ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : งานเลี้ยง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 102

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.พ. 2564 18:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
งานเลี้ยง
แบบอักษร

18:00

 

ชุดที่ผมใส่มางานเลี้ยงวันนี้ พวกมันบอกว่าให้ใส่โทนขาวดำหยิบมาใส่ง่ายแหละและผมกำลังเดินออกมาจากห้องเป็นจังหวะที่อี้ป๋อก็ออกมาเช่นกัน ทำให้ผมหันไปมองหน้าเขาและรีบหันกลับเพื่อที่จะได้เดินลงมางานข้างล่าง ผมไม่รู้ว่าเขาทำหน้าแบบไหนผมไม่อยากรู้หรอกครับ

YG:จ้านจ้านครับทางนี้มานั่งกับยูคน่าาาา

จู้จี้:มึงพอเลยอย่าวอแวพี่จ้านเดียวกูตบ

BB:จ้านจ้านมานั่งกับแบมดีกว่าอย่าไปนั่งใกล้กับหมียักษ์เลยครับ

อิม:พวกมึงพอก่อนจ้านมานั่งตรงนี้เตรียมที่ไว้ให้แล้ว

เซียว:ได้ๆเด็กครับนั่งกันเลยเดียวพี่นั่งกับมาร์คได้ครับ

YG:โหหหหเสียใจมาก

จู้จี้:แม่งเวอร์สุดอ่ะ

BB:จริงมึงแม่งเวอร์วังไป

JJ:พี่จ้านครับแจนั่งด้วยคนน่าาา

เซียว:เอาไม่นั่งกับเพื่อนๆเหรอครับ

JJ:ไม่ครับเบื่อพวกมันนั่งกับพี่จ้านดีที่สุด

Jack:น้องมึงแม่งเวอร์กว่าน้องไอ้อิมอีก

MT:สัสมึงก็รู้ว่าพวกแม่งติดจ้านกันขนาดไหนตั้งแต่เด็กๆแล้วไหม

Jack:เออลืมไปไงมึง

 

อิม:โหแจ็คน้องมึงแม่งยิ่งโตยิ่งหล่อ ดูดิเดินลงมาแบบนึกว่านายแบบ

Jack:ไม่เท่าไรพี่มันหล่อกว่าเยอะ

JJ:จะอ้วกคนอะไรว่ะชมตัวเอง

Jack:หมวยอยากมีเรื่องกับเฮียเหรอครับ

JJ:เฮียมาร์คอ่ะมันเรียกแจแบบนี้อีกแล้วต้องจัดการให้แจน่ะ จ้านจ้านครับแจไม่ยอมน่ะ

MT:สัสแจ็คมึงแม่งอยากไปแกล้งมันได้ไหมว่ะเดียวก็ไปฟ้องแม่มึงกูไม่รู้น่ะเว้ย

เซียว:แจ็คอย่าแกล้งน้องเดียวเถอะน่ะ

JJ::-P

ผมล่ะน่ะต้องคอยมาห้ามศึกพี่อีกตระกูลกับน้องชายอีกตระกูลตั้งแต่เล็กจนโตยังไม่เลิกทะเลาะกันอีกและตอนนั้นเองที่อิมมันพูดถึงน้องชายแจ็คผมเลยหันไปมองน้องดูโตขึ้นและหล่อขึ้นมากจริงอย่างที่อิมมันว่านั้นแหละครับ ดูดีเลยแหละน่ะสงสัยตอนอยู่ที่เมืองนอกคงมีสาวเยอะน่าดูแน่ๆเอ๊ะผมมาคิดอะไรเนี้ย จากนั้นผมก็เลิกสนใจและนั่งกินพร้อมกับคอยฟังพวกเด็กๆคุยกันไปมาไม่เรียกคุยสิเรียกด่ากันไปมามากกว่า อบอุ่นครับวันนี้คนที่ไม่ได้มางานเพราะคิดธุระก็คงไม่พ้นเจ้ลี่กับญาติฝั่งผมก็คือจิน งานเขาเยอะครับคนนั้นน่ะเป็นนักแสดงที่โด่งดังก็ต้องทำใจถ้าไม่สนิทจริงๆไม่มีใครทราบหรอกครับว่าจินมีญาติผู้น้องเป็นมาเฟีย นึกแล้วก็ขำตอนมีตนมาจีบจินพอไอ้อิมรู้เท่านั้นแหละครับเกือบแล้วคนที่มาจีบเกือบโดนอุ้มหายไปแต่ดีที่ผมห้ามมันได้ทัน ใจร้อนมากพวกนี้แต่ผมก็เข้าใจมันน่ะครับ คนที่แอบชอบอ่ะน่ะหมาไงครับหมาหวงก้างนี้แหละแทนที่จะบอกๆจินไปเลยก็ไม่เอา คอยให้ลูกน้อยตามดูแลและรายงานห่างๆมันบ้าจริงๆครับ

BO:ยิ้มอะไรคนเดียวเหรอ

เซียว:อ่ะ!!!ตกใจหมดเลยมาเงียบๆเปล่าหีอกแค่พี่นึกอะไรเผลอๆน่ะแต่เดียวน่ะนี้ทำไมไม่เรียกพี่เดียงเถอะ

จากนั้นเจ้าเด็นคนนี้ก็เดินเข้ามาใกล้ๆผมออผมลืมบอกครับผมเดินมาหลังบ้านเพื่อรับลมหน่อยเพราะกินไวท์ไปหลายแก้วมากครับรู้สึกมึนเล็กน้อยและอี้ป๋อก็เดินมาตอนไหนไม่รู้

BO:ได้กลิ่นอะไรหอมๆเลยอยากรู้ว่าใช่น้ำหอมอะไรน่ะครับ

เซียว:แค่ถามก็ได้ไม่ต้องมาใกล้พี่หรอก

BO:พี่กลัวอะไรผมเหรอครับ (ยิ้มมุมปาก)

เซียว:ไม่ได้กลัว อ่ะ!!!

จังหวะนั้นผมคงถอยเร็วไปเลยทำให้สะดุดผมคิดว่าตัวผมคงกระแทกพื้นแน่ๆ

BO:เจ็บตรงไหนไหมครับ

เซียว:หื้ม อะ อืม มะ ไม่เจ็บพี่จะลุกนายปล่อยพี่ก่อน

BO:แล้วถ้าผมไม่ปล่อยล่ะครับ

เซียว:แล้วจะมานอนแบบนี้ตรงพื้นหรือไงเล่า ปล่อย!!

BO:ไม่ปล่อยครับถ้าอยากให้ปล่อยต้องมีสิ่งมาแลกครับ

เซียว:อะไร!!

BO:คืนนี้หลังงานเลี้ยงจบพี่มาห้องผมหน่อยน่ะครับตกลงไหม ไม่งั้นไม่ปล่อย

เซียว:อ่ะได้ๆ (ก็แค่ตกลงไปก่อนใครจะไป)

BO:และห้ามไม่มาน่ะครับไม่งั้นพี่เจอดีแน่

เซียว:รู้แล้วน่าปล่อยสิ

BO: ฟอด ฟอด

เซียว:นะ นาย!!!

 

 

#คุณชายมาเฟีย

 

ความคิดเห็น