ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : หมาข้างบ้าน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 57

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.พ. 2564 22:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หมาข้างบ้าน
แบบอักษร

.

 

 

17.05

 

"แจสทำไรอยู่อ่ะ"

เด็กหนุ่มเดินถือของพะรุงพะรังเต็มมือทั้งสองข้างซ้ายขวา เขาวางที่โต๊ะที่ม้าหินอ่อนที่แจสนั่งอยู่

"ซักผ้ามั้ง ก็เห็นอยู่ว่าพาโบ้มาเดินเล่น"

แจสปล่อยสุนัขคู่ใจ 'แรมโบ้' เดินเล่นอยู่บนสนามหญ้า ส่วนเจ้าตัวนั้นนั่งจิ้มไอแพด

"อ๋อว่าง แม่บอกว่าให้เอาขนมจีนน้ำยากับมะม่วงไปให้พี่บีมที่บ้านพัก วางอยู่นี่นะ"

"เฮ้ย น้าแจ๋วใช้เอ็งไม่ใช่พี่ กลับมาเดี๋ยวนี้นะไอ้ชิ ! "

อชิพูดจบก็รีบวิ่งหน้าตั้งไปหาเพื่อนที่จอดรถรออยู่ที่หน้าบ้านทันที เขาไม่แม้แต่จะหันกลับมามองพี่ชายที่ตะโกนด่าอยู่ด้านหลัง

 

"ไอ้แจส !"

"อ้าว พวกมึงมาทำอะไรในโรงเรียน"

แจสหันไปมองเพื่อนที่ตอนนี้กำลังปีนขึ้นมานั่งบนรั้วโรงเรียน

"กูเป็นภารโรงก็ต้องมาดูแลความปลอดภัยของโรงเรียนสิว่ะ"

เกมส์ตอบเพื่อนอย่างภาคภูมิใจ

"ไอ้ขี้โม้ มึงมาเฝ้าครูบิว"

จอห์นตบหัวเพื่อนทันทีเมื่อได้ยินคำตอบ เพื่อนทั้งสองรู้ดีว่าที่เกมส์มาสมัครเป็นภารโรงเพราะเขาตามจีบ 'ครูบิว' น้องชายหมวดบีมอยู่

"แล้วมึงมาทำอะไรบ้านพักตำรวจ เอาของมาให้พี่บีมเหรอ"

"กูบอกแล้วไง ถ้าเป็นของพี่เขยให้โทรตาม เดี๋ยวกูขับรถไปเอาของมาส่งเอง"

แจสและจอห์นต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า

"เสร่อ"

"พวกมึงเห็นพี่มันป่ะ บ้านล็อคอ่ะ"

"ไม่นะ ยังอยู่ที่โรงพักหรือเปล่า วางไว้นั้นแหละ มาเล่นบาสกัน"

แจสทำตามที่เพื่อนบอกก่อนจะปีนข้ามรั้วเพื่อไปเล่นบาสในโรงเรียน โดยที่เขาไม่ทันรู้ตัวเลยว่าตอนนี้มีคนจ้องมองเขาอยู่

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า แจสมันคงอยากรำลึกความหลังน่ะครับผู้กอง เวลามาโรงเรียนไม่ทัน เด็ก ๆ จะปีนรั้วเข้าไปทางหลังโรงเรียนกันครับ"

ผู้กองอั่งเปาไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงแต่ชี้นิ้วไปยังประตูทางเข้าโรงเรียนที่อยู่ห่างจากบริเวณที่แจสปีนข้ามไปเพียงหนึ่งเมตรเท่านั้น

 

 

20.05

 

"ไอ้จอห์นปีนี้งานเดือนสี่จัดเมื่อไร"

แจสตะโกนถามเพื่อนที่กำลังเล่นบาสอยู่ในสนาม

"อาทิตย์หน้า กำนันไม่ได้บอกเหรอ"

"บอกแล้วแต่กูลืม"

"ปีนี้กูจองตัวมึงสองคนแล้วก็ไอ้ชิไอ้เม่น มาช่วยที่ซุ้มตักไข่ของวัด ฝากบอกเด็ก ๆ ด้วย"

"อีกแล้วอ๋อ แบบนี้กูก็อดเดินเที่ยวกับครูบิวนะสิ"

เกมส์ทำหน้าเซง ก่อนจะล้มตัวลงนอนบนอัฒจันทร์ ทุกเดือนสี่ตามปฏิทินจันทรคติไทยวัดประจำหมู่บ้านจะจัดงานประจำปี และจอห์นที่(อยาก)เป็นเด็กวัด เขามักจะตามเพื่อนให้ไปช่วยงานวัดทุกครั้งที่มีงาน

"ครูบิวบอกเหรอว่าจะไปเดินงานกับมึง"

จอห์นและแจสช่วยกันเก็บลูกบาสที่วางอยู่ตามพื้นลงตะกร้า

"พวกมึงแม่งไม่เข้าใจหลอก"

เกมส์โยนพวงกุญแจห้องเก็บของให้เพื่อนก่อนจะเดินออกไปจากสนามบาส

"หลงตัวเองที่หนึ่ง ขี้งอนที่หนึ่ง คิดว่าตัวเองเป็นเด็กสามขวบหรือไง"

ทั้งสองหัวเราะเพื่อนที่เดินงอนตุ๊บป่องไปฟ้องครูบิวที่ตอนนี้กำลังปิดห้องเรียนอยู่ พวกเขาแยกย้ายกันกลับบ้าน ยกเว้นแจสที่ยังคงนั่งอยู่ที่สนามเด็กเล่น เขานั่งแกว่งชิงช้ามาพักใหญ่แล้ว แต่ยังคงนิ่งเงียบเหม่อลอยไม่พูดอะไร

 

"เหี้ย !"

แจสอุทานออกมาอย่างตกใจ เขานั่งมองไปยังเบื้องหน้าคิดอะไรเรื่อยเปื่อย แต่พอหันมามองด้านข้างเขาต้องตกใจเพราะมีสิ่งหนึ่งกำลังมองมาที่เขา 'ผู้กองอั่งเปา'

"มาเงียบ ๆ ไม่ให้สุ้มให้เสียงตกใจหมด นึกว่าผี"

"ผมนั่งอยู่ที่นี่ก่อนคุณ ไม่เห็นเหรอ ?"

"ถ้าเห็นแล้วผมจะตกใจเหรอ ?"

เถียงคำไม่ตกฟากจริง ๆ ผู้กองอั่งเปาไม่ได้ตอบโต้อะไร เขาเพียงแต่ลุกออกไปจากตรงนั้น

 

"นี่"

"นาย"

"ตำรวจ"

"ผู้กองอั่งเปา"

แจสลุกเดินตามผู้กองอั่งเปามาติด ๆ เขาพยายามจะคุยกับคนตรงหน้า แต่เรียกเท่าไรเขาก็ไม่ยอมตอบ

"พี่เปา"

"โอ้ยยย"

เนื่องจากผู้กองอั่งเปาหยุดเดินและหันหลังกลับมากระทันหัน ทำให้แจสนั้นหัวโขลกกับผู้กองเต็ม ๆ

"ไอ้บ้าเอ้ยจะหยุดเดินทำไมไม่บอกว่ะ"

ตอนนี้หน้าแจสกับผู้กองห่างกันเพียงหนึ่งฟ่ามือเท่านั้น เขาตกใจผลักผู้กองออกทันทีและรีบเดินต่อเพื่อไปเอารถที่จอดไว้บ้านพักตำรวจของหมวดบีม

 

"อ้าว กลับมาแล้วเหรอ กูนึกว่าจะนอนเฝ้าโรงเรียนแทนไอ้เกมส์"

หมวดบีมเอ่ยแซวน้องชายข้างบ้าน ที่ตอนนี้หน้าบอกบุญไม่รับ

"ไปกัดกับหมาที่ไหนมาอีกล่ะ หน้าหงิกเป็นตีน"

"หมาข้างบ้านพี่นั้นแหละ"

แจสขับรถจักรยานยนต์ออกไป ปล่อยให้หมวดบีมได้แต่ยืนงง เพราะบ้านพักตำรวจนั้นไม่มีหลังไหนที่เลี้ยงสุนัข เห็นทีจะมีก็แต่แมว

"เพิ่งกลับจากวิ่งเหรอครับผู้กอง"

หมวดบีมทักผู้กองที่เพิ่งเดินออกมาจากโรงเรียน

"ครับ"

"ตอนออกมาจากโรงเรียนผู้กองเห็นหมาบ้างไหมครับ"

"ไม่มีนะครับ ทำไมเหรอ"

"ก็ไอ้แจสมันบอกว่ากัดกับหมาข้างบ้านผม แต่ที่นี่ไม่มีใครเลี้ยงหมา ผมเลยคิดว่ามันน่าจะทะเลาะกับหมาในโรงเรียนมาแน่ ๆ"

ผู้กองอั่งเปาหันมายิ้มให้หมวดบีมก่อนจะเดินเข้าบ้านตัวเอง

หมวดบีมยังคงหาคำตอบว่าสุนัขที่ว่านั้นมันเป็นของใคร เขาเดินไปเดินมาหน้าบ้านพักทุกหลัง และมาหยุดยืนที่หน้าบ้านของตัวเอง

"หมาข้างบ้าน? หลังขวามือบ้านดาบอ้วนแต่ไม่ได้นอนนี่เพราะไปนอนบ้านเมีย หลังซ้ายมือบ้านผู้กองอั่งเปาไม่ได้เลี้ยงหมา ไอ้แจสเพิ่งออกมาจากในโรงเรียนมันก็ต้องเป็นหมาที่อยู่ในโรงเรียนสิ แต่ผู้กองอั่งเปาบอกว่าในโรงเรียนไม่มีหมา"

หมวดบีมหันไปมองบ้านพักผู้กองอั่งเปาอีกครั้ง และนั้นทำให้เขารู้ทันทีว่าสุนัขที่แจสพูดถึงนั้นคือ...

"ฉิบหายแล้วตัวกู"

 

.

tbc.

.

กอด ๆ นะหมวดบีม 

 

 

ความคิดเห็น