email-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เริ่มใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.พ. 2564 21:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เริ่มใหม่
แบบอักษร

 

 

ณ...สนามบิน

 

 

"ธัน"

 

 

"วันนี้ผมเดินทางไปเรียนต่อแล้วเมื่อวานผมเจอออมได้จับออมผมคิดถึงเธอมากผมทรมานไม่ต่างจากเธอถ้าผมเรียนจบกลับมาผมจะมาทวงเธอคืนไม่ว่าด้วยวิธีไหนก็ตามผมใช้เวลาเดินทางหลายชั่วโมงกว่าจะถึงอังกฤษตอนนี้รอเช็คอินเครื่องอยู่แม่มาส่งผมส่วนพ่อไม่มาตั้งแต่วันที่บอกให้ผมเลิกกับออมผมกับพ่อไม่คุยกันอีกเลย"

 

แม่:ธันลูกไปอยู่โน้นโทรมาหาแม่บ่อยๆน่ะแม่คิดถึง

 

ธัน:คับแม่...แม่ดูแลตัวเองน่ะคับ

 

แม่:ตั้งใจเรียนและรีบมาบริหารงานบริษัทน่ะลูกพ่อกับแม่แก่แล้ว

 

ธัน:คับ....ลาคับแม่

 

แม่:โชคดีลูก

"ผมเดินไปเช็คอินและขึ้นเครื่องถึงเวลาเครื่องก็บินสู่ท้องฟ้าผมเลยนอนคิดถึงแต่เรื่องออมผ่านไป12ชั่วโมงก็ถึงประเทศอังกฤษผมนั่งรถที่แม่ให้มารับไปอยู่โรงแรมและลูกเพื่อนพ่อที่ชื่อฝันรออยู่ที่โรงแรมแล้วอยู่ห้องข้างๆผมพอคนขับรถมาถึงก็ช่วยผมยกกระเป๋าและขับรถไปใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงก็มาถึงโรงแรมผมเดินขึ้นห้องและพอเข้าห้องอาบน้ำแต่งตัวสักพักก็มีคนมาเคาะประตูผมเลยรีบใส่เสื้อผ้า"

 

 

 

แอ้ด....

 

 

 

"สวัสดีค่ะธันใช่ไหมเราฝันน่ะ"

 

ธัน:อ้อ...เข้ามาก่อนสิ

 

ฝัน:เป็นไงบ้างเดินทางเมื่อยไหมล่ะพรุ่งนี้ไปทำเรื่องเข้าเรียนน่ะเราพาไป

 

ธัน:โอเค...มาปลุกน่ะยังไม่ชินเวลาที่นี้น่ะ

 

ฝัน:ได้สินี่เบอร์ใหม่เราหามาให้นี่ไลน์เราโทได้ตลอด

 

ธัน:เราเป็นเพื่อนกันเฉยๆได้ไหม

 

ฝัน:ได้สิเราก็มีแฟนอยู่แล้วธันล่ะมีรึยัง

 

ธัน:มีแล้วแต่ต้องเลิกกันเพราะเรามาเรียนที่นี้อะพ่อบังคับอยากให้คบกับฝันไง

 

ฝัน:เราไม่เข้าใจผู้ใหญ่เลยอะไรก็เพราะธุรกิจ

 

ธัน:อื้มอายุเท่ากันใช่ไหมเรา22ฝันล่ะ

 

ฝัน:เหมือนกันแต่เรามาอยู่นี้ตั้งแต่มหาลัยปีหนึ่งเลยแฟนเราเป็นคนดูไบมาเรียนที่เดียวกันน่ะเย็นนี้ไปดินเนอร์กันน้ะแฟนเราก็ไป

 

ธัน:เค...โทรมาล่ะกันของีบแปปน่ะ

 

ฝัน:ตามสบายเลยไปล่ะ

 

"ตึกๆ....แอ้ดปัง"

 

"ฝันเดินออกไปจากห้องธันก็นอนหลับเพราะนั่งเครื่องนานพอตกเย็นก็ใส่เสื้อกันหนาวออกไปรอฝันด้านล่างที่ลอบบี้สิบนาทีฝันก็เดินลงมากับแฟนฝันชื่อฮานและเราก็เดินไปริมถนนเพื่อไปยังร้านอาหารไทยฝันจองโต้ะไว้แล้วฝันเป็นผู้หญิงสวยแบบคมๆสูงหุ่นดีแต่ไม่แต่งหน้าจัดมากส่วนฮานแฟนฝันก็คมเข้มตามแบบฉบับชาวดูไบพอถึงร้านเราก็เข้าไปนั่งทานอาหารฮานแฟนฝันชอบอาหารไทยมาก"

 

ฝัน:นิธันกินอะไรสั่งเลยน่ะวันนี้เลี้ยงต้อนรับ

 

ฮาน:ยินดีที่ได้รู้จักน่ะคับ

(แฟนฝันพูดภาษาไทยได้)

 

ธัน:โอเค

 

"ทั้งสามคนทานอาหารกันอย่างอร่อยและคุยกันจนสนุกแต่ธันก็ยังแอบเศร้าในใจอยู่ดี"

 

(วันถัดมา)

 

ฝัน:นี่ธันนายสนใจสาวๆฝรั่งไหมมีแต่คนมองนาย

 

ธัน:ไม่อ่ะ

 

ฝัน:สงสัยจะลืมคนนั้นไม่ได้แฮะ

 

ธัน:ฝันหยุดน่าไปยื่นเอกสารเถอะ

 

ฝัน:ได้เลยจ้าเพื่อน

 

 

 

"ฝันพาธันไปทำเอกสารการเข้าเรียนและเริ่มเรียนเลยพอเข้าห้องเรียนก็ได้เรียนห้องเดียวกับฝันมีแต่สาวๆมองธันแต่ธันก็ไม่สนใจใครสักคนจนผ่านไปหนึ่งเดือนที่มาเรียนก็มีผู้หญิงไทยคนนึงมาขออยู่กลุ่มเดียวกับฝันและธันเธอชื่อพัดพัดแอบมองธันตั้งแต่เข้ามาแรกๆแล้วและอยากสานสัมพันธ์กับธันเลยมาตีสนิทด้วยเพราะรู้ว่าธันรวยมาก"

 

 

 

พัด:ธันฝันเย็นนี้ขอไปปาร์ตี้ที่ห้องพวกเธอได้ไหม

 

ฝัน:ได้สิไปห้องเราน่ะ..ธันคงไม่ชอบให้ใครเข้าห้องน้ะ

 

ธัน:แล้วแต่ฝัน

 

พัด:งั้นตามนี้น่ะ...ไปซื้อของกันจะทำอาหารไทยให้ทานน่ะเพื่อนๆ

 

ฝัน:โอเคเลย

 

"ทั้งสามไปซุปเปอร์มาร์เก็ตเพื่อซื้อวัตถุดิบและธันก็อาสาเข็นรถเข็นให้ฝันกับพัดก็เดินเลือกซื้อของฮานแฟนฝันรอที่ห้องแล้วพอซื้อเสร็จก็นั่งเเท๊กซี่กลับกันและพอถึงห้องฝันพัดก็ลงมือทำอาหารโดยฝันเป็นคนช่วยส่วนฮานกันธันก็นั่งเล่นเกมส์รอกัน"

 

 

 

 

"ในครัว"

 

 

 

ฝัน:พัดถามตรงๆแกชอบธันเหรอเราดูออกน่ะ

 

พัด:ใช่เรา...ชอบแต่ธันเฉยชามากอ้ะบางทีก็ถอดใจน่ะ

 

ฝัน:ธันลืมรักเก่าไม่ได้น่ะพัดต้องพยายามหน่อยน่ะ

 

พัด:เหรอ...เราจะพยายามล้ะกันจะเอาชนะใจธันให้ได้เลย

 

ฝัน:อืม....จะทำอะไรบ้างล่ะ

 

พัด:ต้มยำกุ้งยำหมูยอตำไทยข้าวผัดกุ้งน่ะพอไหม

 

ฝัน:โห่เก่งจังเราทำอาหารไม่เก่งเลย

 

พัด:ไปรอข้างนอกก็ได้เราทำแปปเดียวก็เสร็จนะ

 

ฝัน:เคๆ

 

 

 

"พัดทำอาหารจนเสร็จฝันก็ช่วยยกออกมาและก็กินเบียร์กันด้วยพอธันเห็นข้าวผัดกุ้งก็เลยนึกถึงออมของชอบออมเลย"

 

 

 

ฝัน:เป็นอะไรธันไม่ชอบข้าวพัดกุ้งเหรอ

 

ธัน:เปล่าหรอก...

 

พัด:ตักให้น่ะเอาจานมาสิ

 

ธัน:นิดเดียวพอน่ะไม่ชอบกินเยอะตอนเย็นน่ะ

 

พัด:ได้เลย

 

ฮาน:ฝันอย่ากินเยอะเบียรเดี๋ยวเมาน่ะ

 

ฝัน:ก็อยากนิ

 

 

 

"ทั้งสี่คนกินอาหารจนกันอย่างอร่อยและกินเบียร์กันไปเยอะจนฝันเมาพัดก็เมา"

 

 

 

ฮาน:ธันยูไปส่งพัดได้ไหม

 

ธัน:ไปส่งไหนล่ะพัดหลับไปแล้ว

 

ฮาน:ไปห้องยูได้ไหม..ไอจะสวีทกัน

 

ธัน:ได้สิ...ตามสบาย

 

ฮาน:ขอบใจเพื่อน

 

 

 

"ธันพยุงพัดไปห้องและให้พัดนอนที่โซฟาและธันก็เข้าห้องนอนและล้อคห้องโดยไม่สนใจพัดเลยพอธันเข้าห้องพัดก็ตื่นมอและคิดในใจทำไมธันไม่สนกันกันเลยและนอนหลับต่อ"

 

 

 

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

กดเม้นได้น่ะไม่เม้นก็อัพช้าหน่อยน่ะกำลังใจในการแต่งน่ะ

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น