปากมั่นเหมาะว่าจะดูแลให้อยู่ห่างๆ คุณแม่เธอก็เลยยอมใจอ่อนให้อยู่ที่นี่ได้ เวลามีเรื่องราวก็มีเสี่ยนทีเนี่ยแหละที่ช่วยพูดให้ตลอดเพราะนิสัยของเธอมันดื้อพอสมควรคนเป็นแม่เลยคอยห่วงตลอด

"เสี่ยขา ช่วยโรสด้วยนะ"

เขาส่ายหน้าทันที มีหวังถ้าเขารู้เห็นเรื่องนี้ด้วยได้โดนโกรธอีก ไหนจะพี่ชายของเธอด้วยรายนั้นถ้ารู้คงบินกลับมาตามน้องแทบไม่ทัน

"คุยกับใครไม่เท่าคุยกับพี่ชายแก ไม่เอาอ่ะ"

"เห้อ! ให้สองช่วยก็ได้ แบล็คก็ได้"

"ความน่าเชื่อถือมันมีมั้ยไอ้สองคนนั้นนะ"

โรสถึงกับยิ้มออกมาแห้งๆ นั้นสิถ้าเทียบกับความน่าเชื่อถือไอ้สองคนนั้นขอโบกมือลาก่อน บ้านรวยเฉยๆแต่ไร้สาระไปวันๆจนพ่อแม่เหนื่อยใจ

"นั้นสินะ โอ๊ย ช่างเถอะฉันจัดการเองแหละ งั้นวันนี้กลับก่อนแล้วนะค่อยคุยกันนะเสี่ย ฉันง่วงนอนแล้ว"

"รีบกลับไปเลย ทำงานมาทั้งวันแล้วดูแลตัวเองบ้าง ท้องอยู่นะเว้ย"

"อืม รู้แล้วน่า"

โรสลุกขึ้นหันไปมองจากัวร์ที่กำลังนั่งคุยกับตัวจี๊ดอยู่ที่โต๊ะ ส่วนเธอกับเสี่ยนทีเดินออกมาคุยกันโดยอ้างว่ามาดูว่าสามารถลงดอกไม้ตรงไหนบ้าง เขาคงมีเรื่องอยากจะคุยตามประสาเพื่อนแหละ

"โรส.. เสร็จแล้วเหรอ"

เมื่อจากัวร์เห็นหญิงสาวก็รีบลุกขึ้นมาประคองไว้ทันที เขารู้สึกเป็นห่วงเธอมากเป็นพิเศษเพราะโรสชอบทุ่มเทกับงานมาก และสภาพร่างกายตอนนี้คงไม่เหมาะในการทำงานหนักเพราะอาจจะเกิดความเครียดได้ นั้นจะทำให้เป็นอันตรายต่อเด็กในท้องได้

"ค่ะ น้องจี๊ดพี่จะกลับแล้วนะ ถ้าอยากแก้ไขหรือเปลี่ยนแปลงตรงไหนโทรมาหาพี่นะ"

"ได้ค่ะ ขอบคุณพี่โรสมากเลยนะคะที่เป็นธุระให้ทุกอย่างเลย แต่อย่าหักโหมมากนะคะจี๊ดเป็นห่วง"

"ก็ทำเท่าที่ไหวแหละ พรุ่งนี้พี่จะเข้าบริษัทไปคุยรายละเอียดกับทีมงาน มะรืนอยู่บ้านนะพวกเขาอาจจะมาที่นี่"

"ได้ค่ะ จี๊ดเดินไปส่งนะ"

ตัวจี๊ดเดินนำหน้าทั้งสองคนไปโดนมีเสี่ยนทีเดินตามหลังพวกเขามาอีกที เขาเป็นห่วงโรสมากดูจากสิ่งที่เธอเผชิญมาล่ะก็ เป็นเขาคงไม่ใจดีแบบนี้ แต่คุณจากัวร์ดูรักเพื่อนเขามาก ดูแลอย่างดีจนเขาคิดว่าทุกอย่างมันน่าจะมีทางออก ถือว่าโรสทำถูกเพราะผู้ชายดีๆไม่ได้หาง่ายๆ ต้องลองให้โอกาสเขาได้ทำทุกอย่างให้มันดีขึ้น ถ้าเขารักเราจริงๆเขาจะทำให้ครอบครัวยอมรับเราได้

"กลับดีๆนะครับ"

"ครับ งั้นผมพาโรสไปพักผ่อนนะ"

"ขับรถดีๆครับ"

จากัวร์พาคนรักขึ้นรถก่อนจะขับพาออกมาเรื่อยๆ ยังไม่รู้ว่าเธออยากจะไปไหนต่อมั้ย จะหิวข้าวแล้วหรือยัง

"ไปไหนต่อดีคะ อยากทานข้าวมั้ย"

โรสหันมามองหน้าชายหนุ่มก่อนจะทำหน้าครุ่นคิด

"ต้องไปบริษัทก่อนค่ะ ทีมงานน่าจะอยู่ที่นั้น คือกระเป๋าของโรสไม่ได้เอามาด้วยต้องไปเอาก่อน"

"ถ้าอย่างงั้นบอกทางหน่อย คืนนี้ไปค้างกับผมที่โรงแรมนะ หรือคุณพักที่ไหนผมจะไปอยู่ด้วย"

โรสมองชายหนุ่มก่อนจะถอนหายใจออกมาเล็กน้อย ท่าทางน่าจะไม่ยอมแพ้แน่ๆ คงจะตัวติดเธออย่างนี้ไปตลอดแหละ เพราะฉะนั้นไหนๆเธอก็ให้โอกาสเขาแล้ว ควรจะใจดีกับเขาเหมือนก่อนหน้านี้ อย่างน้อยถ้าเขาเคียงข้างเธอไม่ไปไหน ก็ถือว่าเธอให้โอกาสคนไม่ผิด

"ตอนแรกจะไปค้างที่บ้านค่ะ แต่คิดว่าโรมแรมคุณน่าจะใกล้กว่า งั้นไปค้างกับคุณก็ได้"

"น่ารักที่สุด ผมชอบเวลาคุณเป็นแบบนี้นะดูเหมือนผู้หญิงทั่วๆไป"

เธอถึงกับนิ่งหน้าด้วยความงง เธอก็คือผู้หญิงคนหนึ่งนะไม่เหมือนคนอื่นตรงไหน

"โรสไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไปยังไง คุณพูดมาเลยนะว่ามันไม่เหมือนยังไง!"

คุณแม่เริ่มเกรี้ยวกราดอีกครั้งหนึ่งเมื่อถูกเอาไปเปรียบเทียบกับผู้หญิงทั่วไป คนเรามันต้องมีดีในแบบของตัวเองสิ ทำไมจะต้องไปเหมือนใครด้วย

"ไม่ใช่อย่างนั้น ใจเย็นๆสิครับเมียจ๋า คือที่หมายถึงผู้หญิงทั่วไปคือมีมุมน่ารัก มีมุมงอน มีมุมอื่นๆไง"

"แล้วโรสเป็นยังไง"

"ไม่เหมือนใครดีครับ ผมชอบแบบที่เป็นคุณนะถึงจะขี้โมโห ขี้ประชด ชอบเหวี่ยงชอบวีน โคตรเอาแต่ใจตัวเอง โอ๊ยๆ"

จากัวร์รีบป้องมือของหญิงสาว เนื่องจากเกิดการรับไม่ได้ในคำพูดของเขา เธอไม่ได้เป็นมากขนาดนั้นซะหน่อยปกติใครเขาก็เป็นกัน

"นี่แน่! ใครก็เป็นกัน ผู้หญิงเขาก็จะต้องเหวี่ยง ต้องโมโห ขี้ประชดอยู่แล้วใครไม่เป็นบ้าง"

โรสกอดอกมองหน้าชายหนุ่มอย่างไม่พอใจ ขี้เหวี่ยงขี้วีน ขี้ประชดแล้วมันจะทำไม... ไม่น่ารักก็ไปสิจะมาทนอยู่ทำไม

"โธ่... ผมไม่ได้หมายถึงว่ามันไม่ดี ผมรับได้น่ามันน่ารักดีออก"

"ไม่ต้องมาตบหัวแล้วลูบหลังเลยนะถ้าผู้หญิงคนอื่นทั่วๆไปมันดีมันน่ารัก แล้วคุณจะมาทนอยู่กับโรสทำไมล่ะ ไปตอนนี้ก็ได้จะไม่ว่าอะไรคุณเลย จะไปมั้ยล่ะ"

โรสกอดอกมองหน้าชายหนุ่มอย่างเอาเรื่อง พูดขนาดนี้แล้วลองไปดูสิ หึ! จากัวร์ถึงกับหลุดขำออกมาทันที ท่าทางจะงอนอีกแล้วนะเนี้ย ขยันงอนจริงๆให้ตายสิ เขาจอดรถตรงไฟแดงก่อนจะยื่นมือไปเกลี่ยแก้มสวยอย่าเบามือ มองสบตาคู่สวยด้วยแววตาอ่อนโยน

"แต่มีสิ่งหนึ่งนะที่คุณไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไป"

"อะไร..."

"ผมไม่ได้รักพวกเขาไง ผมรักคุณ มันถึงไม่เหมือนกัน"

โรสถึงกับอึ้งไปทำหน้าไม่ถูกเมื่อถูกชายหนุ่มบอกรักแบบนั้น เธอเลิกลั่นก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทางพร้อมกับเอามือปิดหูตัวเองแน่น

"พะ..พูดอะไรเนี่ย! ขะ..ขับรถไปเลยนะมองอะไรเล่า"

โรสหลับหูหลับตาด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ เขินนะเว้ยมาพูดอะไรแบบนี้เล่า เธอไม่ใช่สายโรแมนติกสักหน่อย พูดตรงๆแบบนี้ก็อายนะสิ

"ผมรักคุณนะโรส"

"กรี๊ดดดด ห้ามพูด"

เขาหัวเราะมองหญิงสาวข้างๆร้องลั่นกลบเกลื่อนความเขินของตัวเอง เขารู้วิธีทำให้หญิงสาวไม่เกรี้ยวกราวแล้ว นั้นคือต้องบอกรักบ่อยๆ :)

 

 

<~~~~~~~~~~>>>

 

รักแหละ นั้นก็ปากแข็งไม่เลิก555

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว