ทะเลร้ายพ่ายเหมันต์
ตอนที่ 1 แปซิฟิก ธนเกียรติโกศล 18+
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

ตอนที่ 1 แปซิฟิก ธนเกียรติโกศล 18+

แปซิฟิก Part  

“เพราะคุณพี่มันสำส่อนเอาไม่เลือกจนทำให้มีมารหัวขนโผล่ขึ้นมา เป็นไงล่ะสุดท้ายแล้วความมักมากในกามของคุณพี่ก็เป็นเรื่องเข้าจนได้ ตกลงจะทำยังไงกับสองแม่ลูกนั่นคะอย่าบอกนะว่าคุณพี่จะให้ฉันยอมรับมันทั้งคู่น่ะ” 

“ผมไม่ได้ขอให้คุณยอมรับแค่ต่างคนต่างอยู่ก็พอ นี่ไม่ใช่คำขอหวังว่าจะเข้าใจนะ”  

ถ้อยคำของผู้ให้กำเนิดทั้งสองคนของผมยังคงฝังแน่นอยู่ในหัวสมองแม้เวลาจะผ่านมาหลายปีแล้วก็ตาม และหลายปีนี้ไม่ใช่มีเพียงเวลาที่มันหมุนผ่านไปเฉย ๆ แต่ทั้งชีวิตของผมและไอ้น้ำน้องชายคนละแม่ต่างฝ่ายต่างก็เกิดการสูญเสียเช่นกัน นั่นทำให้ความสัมพันธ์ของพ่อกับไอ้น้ำเหินห่างจนไม่เหลืออะไร ถ้าจะมีก็คงไว้เพียงแค่เยื่อใยของสายเลือดนั่นทำให้พ่อยังคงเลี้ยงดูและบังคับให้มันเป็นไปตามทิศทางที่พ่อต้องการ ซึ่งบางเรื่องราวที่พ่อเข้าไปล้ำเส้นทางเดินของมันก็ทำให้ผมขุ่นเคืองใจมากพอสมควร  

แตกต่างจากผม อาจจะเป็นเพราะผมอยู่ในตำแหน่งของลูกเมียในสมรสอยู่ในฐานะทายาทเพียงคนเดียวที่พ่อสามารถบอกกับใครต่อใครได้ และความเป็นนายแปซิฟิก ธนเกียรติโกศล ทำให้ผมสามารถเอาแต่ใจกับพ่อในทุก ๆ เรื่อง เพราะยิ่งผมไม่เดินตามรอยที่พ่อขีดเขียนมากเท่าไหร่ความกดดันทั้งหมดก็ยิ่งทับถมลงไปที่ไอ้น้องชายคนละแม่มากเท่านั้น 

“คุณทะเลครับคุณท่านโทรมาถามว่าเมื่อไหร่จะกลับบ้านครับ” 

“เว้ย! อะไรของป๋านักหนาวะกูอายุยี่สิบกว่าแล้วนะไม่ใช่เด็กม.ต้นที่ต้องตามกลับบ้านทุกคืนน่ะ เบื่อเว้ย! ” เพล้ง! แก้วเหล้าในมือถูกผมปาทิ้งกับพื้นอย่างหงุดหงิดใจ เด็กเสิร์ฟหลายคนรวมถึงผู้หญิงที่นั่งออข้างผมอีกสามคนต่างก็พากันเงียบกริบเป็นแถว 

หมับ! “มึงโทรไปบอกป๋าเลยนะไอ้เรดว่าคืนนี้กูไม่กลับกูจะไปนอนที่ห้อง” สตรีตัวบางร่างเล็กหน้าตาจัดว่าเปรี้ยวจนเข็ดฟันในชุดรัดรูปสีแดงสั้นถูกผมรั้งเอวให้มานั่งอยู่บนตัก ปากเอ่ยสั่งความกับคนสนิทไปหน้าก็ซุกซนดอมดมความเย้ายวนใจกับเนินอกสีขาวที่โผล่พ้นชุดเกาะอกไปด้วย 

อ่าา เฮียทะเลคะ” ฝ่ามือซุกซนของตัวเองล่วงล้ำสอดผ่านกระโปรงตัวสั้นแล้วรูดรั้งกางเกงชั้นในตัวน้อยออกมาโยนทิ้งบนพื้น โดยไม่สนใจว่าตรงนี้จะเป็นเลาจน์ชั้นสูงที่ยังมีบุคคลอื่นนั่งอยู่โต๊ะข้าง ๆ แถมยังมีคนของตัวเองไหนจะเด็กเสิร์ฟอีกหลายคน 

“อยากแล้วสิงั้นคงรอให้ถึงห้องไม่ไหวในรถก่อนเป็นไงโอเคไหม”

อ่าา ค่ะ อ่าา” สายตาผมเหลือบไปมองผู้หญิงอีกสองคน พอเห็นท่าทีขวยเขินแบบเสแสร้งแกล้งทำผมถึงได้เอ่ยปากสั่งให้ไอ้เรดพาพวกเธอไปรอที่เพนท์เฮาส์ แล้วจูงมือผู้หญิงบนตักเดินลัดเลาะออกจากเลาจน์ไปยังลานจอดรถ  

“เดี๋ยวเฮียตามไปนะครับ มึงดูแลคุณ ๆ ให้ดีนะเรด”

“ไอ้หน่อยจะเป็นคนไปส่งคุณผู้หญิงทั้งสองครับ เชิญคุณผู้หญิงทางนี้ครับ” ไอ้เรดสตาร์ทรถทิ้งไว้ให้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันคงตามประกบผมแจอีกตามเคย แต่ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ไม่ได้อยู่ในความสนใจของผมทั้งนั้น นอกจากเปิดประตูหลังแล้วรั้งสตรีชุดแดงขึ้นมานั่งทับตัก

“ไม่รู้ว่าคืนนี้ใครจะทำให้เฮียเสร็จได้แต่เฮียให้โอกาสคุณก่อนเลยนะ” ขาสองข้างของผมเหยียดยาวอยู่กับเบาะหลังของรถเก๋งสายตาจับจ้องมองทุกการกระทำของเธอ ร่างบางแทรกตัวอยู่กลางหว่างขาผมทำให้ขาข้างหนึ่งต้องห้อยลงกับพื้น เพื่อเปิดทางให้มือนุ่มนิ่มเริ่มแกะเข็มขัดกับกระดุมกางเกง พอรูดซิปได้เธอก็ไม่รั้งรออะไรทั้งนั้นกางเกงในสีขาวของผมถึงถูกรุกรานด้วยฝ่ามือนุ่ม ๆ

บ๊วบบอ่าา” แค่ไอ้ลูกชายโผล่หัวออกมาเธอก็ไม่รอช้าจะก้มหน้าอ้าปากเข้าครอบครองลูกชายของผมอย่างหิวกระหาย ปลายลิ้นทั้งตวัดเลียทั้งดูดทั้งรูดอย่างช่ำชองจนต้องแอ่นลูกชายสวนกระแทกกับโพรงปากของเธออย่างสะใจ มือไม้ควานหาถุงยางอนามัยในกระเป๋าหลังอย่างทุลักทุเล อีกมือก็ยังง่วงอยู่กับการขยุ้มผมยาวกดให้ดูดดื่มลูกชายของผมในจังหวะที่ผมต้องการ  

ซี้ดด หยุดก่อน” ไม่ได้ออกปากแค่คำสั่งแต่มือที่จับหัวเธอไว้ยังรั้งการกระทำของเธอแล้วยื่นซองถุงยางอนามัยให้เธอไป ไม่ถึงอึดใจไอ้ลูกชายของผมก็ถูกจัดการให้พร้อมรบสองมือตัวเองคว้าเอวบางรั้งให้มานั่งคร่อมตักไว้ 

อ้าา เฮียทะเลขา อ๊าาพั่บ ๆ ๆ ๆ !!! แค่เจ้าลูกชายมุดเข้าไปอยู่ในถ้ำอุ่นผมก็จับเอวเธอให้ขย่มโยกอย่างไม่ยั้ง ชุดสีแดงยังคงเกาะติดอยู่บนตัวเธอเพียงแต่ว่ามันถูกรูดซิปแล้วรั้งให้ไปกองอยู่บนเอวของเธอที่กำลังขย่มใส่ผมอย่างเอาเป็นเอาตาย ถึงเต้าเต่งตึงตรงหน้าไหวโยกยั่วยวนให้ผมไปลิ้มลองมากแค่ไหน แต่ตัวเองเลือกจะใช้สองมือบีบเคล้นอย่างเมามันมากกว่าการใช้ริมฝีปากดูดดื่มในสิ่งที่ไม่อยากดูดดื่ม  

ปึก ๆ ๆ ๆ !!!! แรงกระแทกถูกปรับเปลี่ยนให้รุนแรงขึ้นเมื่อตัวเองเป็นฝ่ายพลิกตัวจับเธอให้อยู่ด้านล่าง ขาของเธอถูกผมจับยกขึ้นมาพาดกับไหล่สองมือจับเอวบางไว้มั่นแล้วโถมกำลังทั้งหมดที่มีเข้าหาอย่างรุนแรง จนรู้สึกถึงการขยับเอี๊ยดอ๊าดของรถ  

ก๊อก ๆ ๆ แต่แล้วกิจกรรมเมามันของผมกลับถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเคาะกระจกเสียก่อน จะไม่สนใจก็ไม่ได้เพราะรู้นิสัยไอ้เรดดีว่าถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญจริง ๆ มันจะไม่รบกวนผมเวลานี้เด็ดขาด 

“มีอะไรวะ”

“คุณใยบัวเธออยากคุยด้วยครับ” ชื่อที่ไอ้เรดพูดออกมาเป็นเหตุให้ผมแปลกใจไม่ใช่น้อย นี่มันตีหนึ่งแล้วนี่หว่าทำไมใยบัวถึงอยากคุยกับผมตอนนี้วะ แต่พอหันไปตามสายตาไอ้เรดผมก็ถึงบางอ้อทันควันเพราะผู้หญิงรูปร่างบอบบางใบหน้าน่ารักเธอยืนอยู่ไม่ไกลจากรถเท่าไหร่ แม้จะเป็นเวลากลางคืนแต่ลานจอดรถสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ ทำให้ผมเห็นเต็มสองตาว่าแววตาคู่นั้นของใยบัวมีแต่ความหม่นหมอง

ถึงจะไม่ได้รู้สึกรักใคร่ในตัวใยบัวเท่าไหร่เพราะเธออยู่ในฐานะแค่ผู้หญิงคนหนึ่งของผมเท่านั้น แต่ในบรรดาผู้หญิงของผมใยบัวก็เป็นเด็กที่ผมรู้สึกเอ็นดูที่สุดเช่นกัน ไอ้ลูกชายที่ยังแข็งขันถึงถูกผมถอดออกจากโพรงนุ่มมือรูดถุงยางทิ้งลงบนพื้นรถอย่างไม่ใส่ใจแล้วยัดลูกชายไว้ที่เดิม

หมับ! “เฮียจะหยุดจริง ๆ เหรอคะ” 

“แป๊บหนึ่งนะเดี๋ยวมาต่ออีกที” คำตอบของผมคงทำให้ผู้หญิงคนนี้เคืองใจไม่เบาแววตาถึงแสดงความหงุดหงิดออกมา แต่เมื่อสบตากับผมท่าทีเธอกลับเปลี่ยนแปลงกลายเป็นอ่อนหวานลงทันควัน เห็นแบบนี้แล้วความสนใจอยากจับลูกชายยัดใส่ตัวเธอก็ลดฮวบฮาบลงไปทันควัน

“มึงเรียกแท็กซี่ให้เธอด้วยนะ อ้อเอาเงินนี่ให้ด้วย” แบงก์พันหลายใบถูกยัดใส่มือคนสนิทพร้อมคำสั่งที่ตัวเองคิดไว้ ก่อนจะเดินไปหาใยบัวเด็กสาวนักศึกษาปีหนึ่งที่ผมเลี้ยงดูมาได้ระยะหนึ่งแล้ว

“ดึกดื่นแบบนี้ออกมาทำไมหรือมาเที่ยว?” คำว่ามาเที่ยวถูกถามไปงั้น ๆ เพราะดูจากเสื้อยืดกางเกงวอร์มรองเท้าแตะของเด็กสาวก็รู้ว่าคงตรงดิ่งมาจากคอนโดที่ผมซื้อไว้ให้เธอแน่นอน

“เพื่อนหนูเห็นเฮียที่นี่น่ะค่ะหนูกลัวว่าเฮียจะเมาเลยมารับ จะกลับหรือยังคะคืนนี้ไปค้างที่ห้องไหมเดี๋ยวหนูทำข้าวต้มร้อน ๆ ให้กินก่อนนอนจะได้”

“คืนนี้เฮียจะไปนอนห้องเฮียแล้วนี่มายังไงนั่งแท็กซี่มาเหรองั้นเดี๋ยวเฮียให้คนไปส่ง เล็กมึงไปส่งใยบัวทีซิ” แววตาของเด็กสาวสลดลงวูบหนึ่งแต่เมื่อเห็นว่าผู้หญิงในชุดสีแดงถูกไอ้เรดพาลงจากรถแล้วโบกแท็กซี่ให้ แววตาหม่นหมองคู่นั้นกลับฉายแววสดใสขึ้นมาอีกครั้งแล้วรีบผงกหัวยิ้มรับในการตัดสินใจของผม

“เดี๋ยวก่อนบัว บัวเป็นแค่หนึ่งในผู้หญิงของเฮียเป็นคนที่เฮียพร้อมจะให้ออกจากชีวิตเฮียได้ตลอดเวลายังจำได้ดีอยู่ใช่ไหม” เท้าที่กำลังเดินไปขึ้นรถอีกคันของคนสนิทผมหยุดชะงักไปแล้วยืนนิ่งอยู่กับที่

“หนูจำได้ค่ะ งั้นในวันหนึ่งที่หนูเจอคนที่รักหนูเห็นคุณค่าของหนูและพร้อมจะมีหนูคนเดียวจริง ๆ หนูก็จะขอออกจากชีวิตเฮียเหมือนกันถ้าถึงวันนั้นเฮียก็คงไม่ว่าอะไรใช่ไหมคะ” ไม่ใช่น้ำเสียงประชดประชันจนทำให้หงุดหงิด แต่ตราบใดที่เธอยังคงอยู่ในความดูแลของผมเธอก็ไม่สมควรเอ่ยปากต่อรองในเรื่องแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?

“ถ้าบัวยังใช้เงินของเฮียเฮียก็คงยอมให้ตัวเองเป็นควายโดนสวมเขาไม่ได้หรอก ถึงบัวจะไม่ใช่เมียของเฮียก็เถอะแต่เฮียเกลียดเรื่องสำส่อนแบบนี้ถ้าอยากมั่วนักก็อย่ามาเป็นผู้หญิงของเฮีย” ไหล่บางสั่นสะท้านเบา ๆ แต่นั่นไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกเห็นใจอะไรสักนิดเพราะจิตสำนึกของผมตั้งมั่นไว้เพียงแค่ว่า อะไรก็ตามที่เป็นของผมมันก็ต้องเป็นของผมคนเดียว ถ้าผมมีใจคิดจะแบ่งให้ใครเอาไปใช้นั่นค่อยว่ากันอีกที

“กลับบ้านเลยเรด”

“แล้วผู้หญิงที่รออยู่เพนท์เฮาส์ล่ะครับ” พอประตูรถปิดเป้าหมายของผมถูกปรับเปลี่ยนเป็นกลับบ้านแต่คำถามจากคนขับรถก็สร้างความรำคาญขึ้นมาอีกจนได้ เรื่องแค่นี้มึงคิดเองไม่ได้หรือไงวะ!

“มึงจะไปเอาผู้หญิงพวกนั้นก็ได้ตามสบายหรือจะไล่กลับก็เชิญเรื่องแค่นี้คิดเอาเองบ้างนะคิดสิคิด เว้ย! คืนนี้ทำไมมีแต่เรื่องน่ารำคาญวะ!” ปึก! เท้าขวาผมถีบยันเบาะหน้าอย่างแรงคำถามของใยบัวดังแว่วเข้ามาในหูอีกครั้ง  

ที่ผมหงุดหงิดงุ่นง่านแบบนี้ไม่ใช่เพราะใส่ใจในความรู้สึกนึกคิดของเธอแต่ผมแค่เกลียดคำถามที่เธอถามมา ผมเกลียดคนที่มีพฤติกรรมสำส่อนมักมากจนขึ้นใจและรู้ดีว่าความเกลียดชังนี้มันฝังอยู่ในใจเพราะอะไร นั่นเป็นเพราะผู้ให้กำเนิดของผมก็มีการกระทำแบบนี้เช่นกัน คำสั่งสอนของแม่ที่พร่ำบอกให้ผมเกลียดชังอีกบ้านของพ่อตอกย้ำให้ผมขยะแขยงในการกระทำของพ่อ ทำให้ผมเลือกจะทำในสิ่งที่ตัวเองรังเกียจนั่นคือการสมสู่ไม่เลือกหน้าเช่นกัน

“กูเปลี่ยนใจแล้วไปบ้านเมียเก็บของป๋าดีกว่า” ไม่มีคำท้วงถามนอกจากรถถูกตีไฟเปลี่ยนเลนแล้ววนกลับไปอีกทิศทาง ทางที่จะทำให้ผมรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมา ไม่ใช่เป็นเพราะว่าผมนึกพิศวาสน้องชายคนละแม่หรอกนะแต่เป็นเพราะว่าในเมื่อค่ำคืนนี้ผมหงุดหงิดจนต้องหาที่ระบาย ไอ้ควายน้ำลูกนอกสมรสของพ่อก็ควรเป็นที่ระบายให้ผมไม่ใช่เหรอ?

 

“แกหายหัวไปไหนเป็นอาทิตย์หา!” หนึ่งอาทิตย์ถัดมาผมถึงยอมโผล่หน้ามาบ้านพ่อตั้งแต่เช้ามืด ที่มาตั้งแต่ไก่โห่แบบนี้ไม่ใช่เพราะตื่นเช้านะแต่เป็นเพราะยังไม่ได้นอนต่างหาก

“ก็อยู่แถวนี้ตามประสาผมนั่นแหละป๋าก็รู้ว่าผมคงไปไหนไกล ๆ ไม่ได้หรอกผมไม่มีน้ำยาขนาดนั้น”

“แกไม่ต้องทำมาเป็นพูดจาประชดประชันหรอกทะเล แล้วนี่เมามาอีกแล้วใช่ไหมแกอายุยี่สิบกว่าแล้วนะเรียนจบมาตั้งนานแล้วเมื่อไหร่จะทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันกับเขาสักที!” แววตาขุ่นมัวของข้าราชการยศสูงตรงหน้าทำเอาผมต้องเรียกสติกลับมาแล้วกอดอกพิจารณาพ่ออย่างจริงจังอีกครั้ง ไปกินรังแตนที่ไหนมาวะทำไมหน้าดำหน้าแดงแต่เช้าเนี่ย

“อารมณ์เสียอะไรอีกล่ะป๋าอย่าบอกนะว่าไอ้ลูกเมียเก็บนั่นทำอะไรให้ป๋าไม่พอใจแล้วมาใส่อารมณ์ที่ผมน่ะ เพราะถ้าเป็นแบบนั้นจริงผมคงต้องตามล้วงเรื่องที่มันทำให้ป๋าโกรธเพื่อไปคุยกับมันตรง ๆ แล้วล่ะ”

“แกไม่ต้องมาทำเป็นรู้มากหน่อยเลยทะเลเอาเรื่องของตัวเองให้รอดก่อนเถอะส่วนเรื่องคนอื่นไม่ใช่หน้าที่ของแก” ชุดทหารเต็มยศตรงหน้าไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกเกรงขามแต่อย่างใดนั่นอาจเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ยังตกค้างอยู่ก็เป็นได้ รอยยิ้มจึงถูกจุดขึ้นมุมปากสายตาสบกับพ่ออย่างไม่นึกกลัวเกรงสักนิด

“แต่คนอื่นที่ป๋าพูดนั่นมันเป็นน้องผมถึงจะเป็นน้องที่ผมไม่อยากมีก็เถอะ อีกอย่างที่สำคัญก็คือคนที่ป๋าใช้มาต่อรองกับมันดันเป็นคนที่ผมแคร์มากอีกคนซะด้วยสิ ผมขอล่ะนะไม่ว่าไอ้น้ำมันจะทำตัวเหี้ยหรือดีอะไรก็ตามขอแค่ป๋าอย่ามาระรานขอบฟ้าก็พอ เพราะตอนนี้ขอบฟ้าไม่ใช่แฟนไอ้ควายน้ำแล้วแต่น้องเป็นคนพิเศษของผมโอเคนะครับ”

“ทะเล! อย่าบอกนะว่าแกจะเจริญรอยตามน้องชั่ว ๆ ของแกอีกคน จำใส่หัวจนขึ้นใจของแกไว้เลยว่าบ้านนี้ต้องไม่มีลูกหลานที่เป็นคนผิดเพศเด็ดขาด!” พอสายตาเลื่อนไปเห็นฝ่ามือทั้งสองข้างของพ่อกำแน่น เนื้อตัวสั่นเทาดวงตาปูดโปนหน้าดำแดงจนน่ากลัวว่าพ่อจะความดันขึ้นเสียก่อนตัวเองถึงได้คลายทีท่ากวนตีนลงไปบ้าง แต่ปากก็ยังไม่วายจะเติมเชื้อไฟในใจของพ่อให้ลุกโชนขึ้นมาอีกนิด

“ทำไมป๋าต้องคิดว่าผมจะเจริญรอยตามไอ้น้ำล่ะ การที่เราเดินตามรอยเท้าของคนอื่นเขาเท่ากับว่าเป็นการดูถูกความสามารถของตัวเองไม่ใช่เหรอ แต่สมมุติว่าสักวันถ้าผมเกิดมีเมียเป็นผู้ชายเหมือนที่ไอ้น้ำมีจริง ๆ วันนั้นคงเป็นเพราะว่าผมทำตามใจตัวเองไม่ใช่การเดินตามรอยเท้าใคร เหนือสิ่งอื่นใดผมคงอยากทำในสิ่งที่ตรงกันข้ามกับใจของป๋าต้องการ แต่เป็นสิ่งที่แม่ปรารถนาล่ะมั้งเพราะแม่คงถูกใจถ้าเห็นผมขัดใจป๋า หึหึ

“ผมไปนอนก่อนนะครับคุยไปคุยมาเดี๋ยวความดันป๋าขึ้นทะลุปรอท ผมจะกลายเป็นลูกอกตัญญูไปอีกคนซะก่อน” สองเท้าของตัวเองรีบเร่งวิ่งซอยเท้าขึ้นไปตามบันไดวนเพื่อตรงดิ่งเข้าห้องนอน โดยไม่สนใจเสียงตวาดจากประมุขของบ้านที่ตะคอกดังลั่นไปทั่ว เอาเถอะน่ะถึงยังไงพ่อก็มีเงินกับลูกน้องเยอะแยะถ้าเจ็บป่วยก็แค่เข้าโรงพยาบาลเท่านั้น ส่วนเวรกรรมจะตกมาที่ผมหรือเปล่านั่นก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเวรกรรมได้ทำหน้าที่ของมันต่อไป

 

ตั้งแต่นั้นมาพ่อก็ไม่ค่อยพูดจาอะไรกับผมอีกเหมือนที่ผมเองก็ไม่ได้สนใจจะเข้าหาเพื่อปรับความเข้าใจอะไรกับพ่อ ผมแค่ใช้ชีวิตให้ผ่านไปวัน ๆ จากหนึ่งวันเป็นหนึ่งอาทิตย์เป็นหนึ่งเดือนเคลื่อนเวลาข้ามปีมาอยู่ในช่วงเดือนสิงหาคมของอีกปีผมก็ยังคงใช้ชีวิตวัยยี่สิบปลาย ๆ เหมือนเดิมนั่นคือกินขี้ปี้เยี่ยวไปวัน ๆ วันไหนอารมณ์คึกหน่อยก็ไปป่วนไอ้น้ำให้ตัวเองสบายใจขึ้น

แต่ที่พิเศษกว่านั้นคือเมื่อขอบฟ้าแฟนเก่าของไอ้น้ำขึ้นมหาวิทยาลัยปีสองจนตอนนี้น้องเรียนอยู่ปีสามแล้วผมก็ไม่พลาดจะเอาตัวเองเข้าไปวอแวกับน้องด้วยความคิดถึง เรื่องขอบฟ้ามันเป็นความคิดถึงจริง ๆ คิดถึงด้วยความบริสุทธิ์ใจโดยไม่มีความมุ่งร้ายใด ๆ แอบแฝงแม้แต่น้อย

“ขอบฟ้าว่างเมื่อไหร่เฮียจะรีบไปรับมาดินเนอร์นะ”

“อย่ามาพูดเลยฟ้ารู้หรอกว่าเฮียซุกเด็กไว้หลายคนน่ะ ไอ้ฟ้าคนนี้มันก็เป็นได้แค่ตัวสำรองคนหนึ่งล่ะว้า” คำพูดคำจาประชดประชันจากปลายสายทำให้ผมอดหัวเราะไม่ได้ แต่พอประตูห้องน้ำถูกเปิดโดยผู้หญิงผมยาวตัวเล็กคนคุ้นเคยสายตาตัวเองถึงเลื่อนไปกดดันให้เธอละทิ้งเสื้อคลุมสีขาวที่สวมใส่อยู่

แม้จะไม่พูดออกไปแต่ใยบัวก็อยู่กับผมมานานกว่าผู้หญิงทุกคน มันนานพอที่จะรู้ใจว่าผมต้องการอะไรเสื้อคลุมสีขาวถึงค่อย ๆ ร่วงหล่นลงไปกองอยู่บนพื้น ท่ามกลางแสงไฟสีนวลของไฟดวงเล็กยิ่งขับผิวขาวละออที่กำลังเดินนวยนาดเข้ามาให้ดูน่าโถมตัวเข้าหามากขึ้น

“ไว้เฮียโทรไปหาใหม่นะครับดูแลตัวเองด้วยล่ะเฮียเป็นห่วง”

“เฮ้อ จะผสมพันธุ์อีกล่ะสิท่าเชิญตามสบายค้าบไว้คุยกันนะเฮีย” ตรู๊ดด ขอบฟ้าเป็นเพียงคนเดียวที่ผมไม่กล้าตัดสายน้องทิ้งเกือบทุกครั้งที่คุยกันผมถึงต้องรอให้น้องเป็นฝ่ายวางสายไปก่อน  

แต่พอสัญญาณถูกตัดสายไปโทรศัพท์ก็ถูกผมโยนทิ้งไว้ข้างเตียง สองแขนหันมาเปิดอ้ารับเอาร่างนุ่มนิ่มของหญิงสาววัยยี่สิบเข้ามาคลอเคลียในอ้อมแขน และก็เป็นใยบัวเพียงคนเดียวอีกนั่นแหละที่ผมไม่ค่อยใช้อารมณ์หยาบกร้านรุกรานเธอมากเท่าไหร่ เซ็กซ์ในแต่ละครั้งของเราถึงค่อยเป็นค่อยไปอย่างไม่เร่งรีบ

อ่าา อึก อื้ออ” แต่ถึงจะไม่รีบร้อนยังไงก็ไม่ได้แปลว่าผมจะทะนุถนอมเธอจนปล่อยให้เนิ่นนานไปนี่นา ปลายนิ้วตัวเองถึงได้ทำการสอดใส่เข้าไปหาช่องคลอดอุ่น ๆ ในขณะที่ริมฝีปากพรมจูบอยู่กับยอดดอกบัวเต่งตึงทั้งสองเต้า ปลายลิ้นปาดเลียว่องไวสอดคล้องกับเสียงครวญครางของหญิงสาว  

ติ๊ง ๆ ๆ แต่แล้วเสียงจากโทรศัพท์เครื่องที่ผมมั่นใจว่าเป็นของใยบัวก็ดังขึ้นมา เป็นเหตุให้ตัวเองหยุดทั้งปลายลิ้นและปลายนิ้วดวงตาเหลือบมองนาฬิกาบนหัวเตียงอย่างแปลกใจ เที่ยงคืนแบบนี้ใครวะ?  

หมับ! “เฮียทะเล อืมม ต่อเถอะค่ะ” มือผมที่ค้างคาอยู่กับเนินนางของใยบัวถูกเธอจับไว้แล้วชักนำให้ปลายนิ้วทำการเคลื่อนไหวต่อไป ด้วยความที่ผมไม่ได้สนใจอะไรเป็นพิเศษนอกจากสิ่งที่ทำค้างไว้ทั้งมือและลิ้นถึงได้สานต่อในสิ่งที่ค้างคาอยู่ 

ปึก ๆ ๆ !!อ๊ะ อ้า อ๊า” พอสอดใส่ลูกชายเข้าหาโพรงอุ่นได้ผมก็ไม่รอช้าจะกระหน่ำเรี่ยวแรงเข้าหาร่างบอบบางที่ไหวโยนอยู่ใต้ตัว ผมยาวของใยบัวแผ่สยายอยู่บนหมอนสีขาวเห็นแล้วอารมณ์ดิบยิ่งพลุ่งพล่านจนต้องจับเธอพลิกกายให้คุกเข่าโก้งโค้ง ก้นมนยกย้ายเย้ายวนให้ผมกระแทกตัวเข้าออกถี่รัวไม่ยั้ง  

พั่บ ๆ ๆ ๆ !!!กรี๊ดด อ๊าาา” เสียงกรีดร้องดังขึ้นลั่นห้องก่อนที่ร่างของใยบัวจะทรุดนอนคว่ำหน้าบนเตียง แต่ในเมื่อผมยังไม่เสร็จสองมือตัวเองจึงเหนี่ยวรั้งก้นกลมให้ชูชันขึ้นมา ก่อนที่จะเลื่อนสองมือเอื้อมไปจับไหล่เล็กบีบไว้แน่นแล้วกระแทกตัวเต็มที่ 

พั่บ ๆ ๆ !! ซี้ดด อ้าา” นาทีที่รู้ว่าน้ำคาวตัวเองจะหลั่งไหลออกมาผมก็ยิ่งบดเบียดตัวตนเข้าหาคนที่ถอยตัวหนี  

ป๊อก! แฮก ๆ ๆ เฮ้อ เหนื่อยว่ะ” เสียงถอดถอนลูกชายดังมาพร้อมกับน้ำสีขาวขุ่นไหลเยิ้มตามซอกขาของใยบัว ร่างบอบบางทรุดตัวนอนคว่ำหายใจหอบถี่ไม่ต่างกับผม  

“อย่าลืมกินยาคุมด้วยล่ะ” นี่คือประโยคสุดท้ายที่ผมเอ่ยกับใยบัวก่อนจะลุกไปเข้าห้องน้ำ พอกลับออกมาคนที่ผมสั่งความไว้ก็หลับไปเสียแล้วแต่ยังดีที่หัวเตียงยังมีแผงยาคุมถูกแกะให้ได้เห็น

และนี่ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ผมทำกับใยบัวแค่คนเดียวนั่นก็คือ ไม่ว่าผมจะนอนกับผู้หญิงมากหน้าหลายตาแค่ไหนแต่คนเดียวที่ผมไม่เคยใส่ถุงยางด้วยก็คือใยบัว มันไม่ใช่ความรู้สึกพิเศษอะไรมากมายเพียงแต่ผมแค่ต้องการให้ใจตัวเองได้มีใครสักคนที่มีอะไรกันได้อย่างสนิทใจ ต่อให้จะเป็นแค่ความสนิทใจอย่างฉาบฉวยก็ไม่เป็นไร สักวันหนึ่งผมคงได้เจอคนที่ตัวเองปักหัวใจไว้กับเขาตลอดชีวิตบ้างแหละ

 

“คุณทะเลครับคือว่า เอ่อ” แก้วไวน์ในมือถูกวางไว้บนพื้นขอบสระว่ายน้ำสายตามองฝ่าแว่นกันแดดสีดำสนิทไปจับจ้องอยู่ที่ท่าทีกระอักกระอ่วนใจของไอ้เรด ในมือของมันกำโทรศัพท์ตัวเองแน่นจนความแปลกใจวิ่งเข้ามาทักทาย ผมถึงได้เปลี่ยนความตั้งใจที่จะว่ายน้ำอีกรอบมาเป็นเดินขึ้นไปนอนเหยียดกายบนเตียงนอนริมสระว่ายน้ำแทน

“มีอะไรก็พูดมากูขี้เกียจเดาท่าทางของมึงไปเอง” แก้วที่วางไว้ริมสระเมื่อกี้ถูกชายในชุดสูทสีดำอีกคนหยิบมาเติมไวน์แล้วยื่นให้ผม แต่ถึงกระนั้นไอ้เรดก็ยังไม่ปริปากพูดอะไรจนผมต้องเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาก่อน

“นี่คือข้อมูลคร่าว ๆ ที่คุณทะเลต้องการครับ ส่วนรายละเอียดอีกไม่เกินสามวันจะถึงมือครับ” โทรศัพท์ของบอดี้การ์ดคนสนิทถูกยื่นมาให้ เมื่อสายตาตัวเองได้เห็นภาพบนหน้าจอโทรศัพท์สาบานได้ว่าหัวใจของผมไม่ได้เจ็บปวดเพราะรู้สึกสูญเสียหรือเสียใจแต่อย่างใด ความรู้สึกเดียวที่ผมมีตอนนี้ก็คือความโกรธเกลียดขยะแขยงในสิ่งที่ตาเห็น

ปลายนิ้วเลื่อนดูแต่ละภาพของใยบัวเด็กสาวที่เป็นหนึ่งในผู้หญิงของผม ทุกรูปเต็มไปด้วยรอยยิ้มและสายตาเปี่ยมไปด้วยความสุขของเธอที่จับจ้องมองเด็กหนุ่มคนหนึ่งอย่างลุ่มหลง สองนิ้วตัวเองถึงได้แตะหน้าจอโทรศัพท์ขยายดูภาพชายหนุ่มคนนั้น ความรู้สึกชิงชังเคียดแค้นคล้ายดังว่าตัวเองถูกทรยศหักหลังเพราะเด็กหนุ่มหน้าตาโง่ ๆ คนหนึ่งโหมกระหน่ำเข้ามาอย่างจัง แม่งหักหน้ากูชัด ๆ!

“ข้อมูลเบื้องต้นผู้ชายคนนี้ชื่อโอเรียนอยู่คณะวิศวะปีสองมหาลัยเดียวกันกับคุณใยบัวครับ” เคร้ง! และแล้วโทรศัพท์ของไอ้เรดก็ถูกปาลงกับพื้นอย่างแรงตามอารมณ์เกรี้ยวกราดของผมจนได้  

“ไปขุดเรื่องมันมาให้หมดกูไม่ชอบให้ใครมาลักกินขโมยกินของกู แล้วจะยังได้เชิดหน้าชูตาสูดลมหายใจอย่างสบายอกสบายใจบนโลกใบเดียวกับกู”

“ครับคุณทะเล” ไอ้เรดก้มหน้ารับคำก่อนจะถอยไปจัดการในสิ่งที่ผมสั่งให้มันจัดการเมื่อหนึ่งอาทิตย์ที่แล้ว ไวน์ราคาแพงถูกยกกระดกหมดแก้วทั้งที่สายตายังเหม่อมองไปบนท้องฟ้า มองด้วยใจคำนึงถึงคำถามที่ว่าโลกนี้ไม่มีความซื่อสัตย์สำหรับใครจริง ๆ ใช่ไหม หรือสิ่งที่ผมต้องการไขว่คว้ามันมีอยู่จริงเพียงแต่ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ผมจะได้ครอบครอง

 

***บางสิ่งบางอย่างก็เกิดมาเพียงแค่ให้เราได้ชื่นชมแต่ไม่ใช่ครอบครอง 

สวัสดีค่ะหลังจากที่ห่างหายกันไปนานเราก็มาเจอกันอีกครั้งแล้วนะคะ ระหว่างนี้ทั้งฟางทั้งเพื่อน ๆ คงมีเรื่องราวมากมายผ่านเข้ามา อาจจะมีทั้งเรื่องแสนดีและเรื่องย่ำแย่แต่ไม่ว่าจะต้องพบกับอะไรฟางก็ขอส่งแรงใจไปให้ทุกท่านเช่นเคยนะคะ  

สำหรับเรื่องทะเลพ่ายเหมันต์ฟางตั้งใจไม่ให้มีม่าแต่อาจมีบางตอนที่หน่วงและหน่วงมาก ส่วนม่าถ้าจะมีคงเป็นม่าครอบครัว เพราะห่างหายไปนานอาจมีอะไรไม่ลื่นไหลหรือขาดตกบกพร่องไปอีกทั้งเรื่องนี้คาบเกี่ยวกับทั้งสองเรื่องคือ หรือจะเป็นแค่เพื่อนรัก ชิน/โอ กับ จากมหาสมุทรสิ้นสุดที่ขอบฟ้า น้ำ/ฟ้า ทำให้เป็นเรื่องยากกว่าเดิมที่ต้องไล่ไทม์ไลน์ของแต่ละช่วงให้อยู่ในเวลาเดียวกันไม่งั้นมันจะไม่เนียนซึ่งฟางให้ความสำคัญกับรอยต่อของแต่ละเรื่องมาก ๆ เพราะงั้นหากช่วงไหนที่เพื่อน ๆ อ่านแล้วเอะใจว่าไม่ใช่รบกวนสะกิดบอกฟางทีนะคะบางทีฟางก็หลุดตาบ้างงี้แต่ถ้ามีฟางจะรีบแก้เพื่อความลื่นไหลของคนอ่านทันทีค่ะ  

เรื่องนี้ฟางสปอยล์ก่อนว่าช่วงแรกถ้าอ่านอาจไม่ชอบทะเลอาจรำคาญและหงุดหงิดซึ่งฟางตั้งใจให้ทะเลเป็นแบบนี้ แต่พอพ้นช่วงแรกถึง20+โดยประมาณคิดว่าหลาย ๆ ท่านจะเห็นในการค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงและชอบตัวละครตัวนี้เหมือนฟาง หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นเน้อจ้าว ที่สำคัญปลายเรื่องถ้ามีการแหย่ขาเข้าตารางก็จับมือกันไว้นะอย่าปล่อยมือฟางล่ะอันนี้เรื่องจริง  

ส่วนความถี่ของการลงนิยาย ฟางขออนุญาตลงตามจำนวนคอมเมนต์นะคะ ถ้ามีกำลังสัก30+ในตอนนั้น ๆ ฟางจะลงอาทิตย์ละ3ตอน แต่ช่วงต้นกับปลายเดือนอาจลงได้แค่อาทิตย์ละ2ตอนเพราะฟางทำงานด้วยมันหนักหน่วงจริง ๆ เลยต้องเอางานหลักตัวเองเป็นหลักก่อนก็เลี้ยงปากเลี้ยงท้องนี่แหละพี่น้องเอ๊ย แต่โดยรวมแล้วจะลงให้ได้10ตอนต่อ1เดือนแน่นอนค่ะ 

ขอบคุณทุกการรอคอยทุกกำลังใจดี ๆ ทุกการติดตามการพูดคุย ขอบคุณที่ยังอยู่ด้วยกันนะคะ ถ้าครบ30กำลังใจฟางจะเอาตอนพี่โอ้ตอนที่2มาลงวันจันทร์นี้เน้อจ้าว เพื่อน ๆ สามารถพูดคุยทักทายกับฟางได้ที่เพจ ฟาง นิยายวาย36 นะคะ ตอบช้าบ้างเร็วบ้างแต่ตอบและไม่ห่างหายกันแน่นอนค่ะ  

แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น