ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) สวัสดีค่ะรีดเดอร์ของไรท์ ขอบคุณที่ติดตาม กดถูกใจ กดสนันสนุน ให้กำลังและคอมเม้นดีๆอีกมากมาย ขอบคุณนะคะ น่ารักสุดๆ จุ๊บๆ อย่าลืมน๊า สนันสนุน กดถูกใจ คอมเม้น เค้าไม่หายไปไหนแน่นอนจะอยู่ตรงนี้ยาวๆไป แม้จะมาอัพช้าแต่ก็ขอบคุณจริงๆที่ยังรอ อาจจะไม่สนุกสำหรับบางคน แต่ก็ดีใจที่มีคนชอบนิยายของไรท์ และจะแต่งต่อและสร้างเรื่องใหม่ๆ ขึ้นมาอีกเรื่อยๆ อยู่ให้กำลังใจกันไปนานด้วยน้าาา 😊

คนที่ฮยองรักคือ....

ชื่อตอน : คนที่ฮยองรักคือ....

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 164

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.พ. 2564 10:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คนที่ฮยองรักคือ....
แบบอักษร

ณ ห้องนั่งเล่น

 

มาร์คเดินเข้ามาด้วยใบหน้าที่จะร้องไห้เต็มที่ เพราะรู้สึกผิดต่อจินยอง ที่ตนไม่สามารถรักจินยองมากกว่าเพื่อนได้ ทำเอาแจ็คสัน ยูคยอม แบมแบมที่นั่งคุยกันอยู่ และยองแจที่ออกมาจากห้องครัวตกใจกันหมดว่ามาร์คเป็นอะไร

 

"มาร์คฮยอง ฮยองเป็นอะไรครับ" แจ็คสันถามด้วยความตกใจ

 

"ฮืกกก ฮืออออ" เมื่อมาร์คเห็นแบมแบม อ้าแขนให้ตนเข้าไปกอด โดยไม่ถามอะไร ทำให้ความอดทนของมาร์คหมดลง เลยระเบิดความเสียใจทั้งหมดออกมา

 

"ฮยอง เป็นอะไรครับ บอกแบมได้นะครับ แบมอยู่ข้างๆฮยองเสมอนะครับ" แบมแบมบอกมาร์คและกอดและลูบผมมาร์คไปด้วย

 

"ฮืกกก เรื่องจินยองนะ" มาร์คไม่มีอะไรปิดบังแบมแบมอยู่แล้ว เพราะตนรักแบมแบมมาก มาร์คเลยเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด ให้แบมแบม แจ็คสัน ยองแจ ยูคยอมฟัง เมื่อมาร์คเล่าจบคนที่ตกใจที่สุดจะเป็นแจ็คสัน เพราะตนไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน ต่างจากแบมแบมและยองแจที่รู้เรื่องนี้อยู่แล้ว ส่วนยูคคอมที่มีใบหน้าเดรียดสุดๆกับเรื่องที่เกิดขั้น

 

"ที่รัก ไม่ตกใจหรอ" แจ็คสันที่เห็นยองแจนั่งเงียบๆไม่มีอาการใดๆ แจ็คสันเลยถามด้วยความสงสัย

 

"ทำไม แจต้องตกใจด้วยล่ะ แจรู้เรื่องนี้มานานแล้ว" ยองแจตอบแจ็คสันด้วยท่าทางสบาย แต่ในใจตนเครียดเรื่องจินยองมาก

 

"ทำไม ฮยองไม่รู้อยู่คนเดียวล่ะ" แจ็คสันพูดด้วยความน้อยใจ ที่ตนไม่รู้อะไรเลย

 

"ก็ฮยองไปทำงานที่จีนบ่อย และไม่ค่อยอยู่ในวงสักเท่าไร" ยองแจตอบแจ็คสัน

 

"แล้วเราจะเอาไงต่อ" แจ็คสันขอนใจด้วยความเดรียดสุดๆ กับเรื่องที่เกิดขึ้น แล้วหันดูมาร์คที่กอดแบมแบมร้องไห้จนเหนื่อยแล้วหลับอยู่บนตักแบมแบม ส่วนยูคยอมนั่งมองทุกคนด้วยความเดรียดสุดๆ

 

ขณะที่ทุกคนนั่งด้วยความเดรียดกับเรื่องที่เกิดขึ้น เจบีที่เดินเข้ามาด้วยตาบวมสุดๆ สร้างความตกใจให้ทุกคน ยกเว้นแบมแบมคนเดียว ที่ตนรู้ว่าเจบีเป็นอะไร

 

"เจบีี ฮยองเหนื่อยมั้ยครับ" ทำถามของแบมแบมสร้างความงงงงให้ทุกคนที่นั่งอยู่และสงสัยว่าแบมแบมรู้หรอว่าเจบีเป็นอะไร

 

"นาย ถามชั้นเรื่องอะไร" เจบีงงงงสุดๆ แต่คำพูดต่อมาของแบมแบมสร้างความตกใจให้ทุกคนอีกครั้ง พร้อมกับมาร์คที่ตื่นมาด้วยความเหนื่อย เพราะได้ยินเสียงคนคุยกัน

 

"เรื่องที่ เจบี ฮยองรัก จินยองฮยองไงครับ" แบมแบมตอบคำของเจบี

 

"นะ นาย รู้ได้ไงแบมแบม" เจบีถามด้วยความตกใจ ตนเป็นคนที่เก็บความรู้สึกเก่ง แต่ไม่คิดว่าแบมแบมจะรู้

 

"ฮยองจำได้มั้ยครับ ว่าที่ผมคุยกับจินยองฮยอง ผมเห็นเงารองเท้าครับ ผมเลยรู้ว่าเป็นฮยอง บวกกับความที่ผมสงเกุตจินยองฮยองที่แอบมองมาร์คฮยอง แล้วผมหันไปเจอเจบีฮยองมองจินยองฮยองด้วยความรักทั้งหมดที่ฮยองมีให้จินยองฮยอง แล้วฮยองจะเอาไงต่อไปครับ ดูเหมือนจินยองฮยองจะรักมาร์คฮยองมากเกินกว่าที่จะตัดใจจากมาร์คฮยองได้" แบมแบมพูดกับเจบี

 

"ฮยองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอายังไงต่อไป เฮ้ออ ฮยองขอตัวก่อนนะ" แล้วเจบีก็เดินขึ้นห้องไปด้วยความเจ็บปวด ตนรักจินยองมาก มากพอๆกับที่จินยองรักมาร์คฮยองเลย

 

ทุกคนมองเจบีเดินขึ้นห้องไปด้วยความสงสารและเดรียดกับเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น แต่ไม่รู้จะแก้ปมทั้งหมดที่เกิดขึ้นอย่างไร และอยากให้ทุกคนกลับมาเป็นเหมือนเดิม เหมือนตอนที่เราเป็นเด็กฝึกด้วยกัน

 

"แบม ไปเดินเล่นกันดีกว่า อย่าเดรียดสิแบม ไม่ดีต่อลูกนะ" มาร์คที่เห็นแบมทำหน้าเดรียดกลัวส่งผลไม่ดีต่อลูกเลยชวนแบมไปเดินเล่น แจ็คสัน ยองแจ ยูคยอมที่เห็นมาร์คชวนแบมแบมไปเดินเล่น ทุกคนเลยแยกย้ายกับไปพักผ่อน แจ็คสัน ยองแจไปหาของกินในครัว ยูคยอมไปนอนพักผ่อน

 

ณ ริมหาดทะเล

 

มาร์คที่เดินจูงมือแบมแบมเดินเล่นริมทะเล พร้อมกับมองพระอาทิตย์ที่กำลังตกดินและอ้าแขนกอดแบมแบมพร้อมกับลูบท้องแบมแบมไปด้วย

 

"จำไว้นะ แบมแบม คนที่ฮยองรัก คือ แบมแบมกับลูก นะครับ และจะรักแค่แบมแบมกับลูกตลอดไปครับ" มาร์คบอกแบมแบมด้วยความรัก

 

"แบมก็รัก มาร์คฮยองกับลูกตลอดไปครับ" แบมแบมพูดกับมาร์คด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข

 

แล้วมาร์คก็จูบแบมแบมทันทีที่แบมแบมพูดจบ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เป็นไงกันบ้างคะ ถ้ามีความผิดพลาดตรงไหนบอกเราได้นะคะ เราจะได้นำไปแก้ไขนะคะ เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะคะ ขอโทษนะคะที่หายไปหายวันเลยค่ะ ช่วงนี้ยุ่งๆนะคะ คอมเม้นต์บอกกันด้วยนะคะ ว่าเป็นไงบ้าง เราจะได้มีกำลังใจแต่งต่อไปนะคะ เพราะเราแต่สดและใช้มือถือแต่งคะ อย่าอ่านกันเป็นเงานะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว