facebook-icon

ฝากกดติดตามเพจ fortune _28 ด้วยงับ อิอิ

ชื่อตอน : Chapter 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.พ. 2564 16:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 7
แบบอักษร

 

เมื่อทั้งสองคนมาถึงที่รีสอร์ต จากัวร์ให้พนักงานช่วยกันถือของมาให้หน้าล็อบบี้ทางเข้าไปยังห้องพัก ผู้ช่วยของเขาทั้งสองคนยืนรออยู่ตรงนั้นเพราะเขาส่งข้อความให้พวกเขามารอเอง

"คุณโรสไม่สบายเหรอคะหน้าซีดๆ"

โรสพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินไปหาผู้ช่วยของชายหนุ่ม

"คุณพิมโรสเวียนหัวค่ะ ขอยาพารากับยาดมได้มั้ย"

"ได้ค่ะ เดี๋ยวพิมไปให้ที่ห้องค่ะ"

"ขอบคุณนะคะ"

โรสนวดขมับตัวเองไปพลางๆ จากัวร์ส่งถุงอาหารเกือบสิบถุงไปให้ผู้ช่วยของเขา

"เอาไปแบ่งกันนะครับ มีทั้งปลาดิบ อาหารญี่ปุ่น อาหารไทย อาหารเกาหลีมีทุกอย่าง"

"ขอบคุณครับเจ้านาย ทำไมซื้อมาเยอะขนาดนี้เนี้ย"

ปวินเอ่ยถามอย่างสงสัย จะว่าเหลือจากที่ทานก็คงไม่ใช่เพราะมันกล่องใหม่ทั้งนั้นเลย เขาเงยหน้ามองโรสก่อนจะกระซิบผู้ช่วยเสียงเบา

"ผมพาโรสไปทานข้าวแต่เธอบ่นเหม็นทุกร้านเลย ผมเลยจำเป็นต้องห่อกลับ ดีที่เธอไปทานของหวานแล้วทานได้ ไม่อย่างนั้นผมคงต้องเหมาทั้งห้าง"

เขาเอ่ยอย่างเหนื่อยใจก่อนจะฉีกยิ้มเมื่อโรสหันมามองหน้าเขา

"คุณจากัวร์โรสอยากนอนแล้ว"

"อ่า ได้ครับ ผมไปนะปวิน"

"ครับ"

เขารีบเดินไปประคองเธอแล้วพาเดินตามทางไปจนถึงห้อง เวลานี้เอาใจเธอไว้ก่อนเพราะดูจากสภาพแล้วเหวี่ยงแน่นอนถ้าโมโหขึ้นมาอีกครั้ง

เมื่อมาถึงห้องนอน เขาพาเธอเดินมานั่งพิงหลังที่โซฟา รองเท้า ชุด เขาถอดให้อย่างเบามือ

"โรสมาเที่ยวไม่สนุกเลย คุณเบื่อมั้ยคะ"

หญิงสาวมีความรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก แทนที่เขาจะได้สนุกที่ได้มาพักผ่อนแต่เธอกลับมาเป็นภาระเขาซะอย่างนั้น

"ไม่ครับ แค่มีคุณมาด้วยมันก็ดีมากแล้ว"

เขายื่นมือไปลูบผมหญิงสาว เวลาแบบนี้เธอควรนอนพักผ่อนพรุ่งนี้อาจจะดีขึ้นก็ได้

"นอนพักนะ เมื่อเช้าผมคงทำรุนแรงไปคุณถึงเป็นแบบนี้"

"ไม่ใช่หรอกค่ะ ช่างมันเถอะ"

ก๊อกๆๆๆ

"พิมเอายามาให้ค่ะ"

จากัวร์ลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู พิมเดินเข้ามามีพร้อมทั้งยาดม ยาพารา ยาหอมละลายน้ำ เธอส่งมันไปให้หญิงสาวพร้อมกับน้ำเย็นๆ

"ทานยาก่อนนะคะ"

"ขอบคุณมากนะคะ"

โรสรับยามาทานพร้อมกับดื่มน้ำตาม ยาดมถูกเปิดฝาส่งมาให้ เธอรู้สึกสดชื่นขึ้นอย่างประหลาดเหมือนได้ของดีในมือ

"ฮ้าาา สดชื่นขึ้นมากเลยค่ะ"

"อันนี้ยาหอมนะคะ ถ้าทานได้ลองจิบดู ถ้าปวดหัวรู้สึกเวียนศรีษะยานี้ช่วยได้เยอะเลยค่ะ"

โรสพยักหน้ายิ้มกว้างก่อนจะนอนพิงหลังแล้วหลับตาลงช้าๆ

"ขอบคุณครับคุณพิม ไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ผมจะวานคุณจัดการธุระให้หน่อย ผมคงไม่สะดวกไป"

"ได้ค่ะ งั้นพิมไปก่อนนะคะ"

ผู้ช่วยของจากัวร์หันไปมองคุณโรสด้วยความเป็นห่วง อาการอย่างกับคนท้องเลยพี่สาวของเธอเป็นตอนตั้งครรภ์ลูกคนแรก แต่คงไม่ใช่มั่งน่าจะอาหารเป็นพิษมากกว่า เธอส่ายหน้าไล่ความคิดแปลกๆออกไปก่อนจะเดินกลับเข้าห้องของตัวเอง

"ทางด้านของจากัวร์ เขานั่งมองหญิงสาวอยู่นานจนเธอหลับไป ชายหนุ่มไม่ลืมที่จะเช็ดตัวให้ เปลี่ยนชุดที่มันสบายตัวก่อนจะอุ้มเธอไปนอนบนเตียงนอน

"ท่าทางจะเหนื่อยจริงแหะ หลับสนิทเลย"

เขายิ้มออกมาบางๆก่อนจะเดินไปยั่งลงโซฟาแล้วกดสั่งงานให้ลูกน้องผ่านข้อความแชท พรุ่งนี้เขาจะพาโรสไปเดินเล่นชายหาดเผื่อเธอจะอาการดีขึ้นกว่านี้ ส่วนงานให้ผู้ช่วยทำไหนๆพวกเขาก็อุส่าห์ตามมาแล้ว

เช้าวันต่อมา....

โรสตื่นมาด้วยใบหน้าที่สดใส ได้ทานยาบ้างรู้สึกจะดีขึ้นมากแล้ว เธอเดินมายังตู้เสื้อผ้าหาชุดสวยสายเดี่ยวลูกไม้สีแดงเพลิงลากยาวมาจนถึงข้อเท้า โชว์แผ่นหลังขาวระหงเป็นชุดที่เธอโปรดปรานมาก

หญิงสาวหันไปมองชายหนุ่มบนเตียงนอน เหมือนว่าเขาจะตื่นก่อนแล้วแต่งตัวเรียบร้อยแต่คงไม่กล้าปลุกเธอก็เลยมานอนหลับต่อแน่นอน

เมื่อเปลี่ยนชุดเสร็จเธอเดินมานั่งลงข้างๆเขย่าแขนเขาเพื่อเรียกให้ตื่น

"คุณจากัวร์คะ ตื่นได้แล้ว"

เขาค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆมองหญิงสาวในชุดสวยพร้อมหมวกใบใหญ่ก็ยิ้มออกมาทันที

"ตื่นแล้วเหรอ แต่งตัวสวยเชียว"

"โรสเบื่อห้องค่ะอยากไปเที่ยวแล้ว"

คนสวยเริ่มงอแงอีกครั้ง พักหลังหงุดหงิดจนติดเป็นนิสัยซะแล้ว เอาจริงๆเธอกลัวว่าคุณจากัวร์จะเบื่อและรำคาญมาก แต่มันห้ามตัวเองไม่ได้จริงๆ

"งั้นไปเดินเล่นชายหาดกันเนาะ"

เขาลุกขึ้นยื่นมือมาตรงหน้าให้หญิงสาวจับไว้ โรสยิ้มอย่างดีใจก่อนจะกระโดดกอดแขนเขาแล้วเดินเคียงข้างกันไป

อากาศที่นี่ดีมากๆ เธอสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดรับกับสายลมพัดผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไป ไม่ได้มีความสุขแบบนี้มานานมากแล้ว คงเพราะมัวแต่ทำงานจนไม่มีเวลาให้ตัวเอง

"ชอบมั้ย"

โรสหันมาสบตาชายหนุ่มก่อนจะพยักหน้ายิ้มกว้าง หญิงสาวกระโดดกอดคอชายหนุ่มแน่น พักหลังมีความรู้สึกอยากอ้อนเขามากเป็นพิเศษ

"ชอบมากเลยค่ะ รีสอร์ตคุณสวยมาก"

"ไว้มากันอีกผมมีหลายสาขา รอบหน้าไปสาขาอื่นบ้าง ภูเก็ตก็มีนะน้ำทะเลก็ใสไม่แพ้กัน"

เขาสวมกอดเธอตอบแต่ไม่รัดแน่นจนเกินไป โรสเป็นผู้หญิงที่น่าทะนุถนอมมากเกินไปจนเขาไม่กล้าจะทำแรงอะไรกับเธอมาก ยกเว้น... ตอนอยู่บนเตียงเท่านั้น

"จริงนะ คุณรับปากแล้วต้องพาไปนะ"

"ผมเคยผิดคำพูดกับคุณหรือไง"

หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างดีใจก่อนจะผละออกจากเขากอดแขนแน่นแล้วทั้งสองคนก็เดินรับอากาศบริสุทธิ์ในยามเช้าด้วยกันต่อ

"ไปทานข้าวกันมั้ย คุณไม่ทานอะไรตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะ"

"ก็ได้ค่ะ ขอเป็นอะไรเบาๆพอนะคะ"

จากัวร์พยักหน้าก่อนจะกุมมือหญิงสาวเข้าร้านอาหารริมทะเลแล้วสั่งข้าวต้มกุ้งมาสองชาม

"กุ้งเหม็นค่ะ"

และก็เหมือนเดิมคือแม่คุณเหม็นทุกอย่าง และสุดท้ายจบลงที่ ข้าวต้มธรรมดาที่ไม่ปรุงและไม่ใส่เนื้อสัตว์ใดๆ

"ทานได้เหรอครับแบบนั้น"

เขามองชามข้าวตรงหน้าหญิงสาว มีแต่ข้าวกับน้ำผสมกันเท่านั้น และดูเหมือนว่าจะทานได้เยอะกว่าที่มีส่วนผสมของเนื้อสัตว์

"ได้ค่ะ แบบนั้นมันเหม็นคาวกุ้งอ่ะ หมูก็เหม็น ไก่ก็เหม็น"

เขากุมขมับมองโรสที่ตักข้าวต้มเปล่าๆทานเหมือนมันอร่อยมาก ทั้งๆที่มันจืดสนิทไร้รสชาติสุดๆ

"ผมว่ากลับกรุงเทพโรสต้องไปหาหมอแล้วนะ"

 

<~~~~~~~~~~~>>>>

 

ไปเลยค่ะ ไปตรวจจจจ อิอิ

มาเช้าแหน่ 🤭🤭🤭

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว