ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่15 รักต้องซ่อนเอาไว้

ชื่อตอน : ตอนที่15 รักต้องซ่อนเอาไว้

คำค้น : รักต้องซ่อนเอาไว้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 130

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2564 07:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่15 รักต้องซ่อนเอาไว้
แบบอักษร

ตอนที่15 รักต้องซ่อนเอาไว้ 

 

ยูกิเกิดความสงสัยว่าทำไมรีลอนที่ดูสนใจเขาก็ดูแลรีรอนไปแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกมาเพราะเขานั้นไม่มีมีสิทธิ์ที่จะเอ่ยถามอะไรออกไปได้แต่ได้เก็บเงียบเอาไว้ในใจ... 

จนเวลาผ่านไปสักพักใหญ่ยูกิกินข้าวเสร็จและก็เก็บทุกอย่างจนหมดเรียบร้อยดีแล้วก็เดินมาดูหลานชายตัวน้อยที่อยู่กับรีลอนจากนั้นเขาก็จะพาหลานชายไปนอนเพราะนี้ก็ได้เวลารีรอนหลานชายของเขานอนแล้ว...... 

"คุณครับผมจะเอารีรอนไปนอนแล้วครับ"ยูกิพูดออกมาเบาๆด้วยน้ำเสียงที่กลัวรีลอนมากๆ... 

"ก็เอาไปสิ"เสียงเย็นชาเอ่ยออกมาอย่างไม่สนใจที่จะมองไปที่ลูกชายตัวน้อยของเขาเลยสักนิดเดียว... 

ยูกิเห็นแล้วก็รีบไปอุ้มหลานชายตัวน้อยของเขาเดินกลับไปที่ห้องนอนของเขาด้วยสายตาที่เสียใจที่หลานชายของเขาไม่ได้รับไออุ่นความรักจากผู้เป็นพ่อเลยแม้แต่นิดเดียว.. 

"น้าจะให้ความรักกับรอนเองนะไม่ต้องห่วงความรักของน้าจะไม่ทำให้รอนเสียใจเมื่อรอนโตไปแล้ว"ยูกิพูดกับหลานชายด้วยความรักและหอมแก้มหลานชายด้วยความเอ็นดูก่อนที่จะพาไปกล่อมเข้านอน... 

เมื่อยูกิเดินไปแล้วรีลอนก็ใช้สายตาคมมองตามแผ่นหลังบางๆนั้นด้วยสายตาที่นิ่งมากเขาเห็นสายตาที่น้อยใจแสดงออกมาในดวงตาของยูกิยามเขาไม่สนใจรีรอนลูกชายเขา 

"ชั้นไม่ได้อยากที่จะเลี้ยงเด็กนั้นตั้งแต่แรกนายอยากเลี้ยงก็เลี้ยงไป"รีลอนพูดออกมาอย่างไม่สนใจเพราะเขาเจ็บปวดมากๆกับสิ่งที่หญิงคนนั้นทำไว้กับเขามาก 

ทำให้หัวใจของเขาด้านชาเอามากๆจนไม่อยากที่จะรับความอบอุ่นในหัวใจอีกแล้วเพราะคงจะทำให้เขาเจ็บปวดมากมายแน่เขาไม่อยากให้ผู้ใดมาอยู่เหนือหัวใจเขาอีกแล้ว... 

เวลาผ่านไปในห้องนอนยูกิกำลังพาหลานชายนอนมองหลานชายที่หลับนั้นแล้วคิดถึงสิ่งที่พี่สาวของเขาได้ทำเอาไว้กับรีลอนเขาเองก็เสียใจที่พี่สาวของเขาทำร้ายผู้ชายที่มีดวงใจรักพี่สาวของเขาได้ลงคอยูกิเลยไม่อาจที่จะทำอะไรได้นอกเสียจากอยู่ชดใช้ความผิดของพี่สาวเขาและเลี้ยงดูเด็กน้อยคนนี้ด้วยความรักที่เขามีทั้งหมดหัวใจให้กับหลานชายผู้น่าสงสารของเขาคนนี้ให้เป็นเด็กที่มีความสุขที่สุดไม่ว่าจะต้องปกป้องอย่างไรเขาก็จะต้องทำให้ได้เพื่อปกป้องหลานชายของเขาไม่ให้เจ็บปวด..... 

เมื่อหลายชายหลับไปแล้วยูกิก็ไปอาบน้ำล้างตัวเพื่อที่จะมานอนกับหลายชายของเขาแต่ละหว่างที่ยูกิอาบน้ำอยู่นั้นร่างกายที่เปลือยเปล่าของเขาก็มีคนตัวใหญ่เดินที่ห้องอาบน้ำด้วยที่เห็นยูกิกำลังเปลือยเปล่าอาบน้ำใต้ฝักบัวที่มีน้ำอุ่นๆไหลออกมาอาบลงที่ร่างกายของร่างบางยูกิตอนนี้...... 

ยูกิไม่รู้ตัวว่าร่างใหญ่กำลังเดินเข้ามาและมองเขาอยู่ตอนนี้ 

"พรึ่บ!!! 

"จุ๊บ!!ร่างใหญ่เดินเข้าไปคว้าตัวของร่างบางของยูกิเข้ามาจูบอย่างรวดเร็วและรุนแรงมากทั้งที่เขานั้นไม่คิดที่จะเป็นฝ่ายรุกจูบยูกิก่อนเลยสักครั้ง.. 

แต่ครั้งนี้เขาไม่รู้เป็นอะไปรู้เพียงอยากที่จะทำเรื่องแบบนั้นกับยูกิเท่านั้นตอนนี้.... 

"อื้มมมม!!!ยูกิส่งเสียงดังออกมาด้วยความตกใจกับจูบที่รุนแรงของรีลอนตอนนี้ที่ทำให้เขากลัวมากจึงพยายามที่จะพลักร่างใหญ่ออกไปแต่กลับไม่เป็นผลเมื่อร่างใหญ่เบียดเสียดร่างบางของยูกิไปแนบชิดกับกระจกใสหนาที่ใช้กลั้นห้องอาบน้ำแห่งเอาไว้พร้อมกับแทรกขาของเขาไปตรงวางขาของยูกิอีกด้วย... 

"อยู่นิ่งๆ!!เสียงร้อนๆกระหายของรีลอนพูดออกมาเมื่อเห็นว่ายูกิเอาแต่ต่อต้านเขาตอนนี้ทำให้เขารู้สึกขัดใจเอามากๆจนละออกจากจูบแล้วบอกให้ยูกิอยู่ต่อต้านเขาเสียได้แล้ว.... 

ยูกิกลัวกับน้ำเสียงที่ร่างใหญ่ใช้กับเขามากจึงยอมให้ร่างใหญ่ทำอะไรกับร่างกายของเขาทั้งหมดแบบต่อสู้หรือต่อต้านไม่ได้อีกแล้วเพราะถึงทำไปเขาก็อาจจะเจ็บปวดก็ได้ยามเมื่อรีลอนไม่พอใจ.. 

เมื่อเห็นว่ายููกิเลิกต่อต้านและยอมเขาแล้วร่างใหญ่ก็ถอดเสื้อผ้าที่เปียกน้ำของเขาออกจากนั้นก็จับตัวของยูกิหันหลังให้กับเขาก่อนที่จะเอื้อมมือของเขาไปกดสะบู่เหลวมาลูบไล้ตรงเจ้านั้นของเขาเพื่อที่จะให้มันลื่นและเพื่อให้การขยับเข้าตรงร่องแถบๆนั้นของยูกิที่แน่นมากตอนนี้.. 

"สวบ..อ่ะ..!!ยูกิร้องออกมาพร้อมกับขาสั่นเมื่อแก่นกายใหญ่ของรีลอนนั้นเข้ามาที่ร่างกายของเขาครั้งเดียวจนหมดทำให้ร่องเล็กๆด้านหลังของเขานั้นเกิดการฉีกขาดเพราะไม่มีการเปิดทางเอาไว้เลยเกิดการฉีกขาดตรงนั้น.. 

ยูกิเจ็บจนขาสั่นแทบจะล้มลงไปแต่หนามือก็รั้งตัวของยูกิเอาไว้และไม่นานก็เริ่มเกมรักเกมราคะที่เร่าร้อนขึ้นมาจนแรงขยับมีมากขึ้นเรื่อยๆจนยูกินั้นรับรู้เพียงความเจ็บปวดไม่มีการอ่อนโยนเลยสักนิดมันเป็นการมีอะไรที่มีแต่การระบายความต้องการเท่านั้นที่ร่างใหญ่ต้องการปลดปล่อยอารมณ์กับร่างบาง... 

"พลับพลับพลับ!!!เสียงขยับดังขึ้นมาเรื่อยๆพร้อมกับเสียงน้ำที่ยังคงไม่ถูกปิดสายน้ำอาบร่างกายของทั้งสองคนที่อีกคนหนึ่งตั้งใจเพียงขยับให้อารมณ์ของเขาปลดปล่อยเท่านั้นไม่มีความรักความอ่อนโยนส่วนร่างบางก็ทนรับและอดทนต่อไปอย่างทรมานทั้งร่างกายและจิตใจของเขาที่ปวดร้าวเอามากๆ.. 

เพียงใช้เวลาสักพักรีลอนก็ปลดปล่อยอารมณ์ความใคร่ของเขาออกมาจนหมดในด้านในตัวของยูกิ.. 

"พรึ่บ!!!ร่างใหญ่ถอดแก่นกายออกมาร่างบางของยูกิก็ขาหมดแรงเมื่อมือหนาไม่ได้รั้งตัวของเขาไว้ร่างของเขาเลยทรุดลงไปที่พื้นห้องน้ำที่มีสายน้ำยังไหลไม่หยุดอยู่ยูกิเจ็บปวดมากถึงเขาจะปลดปล่อยกับรีลอนบ้างแต่ความรู้สึกมีความสุขนั้นมันไม่มีเลยสักนิดเดียว..... 

"ชั้นจะแต่งงานนายก็อยู่ในส่วนของนายไปเลี้ยงเด็กคนนั้นเพียงเท่านี้ที่ยังมีค่าที่จะมีชีวิตต่อไปและอย่ามาวุ่นวายกับคนของชั้นแม้แต่นิดเดียวถ้าเธอแต่งงานเป็นภรรยาชั้นเธอก็คือผู้หญิงของชั้นส่วนนายมันก็แค่ที่ระบายเท่านั้นจำเอาไว้"รีลอนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เยือนเย็นก็เดินไปล้างตัวให้สะอาดส่วนยูกินั้นทั้วเจ็บปวดหัวใจและร่างกายปล่อยให้รีลอนอาบน้ำเสร็จเขาก็นุ่งผ้าขนหนูพันที่เอวออกไปอย่างรวดเร็วทำเหมือนยูกิไม่ได้อยู่ที่นี่ทั้งที่พึ่งจะทำกิจเสร็จกันแต่ตัวเขานั้นเหมืแนไม่ทีตัวตน... 

ยูกิพยายามพยุงตัวเองลุกขึ้นด้วยขาที่สั่นๆก่อนจะทำความสะอาดตรงนั้นของเขาที่รีลอนปล่อยด้านในตัวของเขาให้สะอาดเรียบร้อยดีจึงจะออกจากห้องน้ำมาได้ก็เกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว.. 

พอร่างบางออกมาแล้วร่างใหญ่ของรีลอนก็ไม่อยู่เสียแล้วยูกเองก็คิดเอาไว้อยู่แล้วว่ารีลอนมาเพื่อต้องการปลดปล่อยกับเขาเท่านั้นพอเสร็จแล้วเขาก็จะจากไป.... 

พอคิดได้แบบนี้แล้วทั้งที่ทุกครั้งมันก็เป็นแบบนี้มานานแล้วแต่ยูกิก็ยังแอบหวัวว่ารีลอนจะดีกับเขาบ้างแต่มันคงจะไม่มีเลยสักครั้งที่รีลอนเขาจะเห็นใจยูกิ.... 

ร่างบางก็ยูกิเช็ดผมให้แห้งและสวมใส่เสื้อผ้าเข้าไปนอนกับหลานชายของเขาทั้งน้ำตาที่ปล่อยให้มันไหลออกมาเมื่อยามที่เขาหลับตาลงไปแล้วด้วยหัวใจอันเจ็บปวดเพราะเป็นฝ่ายรู้ดีอยู่คนเดียวมันก็เจ็บแบบนี้เรื่อยไป.... 

โปรดติดตามตอนต่อไป... 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว