ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 11 รสรักของคนหลอกลวง 60%NC++

ชื่อตอน : บทที่ 11 รสรักของคนหลอกลวง 60%NC++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.พ. 2564 00:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 11 รสรักของคนหลอกลวง 60%NC++
แบบอักษร

บทที่ 11 รสรักของคนหลอกลวง 60 % NC++ 

 

 

ขอบคุณนะค้า พี่แทนแสนดี 1000++ โหลดแล้วจ้า ^/\^ 

 

 

*** อัป 60%**** 

 

บทที่ 11  รสรักของคนหลอกลวง 

“ฉันเป็นหนี้คุณเท่าไหร่นะ” ถามเขาแล้วคว้าเอาขวดเหล้ามาเทอีก สิปปกรแย่งเอาขวดไปเก็บไว้บนชั้นลอยเหนือเตา เขากวาดเอาถังน้ำแข็งและขวดโซดาลงจากหน้าบาร์ด้วย ไล่เธอทางอ้อมให้ไปนอนนั่นแหละ 

“ห้าแสนไง เมาแล้วลืมเหรอ” 

ณัฐนรีดึงหลอดออกจากแก้ว เธอปามันทิ้งเหมือนเรื่องราววุ่นวายที่เกิดขึ้นในวันนี้ 

“ไปกันเถอะ” 

“ไปไหน” 

“ใช้หนี้” บอกเขาแล้วยิ้มสมเพชตัวเอง ยกแก้วขึ้นกระดกจนเกลี้ยงแล้วลงจากเก้าอี้ที่หน้าบาร์ 

สิปปกรส่ายหัวให้คำพูดคำจาของคนเมา นึกว่าหล่อนพูดเล่นละนะ แต่ตอนที่หล่อนเดินเซซ้ายทีขวาทีไปที่ห้องของเขา เขาก็ต้องคิดเสียใหม่ 

“จะทำอะไร เธอเมาแล้ว ห้องเธออยู่โน่น”  

คนเมาไม่ฟังเสียง เดินเข้าไปในห้องของสิปปกรแล้วยืนอยู่หน้าเตียง 

“ฉันไม่ตลกกับเธอหรอกนะ เธอเมาอยู่ เธอไม่มีสติ” 

“คุณเป็นคนดีขนาดนั้นเลยเหรอ สนทำไมว่าฉันเมาหรือเปล่า” 

“ออกไป...โรส” 

“ทำไม แม้แต่คุณก็ไม่ต้องการฉันเหรอ ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้สวยกว่าฉันสักหน่อย ทำไมเขาไม่เลือกฉัน ทำไม...ฉันต้องเป็นฝ่ายเจ็บปวดด้วย...ทำไม...” 

คำถามนั้นมาพร้อมน้ำตาที่พรั่งพรู สิปปกรสองจิตสองใจ แต่สุดท้ายก็ขยับเข้าหาณัฐนรี วางฝ่ามือทาบกับแก้มของหล่อน ใบหน้าที่เคลือบทาด้วยหยาดน้ำตา เหตุใดช่างดูยั่วยวนนัก จะทนไม่ไหวแล้วนะ คิดเสียว่าในคืนนี้เขาเป็นแค่ลูกค้าคนหนึ่งได้ไหม เป็นแค่ลูกค้าของหล่อนก็แล้วกัน! 

“เธอจะไม่เสียใจใช่ไหม” 

“ฉันเสียใจมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว ฉัน...” 

“ชู่ว์...” สิปปกรส่งสัญญาณให้หล่อนเงียบเสียง เขาดึงหล่อนเข้าหาด้วยแรงเพียงน้อยนิด คนเมาก็ถลาร่างเข้ามา ให้เขาได้วางริมฝีปากประทับจูบแต่โดยดี จูบนี้ที่โหยหา จูบนี้ที่ปะปนหยาดน้ำตาของณัฐนรี 

“ขออย่างหนึ่งได้ไหม” เธอยังวอนขอ 

“อะไร” เขาตอบอย่างรีบร้อน มือไม้เลื่อนลูบไปทั่วแผ่นหลังบาง  

“อย่าพูดอะไรทั้งนั้น ห้ามคุณ...มีคำถาม ห้าม...พูดกับฉัน” 

“อะไรของเธอ” ถามกลับตอนที่วุ่นวายกับตะขอกางเกงของณัฐนรี หล่อนคว้ามือเขาไว้เพื่อให้หยุดการกระทำ ก่อนจะจ้องเขาแน่วนิ่งราวกับอยากได้ยินคำยืนยันเพื่อความมั่นใจ “โอเค...ฉันจะไม่พูด ไม่ถาม ไม่สงสัยอะไรทั้งนั้น ฉัน...ทำต่อได้หรือยัง” 

เมื่อหญิงสาวพยักหน้า ชายหนุ่มผู้ตกอยู่ในห้วงสวาทก็จัดการดึงกางเกงของหล่อนลง เสื้อยืดที่หล่อนสวมก็ด้วย มันหลุดไปพร้อมๆ กับเสื้อชั้นในเนื้อนิ่มที่เขาเหวี่ยงลงข้างเตียง เนื้อตัวหอมๆ ของหล่อน ทั้งกลิ่นแชมพูจากเส้นผมยุ่งๆ ชวนให้ความต้องการในร่างเขาตื่นเพริศตอนใกล้ค่อนคืน เขาอุ้มหล่อนไปวางที่กลางเตียง ได้ยินเสียงหายใจของคนเมาแล้วช่างเร้าแรงปรารถนา หล่อนตัวร้อนผ่าว ไม่รู้ว่าเพราะเขาหรือเพราะฤทธิ์แอกอฮอล์กันแน่  

“ฉันชอบ...สัมผัสเธอ” 

“ชู่ว์...” ณัฐนรีสั่งมิให้เขาส่งเสียง หัวใจเธอกำลังเต้นแรง ไม่ว่าจะเพราะเหล้าหรือเพราะสติอันโง่เง่าของเธอ ตอนนี้มันหยุดไม่ได้แล้ว เนื้อตัวเธอเหลือเพียงกางเกงชั้นใน ในขณะที่เขากำลังถอดเสื้อผ้าทั้งชิ้นบนชิ้นล่าง แผ่นอกหนั่นแน่นที่เรียบตึงนั้น น่าสัมผัสแตะต้องเกินกว่าจะห้ามใจ เขาก้มลงมาหาเธอ จุมพิตอ้อยอิ่งที่ริมฝีปาก ก่อนจะลากเรียวลิ้นลงตามแนวลำคอ บางจังหวะก็ขบเม้ม ดูดชิมลิ้มรสผิวเนื้อ  

ร่างกายเธอสั่นระริก ตอบสนองต่อสิ่งเร้าอย่างน่าละอาย เขายังพาปลายลิ้นลากไล้ กระทั่งพบเจอยอดถันอันหดเกร็ง พุ่มทรวงอวบสล้างกำลังถูกชื่นชมจากชายที่ไม่ใช่คนรัก เขาจุมพิตมัน ลิ้มรสและขบเม้มอย่างเอาแต่ใจ แต่เชื่อไหม เธอชอบมัน 

ความปรารถนาที่พลุ่งพล่านนี้ คงมิอาจดับลงหากไร้การปรนเปรอจากสิปปกร ดูเอาเถิด ยามที่เขาลูบไล้เข้าใกล้บั้นท้าย เธอก็ยิ่งแอ่นอกแอ่นกายให้เขาเชยชม มือเขาร้อน เนื้อตัวเขายิ่งร้อนกว่า ริมฝีปากเขาที่พรมจูบตีตรา ก็ยิ่งตอกตรึงเธอไว้มิให้ลงจากเตียง  

ช่างหัวเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ เธอไม่ขอรับรู้สิ่งใด เธอเจ็บปวดมากมายยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ขอปลอบประโลมหัวใจด้วยการกระทำที่ร่างกายนำพา ให้สิปปกรล่อลวงเธอเถิด หากนั่นจะทำให้คืนนี้เธอหลับลงได้ ในคืนที่หัวใจนั้นพังยับเยิน 

ฝ่ามือของสิปกรเลื่อนหามือของณัฐนรี เขาสอดประสานสิบนิ้วที่มีเข้ากับฝ่ามือของหล่อน กดมันไว้กับผิวเตียงในตอนที่ขยับเข้าสู่ช่องว่างระหว่างซอกขา แสงไฟที่ยังส่องเลือนรางช่วยให้การดำดิ่งสู่ทะเลแห่งราคะเป็นไปอย่างราบรื่น เขาก้มลงจุมพิตหล่อนเนิ่นนาน จุมพิตซ้ำๆ สอดเกี่ยวเรียวลิ้นแลกรสเสน่หา ปลายลิ้นสัมผัสแผ่วเบา แต่กระแสสวาทปลุกเร้าทั่วร่างอย่างรุนแรง เขาลองจดจ่อท่อนลำแห่งชายตรงตำแหน่งแห่งความสาว ร่างหล่อนถึงกับสะดุ้งเป็นครั้งคราว แต่เขาก็ไม่ละพยายาม  

“อ๊ะ!” 

สุ้มเสียงที่ได้ยินคล้ายตื่นตกใจ แต่ก็แฝงไว้ด้วยกระไอปรารถนา สิปกรเลยขยับสะโพกโยกเข้าไปอีกครา แต่กลับพบเจอแต่ความฝืดตึง หล่อนยังไม่พร้อมสำหรับการร่วมรัก เขาเองก็เช่นกัน 

ชายหนุ่มเลื่อนกายไปยังที่นอนอีกฝั่ง เอื้อมมือไปที่ข้างเตียง ควานหาเครื่องป้องกันในลิ้นชักที่ควรมี เขาหยิบมาฉีกซองแล้วสวมมัน ก่อนจะเลื่อนกายลงต่ำ พาลิ้นร้อนที่เปียกชื้นไปชโลมเนินเนื้อโหนกนูนแห่งอิสตรี ปากเขาประกบแนบแน่น ปลายจมูกสูดกลิ่นสาวจนชื่นทรวง เขาดูดดึงทีละนิด ให้หล่อนรับรู้ถึงความหฤหรรษ์ ปลายลิ้นที่พลิกพลิ้วเร็วพลัน ช่วยสร้างแรงกระสันอันมากมี นาน....จนเสียงกรีดร้องก้องกังวานอย่างสุขสม เขาจึงได้ถอดถอนริมฝีปากออกมาจากบุปผาแห่งนารี ไต่จุมพิตขึ้นไปช้าๆ ทั้งสูดดมสามเหลี่ยมเนินนูนที่ไร้แพรไหมปกคลุม กดจุมพิตเนินหน้าแบนราบน่าสัมผัส ใช้ปลายจมูกครูดไปตามผิวเนื้อนาง จนพบเจอพุ่มทรวงอวบอิ่ม เขากอบกุมมันขึ้นมาสองด้วยมือ บีบขยำกำขย้ำด้วยพึงใจในสัมผัส ก่อนจะแตะต้องปลายถันด้วยลิ้นอันชุ่มชื้นอีกครา ทั้งดูดดุนและเลียไล้จนพุ่มอวบใหญ่ชุ่มชื้นมันวาว  

เขาชอบสิ่งนี้ กลีบบุปผานารีอันงดงาม ทั้งพุ่มทรวงอวบใหญ่อันนุ่มหยุ่น เขายังชอบเสียงครางเบาๆ ของหล่อน ชอบสีหน้าที่คล้ายกริ่งเกรงนั่น หล่อนมิให้เขาเอ่ยคำใด เขาจึงทำได้เพียงจ้องลึกเข้าในดวงตาคู่นั้น แล้วก้มลงไปหาหล่อนเพื่อจุมพิตซึ่งและกัน ก่อนจะใช้จังหวะนั้น พาความเป็นชายสอดแทรกสู่ใจกลางแห่งความสาว เนื้อตัวหล่อนสะดุ้งแรงอีกคราว ราวกับว่าการกระทำของเขา สร้างความเจ็บปวดให้หล่อนอย่างมากมี 

 

“อึก! เจ็บ!!” 

 

 

 

 

 

 

** 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว