email-icon facebook-icon

สวัสดีค่าาาาาาาาาาาา ยินดีต้อนรับเข้าสู่หน้าเพจของแพรสีนิลนักเขียนมือใหม่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนค่ะ ❤️

กักตัว ไม่กักใจ - ตอนที่ 3 หัวขโมยจำเป็น

ชื่อตอน : กักตัว ไม่กักใจ - ตอนที่ 3 หัวขโมยจำเป็น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.พ. 2564 21:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กักตัว ไม่กักใจ - ตอนที่ 3 หัวขโมยจำเป็น
แบบอักษร

ตอนที่ 3 หัวขโมยจำเป็น 

ปาลิดาคิดปลอบใจตัวเอง หันซ้ายแลขวาก่อนค่อย ๆ ยกเท้าขึ้นเหยียบตรงช่องว่างระหว่างซี่รั้วเหล็กแล้วค่อย ๆ ก้าวขึ้นไปยังยอดบนของประตูรั้วอย่างระมัดระวัง 

ยังดีที่มันเป็นสไตล์โมเดิร์นเรียบหรูไม่ใช่แบบเหล็กดัดที่มียอดแหลมแบบรั้วตรงส่วนอื่น จึงใช้เวลาไม่ถึงสามนาทีเธอก็ปีนป่ายขึ้นมานั่งอยู่บนคานบนสุดของประตูรั้วได้อย่างง่ายดาย 

“โหววว ถึงว่าทำไมบางบ้านถึงโดนขโมยขึ้น มันปีนง่ายแบบนี้นี่เอง” 

ปาลิดาส่ายหน้าไปมา นึกถึงปีก่อนที่มีขโมยแฝงตัวเข้าไปปีนบ้านหลังอื่น ๆ แล้วกวาดเอาทรัพย์ไปร่วมสิบรายการ จนทำให้ทางนิติมีการเปลี่ยนทีม รปภ. ใหม่ยกชุดและยกระดับมาตรการความปลอดภัยขึ้น แต่มันจะดีขึ้นยังไงถ้ารั้วแต่ละบ้านยังไม่เปลี่ยนแปลง 

มือเรียวปาดเหงื่อที่ผุดซึมตามกรอบหน้าอย่างลวก ๆ ก่อนเอียงตัวเพื่อหาองศาการถอยหลังลงให้เหมาะสม ทว่าในจังหวะที่กำลังจะหย่อนเท้าลงเหยียบบนจุดที่เล็งไว้ เสียงของใครบางคนก็ตวาดขึ้นมาดังลั่น 

“ยัยหัวขโมย!!” 

ปาลิดาสะดุ้งโหยง อารามด้วยความตกใจจึงทำให้เท้าคลาดเคลื่อนไปจากตำแหน่งที่เล็งไว้เล็กน้อย ส่งผลให้ร่างบางไถลร่วงลงมาจากยอดบนของรั้วเหล็กในเวลาต่อมา 

ตุ๊บ!! 

“อึก” 

ด้วยความสูงราวเมตรครึ่งปาลิดาจึงยังไม่ทันจะได้กรีดร้อง ร่างก็กระแทกเข้ากับปูนซีเมนซ์แข็ง ๆ เสียแล้ว ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวเหยเกเมื่อความเจ็บแล่นพล่านไปทั่วสะโพกซีกซ้าย 

“กล้าดียังไงมาปีนบ้านคนอื่นกลางวันแสก ๆ ฮะ” 

น้ำเสียงห้วนจัดดังขึ้นเหนือหัวก่อนจะตามด้วยด้ามจับของไม้กวาดวางพาดลงบนบ่าของปาลิดาจากทางด้านหลังอย่างหยาบคาย 

“ขโมยบ้านคุณสิ! ฉันจะเอาพัสดุ! โอ๊ยยย” 

ปาลิดาปัดด้ามไม้กวาดออกห่างแล้วตะโกนเถียง ก่อนจะเปล่งเสียงร้องโอดโอยออกมาอย่างน่าสงสารเมื่อความเจ็บตรงเข้าโจมตีอีกครั้งจนหยาดน้ำตารื้นขึ้นมาคลอเต็มสองเบ้าตา 

โอ๊ยยย ก้นฉัน! ป่านนี้ไม่ร้าวไปถึงกระดูกสันหลังแล้วเหรอ ค่ายาจะคุ้มค่าเครื่องสำอางไหมเนี้ย ฮืออออ 

ปาลิดาโอดครวญในใจ อยากจะหันไปอธิบายกับเจ้าของบ้านที่เสียงไม่คุ้น แต่ทำได้เพียงนั่งก้มหน้าอยู่ในท่าเดิมที่ร่วงลงมา ด้วยเกรงว่าความเจ็บจะหวนกลับมาทักทายอีกครั้งหากเธอขยับตัว 

เสียงฝีเท้าถี่ ๆ ดังขึ้นทำให้ปาลิดารู้ว่ากำลังมีบางสิ่งวิ่งตรงเข้ามาหา และไม่กี่อึดใจก้อนขนสีขาวก็โถมตัวเข้าใส่เต็มแรง 

“อ๊ายยย แง่งขิงงง อย่าเพิ่งแกล้งพี่!” 

ปาลิดาหวีดลั่นพลางเบี่ยงหน้าหลบลิ้นร้อน ๆ ที่ตวัดเลียตามใบหน้าและเส้นผมเป็นพัลวัน เสียงหัวเราะขบขันดังขึ้นด้านหลังก่อนที่ก้อนขนสีขาว ๆ จะถูกดึงออกห่าง 

“พัสดุอะไรของคุณ” 

“กล่องขาว ๆ เขียว ๆ นั่นไง” 

“แล้วผมจะรู้ได้ยังไงว่านั่นของคุณจริง ๆ” 

“ถ้ามันจ่าหน้าซองว่าบ้าน 15 ของปาลิดา ก็นั่นแหละของฉัน อู้ยยย” 

ปาลิดาพยายามเอี้ยวตัวเมื่อหันไปมองว่าเจ้าของเสียงห้วน ๆ นั้นมีหน้าตาเป็นอย่างไร ทำไมเธอถึงไม่คุ้นหูเอาเสียเลยทั้งที่อยู่บ้านติดกัน ทว่าความเจ็บแปลบที่ช่วงสะโพกทำให้เธอหันไปได้เพียงเล็กน้อย จึงไม่สามารถมองเห็นตำแหน่งที่เขายืนอยู่ 

เสียงรองเท้าเสียดสีกับพื้นด้านหลังบ่งบอกให้รู้ว่าอีกฝ่ายเดินห่างออกไป แต่ไม่ถึงสิบวินาทีก็เคลื่อนกลับมาหยุดที่ด้านหลังของเธอเหมือนเดิม 

“คุณอยู่บ้านข้าง ๆ เหรอ” 

“ก็เออสิคะ ถามคูเป้ก็ได้ว่ารู้จักฉันไหม” 

“หึ! ผมคุยภาษาเดียวกันกับคุณไม่รู้เรื่องหรอกนะ” 

“ค่ะ!” 

ปาลิดากระแทกเสียงตอบ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความขุ่นเคืองที่ถูกหลอกด่าว่าเป็นพันธุ์เดียวกันกับเจ้าก้อนขน แต่เพราะความผิดที่แอบปีนเข้าบ้านคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตจึงทำได้ต้องยอมสงบปากสงบคำแม้ไม่พอใจ 

“ได้ของแล้วก็รีบ ๆ ไปสิ” 

เสียงทุ้มเอ่ยไล่พลางวางกล่องพัสดุเจ้าปัญหาลงบนพื้นใกล้ ๆ 

มือเรียวลูบคลำสะโพกตัวเองป้อย ๆ เมื่อรู้สึกว่าความเจ็บทุเลาลงบ้างแล้ว เธอจึงกัดฟันหยัดตัวหมายจะลุกขึ้น แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหวแล้วหย่อนตัวลงนั่งตามเดิม 

ริมฝีปากเม้มแน่น รับรู้ได้ถึงสายตาที่จ้องมองมาจนแผ่นหลังของเธอแทบทะลุแต่เพราะความปากหนัก ปาลิดาจึงเลี่ยงที่จะร้องขอให้อีกฝ่ายช่วยพยุงแล้วเปลี่ยนเป็นแจงเหตุผลที่เธอยังไม่ยอมลุกจากพื้นแทน 

“ขอฉันนั่งตรงนี้อีกแป็บ รบกวนคุณช่วยปลดล็อกประตูรั้วไว้ให้หน่อย ฉันดีขึ้นแล้วฉันจะไปเอง เดี๋ยวจะล็อกให้เหมือนเดิมค่ะ” 

“งั้นเอารถเข็นด้วยไหม หรือจะให้ปูพรมดี” 

“นี่!” 

 

 

********* 

หรือว่าจะเป็นด้ามไม้กวาดสื่อรักนะ 55555 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว