ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พบกันอีกครั้ง

ชื่อตอน : พบกันอีกครั้ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 111

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.พ. 2564 21:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พบกันอีกครั้ง
แบบอักษร

วันนี้นังคงเป็นเวลาเข้าเข่นเดิมเพราะพสกเรามีนัดมารับน้องชายของเพื่อนเราอีกสองคนที่กลับมาจากเมกาเพราะอะไรน่ะเหรอครับ เพราะมาร์คดันตองตั่วผิดให้น้องชายตัวเองทำให้เจาสองคนไม่ได้กลับมาพร้อมกับยูคและแบมก่อรหน้านี้ บรรยาการเดิมๆที่ยืนดูเพื่อนๆเถียงกันไปมามันชั่งอบอุ่นมากเลยครับพวกเขาคือครอบครัวของผมเข่นกันครับ ตอนนี้ก็แค่ผมโดนน้องชายอิมมาวอแวใกล้ๆพวกเขามักเป็นแบบนี้เสมอตั้งแต่เด็กจนตอนนี้ น่ารักอะไรกันแบบนี้น่ะเจ้าพวกนี้

YG:จ้านจ้านครับเมื่อยไหมมานั่งใกล้อยู่คน่ะมาๆๆ

BB:มึงอย่าเยอะจ้านจ้านมานั่งกัยเเบมน่าา

อิม:กูล่ะเบื่อน้องขายกูมากจริงเป็นไรกันมากไหมกูเนี้ยพี่มันน่ะแม่งนังไม่สนใจกูเลยห่าเอ้ย

Jack:ทำใจถึงมึงเดียวดูหมวยกัยตี้กูมาน่ะแม่งไม่ต่างกันหรอกเขื่อดิแม่งสี่ตัวติดจ้านมันจะตายตั้งแต่เด็กแหละ

MT:จริงมึงเดียวดูน้องกูน่ะแม่งไม่เห็นหัวกูไม่ต่างจากน้องมึงแน่นอน นั้นไงมาล่ะ

จู้จี้:แจจจจจจจ ป๋ออออออ ทางนี้เว้ยยยยยยย

BB:มึงจะตะโกนทำไมว่ะอายคนอื่นเขาห่านิ

เซียว:เอาน่าเด็กๆอย่าว่าเพื่อนกันสิ

YG:จริงด้วยอย่าว่าเพื่อนกันน่ะ

BB:ครับจ้านจ้าน

อิม:กูล่ะหมดคำพูดจริงๆ

MT:จ้านจ้านว่าไงก็ตามนั้น มองบน

Jack:แม่งเอ้ยน้องชายกูหล่อมากตัวสูงมากมึงไม่เจอกันมาหลายปีแม่งคอลกันอย่างเดียว

 

คอนนี้พวกเด็กๆก็นั่งกันมาในรถผมหมายถึงรถตู้ที่ไอ้อิมมันไม่ยอมให้ไปคนล่ะคันคือจะต้องไปคันนี้เดียวไปรับเจ้ลี่อีกคนเพื่อไปฉลองที่บ้าน ย้านใครน่ะเหรอครับบ้านคุณชายหวังนี้แหละครับ แจ็คมันไม่ยอมท่าเดียวต้องบ้านมันล่ะต้องค้างด้วย อ่ะเอาเจ้าไปตอนนี้ทุกคนพูดคุยกันสนุกสนานมากยกเว้น เจ้าอี้ป๋อที่ตอนนี้จ้องผมทำไมไม่เข้าใจไม่เหมือนแต่ก่อนเลย ทำไมดูพูดน้อยลง นิ่งๆสงสัยคงโตแล้วแหละผมเลยยิ้มให้น้องไปแต่เจ้าตัวกลับหันหน้าไปมองทางอื่นแทน เจ้าเด็กคนนี้นิเอาเถอะครับน้องคงไม่ชินเพราะไม่ได้เจอกันนานแล้วผมเข้าใจครับไม่ได้ตำนิน้องเลย รถเลี้ยวเข้ามาภายในบริเวณบ้านแล้วกำลังจะจอดตรงหน้าบ้านหลังใหญ่ที่ผมไม่ได้มานานมากน่าจะประมาณตอนช่วงที่น้องชายแจ็คมันไปเรียนเมืองนอนนั้นแหละ ไม่เปลี่ยนไปเลยบ้านหลังนี้ อ่ะ!!!ผมเหมือนถอยหลังไปชนกับอะไรสักอย่างเลยหันไปมองแบบกระทันหันและชนจริวๆด้วย

เซียว:ขอบคุณน่ะ

BO:เดินดูทางด้วยสิ

เขาพูดแค่นั้นและเดินเข้าบ้านไปเลยเด็กนี้น่ะไม่เรียกพี่ไม่พอยังพูดห้วนๆอีกเดียวเถอะน่ะ

Jack:ไปพักบนห้องก่อนก็ได้น่ะเดียวถึงเวลาแล้วจะให้คนไปตามจำห้องกันได้ไหม

 

ตอนนี้ผมเดินขึ้นห้องมามองซ๊ายขวาแล้วแบบห้องไหนว่ะแทนที่จะบอกก่อน บ้าป่ะว่ะแจ็คผมเดินมาจนสุดทางจนเจอห้องหนึ่งน่าจะใช้แหละ ผมเปิดเขามาโทนห้องคือสีดำเทา คิดในใจห้องนี้โทนสีสวยจังเลย ผมเดินดูรอบๆห้องทั้งอุปกรณ์ หรือโซฟาดีไซน์ดีมากแหม่มเทสดีน่ะแจ็คเอ้ย เดียวต้องถามมันแหละว่าไปสั่งซื้อจากไหนผมเดินจนเข้ามาในห้องนอนก็เริ่มรู้สึกแปลกใจเบ่นน้อยทำไมมีกระเป๋าเดินทางด้วย เหมือนตะเจ้าห้องผิดแน่เลยผมกำลัวจะเดินออกจากห้องนอน แต่พอหันกลับมาเจอกับอี้ป๋อยืนพิงประตูห้องนอนมองผมแบะนิ้มแยยนั้นคืออะไร

 

เซียว:เออพี่ขอโทษน่ะพี่เข้าห้องผิดน่ะ เดียวพี่ออกไปก่อนนายจะได้พักเลยอะ

จังหวะที่ผมกำลังจะเดินผ่านเขาไปมือของผมก็โดนจับและดึงเข้าหาตัวเขาโดยที่ผมก็ไม่ทันได้ระวังทำให้เซไปซบอก ใช่ครับซบตรงอกอี้ป๋อเลยผมเงยฟน้ามองเขาคือหน้าใกล้กันมากเกินไปแล้วครับ ทำไมใจผมเต้นแรงแบบนี้ล่ะครับและผมรู้สึกว่ามือของเขา

เซียว:อ่ะ!!จอบคุณน่ะนายจะดึงพี่ทำไมปล่อยพี่ก่อนสิ

BO:ตัวนิ่มและหอมแบบที่ไอ้แบมกับยูคบอกจริงด้วยพี่ใข่น้ำหออะไรหรือครับ

เซียว:ไม่ได้ใช่พี่แพ้น้ำหอมน่ะ

BO:ทำไมหอมล่ะครับ

เซียว:นายจะเอาหน้ามาใกล้พี่ทำไมแค่ครีมอาบน้ำน่ะปล่อยพี่เดียวนี้เลยน่ะ

BO:ครับ :)

จากนั้นผมก็เดินออกไปจากห้องของอี้ป๋อแต่ผมแค่รู้สึกว่าทำไมใจผมเต้นแรงมากตอนอยู่ใกล้อีป๋อล่ะคงตกใจล่ะมั่งต้องใจสิ

 

#คุณขายมาเฟีย

 

ความคิดเห็น