ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 11 รสรักของคนหลอกลวง 30%

ชื่อตอน : บทที่ 11 รสรักของคนหลอกลวง 30%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.พ. 2564 00:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 11 รสรักของคนหลอกลวง 30%
แบบอักษร

บทที่ 11 รสรักของคนหลอกลวง 30 %  

 

 

ขอบคุณนะค้า พี่แทนแสนดี 1000++ โหลดแล้วจ้า ^/\^ 

 

 

*** อัป 60%**** 

 

บทที่ 11  รสรักของคนหลอกลวง 

 

ปานวาดตักข้าวใส่จานให้หลานรักในตอนที่สามีของเธอเพิ่งโผล่มา สติของเขาคงเหลือเพียงครึ่งค่อน รับรู้ได้จากกลิ่นเหล้าฉุนกึก 

แม่หนูเรนนี่ยกมือไหว้คนเมาที่กำลังเดินโซเซเข้าบ้าน รองเท้าของลุงกฤติถูกปาเหวี่ยงทิ้งมั่วๆ มิได้ถอดไว้ยังชั้นที่มีไว้สำหรับมัน  

“เห็นบ้านกูเป็นสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าหรือไงวะ!” กฤติไม่สบอารมณ์เมื่อเห็นแม่หนูตาแป๋วนั่งอยู่ในบ้าน  

“เบาๆ หน่อยพี่ เมาก็เข้าไปนอนในห้องไป อย่ามากวนลูก” 

“ลูกกับผีน่ะสิ มึงเอากับผีเหรอถึงได้ลูก หึๆๆ” คนเมาพูดพล่ามตามประสา ก่อนจะส่งเสียงหัวเราะในลำคออย่างปีศาจร้าย  

แม่หนูเรนนี่นิ่วหน้าใส่วาจาไม่น่าฟังของคนเป็นลุง หนูน้อยลงจากเก้าอี้ ไปหลบอยู่ด้านหลังแม่ปริม 

“ไม่ต้องกลัวนะจ๊ะ ไม่ต้องกลัว” ปลอบเด็กน้อยอย่างที่เคยทำ ไม่บ่อยครั้งนักที่เรนนี่จะเจอเข้ากับกฤติตอนเมา แต่แม่หนูคงจำติดตาไปแล้วถึงความน่ากลัวของมนุษย์คนหนึ่งที่ถูกผีสุราเข้าสิง เธอพยายามไม่พูดมาก ไม่ต่อล้อต่อเถียงกับคนเมา ช่วยประคองเขาเข้าห้อง ให้เขาได้ทิ้งกายลงเตียงนุ่มๆ เนื้อตัวเขาเหม็นกลิ่นบุหรี่คลุ้งไปหมด ราวกับว่าหลายวันที่หายตัวไป เขาแช่อยู่ในโกดังบุหรี่อย่างไรอย่างนั้น 

“นอนไปนะ อย่าลุกมาวุ่นวาย” 

“เป็นเหี้ยอะไรของมึง! ชอบเอาเด็กนรกนั่นมาเลี้ยงอยู่เรื่อย!” 

“ก็ปริมรักของปริมนี่” 

“อย่าให้มาใกล้กูแล้วกัน กูจานอน!”  

ปานวาดไม่ตอบโต้สามี เขาแค่กลับมาที่นี่ กลับมานอนให้อิ่มแล้วพรุ่งนี้คงจากไป วันดีคืนดีเขาก็มีเงินติดไม้ติดมือมาให้ แต่นั่นก็นานๆ ทีจนเธอจำครั้งสุดท้ายที่เขาให้เงินใช้ไม่ได้แล้ว เธอยืนมองสารรูปของสามี ความหล่อเหลาที่เคยมีเริ่มจางหาย พอๆ กับความรักใคร่ในหัวใจ มันเจือจางละนะ ที่หลงเหลือคงมีเพียงความผูกพัน ไม่อาจทิ้งขว้างในวันที่สู้อดทนอยู่มาได้จนถึงวันนี้  

“ถ้าพี่ไม่มัวแต่เมา ป่านนี้เราคงมีลูกน่ารักๆ เหมือนเรนนี่บ้างแล้ว” บ่นกับตัวเองแล้วห่มผ้าให้สามี เรื่องวาบหวามฉันสามีภรรยานั่นหรือ ครั้งสุดท้ายมันเกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้ว นานจนนึกว่าฝันไป เขาเอาแต่กินเหล้าเมา และเธอก็เอาแต่ทำงานงกๆ คนหนึ่งเหนื่อยเกินไป ส่วนอีกคนก็ไม่คิดจะทำอะไรเลย แต่เธอก็อยู่ได้นะ เธอผ่านคืนวันเหล่านั้นมาได้เพราะเด็กหญิงตัวเล็กข้างนอกนั่นไง 

“หลับหรือยังคะ” เรนนี่เกาะประตูถามไถ่ 

ปานวาดยิ้มให้ รีบออกไปจับจูงเอาแม่หนู ทั้งลูบหัวลูบตัวอย่างเอ็นดูรักใคร่ 

“หลับแล้วจ้ะ เราไปกินข้าวกันดีกว่า แล้วเดี๋ยวก่อนนอน แม่ปริมเล่านิทานให้ฟังดีไหมเอ่ย” 

“ดีค่า นอน..ห้องโน้นใช่ไหมคะ” เด็กน้อยชี้ไปยังห้องที่ไม่มีเตียงนอน มีเพียงเบาะนุ่มๆ ปูพื้นพอให้นอนกันได้สองคน 

“ใช่จ้า ไปเถอะ ไปกินข้าวกัน” 

เรนนี่ยิ้มรับคำสั่งของแม่ปริม มือป้อมๆ จับมือแม่ปริมไว้ จับจูงกันและกันไปไม่ต่างจากแม่ลูกแท้ๆ เลย 

 

สี่ชั่วโมงให้หลัง คอนโดฯ ของสิปปกร 

ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของห้อง หยิบแก้วเหล้าของตัวเองไปวางไว้ในอ่างล้างจาน ณัฐนรีค่อนข้างเมาแล้ว ความเงียบงันคือข้อพิสูจน์ชั้นดี น้ำสีอำพันมีดีกรีถูกเจือจางด้วยน้ำแข็งและโซดา หล่อนดูดเหล้าเข้าไปอึกใหญ่เมื่อสักสิบนาทีที่แล้ว และตอนนี้กำลังจ้องมันอยู่ 

“เมาแล้วก็ไปนอน” เขาแนะ หล่อนส่งสายตามาปราม ประหนึ่งอยากจะพูดออกมาว่า หุบปาก 

มีเรื่องราวมากมายหมุนวนในหัวของณัฐนรี ยิ่งพอร่างกายได้แอลกอฮอล์ ก็เหมือนว่าความคิดทั้งหลายทั้งปวงกำลังผุดขึ้นในหัว วูบหนึ่งที่สำนึกส่วนดี ตอกย้ำความจริงให้เธอได้รู้ ในเวลาที่เธอเอาแต่กล่าวโทษตุลย์นั้น เธอก็ทำเรื่องบ้าๆ กับสิปปกรไม่น้อย เธอเองก็ไม่ได้ดีไปกว่าตุลย์หรอก  

“สวรรค์ลงโทษฉัน ฉันเกือบจะมีเซ็กซ์กับคุณตั้งหลายรอบ ฉันมันใจง่าย ฉัน...โคตรเกลียดตัวเองเลย!” ก่นด่าแล้วอ้าปากงับเอาหลอดดูด ดูดเหล้าเข้าไปแล้วต้องมุ่นคิ้วนิ่วหน้า ท้องเธอแน่นไปด้วยน้ำและเหล้า ไม่มีพื้นที่เหลือไว้ให้ข้าวแม้แต่เมล็ดเดียว 

สิปปกรชักงง หล่อนพูดอะไรของหล่อนกันเล่า งานที่หล่อนทำน่ะ มากกว่าคำว่าผู้หญิงใจง่ายอีกนะ หรือว่า...มันเป็นในแง่ความรู้สึกเหรอ ความรู้สึกต่อชายคนรักอะไรอะไรเทือกนั้น  

เฮ้อ...ไม่รู้สิ เขาไม่เคยรักใครสักที 

“อย่าเสียงดังได้ไหม มันดึกแล้ว” 

“รู้แล้วน่า ขอโวยวายบ้างไม่ได้หรือไง นานๆ จะสติหลุดบ้าง นานๆ จะได้เมาเหมือนหมา ปล่อยๆ ฉันไปเถอะ” ร้องขอแล้วปลดปล่อยหยดน้ำตาอีกคราหนึ่ง บอกตัวเองว่าอย่าเสียใจ อย่าร้องไห้ แต่ลึกๆ แล้วก็ยังนึกถึง ยังรู้สึกถึงความเจ็บปวดภายใน ต่อแต่นี้คงไม่มีอีกแล้ว อ้อมแขนแสนอุ่นของตุลย์ ไม่มีอีกแล้ว ผู้ชายคนหนึ่งที่เธอคอยคิดถึง ต่อไปนี้จะมีแค่เธอกับเรนนี่ มีแค่อนาคตของเด็กน้อย ไม่มีอนาคตของเธอ 

ชายหนุ่มขยับมายืนตรงข้ามณัฐนรี ดึงเอาขวดเหล้าลงจากหน้าบาร์ มองหยดน้ำตาหล่อนแล้วเขาคิดว่า สำควรแก่การไปนอน 

“เมาแล้วพูดจาแปลกๆ ขึ้นทุกที พอเถอะโรส” 

“ไม่พอ!” ประกาศก้องอย่างเคืองใจ น้ำมูกน้ำตารินไหล แต่ไร้เสียงสะอื้นที่ควรมี 

สิปปกรเฝ้ามองณัฐนรีอย่างพิจารณา ไม่ได้อยากสงสารหรือเห็นใจ แต่มือไม้กลับเอื้อมไปหา พาปลายนิ้วไปปัดผมยุ่งๆ ออกจากกรอบหน้าให้ หล่อนเงยหน้ามองกัน ดวงตาคู่นั้นแสนเศร้าเหลือเกิน 

“อย่าอ่อยด้วยความอ่อนโยนได้ไหม เมาอยู่นะ สติไม่เต็มร้อยด้วย” คนเมาตัดพ้ออย่างสิ้นหวัง 

“เปล่าอ่อย ปกติฉันเป็นคนจิตใจดีและอ่อนโยนมาก ถ้าเธอไม่เอาแต่ตีหน้ายักษ์ใส่กันก็อาจจะมองเห็นละนะ” 

“ฉันรู้น่า...ฉันรู้ว่าคุณต้องการอะไร” 

“อะไรเล่า” ตอบหล่อนยิ้มๆ ยามที่ฝ่ามือวางบนกระหม่อมของคนเมา ความรู้สึกบางอย่างก็คึกคักขึ้นมา ผู้หญิงตอนเมานี่เซ็กซี่ชะมัด ดูจริงใจ ไร้เดียงสา แต่ก็เย้ายวน  

เขาเลื่อนมือจากกระหม่อมลงมาที่แก้มข้างหนึ่งของหล่อน เพื่อสัมผัสหยดน้ำตาของคนที่กำลังเบี่ยงหน้าหนีกัน 

“อย่าวุ่นวายกับน้ำตาฉัน! ได้โปรด...” 

“โอเค...ก็ได้” ยินยอมแต่โดยดี ถอยห่างจากคนเมาเมื่อไร้เหตุผลจะปลอบประโลม  

ณัฐนรีมิใส่ใจสิปปกร ใบหน้าของตุลย์ลอยเข้ามาในหัวอีกแล้ว เธอหัวเราะเยาะหยันตัวเอง บางสิ่งบางอย่างที่เฝ้าถนอมมานานเพื่อชายที่รัก บัดนี้เหมือนความว่างเปล่า ความหวังพังทลายเหมือนปราสาททรายที่ถูกเกลียวคลื่นสาดซัดใส่ จะมีประโยชน์อะใรในเมื่อความรักที่ให้ไป ไม่มีค่าพอให้คนที่รักครอบครอง 

“ฉันเป็นหนี้คุณเท่าไหร่นะ” ถามเขาแล้วคว้าเอาขวดเหล้ามาเทอีก สิปปกรแย่งเอาขวดไปเก็บไว้บนชั้นลอยเหนือเตา เขากวาดเอาถังน้ำแข็งและขวดโซดาลงจากหน้าบาร์ด้วย ไล่เธอทางอ้อมให้ไปนอนนั่นแหละ 

“ห้าแสนไง เมาแล้วลืมเหรอ” 

ณัฐนรีดึงหลอดออกจากแก้ว เธอปามันทิ้งเหมือนเรื่องราววุ่นวายที่เกิดขึ้นในวันนี้ 

“ไปกันเถอะ” 

“ไปไหน” 

“ใช้หนี้” บอกเขาแล้วยิ้มสมเพชตัวเอง ยกแก้วขึ้นกระดกจนเกลี้ยงแล้วลงจากเก้าอี้ที่หน้าบาร์ 

 

สิปปกรส่ายหัวให้คำพูดคำจาของคนเมา นึกว่าหล่อนพูดเล่นละนะ แต่ตอนที่หล่อนเดินเซซ้ายทีขวาทีไปที่ห้องของเขา เขาก็ต้องคิดเสียใหม่ 

 

 

** 

 

 

 

 

เปิดจองอย่างเป็นทางการ จองนิยายได้ที่หน้าเพจ อัญจรี นักเขียน นะคะ ราคา 330 ค่ะ  https://bit.ly/2ZdoE5s 

EBOOK ออกก่อน และราคาถูกกว่า ตัดสินใจดีๆ ก่อนสั่งซื้อ ทุกยอดโอน เล่ม ลุ้นรางวัลพิเศษ ส่วนอีบุ๊ก ก็มีแจกเหมือนกันค่ะ ติดตามนะคะ #ปกมาแล้ว ^^ 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว