email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

35 : LOSE - สมบัติของกันและกัน [ End ]

ชื่อตอน : 35 : LOSE - สมบัติของกันและกัน [ End ]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มี.ค. 2564 01:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
35 : LOSE - สมบัติของกันและกัน [ End ]
แบบอักษร

 

 

35 : LOSE - เฉือนรัก

| สมบัติของกันและกัน [ End ]

 

 

 

 

 

ทุกชีวิตมีการเดินทางในแบบของตน ผมเองก็มีการเดินทางในแบบของผมเหมือนกัน และ..ดูเหมือนว่าการเดินทางของผมใกล้ถึงจุดหมายเต็มทนแล้ว

ผมไม่ได้บอกนะว่าผมกำลังจะตายอย่าพึ่งเข้าใจผิด

ผมแค่จะบอกว่า...

การเดินทางแสนเปลี่ยวเหงาของผมกำลังจะจบลงแล้วในอีกชั่วอึดใจนี้แล้ว

"ข้าพเจ้านายภัทรวิน อัศวโยธินขอรับนายนฤบดินทร์ หิรัญกิต เป็นคู่ชีวิตและขอสัญญาว่าจะซืี่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุข ยามทุกข์ ทั้งในยามป่วยและยามไม่สบายเพื่อรักและยกย่องให้เกียรติคุณ..."

ดวงตากล้าแกร่งทอประกายมั่นคงแรงกล้ายามที่เขาสบตาผม ดั่งกำลังย้ำเตือนคำสัตย์นั้นว่ามันคือความเป็นจริงที่กลั่นออกมาจากใจของผู้ชายคนหนึ่งที่พร้อมจะรักและดูแลกันไปตลอดชีวิต

"...จนกว่าชีวิตจะหาไม่"

หัวใจผมเต้นแรงตุบๆๆ เหมือนคนอาการโรคหัวใจกำเริบฉับพลัน แต่ก็ต้องฝืนบังคับตัวเองไม่ให้สั่นไหวจนเกินหน้าเกินตา ผมบีบมือตัวเองแน่นจนมันขาวซีดพร้อมคลี่ยิ้มอ่อนโยนกลับไปให้คนตรงหน้า บอกให้เขารู้ว่าผมเองดีใจแค่ไหนที่มีวันนี้

"ชั่วชีวิตนี้...กูก็ขอรักแค่มึงคนเดียวตลอดไปเหมือนกันซี"

เงาทมึนเริ่มบดบังร่างกายผมจนมืดมิดยามที่ร่างแกร่งโน้มตัวลงมามอบจุมพิตรสหวานละมุน สองแขนหนาโอบประคองเอวผมไว้แนบกายอย่างหวงแหนมอบตราสัญญาแทนใจให้ผมแบบไม่เกรงใจใคร

..ไม่ไหวเลย ความรู้สึกพวกนี้มันช่างดีจนผมจะควบคุมตัวเองไม่ไหวแล้ว หากผมเสียอาการไปมันจะเป็นอะไรไหมนะ ทุกคนว่าผมควรทำอย่างไรดี

"จุ๊บ.. มึงจะเป็นสมบัติของกู เป็นความรักของกู เป็นชีวิตของกูแค่คนเดียวจากนี้และตลอดไปนอฟ.."

 

 

 

พิธีแต่งงานของเราจบลงท่ามกลางความยินดีจากทุกคน ที่ผ่านมาผมไม่เคยกล้าที่จะฝันว่าวันนึงจะได้แต่งงานกับคนที่ตัวเองหลงรักมาเนิ่นนานแบบนี้ ทั้งที่เราเริ่มต้นด้วยความแค้น แต่ใครจะคาดคิดว่ามันจะจบด้วยความรัก...

"จุ๊บ.. เมียมึงคิดอะไรอยู่"

สัมผัสแผ่วเบาตรงขมับขวารั้งผมที่กำลังเหม่อมองเส้นขอบฟ้าตัดกับน้ำทะเลใสๆให้หันกลับไปมองใบหน้าหล่อคมของร่างแกร่งข้างๆ

"เปล่าแค่คิดไม่ถึงว่ากูจะมีวันนี้"

"เรา..ไม่ใช่แค่มึงคนเดียวสักหน่อย กูเองก็ไม่คิดว่ามีใครมาอยู่ข้างกายไปตลอดชีวิตเหมือนกัน"

วาซีมันพูดพร้อมเอนตัวลงนอนราบไปกับเบาะรองนอนอาบแดดที่แม่งเสือกเอามาปูไว้ในศาลามีหลังคาสีน้ำตาลมุงกันแดดอย่างดีที่ยื่นลงไปในทะเลบนเกาะส่วนตัวของมัน

"มึงดูถูกตัวเองเกินไปรึเปล่า กูเห็นคนอยากเป็นเมียมึงเยอะแยะ ไม่เห็นมึงจะเลือกเลย"

ผมแอบไล่สายตามองลอนกร้ามเนื้อซิกแพคของวาซีมันอย่างหลงใหล จนไปถึงกลางกายที่กำลังผงาดขึ้นมาอีกครั้ง คล้ายระบบออโต้อัจฉริยะอ่านความคิดแทนคำสั่งเสียง แม่งปฏิกิริยาของมันทำผมใจกระตุกวาบร้อนไปถึงช่องทางวูบโหวงด้านหลังขมิบตอดอากาศรัวๆ

นี่ผมร่านขนาดนี้เลยหรอวะ ทำไมจิตใจผมมันลามกได้ขนาดนี้ ไม่จริง!

"ไง..เห็นของผัวลุกแล้วลุกตามเลยหรอ ช่างเป็นภรรยาที่ซื่อสัตย์ต่อผัวจริงๆนะคุณนฤบดินทร์ หึหึหึ.."

"ค_ยเถอะ! ใครจะอยากได้ของมึงกัน!"

"แล้วเมื่อกี้หมาที่ไหนมันครวญครางลั่นศาลาวะ เอากันแตกในมาน้ำนึงแล้วยังจะมาทำปากดีกลบเกลือนอีก"

วาซีมันขยับตัวท้าวแขนกับหัวนอนตะแคงมามองผม คิ้วคมดกเลิกขึ้นอย่างกวนตีนยามจับจ้องมามองผม

"นี่ถามจริงๆเถอะ น้ำเชื้อลูกๆกูในตูดมึงมันไม่กระฉอกบ้างหรอวะ หื้ม.."

สัส! นี่พึ่งแต่งงานกันมาวันเดียวมึงถึงกับอัพสกิลความจัญไรได้ขนาดนี้เลยหรอ! ไอ้วาซีมนุษย์น้ำแข็งเดินได้ปากหนักมันหายหัวไปไหนวะ! เหลือไว้แต่ตัวเหี้ยไรเนี้ย! กวนตีนฉิบหาย!

"หึ..ตอบไม่ถูกถึงกับต้องกำไข่ตัวเองระบายอารมณ์เลยทีเดียว มาๆ ถ้าอยากมากก็แค่แทงรูมึงลงมาตรงนี้ ที่ลูกชายคนเล็กของกูนี่มา"

"เชี้ย!มึงแม่ง!"

ท่อนแขนใหญ่โอบประคองหลังผม ฝ่ามือหยาบกร้านลูบไล้ไปบนแนวสันกระดูกช้าๆ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ายามที่ผิวเนื้อแตะสัมผัสกันตรงๆโดยไม่มีอะไรมากั้น มันช่างปลุกปั่นอารมณ์ความรู้สึกวาบหวามในตัวได้เป็นอย่างดี

"พร้อมจะทำให้เกาะนี้เป็นชื่อมึงรึยังหื้ม..เบบี๋"

เสียงทุ้มเย็นเอ่ยกระเซ้าพร้อมฝ่ามือที่เคลื่อนมาเค้นคลึงสะโพกมนบีบขยำหนักๆจนผมแทบอยู่ไม่สุข จริงสิ.. มันบอกว่าถ้าตลอดฮันนิมูนนี้ผมทำให้ผมอิ่มเอมได้มันจะเซ็นต์ยกเกาะนี้ให้ผม ได้ยินตอนแรกก็ยังไม่ได้คิดอะไรมากช่วงนั้นมันเหมือนผมติดโปรโมชั่นหลงความสุภาพบุรุษจอมปลอมของมันอยู่จนลืมไปเลยว่าความจริงแม่งเหี้ย

เอาจริงก็อยากได้เหมือนกันนะเกาะสวยๆแบบนี้ น่าจะหลายร้อยล้านอยู่ แต่ก่อนนะทำให้มันหนำใจผมขอด่ามันหน่อยเถอะ

"ค_ยเถอะ ให้กูฟรีๆก็ไม่ได้ยังจะขูดรีดเอาข้อแลกเปลี่ยนจากกูอีก ปากเรียกกูว่าเมียแต่มึงแม่ง..ทำตัวอย่างกับโจรโฉดใจทราม!"

อ่าได้ด่ามึงบ้างกูก็พอใจเล็กๆน้อยๆให้ได้เอาคืนถือว่าคุ้มอยู่ ผมขยับร่างลุกขึ้นหันหน้าเข้าหามันพอๆกับที่มันเอนตัวนอนหงายท่าเดิม ก่อนขยับขายกคล่อมทับร่างแกร่งหย่อนก้นเปลือยเปล่าถูไถท่อนเอ็นลงกับร่องก้นเบาๆ

"หึหึ..บ่นนะแต่การกระทำมึงโคตรร่านเอ็นเลยว่ะเมีย"

แล้วกูเลือกอะไรได้ไหมล่ะ!!!

ถึงไม่ตกลงมึงก็หาวิธีล่อลวงกูอยู่ดีนั่นแหละ ปีศาจจอมมักมากอย่างมึงอย่าริมาพูดเลยจะดีกว่า!

"อ้าส์...อื้ม..พูดมาก!หุบปากไปเถอะน่า! อา.."

"อื้มจะว่าไป ...วิวตรงนี้สวยดีนะ"

สวยสิ สวยจนจิตใจตะเลิดเปิดเปิงไปหมดแล้ว ไม่นึกเลยว่าฮันนิมูนครั้งแรกจะต้องมาเอาท์ดอร์ ทำกันกลางแจ้งทั้งกลางวันแสกๆแบบนี้ โชคดีนะที่นี่มีแค่เรา ไม่งั้นผมไม่มีหน้าไปเจอใครได้แน่นอน

"อะ อึก! ขยับหน่อย อะ อ๊าส์.."

สวบ!

หลังจากที่ผมปล้ำยัดท่อนลำอวบใหญ่ยาวเข้ามาในช่องอุ่นร้อนของตนสัมผัสทุกอนูขุมขนก็พร้อมใจพากันตื่นอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา โชคดีที่ก่อนหน้านี้วอร์มกันมาน้ำนึงแล้ว รอบนี้ทุกอย่างเลยดูง่ายดายไปซ่ะหมด น้ำรักที่ยังคั่งค้างอยู่ภายในช่วยเป็นตัวหล่อลื่นได้เป็นอย่างดีจนผมไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด

"อา.. อ้า...! อะ อื้ม.."

มันไม่ยอมขยับผมก็เลยต้องขย่มเองซ่ะเลย..บดเบียดสะโพกอวบลงตอกตะปูยักษ์ ร่อนเอวขยับควานหามุมเสียวกระสันบ้าง ทำตามใจตัวเองเหมือนเด็กนิสัยไม่ดี ออกปากครางลั่นไม่เกรงใจฟ้าดิน

"อ้า..ซี๊ดได้แค่นี้หรือคุณนฤบดินทร์ อ้า.. แบบนี้โคตรอ่อนเลยนะ"

"อึก! อื้ออ.. อ่อนอะไรของมึงวะ อะ อ้า..! กูยังไม่ได้เปิดอัลติหรอกสัส!"

"หื้ม..ผมชักอยากเห็นคุณเปิดโหมดก๊อดแล้วเบบี๋..อ้าส์..ขอเน้นๆนะตอดให้ค_ยกูขาดเลยได้ยิ่งดี"

เดี๋ยวมึงรู้เลยไอ้สัสผัว!

พั่บๆๆๆๆๆ!!!!!

"อะ อ้า!!.. ฮา..ฮรึก!! ฮรื้ออ!!! อะ โอ้ว!! อื้ม..ซี!! อ้าส์...!! มึงเห็นไหม.."

ผมเร่งจังหวะขย่มจนสุดสปีดความสามารถของตัวเอง เพิ่มออปชั่นเสริมด้วยการร่อนเอวเขย่าท่อนลำในกายไปด้วย งัดทุกกลเม็ดพิชิตใจสามีที่เคยอ่านผ่านๆตามกระทู้หื่นๆมาใช้ เอาให้สุดร่านให้เต็มโควต้าไปเลย

"ซี๊ด..!! อื้ม..เชี้ยเสียวค_ยสัสๆ ขย่มอีกขยี้ให้มันหักคารูมึงไปเลย อ้า!.."

ได้เลยกูจัดให้!

พั่บบบบๆๆๆๆ!!!!

ยิ่งมันเร็วมันแรงขึ้นเสียงครางก็ยิ่งดังตามแทบกลบเสียงคลื่นเสียงลมไปจนหมด สักพักแรงเริ่มลดขามันล้าขยับต่อไม่ไหวซีมันก็ไม่ได้ใจจืดใจดำทรมานผมต่อ กายแกร่งจับล็อคสะโพกผมแน่นก่อนกระเด้าเอาสวนตอเร็วแรงไม่ต่างจากผมในตอนแรก

"อ้า!!.. อ้า!!! สะ เสียว เสียวรู โอ้ว..! ผัวอ๊า!! ใส่เข้ามาอีกขยี้รูกูอีก อะ โอ๊ย!! ไม่ไหวแล้ว อ๊าส์!!!!!!"

เสียงกรีดร้องยาวตลอดการปลดปล่อยจนหยาดหยดสุดท้าย ผมกระตุกเกร็งไปทั้งตัว เหนื่อยหอบลิ้นห้อยก้มมองน้ำรักขาวข้นที่เปลอะเปื้อนไปทั่วเรือนร่างแกร่งของมัน

"มึงเสร็จแต่กูยังไม่เสร็จ อย่าพึ่งมาหลับตอนนี้นะเมีย"

ปลดปล่อยเสร็จก็แทบอยากจะวูบหลับ แต่ติดตรงท่อนลำอวบในรูก้น มันยังไม่เสร็จสมตาม ผมเลยต้องทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป วาซีจับผมเปลี่ยนท่าให้ผมนอนตะแคงหันหน้าชนกันก่อนมือข้างหนึ่งจะเกี่ยวรั้งขาขวาผมขึ้นเปิดทำเลทองกว้างขวางทำกิจกามต่อ

ท่าแล้วท่าเล่า น้ำแล้วน้ำเล่า..จากตะวันตรงหัวจนใกล้ลับขอบฟ้า ทอแสงส้มเรืองรองฉาบผืนฟ้า มันก็ยังไม่ยอมหยุดแตกนอกแตกในแตกจนตัวมีแต่กลิ่นคาวกามฟุ้งกระจายความกำหนัดของเจ้าปีศาจร้ายก็ยังดำเนินต่อ

มาจนถึงตอนนี้

"อะ อ้า!!! อึก! อึก!"

"อ้า!!..."

สัมผัสอุ่นวาบคุ้นเคยพุ่งเข้ามาภายในตัวผมอีกครั้ง เติมเต็มช่องว่างราวถังเก็บน้ำจนมันเต็มในที่สุด มันแตกน้ำที่เท่าไหร่ผมไม่ได้นับ จะบอกว่าตอนนี้สมองผมแบลงค์ไปแล้วก็ได้แทบไม่รับรู้อะไรปล่อยให้กายหยาบมันเป็นไปตามสัญชาตญาณ

อีกอย่างหนึ่งที่คิดว่าชีวิตนี้ไม่น่าจะเผชิญได้ก็เกิดขึ้นอีกครั้ง...ผมเสร็จแห้้ง ร่างกายกระตุกปลดปล่อยแต่ไร้ซึ่งน้ำใดใดออกมา เหมือนวัวแก่ที่ถูกจับรีดนมแต่ไร้ซึ่งน้ำนม...

โคตรบัดซบเลยไอ้เวร.. แต่มันก็คุ้ม คุ้มที่ได้รับความรักจากวาซีซ้ำๆ แล้วก็คุ้ม.. ที่จะได้โฉนดพร้อมที่ดินเกาะแห่งนี้ ฮ่าๆๆๆ!

มึงทำกูสภาพยับเยินขนาดนี้ถ้าบอกไม่อิ่มกูก็ว่าสมรรถภาพทางเพศมึงบกพร่องแล้วล่ะ!

"จุ๊บ.. เก่งมากค่ะคนดีวันนี้กูโคตรมีความสุขเลย อิ่มแบบไม่เคยอิ่มขนาดนี้มาก่อน วันนี้เรา..ดูเข้ากันได้ดีนะมึงว่าไหม..นอฟ"

"............."

ผมพูดห่าไรวะกูฟังไม่รู้เรื่องแล้วตากูจะปิดแล้วมึงรู้ไหม!

"เฮ้..อย่าพึ่งหลับสิ ตื่นมาดูพระอาทิตย์ตกดินก่อน นอฟ..เมีย"

"อื้อ..."

พระอาทงพระอาทิตย์อะไรกูไม่ดูแล้ว.. ดูไม่ไหวแล้ว!...ได้โปรดเถอะซีปล่อยให้กูได้นอนเถอะนะไม่ไหวแล้ว เพลียสัส...

เหมือนร่างอ่อนล้าจะถูกอีกคนฉุดรั้งขึ้นไปนั่งพิงอกมันจับผมนั่งตักมันเหมือนเด็กเล็ก ประคองไว้พยายามบังคับให้ผมมองพระอาทิตย์สีส้มลาลับขอบฟ้า

ผมฝืนตามอง พระอาทิตย์หย่อนลงทะเลไปเลื่อยๆแสงก็เริ่มมอดดับไปเหมือนสติของผม...ในที่สุด

กูก็ได้นอนสักที

"ฟอด...กูรักมึงนะเมีย รักที่สุดเท่าที่ชีวิตผู้ชายคนนี้จะรักได้ มึงจะไม่มีวันเดียวดายอีกกูสัญญา.."

.

.

ติ๊ด!

"ฮัลโหล..ทำเรื่องโอนเกาะนี้ให้เป็นชื่อของคุณนอฟ อืม.. เปลี่ยนชื่อไปเลยก็ดี เปลี่ยนเป็นชื่อ.. เปลี่ยนเป็นชื่อกูแล้วกัน"

ร่างสูงเซตามองไปยังร่างโปร่งบางที่กำลังท่องเที่ยวในนิทราฝันอย่างมีความสุข พร้อมรอยยิ้มน้อยๆที่ผุดขึ้นมา เหมือนคนกำลังออกอาการเขิลกับสิ่งที่กำลังจะพูดออกไป

"เจ้าของมันจะได้รู้ว่ากูคือผมบัติของมัน อืมจัดการให้เรียบร้อย แล้วเจอกัน"

______________________________________

Redfox. : สุดท้ายและท้ายสุดกว่ามันจะดำเนินมาถึงปลายทางยาวนานเหมือนกันแฮะ🤣 เพราะเราเองแหละไม่ใช่ใครอื่น แต่ก็ดำเนินมาถึงตอนจบด้วยดี ขอขอบคุณทุกกำลังใจ ทุกคอมเม้นต์ ทุกความสนับสนุนเราทราบซึ้งและยินดีรับไว้ทั้งหมด ขอบคุณที่ติดตามกันมาจนถึงตอนนี้ เรื่องหน้าไม่ว่ามันจะเป็นยังไงก็ฝากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะ จากไรด์คนเดิมคนยุ่งตลอดปีตลอดชาติ แฮะๆๆ และขอโทษด้วยหากทำอะไรที่ไม่น่าพอใจลงไป แล้วพบกันใหม่ค่ะ สวัสดีค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น