facebook-icon Twitter-icon Line-icon

นิยายของไรท์ส่วนใหญ่เป็นนิยายแนวฟีลกู๊ดนะคะ ขอบคุณที่เข้ามาเป็นความรักของกันและกันค่ะ^_^

ลงเต็มแล้วจ้า | 9 | อันธพาล

ชื่อตอน : ลงเต็มแล้วจ้า | 9 | อันธพาล

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.4k

ความคิดเห็น : 54

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.พ. 2564 00:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ลงเต็มแล้วจ้า | 9 | อันธพาล
แบบอักษร

อันธพาล 9

กิจกรรมช่วงบ่ายเป็นกิจกรรมสันทนาการ โดยจะแบ่งนักศึกษาให้จัดกิจกรรมตามคณะตัวเอง

“ไง หลังจากมาเอากระเป๋าก็ไม่ได้เจอเลยนะ”

ทิวเขานั่งลงข้างกวากวาซึ่งกำลังนั่งคุยกับเพื่อนในคณะคนอื่นอยู่

“ทำมาพูด ทิวเขาโดดเองไม่ใช่เหรอ”

“อ้าว กวารู้ด้วยเหรอ”

ทิวเขายิ้มพลางเกาแก้มตัวเองแก้เขิน

“กูบอกเองแหละ”

ไฟว์ยื่นหน้ามาบอกด้วยสีหน้าทะเล้น เลยโดนทิวเขาผลักหน้าแทบคว่ำ

“เจ็บนะโว้ย”

“ดี เสือกดีนักนะมึง”

กวากวามองเพื่อนเธอตีกันก็อดหัวเราะในความบ้าบอของพวกเขาไม่ได้ จนกระทั่งแป้งพูดขึ้น ทุกคนเลยหยุดกิจกรรมที่ทำอยู่

“มึงว่าเฮียเก้า เขามองมาที่เราแปลก ๆ มั้ยวะ”

ทั้งหมดหันไปมองทางเก้า แต่ก็ต้องรีบหันกลับมาเพราะตกใจสายตาดุ ๆ ของเก้าที่มองมา มีเพียงกวากวาเท่านั้นที่ไม่ตกใจ จะพูดให้ถูกคือ เธอค่อนข้างชินแล้วล่ะ

"จริงด้วยว่ะ พี่กูที่อยู่ปีสองบอกมาว่าเฮียเก้านี่โคตรโหดเลย แถมเป็นนักแข่งรถอันดับหนึ่งของประเทศด้วย"

"โหดแต่หล่อ กูให้อภัย"

บรรดาผู้หญิงสอง สามคนทำสายตาเคลิบเคลิ้มกันก่อนจะฝันสลายเมื่อไฟว์เล่าต่อ

"เพราะความหล่อของพี่แกนี่แหละ เขาเลยลือกันว่าพี่แกกวาดสาวสวยเกือบทุกคณะแล้ว แต่ไม่เคยคบกับใครจริงจังสักคน ประมาณว่าใครมาเสนอพี่แกก็สนองอะ"

ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากัน เรื่องที่เพื่อนเธอเล่าทำเอาหัวใจเธอเหมือนกำลังถูกบีบยังไงไม่รู้ แล้วอย่างเธอนี่เรียกว่า เสนอให้เขาหรือเปล่านะ

"โห จิตใจพี่แกทำด้วยอะไรวะ นี่พี่แกไม่คิดจะรักใครจริงเลยหรือไง"

"ของแบบนี้มันก็พูดยาก ผู้หญิงมาเสนอถึงที่ ใครจะไม่เอาบ้างวะ"

แป้งตบหัวไฟว์ไปหนึ่งทีก่อนจะด่าเขาที่พูดแบบนั้นออกมา

"ให้เกียรติผู้หญิงบ้างไอ้สัส"

"มึงก็ให้เกียรติกูบ้าง ตบมาซะแรง"

ไฟว์ลูบหัวตัวเองปอย ๆ วันนี้มันวันอะไรของเขา พึ่งโดนทิวเขาผลักหัวมา นี่โดนแป้งตบหัวอีกแล้ว

"แต่กูเคยได้ยินว่าเฮียเก้าคบดาวบริหารไม่ใช่เหรอวะ"

เดือนพูดขึ้น กวากวาถึงกับเบิกตากว้าง...นี่เก้ามีแฟนอยู่แล้วเหรอ ทำไมเธอถึงไม่รู้

"ตอนนี้เขายังคบกันเหรอ"

"ไม่นะ รู้สึกจะเลิกไปช่วงพี่เขาอยู่ปีสามกันอะ ที่สำคัญเฮียเก้าเป็นฝ่ายโดนบอกเลิกด้วย"

"โอ๊ย สงสารเฮียเก้าของชุ้น"

กวากวาลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ถ้าเกิดเก้ามีคนรักอยู่แล้วจริง ๆ เธอก็พร้อมจะถอนหมั้นเพราะไม่ต้องการเข้าไปแทรกกลางระหว่างใคร แม้เธอจะต้องเจ็บก็ตาม แต่ยังไงเธอก็มาทีหลังแถมยังมาแบบไม่ค่อยถูกวิธีสักเท่าไหร่ด้วย

ฟิ้ว ฟิ้ว

"โอ๊ย"

ด้วยความที่กวากวามัวแต่นั่งเหม่อ เมื่อลมพัดมาเธอเลยไม่ทันระวัง ทำให้มีเศษบางอย่างลอยเข้าตาเธอ

"เป็นอะไรหรือเปล่ากวา"

ทิวเขาถามด้วยความเป็นห่วง พยายามจับมือเล็กที่กำลังจะขยี้ตาตัวเองไว้

"สงสัยฝุ่นเข้าตา"

"อย่าขยี้เดี๋ยวจะยิ่งอักเสบ"

การกระทำของทั้งคู่อยู่ภายใต้สายตาน่ากลัวของเฮดว้ากอย่างเก้า เขากำหมัดแน่นก่อนจะตะโกนออกมา

"ปีหนึ่งตั้งแถว!"

"เฮ้ย อะไรวะไอ้เก้า ยังไม่ถึงเวลาเลย"

เปรมร้องทัก รุ่นพี่สตาฟคนอื่น ๆ ก็พากันสะดุ้งไปด้วย เหลืออีกตั้งสิบห้านาทีกว่าจะถึงเวลากิจกรรม

"ปีหนึ่งครับ ผมสั่งให้ตั้งแถว ไม่ได้ยินหรือไง!"

เสียงเข้มดุดันของเก้าทำให้ปีหนึ่งวิ่งมาตั้งแถวตามคำสั่ง รวมถึงทิวเขาด้วยที่ลากกวากวาเข้ามาขออนุญาตเขา

"รุ่นพี่ครับ คือเพื่อนผมฝุ่นเข้าตา ผมขออนุญาตพาเพื่อนไปล้างตาก่อนนะครับ"

เก้ามองหน้าทิวเขานิ่งก่อนจะย่อเข่าลงเพื่อมองหน้ากวากวาซึ่งกำลังพยายามขยี้ตาตัวเองเบา ๆ อยู่

"เป็นอะไร"

"ไม่รู้อะไรเข้าตาค่ะ"

"แน่ใจว่าไม่ได้แกล้งเพราะไม่อยากเข้ากิจกรรม"

"เฮ้ยพี่ ทำไม..."

ทิวเขาทำท่าจะโวยวายที่เก้าถามแบบนั้น แต่ต้องเงียบไปเมื่อเก้าหันมามองเขา

"กูถามมึงเหรอ"

"แต่เพื่อนผมเขาเจ็บจริง ๆ นะครับ"

"ก็ไม่ได้บอกว่าไม่เชื่อ มึงไปเข้าแถว เดี๋ยวกูจัดการเอง"

"แต่...."

ทิวเขาอึกอัก มองคนตัวเล็กด้วยความลังเล มือยังจับข้อมือเล็กไว้แน่น

"ปล่อยมือจากเพื่อนคุณแล้วไปเข้าแถว"

"ครับ ถ้าอย่างนั้นผมฝากเพื่อนด้วยนะครับ"

สุดท้ายทิวเขาจึงต้องยอมปล่อยมือจากกวากวาเดินกลับไปเข้าแถว แต่ยังหันหลังกลับมามองด้วยความเป็นห่วง

"อย่าขยี้"

เก้าคว้าข้อมือเล็กทั้งสองข้างมาจับไว้ ดุเธอเล็กน้อยเมื่อเห็นเธอยังพยายามขยี้ตาไม่เลิก

"น้องเป็นไรวะ มาเดี๋ยวกูดูแลให้"

เจ้าของร่างสูง ใบหน้าหล่อละมุนตามแบบฉบับคุณชายในชุดนักศึกษาแพทย์เดินเข้ามาถาม เก้าสูดลมหายใจเข้าปอดก่อนจะเงยหน้าขึ้นตอบเสียงนิ่ง

"ไม่ต้อง เดี๋ยวกูจัดการเอง"

"แต่มึงเป็นเฮดว้าก หน้าที่ดูแลน้องคือหน้าที่กูนะ"

มาวินที่เห็นท่าไม่ดีเลยรีบเดินเข้ามาช่วยแก้ไขสถานการณ์

"ไอ้ไวน์ มึงไปดูแลน้องทางนู้นกับกูดีกว่า เหมือนจะมีคนเป็นลมว่ะ"

"ฮะ อะไรของมึงวะ อย่าลากดิเห้ย"

"แม่ง วุ่นวายกันจริงแต่ละตัว"

เก้าพึมพำกับตัวเองก่อนจะก้มลงมองตุ๊กตาน้อยของเขาเมื่อเธอสะกิดยิก ๆ ตรงหัวไหล่

"กวาไปล้างตาได้ยังคะ แสบจัง"

เก้าไม่ตอบแต่จูงมือคนที่กำลังหลับตาอยู่ให้เดินตามตัวเองมาแทน จากเดิมที่เจ็บตาอยู่ ตอนนี้กวากวากลับรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก ฝ่ามือหนาที่กอบกุมมือเธอไว้ ถึงแม้มันจะไม่แน่นมาก แต่มันทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยยิ่งกว่าปกติ

"ถึงแล้ว คราวนี้ลืมตาในน้ำดู"

เก้ารองน้ำใส่ฝ่ามือหนาก่อนจะให้กวากวาลืมตาในนั้น

กวากวาลืมตาในน้ำในฝ่ามือเขาได้สบาย ๆ เลยเพราะฝ่ามือเขาสองข้างแทบจะใหญ่กว่าหน้าเธอด้วยซ้ำ

"ดีขึ้นมั้ย"

"กวาว่าน่าจะออกแล้วนะคะ"

เธอเงยหน้าขึ้น กระพริบตาถี่ ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

"หมดยังคะเฮีย"

"อยู่นิ่ง ๆ เดี๋ยวดูให้"

เก้าเชยคางมนขึ้น ก้มลงสำรวจดวงตาเธออย่างละเอียดให้อีกครั้ง

ทั้งคู่ชะงักเล็กน้อยเมื่อได้สบตากันตรง ๆ พวกเขาเหมือนตกอยู่ในมนต์สะกดบางอย่าง เก้าค่อย ๆ ก้มหน้าลง ประกบริมฝีปากร้อนลงบนริมฝีปากอวบอิ่มแผ่วเบา เขาชิมความหวานอยู่นานก่อนจะผละออก

"คราวหน้าอย่าเซ่อซ่าทำอะไรเข้าตาอีกล่ะ"

ไม่พูดเปล่า เขายังแกล้งเอาน้ำลูบหน้าเธออีกด้วย กวากวาจากที่เขินอยู่จึงโวยวายขึ้น

"ว้ายเฮีย เครื่องสำอางเลอะหมด เดี๋ยวไม่สวย"

"ไม่สวยก็ดี พวกแมลงวี่แมลงวันจะได้เลิกมาตอมสักที"

"เฮียว่าอะไรนะคะ?"

กวากวาเงยหน้าถาม เมื่อสักครู่เธอได้ยินไม่ชัดเพราะมัวแต่หาทิชชู่ในกระเป๋าอยู่

"จะไปเข้ากิจกรรมได้ยัง หรือหาเรื่องอู้ฮะ!"

"อะไรของเขา"

กวากวาเกาหัวตัวเองด้วยความไม่เข้าใจ มองตามหลังร่างสูงที่เดินก้าวฉับฉับออกไปเหมือนไม่พอใจ ทั้งที่เมื่อกี้เขา....

มือเล็กแตะริมฝีปากตัวเอง คิดถึงเหตุการณ์เมื่อครู่พาลทำให้หน้าแดงไปหมด

"เฮียเก้าบ้า ชอบมาทำให้ใจสั่นอยู่เรื่อย"

——————

เอาคความฟินมาส่งเข้านอนค่ะ

ฝันดีนะคะ ถ้าชอบคอมเมนท์ให้หน่อยน้า

แปะอิมเมจทิวเขาให้ด้านล่างนะคะ

 

ทิวเขา

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว