ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

การศึก (ต่อ) / เคราะห์ร้าย

ชื่อตอน : การศึก (ต่อ) / เคราะห์ร้าย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 18

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.พ. 2564 18:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
การศึก (ต่อ) / เคราะห์ร้าย
แบบอักษร

เมื่อได้ข้อสรุปว่า จะกำจัดคนมีของต้องเอาของหนักทุบหัว จึงสั่งทัพให้ไล่ต้อนทัพกองอาสาของอ้ายชูลงทะเล แม้หนังจะเหนียวแต่คงหายใจใต้น้ำไม่ได้ ด้วยกำลังพลของอ้ายชูที่น้อยกว่าทัพพม่า ทำให้เหล่าทหารกล้าเพี้ยงพล้ำตายไปทีละคน อ้ายชูก็ได้แต่เจ็บใจ แต่ก็ต้องสู้กับทหารหลายคน เมื่อรู้ว่าสู้ไม่ได้ก็ดำน้ำหนีแต้ก็ถูกทหารพม่าใช้โซ่รัดคอ และทุบหัวให้สลบไป

พอตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนได้ถูกพาตัวมายังแผ่นดินอังวะเสียแล้ว มีอดีตทการชาวอโยธยาได้มาบอกให้อ้ายชูยอมสวามิภักแด่อังวะ แม้มันจักเสียศักดิ์ศรีแต่ก็รักษาชีวิตไม้ได้ อ้ายชู้ที่ได้ยินก็เสียใจที่ทหารคนนั้นเสียชาติเกิดกลับยอมก้มหัวให้กับพม่า เมื่อทหารอโยธยาได้ฟังก็โกรธจึงเดินหนีออกมา

 

ทางด้านหมู่บ้าน

พวกพม่านำทัพเข้าตีหมู่บ้านต่างๆ หมู่บ้านกาบโพธิ์ทะเล และหมู่บ้านอื่นยังพอสู้ได้ แต่หมู่บ้านวิเศษชัยชาญมีนักรบอยู่นิดน้อย ก็จบสิ้น

"อย่าร้องไปหนาพวกเจ้า ข้าจักไม่ยอมให้มันมาทำร้ายพวกเจ้าดอก"ผมกล่าวปลอบน้องๆ ผมก็อยากสู้ แต่ปู่คงให้ผมดูแลน้อง ผมได้แต่เจ็บใจ ปู่คงสิ้นฤทธิ์เพราะสังขาร ส่วนพี่พิกุลก็สู้ด้วยทุกอย่างที่มีจนถูกสังหารตาย แม้เธอจักพยายามคลานมาหาลูกๆ เมื่อมีชาวบ้านหมู่บ้านศรีบัวทองมาช่วยแต่ก็สายไปแล้ว ทุกคนตายหมดเหลือเพียงเด็กๆที่ถูกซุกซ่อนไว้

ผมวิ่งออกไปยังร่างของปู่คง แกยังมีสติผทหยิบเอาสมุนไพรออกมาห้ามเลือดทั้งน้ำตา "เอ็งจักทำกะไรไอ้เพลิง ข้าไม่รอดดอก ฝากพวกเอ็งบ้านศรีบัวทองดูแลลูกหลานชาววิเศษชัยชาญด้วย ส่วนเอ็งไอ้เพลิง จำคำข้าไว้ จงเผาแต่ศรัตรูและเป็นกำแพงป้องกันแผ่นดินเกิด"แกกล่าวก่อนสิ้นใจ ผมอยู่ในอาการช็อคนี่ผมช่วยใครไม่ได้เลย

"พี่ขุนรองข้าขอโทษ"ผมกล่าวทั้วน้ำตาและมองไปรอบๆที่เต็มไปด้วยซากศพคนในหมู่บ้าน

ความคิดเห็น