ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายค่ะ ***ติดตามนักเขียนได้ทาง **เพจ : วิธารา Doublevee

ชื่อตอน : 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 528

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2564 15:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
5
แบบอักษร

ภูวิศยืนนิ่งเมื่อแอบเข้ามาได้ยินสิ่งที่นิรชากับคุณหญิงสายทิพย์คุยกัน สองขาแกร่งเดินหันหลังกับบทสนทนาที่บาดหัวใจ เขาอยากให้ทุกอย่างที่ได้ยินเป็นเพียงแค่ฝัน อยากให้ทุกสิ่งที่รับรู้มาเป็นเพียงเรื่องโกหก  

           “โถ่เว้ย!”ภูวิศกกระแทกมือลงที่พวงมาลัยรถยนต์เพื่อระบายอารมณ์ สายตาคมมองไปยังของขวัญและช่อดอกไม้ที่เตรียมมาด้วยดวงตาวาวโรจน์ สุดท้ายผู้หญิงที่คิดว่าเป็นรักแท้ก็ไม่มีอยู่จริงเธอแต่งงานกับเขาเพราะผลประโยชน์ที่ผ่านมามันคือมายาที่เธอสร้างให้เขาลุ่มหลงเพียงเท่านั้น  

ความคาดหวังในความรักถูกทำลายจนล้มไม่เป็นท่าทำให้ชายหนุ่มไม่สามารถทนเผชิญหน้ากับนิราชาได้ในตอนนี้ เขาพยายามควบคุมความเสียใจที่กำลังเพิ่มขึ้นเป็นทวีอย่างเต็มที่ เท้าหนาเหยียบลงไปที่คันเร่งและขับรถออกไปด้วยความเร็วราวกับพายุ เขาเร่งความเร็วของรถมากยิ่งขึ้นจนทำให้เสียการควบคุม ชายหนุ่มเหยียบลงไปที่เบรกทว่ามันกลับไม่สามารถลดความเร็วลงได้ ภูวิศตัดสินใจหักหลบเข้าข้างทางเพื่อไม่ให้รถพุ่งไปชนกับรถคันอื่นส่งผลให้รถหรูชนเข้ากับต้นไม้อย่างจังในเวลาต่อมา 

“คุณภู! คุณภูคะ”เสียงใสของภรรยาสาวทำให้ภูวิศสลัดภาพเหตุการณ์ทุกอย่างออกจากความคิด เขาหันไปหาทิศทางเสียงก่อนจะส่งเสียงตอบรับออกมาเบาๆ 

“ว่าไง?” 

“ทานอะไรซักหน่อยนะ จะได้ทานยาคุณจะได้หายไวๆไงคะ”นิรชาขยับโต๊ะวางอาหารเข้าใกล้เตียงคนป่วย 

“มีอะไรกินบ้าง?” 

“ข้าวต้มกุ้งค่ะ” 

“ผมอยากกินปลาราดพริก”คนฟังขมวดคิ้วมุ่นกับสิ่งที่ได้ยินพลางส่ายหน้าไปมาเบาๆ 

“ไม่ได้ค่ะ คุณเพิ่งผ่าตัดมาคุณลุงหมอให้ทานอาหารอ่อนก่อน เอาเป็นว่าถ้าคุณอาการเริ่มดีขึ้นเดี๋ยวนิ้งจะทำทุกเมนูที่คุณต้องการให้ทานเลยนะคะ” 

“เหอะ... คุณได้ทำให้ผมแน่ๆผมจะให้คุณทำแบบถึงพริกถึงขิงเลยแหละ”พูดพลางเหยียดยิ้มขืนๆออกมา 

“ว่าไงนะคะ?”ถามต่ออย่างไม่แน่ใจ 

“ผมหมายถึงผมอยากทานอะไรเผ็ดๆ ถ้าได้กลับบ้านรบกวนคุณทำให้ผมซักเมนูแล้วกัน” 

“ได้ค่ะ แต่ตอนนี้ต้องทานรสจืดไปก่อน”คนป่วยยอมทานอาหารอย่างว่าง่ายไม่ทำหน้าบึ้งตึงเหมือนคราก่อน 

 

 

******************** 

**คุณภูจะทำยังไงต่อไป และจะตาบอดไหม?** 

เจอกันตอนต่อไปค่ะ^^ 

ความคิดเห็น