ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายค่ะ ***ติดตามนักเขียนได้ทาง **เพจ : วิธารา Doublevee

ชื่อตอน : 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 486

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2564 15:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
7
แบบอักษร

“เพราะความใกล้นี่แหละมันถึงทำให้ฉันไม่รู้จักอะไรเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้เลย” น้ำเสียงของเขาปนเศร้าของภูวิศทำให้ภคินหรี่ตามองเพื่อนอย่างแปลกใจ 

“พูดจาแปลกๆอีกละ เอาเป็นว่าเดี๋ยวจะช่วยสืบให้แล้วกันแกพักได้แล้ว”ภคินรับปากเพื่อความสบายใจของคนป่วย 

“อืม ขอบใจแกมากคิน”ใบหน้าคมส่งยิ้มให้เพื่อนแทนคำขอบคุณ  

นิรชานั่งคุยกับปันตาที่ร้านกาแฟหลังไปเอาของจากรถของภคิน เธอตัดสินใจเล่าเรื่องที่คับข้องใจให้เพื่อนสนิทฟังเพราะหวังจะระบายสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในอก 

“นิ้งแกยอมยัยคุณหญิงนั่นอีกแล้วเหรอ ปันตายกแก้วกาแฟในมือขึ้นจิบไปคุยไป 

“ลำพังแค่ฉันไม่เท่าไหร่หรอก แต่พี่อัคนี่สิฉันไม่อยากให้เขาไม่สบายใจ”นิรชาทำหน้าหนักใจเมื่อพูดถึงเหตุผลส่วนตัวที่ทำให้เธอต้องยอมทำผิดต่อภูวิศ 

“แกอยากแต่งงานกับพี่อัคถึงขั้นยอมทำทุกอย่างเลยเหรอนิ้ง”เธอนั่งนิ่งไปครู่หนึ่งใบหน้างามอมโศกหันไปประสานสายตากับเพื่อนสาว 

“อันที่จริงฉันไม่ได้หวังมากขนาดถึงขั้นแต่งงานหรอก ขอแค่ท่านใจอ่อนบ้างเท่านั้นเองอย่างน้อยๆก็ไม่ขีดกันฉันกับพี่อัคก็พอ” แท้จริงแล้วเธอไม่ได้คาดหวังให้คุณหญิงสายทิพย์ใจอ่อนถึงขั้นยอมให้เธอและอัคคีแต่งงานกันเพราะรู้ตัวมาตลอดว่าไม่มีทางเป็นไปได้ เธอไม่เคยขอร้องเรื่องแต่งงานกับอัคคีมีแต่คุณหญิงสายทิพย์ที่มักเอาเรื่องนี้มาอ้างอยู่ฝ่ายเดียว 

“แล้วคุณภูละแกไม่สงสารเขารึไง” 

“ถ้าพี่อัคกลับมาฉันจะบอกความจริงทุกอย่างให้คุณภูฟังและจะขอหย่า เรื่องทรัพย์สินทุกอย่างฉันจะทยอยชดใช้ให้ทุกบาททุกสตางค์” 

“แกคิดว่าทุกอย่างมันจะง่ายขนาดนั้นเหรอนิ้ง ถ้าคุณภูรู้ความจริงจะไม่โกรธเกลียดแกเหรอ” 

“ฉัน...ฉันไม่มีทางเลือก”เธออึกอักตอบออกไปอย่างไม่เต็มปาก 

“คุณภูเขารักแกมากนะนิ้งใครๆก็ดูออก แกจะทำร้ายคนที่รักแกได้ลงจริงๆเหรอ” 

“เขาแค่หลง หลงในสิ่งที่ฉันสร้างขึ้นเพื่อให้เขาตกหลุมรักแค่นั้นแหละฉันเชื่อว่าสักวันเขาต้องลืมฉัน” 

“เฮ้อ! นิ้งนะนิ้งแกจะเดือดร้อนเพราะคนที่แกบอกว่าเป็นผู้มีพระคุณคอยดูเถอะ ดีไม่ดีไอ้พี่อัคที่แกบอกว่าดีนักดีหนานั่นแหละจะยิ่งสร้างปัญหาให้ ไม่แน่ป่านนี้อาจจะมีผู้หญิงอื่นแล้วก็ได้”ปันตาอดไม่ได้ที่จะพูดจาเหน็บแนมถึงแม้เธอจะเป็นเพื่อนสนิทของนิรชาแต่ก็ไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่เพื่อนสาวทำอยู่ในตอนนี้ 

ภูวิศพักฟื้นอยู่โรงพยาบาลจนครบกำหนดตามแผนการรักษาของแพทย์ โดยมีนิรชาคอยเฝ้าและดูแลไม่ห่าง เธอห่วงสภาพจิตใจของภูวิศมากเพราะหลังจากเกิดอุบัติเหตุเขาก็ดูพูดน้อยลงดูเคร่งขรึมไม่ร่าเริงเหมือนแต่ก่อน นิรชาพยายามเข้าใจและไม่ถามอะไรให้มากความเพราะเกรงจะไปกระทบความรู้สึกของชายหนุ่ม 

ผ้าพันแผลสีขาวถูกคุณหมอผู้เที่ยวชาญด้านจักษุค่อยๆเปิดออกช้าๆ นิรชากุมมือหนาไว้แน่นราวกับจะส่งผ่านกำลังใจไปให้เขารับรู้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นอย่างน้อยเขาก็จะยังมีเธออยู่เคียงข้าง 

ภูวิศค่อยๆลืมตาช้าๆเพื่อปรับสภาพแสงเขาหันไปมองรอบๆห้อง อีกครั้งทว่าภาพที่เห็นกลับไม่เป็นเช่นเคย 

 

 

****************** 

กลับมาอัพต่อแล้วค่ะ^^ 

ผิดพลาดตรงไหนคอมเม้นท์แนะนำกันได้นะคะ 

ขอบคุณที่ติดตาม ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่าน แล้วเจอกันตอนต่อไปค่ะ^^ 

ความคิดเห็น